Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Gammaherpesvirinae вирустар тұқымдасы - Herpesvirales отрядының және Herpesviridae тұқымдасының вирустар тұқымдасы. Gammaherpesvirinae вирустары Herpesviridae-дің басқа тұқымдастарына қарағанда жиі көбейеді. Сүтқоректілер табиғи қоныс терісі ретінде қызмет етеді. Бұл кіші тұқымда 43 түр бар, олар 7 туысқа бөлінеді, ал 3 түрі туысқа жатқызылмайды. Бұл кіші топқа жататын аурулар: HHV 4: инфекциялық мононуклеоз. HHV 8: Капоси саркомасы.
Subfamily of viruses
Gammaherpesvirinae is a subfamily of viruses in the order Herpesvirales and in the family Herpesviridae. Viruses in Gammaherpesvirinae are distinguished by reproducing at a more variable rate than other subfamilies of Herpesviridae. Mammals serve as natural hosts. There are 43 species in this subfamily, divided among 7 genera with three species unassigned to a genus. Diseases associated with this subfamily include: HHV 4: infectious mononucleosis. HHV 8: Kaposi's sarcoma.
Таксономия
Герпес вирустары жануарлар дүниесінде кең таралған қос жіпті ДНК вирустарының тобын білдіреді. Адамды жұқтыратын сегіз вирусты қамтитын Herpesviridae туысы осы топтың ішіндегі ең көп зерттелген топ болып табылады және үш кіші туысты құрайды, атап айтқанда Alphaherpesvirinae, Betaherpesvirinae және Gammaherpesvirinae. Gammaherpesvirinae тұқымдасына кіретін бірнеше жіктелмеген вирустар бар, соның ішінде Cynomys herpesvirus 1 (CynGHV 1) Elephantid herpesvirus 3, Elephantid herpesvirus 4, Elephantid herpesvirus 5, Procavid herpesvirus 1, Trichechid herpesvirus 1 және жалпы бөтелкелі дельфиннің гаммагерпесвирусы 1.
Herpesviruses represent a group of double stranded DNA viruses distributed widely within the animal kingdom. The family Herpesviridae, which contains eight viruses that infect humans, is the most extensively studied group within this order and comprises three subfamilies, namely Alphaherpesvirinae, Betaherpesvirinae and Gammaherpesvirinae. Within the Gammaherpesvirinae there are a number of unclassified viruses including Cynomys herpesvirus 1 (CynGHV 1) Elephantid herpesvirus 3, Elephantid herpesvirus 4, Elephantid herpesvirus 5, Procavid herpesvirus 1, Trichechid herpesvirus 1 and Common bottlenose dolphin gammaherpesvirus 1.
Жалпы
Gammaherpesvirinae келесі жеті тұқымдастан тұрады: Сондықтан, осы кезеңнен патогендікке ең аз үлес қосу күтілуі керек. Осы кезеңдегі ORF-тар тікелей ерте, ерте және кеш деп бөлінеді. Бұл белоктар арқылы жүзеге асатын промотордың белсендірілуі литикалық ДНК репликациясының басталуынан бастап ДНК синтезіне де күшті әсер етеді. Нәтижесінде вируиндар пайда болып, инфекцияланған жасушалардан шығарылады.
Gammaherpesvirinae consists of the following seven genera: Therefore, the least contribution to pathogenicity has to be expected from this stage. The ORFs expressed during that stage are further divided into immediate early, early, and late. Promoter activation mediated by these proteins has also a strong effect on DNA synthesis from the origins of lytic DNA replication. As a result, virions are generated and released from the productively infected cells.
Иммундық айналып өту стратегиялары
Өмір бойы жасырын инфекцияларды тудыратын вирустар вирустық геномның қожайынның бүкіл өмірі бойы жасырын жұқтырған жасушада сақталуын қамтамасыз етуі керек, сонымен бірге иммундық қадағалау жүйесінің жоюына жол бермеуі керек, әсіресе CD8+ цитотоксикалық Т лимфоциттері (CTL) арқылы анықталмауы керек. Гамма герпес вирустары лимфоциттерде жасырын орналасқан және жасырын вирустық антигендердің экспрессиясын талап ететін көбеюді басқарады. Гамма- герпес вирустарының көпшілігі латентті жұқтырған жасушалар ішіндегі вирустық геномды сақтау үшін маңызды болып табылатын, геномды сақтау ақуызы (GMP) деп аталатын белгілі бір белокты кодтайды. Латенттілік кезінде геном циркулярлы эпизомалық элемент ретінде жұқтырған жасушалардың ядросында қалады. GMP - бұл ДНК- мен байланысатын ақуыздар, олар митоз арқылы өту барысында вирустық эпизомалар қыз клеткаларға бөлінуін қамтамасыз етеді. Бұл вирустың геномдық құрылымының қоныс клеткалары ішінде үнемі болуын қамтамасыз етеді. Генетикалық модификацияланған тышқандардағы MHV68 инфекция мен қожайынның реакциясын зерттеу үшін үлгі ретінде қолданылады. Өмір бойы тұрақты күту MHV68 инфекциясының созылмалы фазасының ерекше белгісі болып табылады. Сүрлеу - инфекцияның негізгі орны. MHV68 эпизомалық сақтау ақуызы латенттік байланыстағы ядролық антиген (mLANA; ORF73) болып табылады. M2 ақуызы инфекцияланған В- клеткаларының сигналды жолдарын SH2 және SH3 құрамында ақуыздармен өзара әрекеттесу арқылы реттейді. MHV68 латенттілігі мен қайта белсенділігін жоғарлату немесе оған қарсы әрекет етуі мүмкін қоныс факторлары анықталды. Муридтік герпесвирус 68 - генетикасы басқарылатын гаммагерпесвирустарды зерттеу үшін маңызды модельдік жүйе. Гамма- герпес вирустары, соның ішінде HVS, EBV, KSHV және RRV лимфоциттерде жасырын инфекцияны орната алады. Атевлендірілген вирустық мутанттар гамма герпес вирусы инфекциясын бақылаудың перспективалы әдісін білдіреді. Таңғаларлық жайт, латенттік жетіспеушілікпен және соған байланысты патогенді МХВ 68 мутанттары осы вирустарға қарсы өте тиімді вакциналар болып табылады. Бұл саладағы зерттеулер MHV68-ті пайдалану арқылы ғана жүргізіледі, өйткені KSHV және EBV (осы отбасының негізгі адам патогендері) әдетте осы эксперимент түрінде қолданылатын модельді организмдерді өнімді инфекцияламайды.
Viruses that establish lifelong latent infections must ensure that the viral genome is maintained within the latently infected cell throughout the life of the host, yet at the same time must also be capable of avoiding elimination by the immune surveillance system especially must avoid being detected by host CD8+ cytotoxic T lymphocytes (CTLs). The gamma herpesviruses are characteristically latent in lymphocytes and drive the proliferation that requires the expression of latent viral antigens. The majority of gammaherpesviruses encode a specific protein that is critical for maintenance of the viral genome within latently infected cells termed the genome maintenance protein (GMP). During latency, the genome persists in the nucleus of the infected cells as a circular episomal element. GMPs are DNA binding proteins that ensure that, as the host cell progresses through mitosis, the viral episomes are partitioned to daughter cells. This provides continuous existence of the viral genome within the host cells. MHV68 in genetically modified mice is used as a model for studying infection and host responses. Stable lifelong latency is a hallmark of the chronic phase of MHV68 infection. The spleen is a major infection site. The episomal maintenance protein for MHV68 is a latency associated nuclear antigen (mLANA; ORF73). M2 protein mediates signaling pathways of infected B cells by interacting with SH2 and SH3 containing proteins. Host factors have been identified that can promote or antagonize MHV68 latency and reactivation. Murid herpesvirus 68 is an important model system for the study of gammaherpesviruses with tractable genetics. The gammaherpesviruses, including HVS, EBV, KSHV, and RRV, are capable of establishing latent infection in lymphocytes. Attenuated virus mutants represent a promising approach towards gamma herpesvirus infection control. Surprisingly, latency deficient and, therefore, apathogenic MHV 68 mutants are found to be highly effective vaccines against these viruses. Research in this area is almost exclusively performed using MHV68 as KSHV and EBV (the major human pathogens of this family) do not productively infect model organisms typically used for this type of experimentation.
Өсуді реттемейтін гендер
Герпес вирустарының гендерінің кең қатарын қамтитын үлкен геномдары бар. Осы гамма- герпес вирустарындағы алғашқы ORF онкогендік әлеуетке ие болса да, басқа вирустық гендер вирустық трансформацияда рөл атқара алады. Төрт гамма- герпес вирусының ерекшелігі - олардың құрамында лимфоциттердің сигнализациясына қатысатын ерекше ORF бар. Әрбір вирустың геномның сол жағында түрлендіруші ақуыздарды кодтайтын ORF-тар орналасқан. Гаммагерпесвирустың гендері жасушалық сигналдарды модуляциялауға қабілетті, яғни жасушалардың көбеюі мен вирустың көбеюі вирустың өмірлік циклының тиісті кезеңінде болады.
Herpesviruses have large genomes containing a wide array of genes. Although the first ORF in these gammaherpesviruses have oncogenic potential, other viral genes may also play a role in viral transformation. A striking feature of the four gammaherpesviruses is that they contain distinct ORFs involved in lymphocyte signaling events. At the left end of each viral genome are located ORFs encoding distinct transforming proteins. Gammaherpesvirus genes are capable of modulating cellular signals such that cell proliferation and viral replication occur at the appropriate times in the viral life cycle.