Кіріспе
Пуэрто-Рикодағы кино индустриясының тарихы Голливудтан бұрын, АҚШ, Швейцария, Дания, Италия, Франция, Ұлыбритания және Германияның кейбір жерлерінде алғашқы индустриялар пайда болғаннан кейін пайда болды. 1898 жылы АҚШ аралға басып кірген кезде, американдық сарбаздар көргендерін түсіру үшін камералар алып келді. 1912 жылы пуэрто-рикалықтар өз фильмдерін шығара бастады. 1898 жылы американдық солдаттар түсірген алғашқы суреттерден кейін аралда түсірілген фильмдердің көпшілігі деректі фильмдер болды. 1912 жылы ғана Рафаэль Колорадо Д'Асой "Пуэрто-Рикодағы драма" атты алғашқы деректі емес фильмді түсірді. Осыдан кейін Колорадо мен Антонио Капелла Мартинес 1916 жылы Пуэрто-Риконың кино индустриялық қоғамын құрып, олардың Por la hembra y el gallo атты алғашқы фильмін шығарды. Сол кезде құрылған басқа кинокомпаниялар: Тропикалық кинокомпаниясы (1917) және Порто-Рико фотоплейі (1919). Пуэрто-Рико - Луис Палес Матостың "Романс тропик" (1934) сценариін түсірген дыбысты фильмді шығарған екінші латын Америкасы нарығы. Фильмде Хорхе Родригес, Ракель және Эрнестина Канино, Сиксто Шеврмонт және Кандида де Лоренцо ойнады. 1951 жылы ол Сан-Хуанды өзінің орнына қоя отырып, Ми дубльді шығарады. Мапи мен Фернандо Кортес те Голливуд индустриясына, сондай-ақ бүкіл Латын Америкасына қатысады. 1986 жылғы "La gran fiesta" киносы Академия сыйлықтарына ресми түрде қатысуға алғашқы әрекеті болды. 1990 жылдардың соңында Пуэрто-Рико кино индустриясы елеулі өсімге қол жеткізді және жергілікті өндірістердің саны жыл сайын артып келеді. Арал бірнеше актерлер мен актрисаларды және бір Академия сыйлығына ұсынылған фильмді шығарды (Пуэрто-Риконың Академия сыйлығының жеңімпаздары мен номинанттарының тізімін қараңыз). Хосе Феррер мен Рита Морено бастаған бірқатар Пуэрто-Рико актерлері мен актрисалары шетелдік кино индустриясында өздерін орнықтырды. 1899 жылы Зигмунд Любин Пуэрто-Рико кампаниясының ұлтшылдық рекреациясын соғысқа арналған серияның бір бөлігі ретінде Пуэрто-Риконы басып алу деп атады, оның көшірмелері сақталғаны белгісіз. Алғашқы көрсетілімдер Люмиер және Пате проекторлары сияқты ерте технологияға байланысты болды және уақытша сипатқа ие болды, аралды аралап, басқа нарықтарға кетті. Алғашқы толық фильмдерді Еуропа цирктері мен циган аңыздары әкелген. 1909 жылы жергілікті Cine Pathé компаниясы Рафаэль Колорадо мен Конрадо Асенхо бастаған арал бойынша турлар өткізді, соңғысы кейіннен оны басқарып, оны Cine Puerto Rico деп атады. Осы жылы бизнес кеңінен тарады және тұрақты театрлар Сан-Хуан, Маягуэс және Понсе сияқты түрлі муниципалитеттерде пайда болды. Кейбір кинотеатрлар Сан-Хуан және Понсе сияқты муниципалитеттерде құрылды. Бірінші рет 1912 жылы Хуан Эмилио Вигие Понсеньолардың күнделікті өмірін Pathé камерасымен түсіре бастады. Оның фильмдері өзі жұмыс істеген Cine Habana кинотеатрында көрсетілді және оларды шығару үшін өзі ойлап тапқан аян техникасы қажет болды. Аралдағы алғашқы киножалдаудың иесі Рафаэль Колорадо өзінің класындағы алғашқы фильмді Un drama en Puerto Rico түсірген кезде жасайды, ол алғашқы көрсетілімінде 700 долларлық инвестициясын қайтарып алды. Бұл ертедегі әрекеттер жалпы қызығушылықты туғызып, жергілікті кино индустриясын ресми түрде құруға әкелді, бұл 1916 жылдың наурыз айында Пуэрто-Рикодағы Sociedad Industrial Cine құрылуына әкелді. Оның жасаушылары Колорадо мен Антонио Капелла өзінің елдік фильмінде, Por la hembra y por el gallo, бұрынғыдай, алғашқы өндірістегідей, нақты jíbaros қолданады. Фильмнің тұңғыш көрсетілімі "Cine Tres Banderas" кинотеатрында өтті, билеттер 50 центтен сатылды. Бұл компания діни фильмдер шығаратын El milagro de la Virgen, Mafia en Puerta de Tierra және басқалар. Колорадо сонымен қатар Хосе де Диего мен Луис Муньос Ривера қатысқан саяси іс-шараларды түсіруге қатысты. 1912 жылы Колорадода "Пуэрто-Рикодағы драма" ("Un drama en Puerto Rico") түсірілді, ол алғашқы драмалық және сценарийлі фильм болды. Сол жылы Сесил Б. де Милл Понседе бірнеше қысқаметражды фильм түсірді. Бұл компания басқа нарықтармен бәсекелесу және жергілікті көрікті жерлерді көрсету арқылы туристерді тарту мақсатымен құрылған. Осы кезеңде жергілікті актерлер, мысалы Бети Варезал сияқты комедиялар түсірілді. Содан кейін "Жоқсы әйел үйленгісі келеді" атты жоба қолға алынды. El tesoro de Cofresí фильмін түсіру кезінде отбасы патриархы Акилес Зорда жеке себептермен Италияға оралды және жоба тоқтатылды. Саяси қақтығыстар жаңа фильмдерді сатып алуды қиындатты, сондықтан компания жұмысын тоқтатты. Шетелде одан әрі оқып, тәжіриб�...
The history of the Cinema industry in Puerto Rico predates Hollywood, being conceived after the first industries emerged in some locations of the United States, Switzerland, Denmark, Italy, France, Great Britain and Germany. During the US invasion of the island in 1898, American soldiers brought cameras to record what they saw. By 1912, Puerto Ricans would begin to produce their own films. After the early images recorded by the American soldiers in 1898, most of the films produced in the island were documentaries. It wasn't until 1912 that Rafael Colorado D'Assoy recorded the first non documentary film titled Un drama en Puerto Rico. After that, Colorado and Antonio Capella Martínez created the Film Industrial Society of Puerto Rico in 1916, producing their first film titled Por la hembra y el gallo. Other film companies formed during the time were the Tropical Film Company (1917) and the Porto Rico Photoplays (1919). Puerto Rico was the second Latin American market to produce a sound film, filming Luis Pales Matos's script for Romance Tropical (1934). The film featured Jorge Rodríguez, Raquel and Ernestina Canino, Sixto Chevremont and Cándida de Lorenzo. In 1951, he would produce Mi doble with San Juan as its setting. Mapy and Fernando Cortés would also participate in the Hollywood industry, as well as throughout Latin America. 1986's La gran fiesta was the first attempt to formally compete in the Academy Awards. Starting in the late 1990s the Puerto Rican film industry saw significant growth and the number of local productions has been on the increase every year. The island has produced several actors and actresses and one Academy Award nominated film (see List of Puerto Rican Academy Award winners and nominees). A number of Puerto Rican actors and actresses, led by José Ferrer and Rita Moreno, also established themselves in the foreign film industries. In 1899, Sigmund Lubin filmed a nationalistic recreation of the Puerto Rican Campaign titled Capture of Porto Rico as part of a series on the war, of which no copies are known to survive The first showings depended on early technology like the Lumiere and Pathé projectors and were temporary in nature, touring the island and leaving to other markets. The first full films shown were reportedly brought by European circuses and gypsy tropes. In 1909, local company Cine Pathé also held tours throughout the island led by Rafael Colorado and Conrado Asenjo, the latter of whom would later take charge and rename it Cine Puerto Rico. By this year, the business had spread and permanent theaters had appeared at various municipalities including San Juan, Mayagüez and Ponce. Some cinemas were established in municipalities like San Juan and Ponce. The first attempt took place in 1912, when Juan Emilio Viguié began filming the daily life of the Ponceños with a Pathé camera. His films were shown at Cine Habana, where he worked and producing them required a revelation technique that he invented. Rafael Colorado, the owner of the first film rental on the island, would create the first film of its class when he filmed Un drama en Puerto Rico, which was able to recover its $700 investment in its first showing. These early attempts gathered general interest and lead to the formal creation of a local film industry, leading to the creation of the Sociedad Industrial Cine Puerto Rico in March 1916. Its creators, Colorado and Antonio Capella would employ actual jíbaros in their country film, Por la hembra y por el gallo, as had been the case in the former's first production. The film debuted at Cine Tres Banderas with tickets being sold at 50 cents. This company would produce religious film El milagro de la Virgen, Mafia en Puerta de Tierra, among others. Colorado was also involved in the filming of political activities involving José de Diego and Luis Muñoz Rivera. By 1912, Colorado produced Un drama en Puerto Rico which became the first drama and scripted film. That year, Cecil B. de Mille filmed several shorts at Ponce. This company was incorporated with the intent of competing with other markets and attracting tourism by featuring local attractions. Comedies featuring local actors such as Bety Varezal, were also filmed during this period. A project named La viudita se quiere casar followed. During the filming of El tesoro de Cofresí Aquiles Zorda, the patriarch of the family, returned to Italy due to personal reasons and the project was cancelled. The political conflicts of the era complicated the purchase of new film and the company ceased operations as a consequence. Following further studies and experience abroad, Viguié returned in 1919 and began another project about the pirate captain, this one starring Lino Corretjer, which was left inconclusive. Afterwards, Viguié joined the nascent Puerto Rico Photoplay, filming for the American public projects such as The Woman that Fool Herself (May Allison, Robert Ellis, Frank Currie) and El hijo del desierto. The company ceased functions after owner Enrique González was involved in disagreements with his family over it. The limitations of the Motion Pictures Patents a Company also prevented the export of local material abroad. Another fire destroyed the studios found at Calle San José, forcing SICPR to relocate to another part of Old San Juan, Calle Fortaleza. A fire destroyed resources, equipment and films in 1917. Around 25 films were produced (of which nearly a dozen were fully scripted) during this early stage. Its studios were built in 1920 and contemporary notes state that they rivaled those of New York. A number of short lived magazines emerged to cover the industry. By the 1920s, theaters had proliferated throughout the island. In 1941, a remake featured Evelyn Del Río in a supporting role. He would begin the production of documentaries such as La colectiva and La malaria (the first of its kind to detail the progression of the disease), also making arrangements to introduce technicolor to the market two years later. In 1934, Viguié produced and directed the first Puerto Rican film with sound titled, Romance Tropical. At a budget of $10,000, it was a hit at San Juan, but Viguié sold the rights after the father of the Canino sisters demanded more money, leaving the full length film business after paying an investor. It became the second sound film in Spanish to be distributed internationally. Romance Tropical set a record at Campoamor Theatre in New York. Distributed by Latina Picture Corporation, rights conflicts prevented the continuation of a series of pending projects and the negotiations of an agreement with MGM. Theatre owners such as Teodulo Llamas and Rafael Ramos Cobián were also involved in the growth of the industry. Local personalities continued being cast in foreign films, such as Ramón Rivero Diplo and Myrta Silva inUna Gallega en la Habana.
1950-1960 жылдар
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде сценарийлі фильмдер шығарылмаған. Extensión de Servicios Agrícolas Рафаэль Эрнандестің музыкасымен қамтылған бірнеше деректі фильмдер шығарды, кейбіреулері тарихи және мәдени, бірақ ауыл шаруашылығы мотивтерімен. Соғыс аяқталғаннан кейін үкімет Querer es Poder (1945) фильмін де қаржыландырады. 1949 жылы мамыр айында No 372-ші бөлімге ауыстырылды. Үкімет сондай-ақ "La Rehabilitación del Obrero Lisiado" (1950) және "Пуэрто-Рикодан келген қыз" (1953) фильмдерін қаржыландырады. Индустрияландыруға инвестиция салған әкімшілікті Канаданың Ұлттық кино кеңесі қолданған сияқты үгіт-насихат үшін де қолданды. Кейінгі он төрт жылда кәсіпорын 38 фильм түсірді, олардың кейбіреулері экспортқа жіберілді. Бірнеше Пуэрто-Рико режиссерлері осы бастаманы аяқтады, оның барысында олар Делано мен Уиллард Ван Дайкпен бірге жұмыс істеді. 1951 жылы түсірілген және Рамон Риверо Диплоның қатысуымен түсірілген Лос-Пелотерос оның алғашқы деректі емес фильмі болды. Келесі жылы Амилкар Тирадоның "Una voz en la montaña" Фильмі Эдинбург және Венеция кинофестивалдерінде танылды. 1953 жылы режиссердің "El puente" фильмі Еуропа фестивальдерінде құрметпен аталып өтті. 1955 жылы DIVEDCO 10 фильм түсірді. Әйелдер құқығын қорғау фильмі Modesta (а. к. а. La huelga de las mujeres) келесі жылы Венеция кинофестивалінде қысқаметражды сценарийлі фильм үшін бірінші жүлдені алды. Тирадо "El Santero" (Анхель Риверамен бірлесіп) және "Cuando los padres olvidan" (оның алғашқы 35 мм) фильмдерін түсірді, екіншісі үш Еуропалық кинофестивальдерде көрсетілді. Луис Мейсонеттің "Intolerancia" (1959) - DIVEDCO-ның соңғы түсірген көркем фильмі. Бұл директор сонымен қатар екі жылдан кейін құлдықты толықтай El resplandor. Джек Делано мен Эдвин Роскам білім беру жобасы үшін тартылды, ол сонымен қатар бірнеше жергілікті тұлғаларды ортада оқытты, Una gota de agua (1947), Desde las nubes (1948) және Las manos del hombre. 1946-1969 жылдар аралығында Пуэрто-Рикода 60-тан астам шетелдік жобалар түсірілді, көбінесе Голливудтың алтын дәуірінің аяқталуына ынталанған американдық және латындық америкалық продюсерлер. 1953 жылы "Эскомброс" және 1957 жылы "Тремя жизнями в памяти" фильмдерін түсіру үшін Нью-Йорктегі Роландо Баррерас Пуэрто-Рико актерлік құрамын ұйымдастырды, ал екіншісі жергілікті таланттарға толығымен тәуелді болды. Екі жылдан кейін ол Пуэрто-Рикода түсірілген алғашқы жобасы - Entre Dios y el hombre романтикалық драмасын шығарды. Пуэрто-Риконың алғашқы шын мәнінде Пуэрто-Риколық фильм, Лос Пелотерос (1953), Пуэрто-Рико актерлік құрамы бар және шынайы оқиғаға негізделген. Рамон Риверо (Дипло) балалар бейсбол командасының көңілді жаттықтырушысы ретінде ойнады. Оның кедей командасы ескі, сынған жабдықтармен ойнады және форманы аңсайтын болды. Комедияшы ретінде танымал болған Ривероның бұл рөлі оның драмалық қабілеттерін көрсетуге мүмкіндік берді. Фильмдегі балалар кәсіби актерлер емес, олар шынымен түсірілім орындарында түскен кедей балалар еді. Фотограф Джек Делано Пуэрто-Рико үкіметінің Қоғамдық білім беру бөлімі үшін фильмді түсірді. 1957 жылы Producciones Borinquen (PROBO Films) Виктор Аррильяга, Аксель Андерсон және Джеронимо Митчелл актерлер мен басқа да қызметкерлердің кооперативтері ретінде құрды. Келесі жылы компания Марио Пабон мен Марта Ромероның басқа да жергілікті таланттармен бірге ойнаған "Маружа" фильмін шығарды, ол Рио-Хондо кинофестивалінде көрсетілді. Екі жылдан кейін компания El Otro Camino-ді шығарды, ол дистрибьютордың банкротқа ұшырауынан тек үш күндік көрсетілімге мүмкіндік берген тарату мәселелеріне тап болды. Екі он жылдан кейін, кездейсоқ табылған кейбір көшірмелерді Гуадалупе Гузман қалпына келтіріп, Хосе Артемио Торрестің қатысуымен ICP-де көрсетті. PROBO-дан бөлініп шыққан Palmer ha muerto 1961 жылы Рикардо Палмероланың қатысуымен пайда болды. 1960 жылдары түсірілген 63 фильмнің көпшілігі Нью-Йорктегі латын америкалықтарға бағытталған, олардың көпшілігі сәтсіз құмар ойындар болды. Латын Америкасы мен Еуропа компанияларымен бірлесіп өндіріс осы нарықтарға бағытталған. Алайда, бұл онжылдық продюсерлер үшін қиын болды және 1968 жылға қарай фильмдердің тек 20% -ы ғана жетістікке жетіп, рекордтық табыс жинады. 1961 жылы Марио Пабон "Обсессияны" режиссерлік етті. Теледидар тұлғасы Пакито Кордеро киноға PAKIRA Films Tres puertorriqueñas y un deseo фильмін түсіру арқылы кіргізді. Адалберто Родригестің Мачучал кейіпкері айналасында комедиялық фильмдер сагасы түсірілді, соның ішінде El alcalde de Machuchal (1964), El jíbaro millonario немесе Millonario a go go (1965), Machuchal agente 0 немесе Machuchal en Nueva York (1966) және El curandero del pueblo (1968). ПАКИРА сонымен қатар En ...
1970-1980 жылдар
1970 жылдары нарықтардағы өзгерістер мен шығындар жаңа технологиялардың пайда болуымен, әлеуметтік тәртіпсіздіктермен араласып, кино индустриясына әсер етті. Пуэрто-Рикода әлеуетті инвесторлардың күмәндануы саяси тақырыптардың әсерінен коммерциялық фильмдерден деректі фильмдерге ауысуына әкелді. Компания бірнеше тұлғалардың, соның ішінде Маркос Цуринага, Луис Коллазо, Альфонсо Боррелл және Луис Сотоның бірігуімен өсті. Сандино туралы деректі фильмді аяқтағаннан кейін компания Кулебра (1971), Пиньонес ва (1972), Джулия де Бургос (1974) және Алисия Алонсо мен Куба ұлттық балеті (1979) фильмдерін шығарды, бірақ бірнеше жобаны аяқтамады. Сандино сонымен қатар Роберто Понсенің "Адам қашықтықта" (1980) және GI José II (әскери) және Ochú (Кариб теңізіндегі сантерия діні туралы) деп аталатын Realidades үшін екі эпизодтың өндірісіне қатысты. Компания сондай-ақ Maten al león және Dino Di Laurentis' Triumph сияқты шетелдік фильмдердің түсіріліміне қатысты. Сандино онжылдықтың басында ішкі мәселелерге байланысты өмір сүруін тоқтатты. 1979 жылы Тексера Сальвадор партизандарының іс-әрекеттерін El Salvador vencerá атты деректі фильмге түсірді. 1970 жылдары кем дегенде 24 толық метражды фильм түсірілді. Осы онжылдықта Роза Vic Winner және Columbia Pictures бірлесе отырып, Fray Dollar (1970) комедиясын және Adiós, Nueva York, adiós (1974) фильмдерін түсірді, ол шетелде La noche de San Juan (1975) фильмінде бірлесіп жұмыс істегеннен кейін кинодан алыстап кетті. Рубен Галиндо Мексиканың қызығушылықтарымен тағы бір бірлескен өндіріс болған романтикалық музыкалық "Un amante anda suelto" (1970) шығарды. Қылмыстық Антонио Гарсия Лопестің (Toño Bicicleta деп те аталады) бұқаралық ақпарат құралдарында болуы продюсерлердің құқықтарды және шектеулі релизге ие болған төмен бюджетті фильмдерді алу үшін бәсекелестікке әкелді. Доминикандықтар Глаукома дель Мар және Виктор Хьюго Лопес басқалары арасында Колон Риозама мен Алида Аризмендидің қатысуымен "Леенда де Тоно Бисиклетта" атты фильмді шығарды.
1990-2000 жылдар
1990 жылдардың басында толық метражды фильмдер өндірісі біркелкі емес болды. "Ауыл дауысы" Эдинбург кинофестивалінде марапатталды. "Эль Пуэнте" сол фестивальде құрметті атау алды. 2000 жылдары тағы бір кино өндірісі бумы басталды. 12 2001 жылы "Ора" кинотеатры алты апта бойы тамаша көрсетілді. Сонымен қатар, деректі фильмдер, қысқа фильмдер мен анимациялық фильмдер де көптеп шығарылады. Voces inocentes (2004) Мексика, Пуэрто-Рико және АҚШ бірлесіп шығарған, бірнеше халықаралық наградаларды жеңіп алды. Пуэрто-Риконың кино комиссиясы да, Пуэрто-Рикодағы өнер, ғылым және кино индустриясын дамыту корпорациясы да жергілікті және халықаралық кино өндірісін, соның ішінде несиелер мен қаржылық ынталандыруларды қолдайды. Соңғы уақытта танымал болған фильмдер: "Селестино и вампиро", "Ладронес и ментиросос", "Кайо" және "Ангел" Жакобо Моралеса. Өкінішке қарай, Пуэрто-Рико тұрғындары бұл фильмдердің көпшілігін арт-хаус ретінде қарайды және олар көптеген америкалық фильмдер сияқты кассалық қабылдауды алмайды. Бұл тенденцияға бір ерекше ерекшелік - "Мальдеамор" фильмі. 2007 жылдың соңында бір апталық Оскар сыйлығына үміткер фильмнің сатылымдары аяқталғаннан кейін, бұл фильм Пуэрто-Рико киносында тамаша сын-пікірлер, лайықты кассалық қабылдау және АҚШ-та нақты театрлық көрмелер комбинациясы үшін эталонға айналды. Дегенмен, 2009 жылдың шілдесінде Пуэрто-Риконың кино комиссиясы Maldeamores өз шығындарының шамамен 50%-ын ғана қалпына келтіргенін хабарлады. Дегенмен, ол екі театрлық релиз берді: Эдуардо "Трансфор" Ортиз режиссерлік еткен Que Joyitas, ол ақыр соңында кассада 700,000 доллардан астам табыс тапты және Ми verano con Amanda 2, Бенджамин "Бенжи" Лопес жазған және режиссерлік еткен. Басқа басылымдар арасында The Caller және The Witness (El Testigo) болды. 2012 жылы Альваро Апонте Сентено режиссерлік жасаған "Ми Санта Мирка" қысқаметражды фильмі Канн кинофестивалінде "Алтын пальма" қысқаметражды фильм сыйлығына ие болған алғашқы Пуэрто-Рико қысқаметражды фильм болды. Жергілікті деңгейде 2012 жылы екі апталық кинотеатрлық релиз түсірілген Los Condenados және жеті айлық кинотеатрлық релиз түсірілген Broche de oro, режиссері Рауль Маршан.
Пуэрто-Рико актерлері
Тенор Антонио Паоли 1907 жылы Миланда Пальяччидің орындауында бүкіл операны орындаған тұңғыш орындаушы болды. Бейсөз кино дәуірінде Пуэрто-Рико және Латын Америка актерлері жетістікке жетті, Фернандо Кортес, Армандо Кальво, Бланка де Кастежон және Альберто Морин Еуропа мен Оңтүстік Америкада өнер көрсетті. Альберто Морин 1928 жылдан бастап Голливуд фильмдерінде ойнаған, шетелде танымал болған алғашқы актер болды. Бұл рөлді алғаш рет Бланка де Кастежон атқарды. Басқа замандастары Эвелин дель Рио, Сэмми Дэвис, Дж. және Хуано Эрнандес. Кейбір Пуэрто-Рико актерлері (мысалы, Кастежон) Голливудты тастап, Латын Америкасы мен Еуропада мансабын жалғастырды, жергілікті табысқа қол жеткізді және Солтүстік Америкада дубляж фильмдері арқылы өздерін сақтады. 1938 жылы жергілікті және мексикалық мүдделер арасындағы бірлескен өндіріс "Мис Дос Аморес" фильмін шығарды, оның ішінде Бланка де Кастежон мен Эвелин Дель Рио. Сол жылы Мапи Кортес пен композитор Рафаэль Эрнандес Теодуро Лламаның Гаванада түсірілген Ahora Seremos Felices фильміне қатысты. HUAC дәуірі тікелей латын америкалықтарына әсер етті, соның ішінде Хосе Феррер мен Долорес Дель Рио (оларға бұрын бастамадан зардап шеккендерге көмектескені үшін Голливудта түсіруге рұқсат етілмеген). Хуано Эрнандес HUAC-қа қарсы шыққан бірнеше туындылардың бірі, 1949 жылғы "Шыңға шашыраған кісінің" басты кейіпкері болды. 2016 жылы Пуэрто-Риконың Экономикалық даму және сауда департаментінің (DDEC) төрағасы Альберто Бако инвесторлардың Сантурсе, Гуанайбо немесе Дорадода осындай жобаны салуға қызығушылық танытқанын мәлімдеді, бірақ бұдан әрі мәлімдеме жасалмады.
Жеке инвестициялар
Анна Наварро жергілікті өнеркәсіпке кері айналдыруға тырысты, бірақ көп көңіл бөлінбеді.
Салықтық ынталандырулар
No Заң 1999 жылғы No 362 және No 2001 жылғы No 121 қаулысы жергілікті өндірістегі фильмдерге 40% салық шегін берді. Lucy Boscana қоры (WIPR) жергілікті өндірістерге көмек көрсету үшін қолданылады. Саяси басқарудағы өзгерістер де бастамалардың жалғастығына әсер етті, оларды басымдықтан айырды, өзгертті немесе тоқтатты. Бұл жағдай шетелдік нарықтардың тікелей бәсекелесуімен бірге жергілікті өнеркәсіпке әсер етіп, оны жұртшылықтың әлсіз қолдауымен қалдырды.