Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Брохаррис каналы - 1820 жылдары қысқа уақытқа болған, Ирландияның Лондондерри графтығында орналасқан канал. Лимавадиге жоспарланған кеңейту ешқашан салынбады.
The Broharris Canal was a canal situated in County Londonderry, Ireland, which existed briefly in the 1820s. A planned extension to Limavady was never built.
Тарих
Брохаррис каналы 1820 жылдары салынған және Лимавадиге қарай Лох Фойлдың оңтүстік жағалауындағы Баллимакран нүктесінен оңтүстікке қарай 3 км-ге созылған. Ол қайықтардың навигациялық кесуі ретінде де, су бұру арнасы ретінде де қызмет етті. Құрылыс құны 4500 фунт стерлинг болды, және ол қысқа уақыт бойы ауыр жүктерді, ірі азық-түлік заттарын және шикізатты тасымалдауға пайдаланылды. Сондай-ақ, ол жағалаудың жағалауынан Магиллиган нүктесінің батысына дейін жиналған көп мөлшерде теңіз балықтарын және моллюстерді тасымалдау үшін пайдаланылды. Бұл екі өнім де Беневенаг тауының етегіндегі жазық жердің құмды топырағын тыңайтуға пайдаланылды. 1827 жылы Лимавади тұрғындары Лоу Фойлдан қалаға арна салуды өтінді. Джон Киллалиге зерттеу жүргізу тапсырылды және құрылыс шығындары 12000 фунт стерлинг деп бағаланды. Киллали Дублиндегі ішкі кеме қатынасы бас басқармасында жұмыс істейтін инженер болатын. Оның жоспарлары бастапқы Брохаррис каналының ұзындығы 5 км болатын, әрқайсысының ұзындығы 60 фут (18 м), ені 4 метр 13,5 фут болатын екі шлюзбен бірге жеке канал жасау еді. Бір шлюз каналдың Фойл көлінің тұсығына қосылған жерде, ал екіншісі аялдамадан 2 шақырымдай жерде орналасады. Су жолынан жүретін көліктердің көлемі туралы оптимистік болжамдарға қарамастан, 1832 жылы атпен тартылатын трамвайдың жоспары ұсынылды, ал канал жоспары тыныш тасталды. Брохаррис каналы ұзаққа созылмады, бірақ оның жойылуы туралы нақты айтылмаған. Ирландияның теміржол комиссиялары 1838 жылы ішкі су жолдары туралы есеп шығарды, онда канал туралы айтылмаған, бірақ ол 19 ғасырдың екінші жартысына жататын кейбір үкіметтік есептерде қысқаша айтылған. Су жолдары жөніндегі корольдік комиссия да бұл туралы айтпады.
The Broharris canal was built in the 1820s, and ran for some 2 mile (3 km) southwards from Ballymacran Point on the southern shore of Lough Foyle towards Limavady. It served both as a navigation cut for boats, and as a drainage channel. The cost of construction was £4,500, and for a short time it was used to transport heavy goods, bulky foodstuffs and raw materials. It was also used to transport large quantities of kelp and shellfish harvested from the banks of the coastline to the west of Magilligan Point, which were exposed at low tide. Both products were used to fertilise the sandy soils on the flat countryside near the foot of Benevenagh. In 1827, the inhabitants of Limavady appealed for the building of a canal from Lough Foyle to the town. John Killaly was commissioned to produce a survey, and estimated the cost of construction at £12,000. Killaly was an engineer, working for the Directors General of Inland Navigation in Dublin. His plans were for a separate canal, rather than an extension of the original Broharris Canal, which would be 3 mile (5 km) long, with two locks each 60 feet (18 m) long by 13.5 feet (4 m) wide. One lock would be located where the canal joined Lough Foyle, and the other would be about 1 mile (2 km) from the terminus. Despite optimistic estimates of the volumes of traffic likely to use the waterway, plans for a horse drawn tramway were proposed in 1832, and the canal plan was quietly dropped. The Broharris Canal did not last for long, but there is no positive mention of its demise. The Irish Railway Commissioners produced a report on the inland waterways in 1838, in which the canal was not mentioned, although it was briefly noted in some government reports dating to the second half of the 19th century. A Royal Commission on the waterways also failed to mention it.