Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралиялық автор (1826 1915) Томас Александр Браун (табиғи аты Браун, 6 тамыз 1826 11 наурыз 1915) - австралиялық автор, өзінің көптеген шығармаларын Ролф Болдревуд псевдонимімен жариялаған. Ол 1882 жылы жазған "Қоралмен тонау" романымен танымал.
Australian author (1826 1915)
Thomas Alexander Browne (born Brown, 6 August 1826 – 11 March 1915) was an Australian author who published many of his works under the pseudonym Rolf Boldrewood. He is best known for his 1882 bushranging novel Robbery Under Arms.
Өмірбаян
Браун Лондонда туған, ол бұрынғы Шығыс Үндістан компаниясының кеме капитаны капитан Сильвестр Джон Браунның және оның әйелі Элизабет Ангеллдің тұңғыш баласы. Оның анасы оның "алғашқы құрметті адамы және ең көп сындаған сыншысы болды. Оқырманның мақтауының ең бастысы - осы кісіге" (Old Melbourne Memories). Томас 1860 жылдары өзінің тегіне 'e' қосып алды. Әкесінің "Протеус" атты кемесі Хобартқа тұтқындарды жеткізіп бергеннен кейін, отбасы 1831 жылы Сиднейге қоныстанды. Сильвестр Браун кит аулаумен айналысып, Сиднейдің шеткі ауданына есімін берген Энмор деген тас сарай салды. Томас Браун Сиднейдегі В. Т. Кейп мектебінде оқыды, кейін Сидней колледжінде оқыды, Кейп оның директоры болды. Браунның ең жақын мектеп достарының бірі Жаңа Оңтүстік Уэльстің кеден инспекторы полковник Джон Джордж Натаниел Гиббстің ұлы болды. Дуланти қағаздарына сәйкес, Браун Гиббс отбасында олардың Сиднейдің Пейп Пайпердегі су жағалауындағы үлкен резиденциясында демалыс өткізді. 1839 жылы әкесі Мельбурнға көшіп келгенде, Браун 1841 жылға дейін Сидней колледжінде интернатта оқыды. Девид Бойд Мельбурн қаласында. 1843 жылы, 17 жасында ғана, Браун Порт-Фейридің маңында жер алды, оны Скваттлсамер деп атады және 1856 жылға дейін сонда болды. Ол 1860 жылы Англияға барып, 1862-1863 жылдары Суан төбесінің маңында Бога көлінде Муррабитпен бірге, 1864 жылы Риверинадағы Наррандера маңындағы Муррэмбидже өзеніндегі Бундидгаре станциясымен бірге мүлкі болды. Алайда 1866 және 1868 жылдардағы нашар маусымдар Браунды қоқыстан бас тартуға мәжбүр етті, ал 1871 жылы ол полиция судьясы және алтын комиссары болды. Сиднейде аз уақыт тұрғаннан кейін, 1871 жылы сәуірде Гулгонгтағы полиция судьясы және 1872 жылы алтын комиссары болып тағайындалды. Браун тәжірибелі бейбітшілік судьясы болды, ол Наррандерадағы судьялар алқасының төрағасы болды, бірақ Гулгонгтағы алғашқы жылдары, ол кезде Жаңа Оңтүстік Уэльстегі ең бай және ең ірі алтын кен орындарының бірі, оның тау-кен өндірісін білмеуі және күрделі ережелері оның комиссия төрағасы ретінде құзыреттілігін сынға алды. Гүлгонг Guardian газетінде 1873 жылы оны алалаушылық пен сыбайлас жемқорлықпен айыптаған жасырын хат жариялағанға дейін оған үнемі шабуыл жасалды. Оның редакторы Томас Фредерик Де Курси Браун Сиднейде қылмыстық жала жабу үшін айыпталып, алты айға бас бостандығынан айырылды. Браунға қарсы айыптар жоққа шығарылды, ол судьядан жала жабушыны жеңіл жазаға тартуды сұрап, кеншілермен жақсы қарым-қатынаста болды. 1881 жылы Браун Дуббоға судья және кен күзетшісі болып ауыстырылды және 1884 жылы Армидейлге ауыстырылды. Ол 1885 жылы Жерге лицензия беру кеңесінің төрағасы ретінде Альбериге көшіп келді, ол жерде 1887 жылдан 1895 жылға дейін Мельбурнға зейнетке шыққанға дейін судья және күзетші болып қызмет етті. 1915 жылы 11 наурызда Мельбурнда қайтыс болды және Брайтон зиратында жерленді.
Browne was born in London, the eldest child of Captain Sylvester John Brown, a shipmaster formerly of the East India Company, and his wife Elizabeth Angell, née Alexander. His mother was his "earliest admirer and most indulgent critic . to whom is chiefly due whatever meed of praise my readers may hereafter vouchsafe" (Dedication Old Melbourne Memories). Thomas added the 'e' to his surname in the 1860s. After his father's barque Proteus had delivered a cargo of convicts in Hobart, the family settled in Sydney in 1831. Sylvester Brown took up whaling and built a stone mansion, Enmore, which gave its name to the suburb of Sydney. Thomas Browne was sent to W. T. Cape's school at Sydney, and afterwards to Sydney College, when Cape became its headmaster. One of Browne's closest school friends was a son of Colonel John George Nathaniel Gibbes, MLC, the Collector of Customs for New South Wales, and according to the Dulhunty Papers, Browne spent carefree holidays staying with the Gibbes family at their grand waterside residence on Sydney's Point Piper. When his father moved to Melbourne in 1839, Browne remained at Sydney College as a boarder until 1841 and then was taught by Rev. David Boyd in Melbourne. In 1843, though only 17 years old, Browne took up land near Port Fairy which he named Squattlesamere and was there until 1856. He visited England in 1860 and in 1862–1863 had a property, Murrabit run at Lake Boga near Swan Hill, followed by Bundidgaree station on the Murrumbidgee River near Narrandera in the Riverina in 1864. However, bad seasons in 1866 and 1868 compelled Browne to give up squatting, and in 1871 he became a police magistrate and gold commissioner. After living in Sydney a short time, in April 1871 he was appointed a police magistrate at Gulgong and gold commissioner in 1872. Browne was an experienced justice of the peace, having acted as chairman of the bench of justices at Narrandera, but in his first years at Gulgong, then one of the richest and largest goldfields in New South Wales, his ignorance of mining and the complicated regulations drew criticism of his competence as commissioner. He was persistently attacked by the Gulgong Guardian until in 1873 it published an anonymous letter accusing him of bias and corruption. Its editor Thomas Frederic De Courcy Browne was thereupon convicted in Sydney of criminal libel and sentenced to six months gaol. The charges against Browne were disproved, and he won favour with the miners by magnanimously interceding with the judge for a light punishment of his libeller. In 1881 Browne was transferred as magistrate and mining warden to Dubbo and to Armidale in 1884. He moved to Albury as chairman of the Land Licensing Board in 1885, serving there as magistrate and warden from 1887 to 1895 until retiring to Melbourne. He died on 11 March 1915 in Melbourne and was buried in Brighton Cemetery.
Әдеби мансап
Браун жиырма бес жылдай жер басып, шамамен сол уақытта үкімет қызметкері болды, бірақ оның үшінші мансабы қырық жылдан астам уақытқа созылды. 1865 жылы атпен жол апатынан айығып келе жатып, ол Cornhill Magazine журналына Австралиядағы малшы өмірінен екі мақала жазды. Сондай-ақ, ол Австралияның апталықтарына мақалалар мен сериалдар жаза бастады. Олардың бірі "Жоғары мен төмен: австралиялық өмірдің тарихы" 1878 жылы Лондонда кітап түрінде жарық көрді. Ол жақсы бағаланды, бірақ көп көңіл бөлінбеді. 1890 жылы "Клоттердің арманы" деп қайта басылды. 1884 жылы Мельбурнда "Менің үйге қашуым, қоқысшы арманы мен қарулы тонау" атты рольф Болдревудтың "Ескі Мельбурн естеліктері" атты он сегіз қырық жылдардың естеліктері туралы кітабы жарық көрді. Бұл мақалалар "Сиднейдің қала және ауыл журналында" және "Сиднейдің поштасында" жарық көрген, бірақ тек "Скватердің арманы" кітап түрінде және содан кейін "Үстеулер мен төмендеулер" деген атпен жарық көрген. Болдревуд атауы Браунның сүйікті авторы сэр Уолтер Скоттың "Мармион" поэмасындағы бір жолдан шыққан. 1888 жылы "Қоралмен тонау" үш томдық болып жарық көрді және оның артықшылықтары бірден танылды. ХХ ғасырдың аяғына дейін бірнеше басылымдар басылды. Романның басында баяндаушы Дик Марстон қылмыскер болған кезінде жасаған қылмыстары үшін жазасын күтуде. Ол өзінің өмірі мен махаббатының, атақты Капитан Старлайтпен қарым-қатынасының тарихын баяндайды. Кітаптағы кейбір оқиғалар Дэниел Морган, Бен Холл, Фрэнк Гарднер, Джеймс Альпин Макферсон және Джон Гилберт сияқты заманауи босқындар жасаған нақты оқиғаларға негізделген. "Қоралмен тонау" 1888 жылы алғаш рет жарық көргеннен бері танымал болып келеді; роман 1907 жылы (Тейт ағайындыларының нұсқасы және Чарльз МакМахонның нұсқасы), 1920 және 1957 жылдары түсірілді. 1985 жылы телесериал түсірілді. Роман Австралия мен Ұлыбританияда радиода сериал ретінде таратылды.
Browne spent around twenty five years as a squatter and about the same time as a government official, but his third career as author extended over forty years. In 1865, while recovering from a riding accident, he wrote two articles on pastoral life in Australia for the Cornhill Magazine, and he also began to contribute articles and serial stories to the Australian weeklies. One of these, Ups and Downs: a Story of Australian Life, was published in book form in London in 1878. It was well reviewed but attracted little notice. It was re issued as The Squatter's Dream in 1890. In 1884 Old Melbourne Memories, a book of reminiscences of the eighteen forties was published at Melbourne, "by Rolf Boldrewood, author of My Run Home, The Squatter's Dream and Robbery Under Arms". These had appeared in the Sydney Town and Country Journal and The Sydney Mail, but only The Squatter's Dream had been published in book form and then under the title of Ups and Downs. The name Boldrewood came from a line in the poem Marmion by Browne's favourite author, Sir Walter Scott. In 1888 Robbery Under Arms appeared in three volumes and its merits were immediately recognised. Several editions were printed before the close of the century. At the beginning of this novel the narrator, Dick Marston, is awaiting execution for crimes committed whilst he was a bushranger. He goes on to tell the story of his life and loves and his association with the notorious Captain Starlight. Some of the events in the book are based on actual incidents carried out by contemporary bushrangers like Daniel Morgan, Ben Hall, Frank Gardiner, James Alpin McPherson and John Gilbert. Robbery under Arms has remained popular since its first publication in 1888; the novel was filmed in 1907 (a version by Tait brothers and a version by Charles MacMahon), 1920 and 1957. A television series was made in 1985. The novel has also been serialised on radio in both Australia and Britain.
Тану
Оның құрметіне аталған Рольф Болдревуд әдеби сыйлығын 2006 жылдан 2017 жылға дейін жыл сайын Маккуарь аймақтық кітапханасы береді.
Named in his honour, the Rolf Boldrewood Literary Awards were awarded annually from 2006 to 2017 by the Macquarie Regional Library.
Отбасы
1860 жылы Браун Маргарет Мария Райлиге (В. Э. Райлидің қызы және Александр Райлидің немересі) үйленді. Ол 1893 жылы жарық көрген "Австралиядағы гүл бақшасы" романының авторы болды. Оның екі ұлы мен бес қызы болды, олардың бірі "Роуз Болдревуд" 1911 жылы "Коллоройдағы асқынулар" романын жариялады. Төртінші қызы Луиза Браун 1903 жылы 11 маусымда шахтаның басқарушысы Роберт Сильверс Блэкке үйленді. Оның қарындасы Эмма Санберидің маңындағы Вудлендс қаласының Мольсворт Ричард Гринге үйленді, осылайша оны сэр Уильям Стауэллмен және Чомли отбасымен (Хасси Малон Чомли, судья Артур Вулф Чомли және Чарльз Генри Чомли) байланыстырды. Оның ағасы, Сильвестр Джон Браун кен орнының басқарушысы болды.
Browne married Margaret Maria Riley (daughter of W. E. Riley and granddaughter of Alexander Riley) in 1860. She was the author of The Flower Garden in Australia, published in 1893, and survived him with two sons and five daughters, one of whom, "Rose Boldrewood", published a novel The Complications at Collaroi in 1911. Fourth daughter Louisa Browne married mine manager Robert Silvers Black on 11 June 1903. His sister, Emma, had married Molesworth Richard Greene of Woodlands, near Sunbury and thus connecting him to Sir William Stawell, and also the Chomley family (Hussey Malone Chomley, Judge Arthur Wolfe Chomley and Charles Henry Chomley). A brother, Sylvester John Browne was a mine manager.
Шығармашылық емес
S. W. Silver & Co. австралиялық шөп шаруашылығының нұсқаулығы: 1. Қойлар [және] II. Cattle (1879) S. W. Silver & Co. Австралиялық шөпшілердің нұсқаулығы (1879) S. W. Silver & Co. Австралиялық шөпшілердің нұсқаулығы: No. II - Ірі қара мал. (1881)
S. W. Silver & Co's Australian Grazier's Guide : 1. Sheep [and] II. Cattle (1879)
S. W. Silver & Co.'s Australian Grazier's Guide (1879)
S. W. Silver & Co.'s Australian Grazier's Guide : No. II – Cattle. (1881)