Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
HMCS CH 15 - алғашқыда Корольдік флот үшін тапсырылған H-класс субмаринасы. АҚШ-та бейтараптық кезінде салынған, АҚШ соғысқа кіргенге дейін Корольдік әскери-теңіз флотынан ұстап қалды. Соғыстың соңында қызметте болған су асты кемесі ешбір іс-әрекетке қатыспады және жаулық әрекеттердің тоқтатылуынан кейін Бермудада орналасты. 1919 жылы британ үкіметі Канадаға су асты кемесін берді. Ол 1921 жылдан 1922 жылға дейін Канаданың Корольдік әскери-теңіз флотында CH 15 ретінде қызмет етті. Су асты кемесі 1927 жылы бөлшектеніп, қоқысқа сатылған.
HMCS CH 15 was a H class submarine originally ordered for the Royal Navy as H15 during the First World War. Constructed in the United States during their neutrality, the submarine was withheld from the Royal Navy until after the US entry into the war. Entering service at the very end of the war, the submarine saw no action and was laid up at Bermuda following the cessation of hostilities. The British government gave the submarine to Canada in 1919, and it was in service with the Royal Canadian Navy from 1921 to 1922 as CH 15. The submarine was sold for scrap and broken up in 1927.
Дизайн және сипаттама
АҚШ-тың Бетлехем Steel компаниясынан Корольдік флот үшін соғыстың төтенше бағдарламасының бөлігі ретінде тапсырыс берілген H класы екі кемежайда, Канаданың Монреаль қаласындағы Канаданың Викерс және АҚШ-тың Массачусетс штатындағы Куинси қаласындағы Фор Ривер Ярдта, АҚШ H класының жобасына негізделген. Қайықтар су бетінде және су астында болған кезде орыннан ауысты. Олардың жалпы ұзындығы - 4 офицер, 18 офицер. Су асты кемелері екі ауысыммен, Викерс дизельді және екі электрлі қозғалтқыштармен жұмыс істеді. Бұл қайықтар үшін ең жоғары жер бетіндегі жылдамдықты және су астында жүргенде жылдамдықты қамтамасыз етті. Бұл оларға 10 ұзындықта ұшуға мүмкіндік берді. Су асты кемелері төрт торпеда түтігімен қаруланған.
Ordered as part of the War Emergency Programme for the Royal Navy from Bethlehem Steel of the United States, the H class were constructed at two shipyards, Canadian Vickers in Montreal, Quebec, Canada, and the Fore River Yard in Quincy, Massachusetts, United States, based on the US H class design. The boats displaced while surfaced and submerged. They were long overall with a beam of and a draught of They had a complement of 4 officers and 18 ratings. The submarines were powered by a twin shift, Vickers diesel and two electric motors. This gave the boats a maximum surfaced speed of and a submerged speed of They had a fuel capacity of of diesel fuel. This gave them a range of at 10 knots while surfaced. They had a designed diving depth of The submarines were armed with four 18 inch (450 mm) torpedo tubes in the bow for the six torpedoes they carried.
Корольдік теңіз флоты
1914 жылы қарашада Корольдік әскери-теңіз флоты Бетлехем Стилмен келісімшарт жасасып, Массачусетс штатының Куинси қаласындағы Фор-Ривер кеме жасақтауында H класты су асты кемелерін жасақтады. Бұл кемелер Монреальда ғана қарулануы тиіс еді. Бұл екінші топты америкалық үкімет тұтқындады, себебі олар сол кезде бейтарап болды және тек Америка Құрама Штаттары соғысқа 1917 жылы кіргеннен кейін ғана босатылды. H15 осындай қайықтың бірі болды және 1917 жылы желтоқсанда құрылыс кезінде кеме кемесі 9 метр тереңдікте суға батып кетті. Бұл оның аяқталуын алты айға кешіктірді, H15 ақыры 1918 жылдың 14 тамызында аяқталды деп жарияланды. 1918 жылы 9 қарашада Н15 Нью-Йорк қаласынан Бермуд аралдарына жөнелтілді. Алайда, бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін, Бермудаға жеткенде, H15 резервте қалды. 1918 жылдың желтоқсан айының ортасында оның экипажы Ұлыбританияға қайту үшін кемелерге отырды.
In November 1914 the Royal Navy contracted Bethlehem Steel to construct a batch of H class submarines at their Fore River Shipyard in Quincy, Massachusetts. These ships were to be armed only in Montreal. This second batch was seized by the American government due to their neutrality at the time and were only released after the United States had entered the war in 1917. H15 was one such boat and while under construction, the submarine was accidentally sunk at her berth in 30 feet (9 m) of water while fitting out in December 1917. This delayed her completion for six months, H15 finally being declared completed on 14 August 1918. On 9 November 1918 H15 left New York City and sailed for Bermuda. However, while en route, the First World War ended and upon arriving at Bermuda, H15 remained there in reserve. In mid December 1918 her crew left in ships for return to the United Kingdom.
Канаданың Корольдік әскери-теңіз флоты
1919 жылы 7 ақпанда Корольдік флот H15 және оның бауырласы H14-ті Канаданың Корольдік флот құрамына ресми түрде тапсырды. Екі қайық та желтоқсаннан бері Бермудада пайдаланылмай тұрды. Алайда, Ұлыбритания үкіметі екі су асты кемесін Канадаға беру туралы шешім қабылдаса да, олар оны Бермудадан қайықтарды жылжыту үшін экипаждарды табуға қалдырды. Канаданың Корольдік әскери-теңіз флоты оларды қаламай, Адмиралтействоны оларды қайтарып алуға мәжбүрледі. Канаданың Корольдік әскери-теңіз флоты, өз кезегінде, барлық төрт қайықты жабдықтауға мүмкіндіктері болмағандықтан, субмариналарды пайдалануды тоқтатуға мәжбүр болды. 1919 жылдың маусым айында Н15 кемесі Новая Шотландияның Галифакс қаласына келіп жетті. Бұрынғы CC класы сияқты, "С" кемесі Канадаға тиесілі екенін көрсету үшін кеме атауының алдына қойылды. 1921 жылы 1 сәуірде Галифакста Корольдік Канада әскери-теңіз флотына жіберілді. CH 15 және оның бауырлары екі ай бойы жұмыс істеді. 1921 жылдың шілдесіне қарай екі қайық та жұмыс істеп, Канаданың қарулы күштерінің қалған бөлігімен портты қорғауға жаттықты. Қызметте болған кезде су асты кемесі негізінен су асты кемелеріне қарсы соғыс жүргізу үшін жаттығулар үшін пайдаланылды. Қысқы айларда Галифакста қалу кемелердің мәртебесіне зиян келтіреді деп дәлелдегеннен кейін, CH 15 және оның қарындасы , Бермудада қыстады. Екі су асты кемесі 1922 жылдың сәуірінде Галифаксқа оралды. Маккензи Кинг үкіметінің сайлануынан кейін, Әскери-теңіз қызметі шығындарды қысқартуы керек болды. Қайтып оралғаннан кейін үкімет теңіз асты кемелерін жөндеуге ақы төлеуден бас тартқаны анықталды. Олардың қызметінен шығарылғаннан кейін, су асты кемелерін ұстау мен қайта іске қосу шығындарын зерттейтін есеп тапсырылды. Бұл тым қымбат болып табылды және жоспардан бас тартылды. 1925 жылы ақпанда Адмиралтейство екі әскери кеменің жағдайы туралы сұрастырды және жауап теріс болды, екі қайықтың қызметке қайта оралу мүмкіндігіне күмән келтірді. 1926 жылы екі су асты кемесі сатылымға шығарылды, сатудан түскен ақша Корольдік флотқа берілді. CH 15 1927 жылы 9 наурызда ұсақтауға сатылып, бөлшектенді.
On 7 February 1919, the Royal Navy formally transferred H15 and her sister H14 to the Royal Canadian Navy. The two boats, both in Bermuda still, had lain unused since December. However, even though United Kingdom government had taken the decision to give the two submarines to Canada, they left it to Canada to find crews to move the boats from Bermuda. The Royal Canadian Navy did not want them and tried to get the Admiralty to take them back. The Royal Canadian Navy, forced to take the submarines, was in turn obligated to discontinue the use of the s as they could not equip all four boats. H15 arrived at Halifax, Nova Scotia, in June 1919. Like the previous CC class, a "C" was placed in front of the name of the ship to denote it belonged to Canada. Commissioned into the Royal Canadian Navy on 1 April 1921 at Halifax it took two months to make CH 15 and her sister operational. By July 1921 both boats were functioning and exercised with the rest of the Canadian armed forces practising harbour defence. While in service the submarine was used primarily for training anti submarine warfare. After arguing that remaining at Halifax during the winter months would be detrimental to the vessels' status, CH 15 and her sister, accompanied by , wintered at Bermuda. The two submarines returned to Halifax in April 1922. Following the election of Mackenzie King government, the Naval Service was required to cut expenditures. Upon their return it was found that the government had refused to pay for the upkeep of the submarines and they were paid off on 22 June 1922. Following their decommissioning, a report was commissioned that examined the cost of maintaining and re activating the submarines. It was found too costly and the plan was abandoned. In February 1925 the Admiralty enquired into the condition of the two warships and the response was negative, questioning the two boats ability to return to service. In 1926 the two submarines were put for sale along with , the proceeds of the sale going to the Royal Navy. CH 15 was sold on 9 March 1927 for scrap and broken up.