Кіріспе

Акционерлік қоғамдар туралы 1844 жылғы заң (7 және 8 Vict. c. 110) - Біріккен Корольдік Парламенті акциясы, ол акционерлік қоғамдарды құруға қол жетімділікті кеңейтті. Заңға дейін, инкорпорациялау тек корольдік жарғы немесе жеке акт арқылы мүмкін болды және Парламент осылайша берілген артықшылықтар мен артықшылықтарды қорғауымен шектелген. Нәтижесінде көптеген кәсіпорындар, мүмкін, мыңдаған мүшелері бар, заңды тұлғасыз бірлестіктер ретінде жұмыс істеді. Кез келген соңынан сот ісін жүргізу барлық мүшелердің бірлескен аттарымен жүргізілуі керек еді және бұл мүмкін емес болды. Парламент кейде жеке тұлғаға сот ісінде жалпы өкілдік етуге мүмкіндік беретін жеке актілерді бергенімен, бұл тар және міндетті түрде қымбат құрал болды, тек қалыптасқан компанияларға ғана рұқсат етілді. 1844 жылы қабылданған заң бойынша акционерлік қоғамдар тіркеушісі құрылды. Бірінші, уақытша кезең 5 фунт стерлингке (1844 жылы 5,0 фунт стерлинг соңғы жылдары шамамен <есептелген сомаға> тең) және корпоративтік мәртебе бермеді, ол екінші кезеңді аяқтағаннан кейін тағы 5 фунт стерлингке дейін пайда болды. Алайда жауапкершіліктің шектелуі әлі де жоқ, ал компания мүшелері компанияның шексіз шығындарына жауап бере алады. Кейіннен жауапкершіліктің шектеулі түрі 1855 жылғы жауапкершіліктің шектеулі актісімен енгізілген. Тіркеу жүйесі 1856 жылғы Акционерлік қоғамдар туралы заңмен қайта қаралды. Заңның мақсаты - бизнес пен экономиканы сенімді негізге қою және бизнестің адалдығына деген халықтың сенімін арттыру.