Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық раввин (1906–1980)
American rabbi (1906–1980)
Ицхак Хутнер (1906 жылдың 28 қарашасы – 1980), сондай-ақ Исаак Хутнер деп те белгілі, американдық православие раввині және рош ешива (декан) болған. Варшавада туған Хутнер Нью-Йорк штатының Бруклин қаласындағы Йешива раввин Хаим Берлиннің ұзақ жылдар бойы деканы қызметін атқарды, ол оның басшылығымен өскен ескі мекеме болды. Хутнердің педагогикалық стилі – оның отбасының тамырларынан келген хасидтік және миснагдық элементтердің үйлесімі. Оның ма'амарим деп аталатын сөздерінде талмудтық талқылау, хасидтік тиш және философиялық лекция элементтері болды. Оның лауазымы рош ешива болғанымен, Хутнердің басшылық стилі өз ізбасарларынан адалдық күтетін реббиге көбірек ұқсады. Өмірінің соңғы жылдарында Хутнер Иерусалимде өзінің ең бағалы еңбегінің атымен аталатын Йешива Пахад Ицчокты құрды. Бір сапарында Хутнердің ұшағы Палестинаны азат ету халық майданының террористері тарапынан Доусон даласындағы ұшыру кезінде басып алынды, бірақ ол аман қалды.
Yitzchak Hutner (; 1906November 28, 1980), also known as Isaac Hutner, was an American Orthodox rabbi and rosh yeshiva (dean). Originally from Warsaw, Hutner was the long time dean of Yeshiva Rabbi Chaim Berlin in Brooklyn, New York, an older institution that grew under his leadership. Hutner's pedagogic style was a blend of the Hasidic and Misnagdic elements of his own family's origins. His discourses, called ma'amarim, contained elements of a Talmudic discourse, a Hasidic Tish and a philosophic lecture. Although his title was rosh yeshiva, Hutner's leadership style more closely resembled that of a rebbe who expected fealty from his followers. In his later years, Hutner established Yeshiva Pachad Yitzchok in Jerusalem, which is named after his own magnum opus. On one of his trips there, Hutner's plane was seized by Popular Front for the Liberation of Palestine terrorists in the Dawson's Field hijackings, which he survived.
Ерте өмір
Хатнер Польшаның Варшава қаласында гер хасидтік және литвалық еврей тамыры бар отбасында дүниеге келді. Бала кезінде ол Тора мен Талмудты жеке оқыды. Жасөспірім шағында Литвадағы Носсон Цви Финкель басқарған Слабодка иешивасына қабылданды, онда ол "Варшава Ильюи" (Варшаваның генийі) деп белгілі болды. 1925 жылы Талмудта мықты білім алғаннан кейін Хатнер Палестина мандатында Хеброн иешивасын құрған Слабодка иешивасынан бір топпен бірге қосылды. Ол 1929 жылға дейін онда оқыды, сондай-ақ болашақ раввиндер Менахим Мендель Шнеерсон да Берлинде оқыды. 1932 жылы ол "Торат Ханазир" атты кітап жазды. 1933 жылы Хатнер Кобринде Маша Липшицке үйленді. Ол Слуцк қаласында туып, АҚШ-та өскен. Сол жылы жұбайлар Палестинаға сапар шегіп, шамамен бір жылдай онда тұрып, Хиллель бен Елиакимнің Мидраш Сифраға жасаған түсіндірмелері бойынша "Ковец Ха'арос" зерттеуін аяқтады.
Hutner was born in Warsaw, Poland, to a family with both Ger Hasidic and non Hasidic Lithuanian Jewish roots. As a child he received private instruction in Torah and Talmud. As a teenager he was enrolled in the Slabodka yeshiva in Lithuania, headed by Nosson Tzvi Finkel, where he was known as the "Warsaw Illui" (Genius of Warsaw). In 1925, having obtained a solid grounding in Talmud, Hutner joined a group from the Slabodka yeshiva that established the Hebron Yeshiva in Mandatory Palestine. He studied there until 1929, and Menachem Mendel Schneerson, two future rabbinical leaders then studying in Berlin. In 1932, he authored a book called Torat HaNazir. In 1933, Hutner married Masha Lipshitz in Kobryn. She was born in Slutsk and raised in the United States. That same year, the couple traveled to Mandatory Palestine, where they remained for about a year, and completed his research and writing of his Kovetz Ha'aros on Hillel ben Eliakim's commentary on midrash sifra.
Раббилік және оқытушылық мансап
1934 жылдың наурыз айында Хатнер АҚШ-қа көшіп келді (оны әйелі алты ай бұрын келген болатын) және Бруклинде қоныстанды, онда Хатнер раввин Якоб Джозеф мектебінің профессорлық құрамына қосылды. 1935-1936 жылдар аралығында ол жаңа құрылған жоғары мектеп бөлімінің кеңсе меңгерушісі болып тағайындалды, бұл бөлім Йешива раввин Хаим Берлиннің Месивта Йешивасы деп аталды. 1940 жылы рош ешива Яков Моше Шуркиннен рұқсат алғаннан кейін, ол жоғары мектептен кейінгі бағдарламаның 4-ші курсына сабақ беруді бастады. 1904 жылы құрылған, ол Бруклиндегі ең көне бастауыш ешива болды. Ол жылдар бойы ешиваның жоғары мектептен кейінгі бейт-мидраш бөлімін дамытып, Йешива раввин Хаим Берлиннің аға рош ешивасы (деканы) болды. Бұл істе оған Бруклиндегі Ешива Тора Водаас басшысы Шрага Фейвел Мендловиц те көмектесті. Хатнер Шығыс Еуропадағы өзінің әріптестерінің үлгісінде жас Талмуд ғалымдарын тәрбиелейтін орта құрастыра алды. 1940 жылға қарай ол жүздеген студенті бар жоғары мектептен кейінгі бейт-мидраш құрды. Хаим Берлинде студенттерге иешива оқуын Бруклин колледжі және кейіннен Туро колледжінің түстен кейінгі және кешкі сабақтарымен үйлестіруге рұқсат берілді. Хатнер студенттерінің рухани Тора өмір салтының қағидаларымен үйлесетін дүниелік жетістіктерімен мақтанды. Сондықтан Хатнердің ешивасының көптеген түлектері заңгер, есепші, дәрігер және ақпараттық технология саласында табысқа жетті. Оның ең жақын шәкірттерінің бірі, Израиль Кирзнер экономист, ол Хатнердің «Пахад Ицхок» атты жазбаларын редакциялады. Көптеген шәкірттері докторлық диссертация қорғады, көбінесе оның батасымен және жетекшілігімен. Бұған оның жалғыз баласы, қызы Брурия Дэвид те кірді, ол Сало Баронның студенті ретінде Колумбия университетінің философия факультетінде докторлық диссертациясын қорғады. Кейіннен ол Құрама Штаттардағы хареди отбасыларынан келген жас әйелдерге арналған әйгілі еврей әйелдер семинариясы Бет Якоб Иерусалимнің деканы болды. Оның диссертациясында Цви Хирш Чаестің дәстүршіл және ағартушылықтың жақтасы (маскил) ретіндегі екі жақты рөлі талқыланды. Тізімге сонымен қатар Ахрон Соловейчик (заң) рош ешивасы, Ахрон Лихтенштейн (әдебиет) рош ешивасы, Ицхак Аарон Корф (заң, халықаралық құқық және дипломатия) және Иегуда (Лео) Леви (физика) профессоры мен ректоры да кірді. 1950 жылдары Хатнер Талмудты терең зерттеуді жалғастыру үшін коллель (түйеленген ғалымдарға арналған аспирантура бөлімі) құрды. Бұл мектеп, Коллель Гур Арье, Америкадағы осындай бірінші мектептердің бірі болды. Оның көптеген шәкірттері білім беру, насихаттау және діни қызметкерлер ретінде танымал болды. Ол олармен байланыста болды және жетекші лауазымдардағы шәкірттері арқылы жұмыс істей отырып, маңызды қоғамдық саясатты қабылдауға қатысты. Хатнер Иерусалимдегі Хар Ноф қаласында «Пахад Ицхок» ешивасын құрды, оны сол аттас кітабының құрметіне атады. Ол 1980 жылы қайтыс болды және Шығыс Иерусалимдегі Зәйтүн тауындағы еврей зиратына жерленді.
In March 1934 Hutner moved to the United States (his wife having preceded him by six months) and settled in Brooklyn, where Hutner joined the faculty of the Rabbi Jacob Joseph School. Sometime between 1935 and 1936 he was appointed office manager of the newly established high school division of the Yeshiva Rabbi Chaim Berlin known as Mesivta Yeshiva Rabbi Chaim Berlin. In 1940, after receiving permission from the rosh yeshiva, Yaakov Moshe Shurkin, he began to give a class to the 4th year of the post high school program. Founded in 1904, it was the oldest elementary yeshiva in Brooklyn. Over the years he built up the yeshiva's post high school beth midrash division and became Yeshiva Rabbi Chaim Berlin's senior rosh yeshiva (dean). In this effort he also received the help of Shraga Feivel Mendlowitz who headed Brooklyn's Yeshiva Torah Vodaas. Hutner was able to construct an environment that produced young Talmudic scholars in the model of their compatriots in Eastern Europe. By 1940 he had established a post high school beth midrash with hundreds of students. At Chaim Berlin, students were allowed to combine their yeshiva study with afternoon and evening classes at college, mainly Brooklyn College and later Touro College. Hutner took great pride in the secular accomplishments of his students insofar as they fit into his vision of a material world governed by the principles of a spiritual Torah way of life. Thus, many alumni of Hutner's yeshiva have attained success as attorneys, accountants, doctors, and in information technology. One of his closest disciples, Israel Kirzner, is an economist who edited Hutner's written works, Pachad Yitzchok. Many of Hutner's disciples earned doctorates, often with his blessing and guidance. This includes his daughter and only child, Bruria David, who obtained her PhD at Columbia University's department of philosophy as a student of Salo Baron. She subsequently founded and became the dean of Beth Jacob Jerusalem, a prominent Jewish women's seminary that caters to young women from Haredi families in the United States. Her dissertation discussed the dual role Zvi Hirsch Chajes as both a traditionalist and maskil (follower of the enlightenment). The list also includes Ahron Soloveichik (law) rosh yeshiva, Aharon Lichtenstein (literature) rosh yeshiva, Yitzhak Aharon Korff (law, international law and diplomacy), and Yehuda (Leo) Levi (physics) professor and rector. In the 1950s, Hutner established a kollel (post graduate division for married scholars) to continue their in depth Talmudical studies. This school, Kollel Gur Aryeh, was one of the first of its kind in America. Many of his students became prominent educational, outreach, and pulpit rabbis. He stayed in touch with them and was involved in major communal policy decision making as he worked through his network of students in positions of leadership. Hutner established Yeshiva Pachad Yitzchok in Har Nof, Jerusalem, which he named for his book of the same name. He died in 1980, and was buried in the Mount of Olives Jewish Cemetery in East Jerusalem.
Әдістеме
Хатнердің әдістемесі мен стилі күрделі, даулы және оны бір топқа жіктеу қиын болды. Талмудты зерттеу мен талдауға ерекше мән бергенімен, ол эмоционалды тұрғыдан хасидтік стильге жақын болды, тіпті Миснагдим ретінде тәрбиеленген литвалық стильдегі әріптестерінен де көбірек. Дегенмен, ол өзін дәстүрлі литвалық рош-ешива деп санады. Хутнердің еврей ойларының әртүрлі мектептерін біріктіруінің түбінде Иуда Лоу бен Безалелдің (1525–1609) – Прагалық Махаралдың ілімдерін зерттеуі жатты. Хутнердің ойлау жүйесінің маңызды тіректері Вильна Гаоны мен Моше Хаим Луцзаттоның еңбектері болуы мүмкін. Ол Баал Шем Тов, Ари, Лиадидің Шнеур Залман, Избицтің Мордехай Йосеф Лейнер және басқа да көптеген хасидтік тұлғалар сияқты басқа да белгілі мистиктерге (мекубалим) тек ең жалпылама сілтеме жасады, сондай-ақ Кабаланың «Зохар» сияқты еңбектерімен де айналысты. Хутнер Йешива раввин Хаим Берлинде Слабодкадағы мусар (этика) ешивасының практикасынан едәуір өзгешеленетін бірқатар өзгерістер енгізді. Ол мусардағы жарты сағаттық оқу сессиясын тоқтатып, оны он-он бес минуттық сессиямен алмастырды. Хутнер жоғары білім алуды, кәсіптік дағдыны үйренуді және өзін-өзі асырауды маңызды деп есептеді. Ол Шрага Фейвел Мендловицпен бірге Нью-Йорк штатының регенттер кеңесінен ешива мен колледжді біріктіретін жарғы алды. Алайда, Ахарон Котлердің талабы бойынша бұл жоспар тоқтатылды. Хатнер Шаббат пен еврей мерекелерін «ма’амар» деп аталатын сөздер арқылы тойлау стилін қалыптастырды. Бұл Талмудтық талқылау, хасидтік той (тиш), философиялық лекция, топтық ән салу және мүмкіндігі болғанда, мысалы Пуримде, он адамнан тұратын музыкалық топтың сүйемелдеуі болды. Көптеген жағдайларда түн бойы ән-күй мен би биленіп жатты. Мұның бәрі, оның билігіне деген құрметпен бірге, шәкірттерінде мойынсұнушылықты және олардың өміріне енген «жоғары сананы» тудырды, оларды өздерінің рош-ешивасының нағыз хасидтеріне айналдырды, ол өз кезегінде шәкірттерін жеке өзі хасидтік киім (левуш) киюге және рош-ешива мен реббе арасындағы синтез сияқты әрекет етуге ынталандырды. Ол кейбір шәкірттеріне де солай істеуді бұйырды. Хутнердің «Пахад Ицхак» еңбегінде Кук туралы тікелей айтылмаған. Хутнердің алғашқы шәкірттерінің біразы Кук туралы Хутнердің ұзақ пікірлерін еске алады. Элизер Валдманның айтуынша, Хутнер оларға: «Рав Кук оған қарсы шыққандардан 20 есе артық болды» деген. Сонымен қатар, Моше Цви Нерия Хутнердің: «Егер мен Рав Кукпен кездеспесем, мен өзімнің 50% кем болар едім» дегенін естіді. Берлинде тұрғанда Хутнер Менахем Мендель Шнеерсонмен достық қарым-қатынас орнатты және Шнеерсонды «ұрпақтың адал адамы» (tzadik hador) деп санады, бірақ кейде оның жайлы жағымсыз пікірлер айтты. Хутнер оқушыларының Шнеерсонның Юд Тес Кислев фарбренгеніне қатысуын болдырмау үшін Ханука ма’амарын әдейі жылжытты. Хутнер Шнеерсонмен бірнеше рет ұзақ жеке кездесулер өткізді. Хутнер Варшавада оқытқан Соловейчиктердің інісі Ахрон Соловейчикті (кейіннен Шкокидегі (Иллинойс штаты, Чикаго қаласының жанындағы) өзінің ешивасын басқарған) өзінің Йешива раввин Хаим Берлиннің басшысы етіп тағайындады. Ахрон Соловейчик Нью-Йорк университетінде заң докторы дәрежесін бітірген, сонымен бірге Хутнердің Йешива раввин Хаим Берлинде дәріс берді. 1940 жылдардың басында Хутнер Слабодкадан келген досы Саул Либерманды Йешива раввин Хаим Берлинде Талмуд оқытушысы болуға шақырды. Либерман оның орнына консервативті иудаизмнің семинариясы – Американың еврей теологиялық семинариясынан (JTSA) ұсынысты қабылдады. Ол өзінің ешивасында оқытатын кейбір дінтанушылармен келіспеушіліктер тудырды. Бұл даулар көбінесе идеологияға байланысты емес, мектептегі лауазымдарға байланысты болды. Ол өз шәкірттерінің пайдасына өз замандастарының арасынан көптеген ескі раввиндерді ығыстырды. Олардың арасында раввин Прусскин (онымен әйелінің бірінші туысы), Голдстоун, Шуркин, Сноу, Аврохом Ашер Циммерман және басқалар бар. Хутнер өз пікірінде өте тұрақты болғанымен, ол өзіне шабуыл жасағандардан да кешірім сұрауға және татуластырушылық тонды қабылдауға дайын болды. Хутнер Слабодка ешивасында білім алған Авигдор Миллерді ешиваның рухани тәлімгері және жетекшісі (mashgiach ruchani) етіп тағайындады. 1960 жылдары ешива Нью-Йорк штатының Фар Рокавей қаласына көшкеннен кейін, Миллер Бруклиннен күнделікті жол жүру қиындықтарына байланысты қызметінен кетті.
Hutner's methodology and style was complex, controversial, and difficult to pigeonhole. While placing great emphasis on intellectually penetrating Talmudic study and analysis, emotionally he veered towards the Hasidic style, and more so than his Lithuanian style colleagues reared as Misnagdim could tolerate. Ultimately though, he saw himself more as a traditional Litvish rosh yeshiva. The core of Hutner's synthesis of different schools of Jewish thought was rooted in his studies of the teachings of Judah Loew ben Bezalel (1525–1609) a scholar and mystic known as the Maharal of Prague. Various pillars of Hutner's thought system were likely the works of the Vilna Gaon and Moshe Chaim Luzzatto. He would only allude in the most general ways to other great mekubalim (mystics) such as the Baal Shem Tov, the Ari, Shneur Zalman of Liadi, Mordechai Yosef Leiner of Izbitz and many other great Hasidic masters, as he did with the works of Kabbalah such as the Zohar. Hutner initiated a number of changes in Yeshiva Rabbi Chaim Berlin that differed greatly from the mussar (ethics) yeshiva practice in Slabodka. He abolished the half hour learning session in mussar and replaced it with one of ten or fifteen minutes. Hutner viewed secular studies as essential for attending college, learning a profession and becoming self supporting. He obtained, together with Shraga Feivel Mendlowitz, a charter from the New York State Board of Regents to set up a combined yeshiva and college. However, this plan was dropped at the insistence of Aharon Kotler. Hutner developed a style of celebrating Shabbat and the Jewish holidays by delivering a type of discourse known as a ma'amar. It was a combination of Talmudic discourse, Hasidic celebration (tish), philosophic lecture, group singing, and when possible, like on Purim, a ten piece band was brought in as accompaniment. Many times there was singing and dancing all night. All of this, together with the respect to his authority that he demanded, induced in his students an obedience and something of a "heightened consciousness" that passed into their lives transforming them into literal Hasidim of their rosh yeshiva, who in turn encouraged this by eventually personally donning Hasidic garb (levush) and behaving like something of a synthesis between a rosh yeshiva and a rebbe. He also instructed some of his students to do likewise. Hutner's work Pachad Yitzchok contains no overt reference to Kook. A few of Hutner's early students recall Hutner's lengthy comments regarding Kook. Eliezer Waldman said that Hutner told them that "Rav Kook was 20 times as great as those who opposed him". Similarly, Moshe Zvi Neria heard Hutner say that "if I would not have met Rav Kook, I would be lacking 50% of myself". While staying in Berlin, Hutner developed a friendship with Menachem Mendel Schneerson and to Schneerson as tzadik hador (righteous one of the generation), while at other times saying some negative things about the latter. Hutner purposefully moved up his Hanukkah ma'amar to preempt his students from attending Schneerson's Yud Tes Kislev farbrengen. Hutner also had several lengthy private meetings with Schneerson. Hutner appointed Soloveitchik's younger brother, whom he had tutored in Warsaw, Ahron Soloveichik (later to head his own yeshiva in Skokie near Chicago, Illinois), as head of his own Yeshiva Rabbi Chaim Berlin. Ahron Soloveichik completed a Doctorate in law at New York University at the same time that he lectured in Hutner's Yeshiva Rabbi Chaim Berlin. In the early 1940s, Hutner asked a friend from Slabodka, Saul Lieberman, to become a dean Talmudical lecturer in Yeshiva Rabbi Chaim Berlin. Lieberman instead accepted an offer from the Jewish Theological Seminary of America (JTSA), the seminary of Conservative Judaism. Hutner had a number of disagreements with some of the religious scholars who taught in his yeshiva. These disputes were usually not over ideology, but about positions in the school. He eased out many of the older rabbis who were his contemporaries in favor of his disciples. Rabbis Prusskin (a first cousin to his wife), Goldstone, Shurkin, Snow, Avrohom Asher Zimmerman and others are among them. Though Hutner was, by all accounts, quite steadfast in his opinions, he was not above begging forgiveness from those he had slighted, even when they had initiated attacks on him, and adopting a conciliatory tone. Hutner appointed Slabodka yeshiva educated Avigdor Miller as the mashgiach ruchani (spiritual mentor and supervisor) of the yeshiva. After the yeshiva relocated to Far Rockaway, New York in the 1960s, Miller resigned from his position due to the difficulties a daily commute from Brooklyn entailed.
TWA ұшыру
1960 жылдардың аяғында ол Израильге қайтадан бара бастады, онда жаңа ешива салуды жоспарлады. 1970 жылдың 6 қыркүйегінде ол, оның әйелі, қызы және күйеу баласы Йонасан Дэвид TWA 741 рейсімен Нью-Йоркке қайтып бара жатқанда, олардың рейсін ПФЛП палестиналық террористік ұйымы басып алды. Террористер еврей емес жолаушыларды босатып, еврей жолаушыларын бір апта бойы кепілге алды. Содан кейін әйелдер мен балалар босатылып, Кипрге жіберілді. Басып алынған ұшақтар кейін жарылды. Қалған 40-тан астам еврей еркек – оның ішінде Хатнер, Дэвид және Хатнерді ертіп бара жатқан екі студент, Мейр Фонд және Яаков Дриллман – және еркек ұшқыштар экипажы Амман мен оның төңірегінде кепілде ұстала берді; Хатнерді оқшауланған жерде жалғыз ұстады, ал әлемдегі яһудилер оның қауіпсіз босатылуы үшін дұға етті. Террористер оның сақалын қырқуға тырысты, бірақ оларды командирлері тоқтатты. Хатнер 18 қыркүйекте қалған кепілдермен қайта қосылды, ал ақыры 26 қыркүйекте босатылып, отбасы мүшелерімен бірге Никосияға (Кипр) ұшып кетті. Израиль Кнессетінің депутаты Менахем Поруш Никосияда Хатнерлермен кездесу үшін жеке ұшақ жалдады, ал бұрынғы студент Вилли Фроммер оған өзінің көйлегі мен таллит-катанды сыйлады, себебі Хатнердің таллиті, тефилин, көйлегі, жакеті мен шляпасы үш апталық сынақ кезінде тәркіленді. 28 қыркүйекте Хатнер мен оның тобы Еуропа арқылы Нью-Йоркке қайтып оралды және Рош Хашананың алғашқы түніне үлгерді.
In the late 1960s he began to visit Israel again, planning to build a new yeshiva there. On 6 September 1970, he and his wife, daughter, and son in law Yonasan David were returning to New York on TWA Flight 741 when their flight was hijacked by the PFLP Palestinian terrorist organization. The terrorists freed the non Jewish passengers and held the Jewish passengers hostage on the plane for one week, after which the women and children were released and sent to Cyprus. The hijacked airplanes were subsequently detonated. The remaining 40 plus Jewish men – including Hutner, David, and two students accompanying Hutner, Meir Fund and Yaakov Drillman – and male flight crew continued to be held hostage in and around Amman, Jordan; Hutner was held alone in an isolated location while Jews around the world prayed for his safe release. The terrorists tried to cut off his beard, but were stopped by their commanders. Hutner was reunited with the rest of the hostages on 18 September, and was finally released on 26 September and flown together with his family members to Nicosia, Cyprus. Israeli Knesset Member Menachem Porush chartered a private plane to meet the Hutners in Nicosia, and Willie Frommer, a former student, gave him his own shirt and tallit katan, since Hutner's tallit, tefillin, shirt, jacket and hat had been confiscated during his three week ordeal. On 28 September Hutner and his group were flown back to New York via Europe, and were home just in time for the first night of Rosh Hashana.
Жарияланған еңбектері
1938 жылы Хатнер Сифрадан алынған, бірақ Вавилон Талмудында келтірілмеген халахикалық шешімдер туралы қысқаша кітапша жариялады. Көп жылдар өткен соң, ол өзінің ең маңызды еңбегі деп есептелетін "Пахад Ицхок" ("Исақтың қорқынышы", яғни Исақтың қорқатын Құдайы) атты кітабын шығарды. Ол өзінің көзқарасын "Hilchot Deot Vechovot Halevavot" ("Ойлар [туралы заңдар] және Жүрек [міндеттері]") деп атады және өзінің алғашқы ұстазы Авраам Исаак Кук стилін еске түсіретін, поэтикалық және заманауи еврей тілінде жазды, тіпті Хатнердің көптеген лекциялары йиддиш тілінде өткізілгенімен. Шломо Фрайфелд, баал-тешува студенттері үшін әлемдегі алғашқы толық уақытты ешивалардың бірін құрған; Джошуа Фишман, "Тора Умесора" ұйымының бұрынғы жетекшісі және атқарушы вице-президенті, еврей күндізгі мектептерінің ұлттық қоғамы; Яков Перлоу, Боро Парктің Новоминскер Реббесі; Ицхак Аарон Корф, Бостон және Иерусалимнің Звиль Мезбуз Реббесі, Нуа Вайнберг, "Аиш Хатора" ұйымының негізін қалаушысы және басшысы, сондай-ақ оның ағасы Яков Вайнберг, Балтимордағы "Нер Израиль" ешивасы.
In 1938 Hutner published a short booklet of halakhic decisions sourced in the Sifra but not cited in the Babylonian Talmud. Many years later, he published what is considered to be his magnum opus, which he named Pachad Yitzchok ("Fear [of] Isaac", meaning the God whom Isaac [had] feared). He called his outlook Hilchot Deot Vechovot Halevavot ("Laws [of] 'Ideas' and 'Duties [of the] Heart'") and wrote in a poetic modern style Hebrew reminiscent of his original mentor Abraham Isaac Kook's style, even though almost all of Hutner's original lectures were delivered in Yiddish. Shlomo Freifeld who set up one of the first full time yeshivas for baal teshuva students in the world; Joshua Fishman, past leader and executive Vice President of Torah Umesorah the National Society for Hebrew Day Schools; Yaakov Perlow, the Novominsker Rebbe of Boro Park; Yitzhak Aharon Korff, the Zvhil Mezbuz Rebbe of Boston and Jerusalem, and Noah Weinberg founder and head of Aish Hatorah as well as his brother Yaakov Weinberg of Ner Israel Yeshiva in Baltimore.