Кіріспе

Израильдік раввин және педагог (1937–2020)

Рабби Адин Евен Исроил Штейнсальц (11 шілде 1937 – 7 тамыз 2020) – израильдік Хабад хасидітік раввині, мұғалімі, философы, әлеуметтік сыншысы, жазушы, аудармашы және баспагер. Оның Талмудтың Штейнсальц басылымы бастапқыда қазіргі еврей тілінде жарық көрген, оқуды жеңілдету үшін түсіндірмелермен толықталған, сондай-ақ ағылшын, француз, орыс және испан тілдеріне аударылған. Бұл басылым толықтырылды. Штейнсальц 1988 жылы Израильдің еврей танымы саласындағы сыйлығын, 2012 жылы Президенттің медалін, 2017 жылы «Якир Ерушалаим» сыйлығын алды. Ол Авраам Штейнсальц пен Лея (құрметті аты – Кроковиц) отбасында дүниеге келген. Әкесі бірінші Слоним ребесі Аврахам Вайнбергтің шөбересі және Хиллель Цайтлиннің шәкірті болған. Авраам мен Лея Штейнсальц Цайтлин арқылы танысқан. Олар 1924 жылы Палестинаға көшіп келді. Авраам Штейнсальц, адал коммунист және Лехи мүшесі, 1936 жылы Испаниядағы азамат соғысында Халықаралық бригадалармен бірге күресу үшін барды. Адин келесі жылы дүниеге келді. Штейнсальц жасөспірім кезінде баал тешува болып, раввин Шмуэль Элазар Хейлприннен (Ешива Торас Эмес Хабадтың рош ешивасы) білім алды. Ол еврей университетінде математика, физика және химияны, сонымен қатар Лодтағы Ешивас Томхей Темимимде және раввиндер Дов Бер Елиеров пен Шмаряху Ноах Сасонкинмен бірге раввиндік білімді оқыды. Бітіргеннен кейін, ол Негев шөлінде жаңа хасидтік қауымдастық құруға жасаған сәтсіз әрекеттен кейін бірнеше тәжірибелік мектептерді құрды.

Штейнсальцтың Каббала туралы классикалық еңбегі «Он үш жапырақшалы раушан» алғаш рет 1980 жылы жарық көрді және қазір сегіз тілде жарияланды. Барлығы Штейнсальц 60-қа жуық кітаптың авторы.

Мұғалімдік және рухани кеңес беру қызметін жалғастыра отырып, Штейнсальц 1972 жылы Давид Хартман, Елиезер Швайд, Менахем Фроман, Дов Берковиц және басқалармен бірге Иерусалимдегі еврей танымы институтының (Пардес институты) негізін қалаушылардың бірі болды. 1984 жылы раввин Менахем Фроман мен Шагармен бірге Мекор Хаим ешивасын, 1999 жылы Текоа ешивасын құрды. Сондай-ақ, Шефа орта және жоғары мектептерінің президенті болды. Ол Вашингтондағы Вудро Вильсон атындағы халықаралық ғалымдар орталығында және Принстондағы жоғары оқу орнында ғалым ретінде жұмыс істеді. Оның құрметті докторлық дәрежелері Йешива университетінен, Бен-Гурион университетінен, Бар-Илан университетінен, Брандейс университетінен және Флорида халықаралық университетінен алынған. Штейнсальц сонымен қатар Ешиват Хесдер Текоаның рош ешивасы болды. Осы қызметінде Штейнсальц Иерусалимдегі үйінен ай сайын Ресей мен республикаларға сапар шекті. 1991 жылы Шниерсонның кеңесі бойынша ол әулеттік атын Штейнсальцтан Евен Исроилге өзгертті. Штейнсальц Хабадтан басқа Котцкер ребесінің ілімдерінен де шабыт алды. Ол бесінші Герр ребесі Исраил Альтермен және оның інісі және мұрагері Симха Буним Альтермен тығыз байланыста болды. Ол «католицизм еврейлерге мәңгілік жұмаққа кіруге рұқсат бере ме» сияқты қиын сұрақтарды көтеретін теологиялық диалогты қажет етіп, шақырды. Штейнсальц әйелімен бірге қайтыс болғанға дейін Иерусалимде тұрды, үш баласы және көптеген немерелері мен шөберелері болды. 2016 жылы Штейнсальц инсульт алды, оның салдарынан сөйлей алмады. Оның ұлы, раввин Менахем («Мени») Евен Исроил, Штейнсальц орталығының атқарушы директоры, раввин Штейнсальцтың бас ұйымы, Иерусалимнің Нахлаот ауданында орналасқан. Штейнсальц 2020 жылдың 7 тамызында Иерусалимдегі Шааре Цедек медициналық орталығында жедел пневмониядан қайтыс болды. Ол апта басында ауыр өкпе жұқпасымен ауруханаға түскен. Оның әйелі Сара, үш баласы және он сегіз немересі одан қалды.

Жаңа Синедрионның басшысы

Штейнсальц 2004 жылы Синедрионды қайта жаңғырту әрекетінің Нэсиі (Президенті) лауазымын қабылдады. 2008 жылы пікір келіспеушіліктерге байланысты ол бұл қызметтен бас тартты.

Баяндамашы ретінде

Стейнсальц 1979 жылы Йель университетінің Гуманистік зерттеулер институтында сөйлеуге шақырылды. Инсультке шалдыққанға дейін ол Иерусалимде кешкі семинарлар өткізді, Newsweek журналының хабарлауынша, олар көбінесе таңғы сағат 2-ге дейін созылып, бұрынғы премьер-министр Леви Ешколь және бұрынғы қаржы министрі Пинхас Сапир сияқты белгілі саясаткерлерді қызықтырды.

Сыйлықтар мен сын-пикірлер

1988 жылғы 21 сәуірде Штейнсальц еврей тану саласындағы Израиль сыйлығын алды. 2012 жылғы 9 ақпанда Израиль Президенті Шимон Перес Зубин Мехта, Ури Слоним, Генри Киссинджер, Джуди Фельд Карр және Раши қорымен бірге Израильдің алғашқы Президенттік сыйлығымен марапаттады. [15] Штейнсальцке бұл сыйлық Талмудты зерттеуге қосқан үлесі үшін табыс етілді, оның арқасында ол дүниежүзіндегі яһудилерге қолжетімді болды. Сондай-ақ, Штейнсальцке еврей кітап кеңесі «Корен» Вавилон Талмудына жазған түсіндірмелері, аудармалары мен жазбалары үшін «Қазіргі еврей ойлары мен тәжірибесі» номинациясы бойынша 2012 жылғы Ұлттық еврей кітап сыйлығы берілді. «Қазіргі еврей ойлары мен тәжірибесі» сыйлығы 2013 жылғы 15 қаңтарда Джой Унгерлидер Майерсонның естелігіне Дорот қоры арқылы табыс етілді. 2017 жылғы 22 мамырда Иерусалим қаласының мэрі Нир Баркат Штейнсальцтың үйіне барып, оған «Якир Ерушалаим» («Иерусалимнің құрметті азаматы») медалін тапсырды. Бұл жетістік медалі Штейнсальцке оның жазу және аударма жұмысы үшін берілді. 2018 жылғы 10 маусымда Штейнсальц Иерусалимдегі «Ориент» қонақ үйінде өткен гала-кешінде еврей біліміне арналған өмірлік педагогикалық жетістіктері үшін құрметке бөленді. Осы шараға қатысушыларға «Штейнсальц Хумашының» лимиттік басылымы тарту етілді.

Академиялық сын

Якоб Нойснердің "Адин Штейнсальц Талмудты қалай бұрмалайды" атты еңбегі. Оның "Айғақ нұсқаулығы" (1998) төрт жалған пікірді қатты дауға салады. Жалпы алғанда жақсы бағалаған доктор Джереми Браун, "Корен Талмуды Бавли" кітабында Ursa Major жұлдызы ретінде көрсетілуі және полицитемия вераның тіс етінен және қарапайым жарақаттардан қан кетуге себеп болатын ауру ретінде сипатталуы сияқты ғылыми қателіктер бар екенін атап өтті. Ахарон Фельдман Штайнсальц Талмудына қатысты ұзақ сынама жазып, бұл еңбек "көптеген қателіктерге толы, олар негізінен дереккөздерді дұрыс оқымаудан туындаған; оқырман түсіндіруді күтетін қиын мәселелерді түсіндірмейді; және көбінесе маңызсыз, түсініксіз және қайшылы жазбалармен оқырманды шатастырады" деді. Фельдман, "Штейнсальц Талмудын жеке оқытушысы ретінде пайдаланатын білімді студент, Талмудтың түсініксіз екенін қорытындылай алады" деп алаңдайды. Сонымен қатар, Фельдман жазғандай, Штайнсальц Талмуды Талмудтың "ақыл-ойы нашар, тұрақсыз және көбінесе мағынасыз" екенін сезіндіреді.

Хареди реакциясы мен тыйым салу

1960 жылдары Талмудтың Штейнсальцтің еврей тіліне аударылуы Моше Файнштейн мен Овадия Йосеф сияқты көрнекті раввиндердің қолдауына ие болды. Бірақ 1989 жылы ағылшын тіліндегі нұсқасы жарық көргенде, Штейнсальц Елазар Шах, Йосеф Шалом Елиашив, Елиезер Вальденберг, Ниссим Карелиц, Хаим Пинхас Шейнберг және Шмуэль Воснер сияқты Израильдің көптеген жетекші раввиндерінен күшті қарсылыққа тап болды. Олар оның еңбектерін және басқа да жариялымдарын қатаң сынады. Шах оны діннен тайған деп жариялап, оның барлық шығармаларына тыйым салу науқанына жетекшілік етті. Ол Талмуд аудармасын да "әлемдік кітап стилінде жазылған, кез келген қасиеттілік пен имандылықтың іздерін жоғалтатын" деп сипаттады. Вальденберг Патриархтар мен Талмуд ғалымдарын Штейнсальцтің қалай сипаттағанын көргенде қорқынышқа бірігіп, оның еңбектері оқығандардың "жанын улайтын" күшке ие екенін жазды. Алайда, даудың барысында Герер хасидтері оның еңбектерін жоғары бағалап, "бұрмалануы мүмкін" бірнеше үзінділерді түзетуге дайын болғаны үшін мақтады. Иерусалимдегі Эдаха Харедис тыйымды үш кітапқа дейін шектегеннен кейін, Штейнсальц қатесі үшін көпшілік алдында кешірім сұрап, кітаптарды сатып алғандарға ақшасын қайтаруға уәде берді. Дегенмен, бұл тыйым мыңдаған мектептер мен жеке тұлғалардың Штейнсальц Талмудын тастауына себеп болды, ал раввин Авигдор Небензаль барлық даналарын генизаға жіберуге бұйрық берді. Бұл либералды еврей қозғалыстарында баспасөзде жарнамалар жариялауға алып келді, онда олар басылымды өздерінің мекемелеріне беруді сұрады. Штейнсальц болса, оған талған сынның көп бөлігі өзі мүше болған Хабад-Любавич қауымына қарсылықтан туындағанын мәлімдеді.

Мақтау

Штайнзальцтің еңбектеріне хареди қауымының кейбір мүшелері қарсылық білдіргенімен, басқа еврей басшылары, раввиндері мен авторлары Штайнзальцтің ерекше білім беру тәсіліне ризашылықтарын білдірді. Голливудтағы «Израиль» ғибадатханасының раввині Джон Розоув өзінің ұсынған он үздік еврей кітабының тізіміне «Таньяны ашу», «Таньяны оқу» және «Таньяны түсіну» кітаптарын қосты. Бұл томдарды Хабад-Любавич қозғалысының негізін қалаушы Лиади раввині Шнеур Зальман жазған, ал кітаптарға Штайнзальцтің түсіндірмелері енгізілген. «Таньяны» оқып, оқырмандар Хабад қозғалысының орталық мәтінінің барлық қырларын зерттей алады. Раввин Ели Каунфер, рош ешива және Мехон Хадар ешивасының бас директоры, Штайнзальцтің «Еврей білімінің жаһандық күніне» деген алғысын және осы онлайн платформаның Тораны, басқа еврей мәтіндерін және әлемдегі еврейлермен байланыс орнатуға мүмкіндік бергенін атап өтті. Штайнзальцтің шәкірті болған раввин Пинхас Алуш Штайнзальцтің «әлемдік ғалым» екенін, түсіндірмелері, жазбалары және білім беру ұйымдары арқылы «еврейлер өміріне революция жасағанын» айтты. 1988 жылы Израильдің тарихшысы Зеев Кац Штайнзальцтің маңыздылығын орта ғасырлардағы екі еврей ғалымы – Раши мен Маймонидтің маңыздылығымен салыстырды. Сонымен қатар, америкалық-израильдік автор Илана Куршан Штайнзальцтің «Талмудтың тарихи әлемін жандандыру» қабілетінің өзіне Талмудты терең зерттеген кезде еврей білімін алудың ләззатын сыйлағанын жазды.