Кіріспе
Ирландиялық заңгер, судья және жазушы сэр Фредерик Ричард Фалькинер (1831 - 23 наурыз 1908) - ирландиялық заңгер, судья және жазушы.
Sir Frederick Richard Falkiner (1831 – 23 March 1908) was an Irish lawyer, judge and author.
Өмір
Фалькинер Ирландияның Типперри округіне қарасты Фалькинер тауынан шыққан Ричард Фалькинердің үшінші ұлы болды. Ол Дублиндегі Тринити колледжінде білім алды, ол 1852 жылы, сол жылы Ирландияның адвокатурасына шақырылды. Ол 1867 жылы Корольдің кеңесшісі болды және 1875 жылы Ирландияның Лорд-лейтенантының заң кеңесшісі болып тағайындалды. Келесі жылы ол Дублиннің рекорды болып тағайындалды, бұл сот лауазымында ол үш онжылдыққа жуық болды. 1880 жылы ол Корольдің қонақүйінің төрешісі болды және 1896 жылы рыцарь атағы берілді. Фалькинер көптеген маңызды істердің тергеушісін болды. 1876 жылы сэр Фредерик Шоу қайтыс болғаннан кейін ол Дублиннің жазушысы болып тағайындалды және адамгершілікке деген беделге ие болды. Тіркелуші ретінде алғашқы жылдары ол лицензиялық заңдардың күрделі мәселелерін шешуге шақырылды; Морис Хили оның Дублиннің лицензиялық үй-жайларына қосылуға асықпайтынын айтты. Ол жұмысшылардың өтемақысына қызығушылық танытты және Джозеф Чемберлен 1897 жылғы жұмысшылардың өтемақысын заң жобасын әзірлеумен айналысқанда, ол Фалькиннердің бірнеше ұсыныстарын қабылдады. Ол 1905 жылы 22 қаңтарда қызметінен зейнетке шығып, сол кезде ол жеке кеңесші болды. Фалькинер Ирландия шіркеуінің жалпы синодының ең көрнекті мүшелерінің бірі болды және ол осы органның талқылауларында, әсіресе қаржы мәселелеріне қатысты, жиі араласып, көп әсер етті. Ол Туам, Клогхер, Килмор, Дерри және Рафое епископтарының канцлері болды. Ол сондай-ақ "Көк пальто" мектебі ретінде белгілі "Король ауруханасының" басқарма төрағасы болды. 1906 жылы ол осы мектептің тарихын жариялады, бұл іс жүзінде Дублиннің Реставрациядан Виктория дәуіріне дейінгі тарихы. Фалькинер әдебиетпен айналысты; Джонатан Свифт портреттеріне жазды (Swift's Prose Works, 1908, vol. ХІІ. ), ал оның "Әдеби жанрлар" жинағы өлімінен кейін 1909 жылы жарық көрді. Фалькинер өзінің сот шешімінде еврейлерге қарсы болды, бұл 1902 жылы Генри Канға (ирланд актрисасы Дервла Кирванның еврей бабасы) қарсы іс бойынша судья болған кезде айқын болды. Бұл қоғамдық наразылыққа себеп болса да, ол ақыр соңында өз орнын сақтады. Дублиннің рекорды ретінде (1904 жылдың 16 маусымынан бастап) ол Джеймс Джойстің "Улисс" романында 8 тарауда (Лестригондар), 12 тарауда (Циклоп) және 15 тарауда (Цирс) аталып, тікелей пайда болады. Ол Леопольд Блумды Кахн Маунтджой түрмесіндегідей жазаға кесіп отыр. 1905 жылы маусымда Дублиннің рекордері қызметінен шыққаннан кейін ол Ирландияның құпия кеңесінің мүшесі болды. Ол сондай-ақ Дублиндегі Король ауруханасының мектеп директоры болды. Ол 1908 жылы 23 наурызда Мадейрадағы Фуншал қаласында қайтыс болды.
Отбасы
Ол екі рет үйленді: (1) 1861 жылы Аделаида Матильда (1877 жылы қайтыс болды), Типперри округіне қарасты Баллиндри Парктегі Томас Садлердің үшінші қызы; және (2) Робина Холл (1895 жылы қайтыс болды), Дублин округіне қарасты Кловерхиллдің Н. Б. М'Интайрдың үшінші қызы. Алғашқы әйелімен үш ұл, төрт қыз болды. Оның екінші ұлы Цезарь Литон Фалькинер (1863-1908) атақты заңгер және ғалым болды.