Кіріспе

Лимождағы монастырь, Франция Сент Марсиал аббатшылығы (; Limousin: Abadiá de Sent Marçau de Limòtges) - Франциядағы Лимож қаласында 848 жылы құрылған және 1791 жылы таратылған монастырь. Ғимараттар 19 ғасырдың басында қиратылған. Тек 10-ғасырдағы крипта ғана сақталған, ол 1960 жылы қайта ашылған, онда Лимож қаласының бірінші епискобы Марсиалдың және тағы бір ертедегі шейіт Валеридің қабірі бар.

Шығу тегі

Аббатхананың бастауы Аугусторитумның бастапқы римдік қонысының сыртындағы зиратта жатыр. Бұл қазіргі Лимож қаласының сауда орталығы - Площадь Республики. Зират ертедегі христиан шейітінің, соның ішінде Лимож қаласының бірінші епискобы Марсиалдың жерленген жері ретінде танымал. Бұл Меровингтер дәуірінде діни саяхатқа баратын орынға айналды. VI ғасырда, Григорий Турскийдің айтуынша, Киелі Марсиалдың қабірінің үстінде жерлеу шіркеуі болған, ол клериктер қауымының кішкентай қауымының қамқорлығында болған, олар Каролинг билеушісі Людовик Пейдің (814 840 ж.) тұсында канон қауымы ретінде танылған. Бұл қауым 848 жылы Карл Тікенектің тұсында бенедиктин абатшылығына айналды. Сент-Марциалдың қабірінің үстіндегі мозаика шамамен осы уақытқа жатады және бұрынғы кезеңнен қатаң цементпен орнатылған, бұл ғибадатхананың қазірдің өзінде жақсы қалыптасқандығын және аббатхана құрылған кездегі көнелігін көрсетеді.

Тарих

Аббатхана "Қала қаласы"мен қатар маңыздылығы мен өркендеуі бойынша өсті. Бұл абат қамқорлығымен және епископ үстемдік еткен Кафедральдық қаланың шекарасынан тыс және бақылауында болған ірі сауда орталығы болды. 9 ғасырдың аяғында Марсиалдың денесі саркофагтан алынып, сол жерде салынған жаңа үлкен шіркеудің алтын құрметіне қойылған. Бұл жерде ол Батыс Еуропадағы паломниктер қозғалысының кеңінен пайдаланып, Сент-Джеймс жолындағы паломниктер үшін магнит болды. Аббатхана 1065 жылы Клюни аббатшылығының иелігіне өткеннен кейінгі ғасырда өзінің маңыздылығының шыңына жетті, ол әдебиет пен музыкасымен әйгілі болды. Алайда, Аквитания герцогы болған Англияның Генрих II - шісі ғибадатхананы ұрлап кетті. Жердегі дүрбелеңдер оның сүйектерінің бұзылуына қасиетті адамның реакциясы ретінде түсіндірілді. Оның денесін қайтадан жерлеп, үстіне құрбандық орнын орнатты. ХІІ ғасырдағы қақтығыстардан кейін қайта құру кезеңі және қайтадан өркендеген ғасыр болды. Алайда, бұл жүз жылдық соғыстың жойылуы мен бұзылуының алдын ала көрінісі ғана болды. Лимузин 16-17 ғасырлардағы династиялық және діни қақтығыстардан аман қалған жоқ. Аббатхана ұзақ уақыт бойы құлдырап, өзінің бұрынғы даңқын ешқашан қалпына келтіре алмады. 18 ғасырдың басында едәуір қайта құру және жөндеу жұмыстары жүргізілді. Алайда 1791 жылы Француз төңкерісі кезінде аббатшылық қауымы таратылды, ал келесі жылы ғимаратты тонау және бұзу басталды. 1807 жылы бұл толықтай аяқталды. Бұл аудан жермен тегістеліп, жаңа қоғамдық алаңға айналдырылды. Лимождың адал католик азаматтары құтқарып қалған деп айтылған шейітлердің молдаларының бөліктері жақын маңдағы Сент-Мишель-де-Лайон шіркеуіне қайта орналастырылды. Егіз қалалар - Қасқыр мен Собор ақыры бір муниципалитетке біріктірілді. Қалалық кеңестің бастамасымен 1960 жылдан бастап аббатхананың қалдықтары мен Сент-Марциалдың ғибадатханасын табу үмітімен қазба жұмыстары жүргізілді. 1962 жылы Марсиал мен Валеридің қабірлері салынған крипта қайтадан табылды. Кейін қазба жұмыстары шығысқа қарай жүргізіліп, аббатханаға тиесілі тағы да көптеген шіркеу ғимараттары ашылды. 1966 жылдан бастап крипта мен оның айналасындағы аумақ біріктіріліп, көпшілікке ашылды, барлығы үлкен бетон плитамен жабылды. Бүгінде оған Республика алаңынан төмен қарай баспалдақпен кіруге болады. Кіру тегін. Қазба жұмыстары 2015 жылдың шілдесінде қайта басталды.

Музыка

Аббатхана ортағасырлық музыканың бірнеше маңызды дамуының орталығы болды, соның ішінде литургиялық ән айту, ерте полифония және трубадурлар әндері. Алғашқы ән-жыр қолжазбалары 11 ғасырдың басында Роджер де Шабанн өзінің немере інісі Адемарды кантор және нотация жазушысы ретінде таныстырған кездегі қайта қарастыруларды көрсетеді. Бұл аббатхананың скрипторийінде оның модальдық жіктелуі үшін маңызды қарапайым және тонарлық әндер жазылды (олардың ішінде Pa 909, 1120, 1121, 1132, 1240). Адемар де Шабанн тек реті мен прозулаларын ғана емес, сонымен қатар мерейтойлық октаваға арналған музыканы да жазды. Ол Марсиалдың елші ретінде танылуын армандайды, бұл меценатты бір апта бойы атап өтудің жалғыз шарты болды. Ең ерте кездескен ретілер арасында 850-ге жуық (Pa 1139) жазылған "Лебедь реті" бар. Сент-Лейн Марсиалдық музыка мектебі мен оның кітапханасы Батыс франк троптары мен репертуарын, сондай-ақ Аквитан полифониясын (Pa 1139, 3549, 3719) жинады, өйткені аймақтың кантондары өте түпнұсқалық композицияларда ең өнерлі болды, олар барлық түрдегі троптық поэзиямен және дискант пен флоридтік орган арасында екі бөлімді орнатумен айналысты. Бұл шіркеудің 12 ғасырдағы қасиетті және зайырлы музыкасы үшін танымал орын. Трубадурдың алғашқы өлеңдерінің кейбіреулері мен олардың сүйемелдейтін әуендері Сент - Паулдағы қолжазбаларда сақталған. Марсиалдың, қазір Ұлттық кітапханада сақталған.