Кіріспе
HMCS St. Eloi - Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Канаданың Корольдік әскери-теңіз флоты үшін салынған және пайдаланылған он екі әскери траулер қайығының бірі. Соғыстан кейін кеме Канаданың теңіз және балық шаруашылығы министрлігіне беріліп, жеңіл кемеге айналдырылды. No1 жарық кемесі болып қайта тағайындалды. 1940 жылы "Гейт Вэйсл 12" кемесі ретінде қайтадан әскери қызметке кірісті. Соғыстан кейін ол қайтадан мемлекеттік қызметке қайта оралып, 1962 жылы жойылған.
Дизайн және сипаттама
RCN-нің Battle класындағы траулерлері Канадаға Адмиралтействоның Атлантикалық мұхиттың батысындағы сауда кемелеріне неміс U-кемелерінің қатерлі әсері туралы ескертулеріне Канаданың теңіз күштері тарапынан жасалған жауаптың бір бөлігі болды. Канаданың шығыс жағалауында су асты кемелеріне қарсы патрульді күшейту мақсатында, бұл кемелер сол кездегі британдық Солтүстік теңіз траулерінен үлгіленді, өйткені Канадалық балық аулау кемелерінің стандартты түрлері патрульдік жұмысқа жарамсыз деп саналды. 1917 жылы 2 ақпанда екі кеме жасаушы компаниядан - Торонтодағы Полсон темір комбинатынан және Монреальдегі Канадалық Викерс компаниясынан он екі кемеге тапсырыс берілді. Бұл кемелер Полсон темір комбинатында салынған. Олардың ұзындығы 40 метр, ал ені 7 метр, су басу тереңдігі 4 метр болатын. Траулер бірінші дүниежүзілік соғыста канадалықтардың қатысқан батыс майданындағы шайқастардан кейін аталды. Олардың құны бір кемеге 155-160 мың доллар. 1917 жылы кеме қатынасы кезінде пайдалануға арналған кемелердің құрылысы АҚШ-тың соғысқа кіруінен кейінге қалды. Шекарадан оңтүстікке қарай жоғары жалақымен бірге кемежайларда білікті жұмыс күші жетіспеушілігі пайда болды, сонымен қатар құрылыс материалдарының жетіспеушілігі болды. Сент-Элой 1917 жылы 13 қарашада пайдалануға берілді. Жаңа Шотландиядағы Галифакс маңында "Луз Бланка" сауда кемесі батып кеткеннен кейін, Сент-Элоиге және Жаңа Шотландия жағалауында жұмыс істеп тұрған SM U 156 неміс субмаринасын іздеу тапсырылды. Battle класы соғыстың соңына дейін Канаданың Атлантика жағалауында қарауылдауға және эскортқа жіберілді. 1920 жылы төлемін төлегенше, траулер РКН қызметінде болды. Сент-Элой теңіз және балық шаруашылығы министрлігіне берілді және , , және , сеңлес кемелері сияқты жеңіл кемеге айналдырылды. Бұл үшін кеме басына электр жарығын орнатып, мұнараның басына тұманды дабыл қағып, оны жарықпен қамтамасыз ету керек болды.
All twelve trawlers were equipped with a QF 12 pounder 12 cwt naval gun mounted forward. The trawlers were named after battles of the Western Front during the First World War that Canadians had been involved in. They cost between $155,000 and $160,000 per vessel. Intended for use during the 1917 shipping season, the construction of the vessels was delayed by the entry of the United States into the war. With higher wages found south of the border, a shortage of skilled labour developed in the shipyards, coupled with a shortage of construction material. St. Eloi was commissioned on 13 November 1917. Following the sinking of the merchant vessel Luz Blanca off Halifax, Nova Scotia, St. Eloi, and were tasked with hunting for the German submarine SM U 156, which had been operating off the coast of Nova Scotia. The Battle class was used for patrol and escort duties off the Atlantic coast of Canada until the end of the war. The trawler remained in RCN service until being paid off in 1920. St. Eloi was turned over to the Department of Marine and Fisheries and, like sister ships , , and , was converted to a lightvessel. This involved placing an electric light at the foremast head and installing a foghorn atop a latticework tower.