Кіріспе

Қалқалар туысы Plestiodon - Scincidae (жұртшалар) тұқымдасына жататын қалқалар туысы. Бұл тұқымға бұрын Eumeces тұқымдасына жатқызылған көптеген түрлер кіреді, қазір Mesoscincus-қа жатқызылған түрлер ғана. Олар - жасырын, шапшаң жануарлар. Олар Шығыс Азиядан Солтүстік Америкаға дейін Канаданың оңтүстігінен Мексикаға дейін, соның ішінде Бермуда сияқты мұхиттық аралдарға дейін таралған.

Қорғау механизмі

Плестиодонның түрлерінің айқын бояуы тіршілік ету белгісі болып табылады: ол жыртқыш аңның назарын жануардың құйрығына аударады, ол ұсталған кезде үзіледі. Осылайша, ешбір қасқыр қашып кетіп, құлаған жапырақтар, тастар немесе бұталар астына жасырынып қалады. (Бұл автотомия деп аталатын жағдай: құтылу үшін дененің бір бөлігін ерікті түрде тастап, кейін дененің бөлігін қайта құру.) Құйрық қайта пайда болғаннан кейін, әдетте, дененің қалған бөлігімен бірдей түске ие болады және әдетте бастапқы құйрықтан қысқа болады. Кейбір түрлерде қайта өскен құйрықтары қызғылт түсті болады. Қайта өскен құйрықта омыртқа орнына сүйектік таяқша бар.

Көбею

Плестидондардың барлығы жұмыртқа түзу. Әйелдер көктемде көбейгеннен кейін жылына бір рет жұмыртқа салады. Ұяның көлемі әр түрлі, әдетте 5 - 10 жұмыртқа болады. Жаздың соңында балапандар пайда болады.

Терморегуляция

Басқа бауырымен жорғалаушылар сияқты, Plestiodon скинктері "салқын қанды" олар эктотермиялық жануарлар: олардың зат алмасуы дене температурасын реттей алмайды. Олар күннің ыстық ыстығында демалады. Қыста олар суық жерлерде мұздықтан төменгі орларда қыстайды. Ыстық климат жағдайында олар көбінесе таңертең және кешке белсенді, күннің ең ыстық сағаттарында ыстықтан аулақ болу үшін жасырынып тұрады.