Кіріспе
Чилилік демократия белсендісі (1967 жылы туған) Кармен Глория Кинтана Арансибия (1967 жылы 3 қазанда туған) - Чилидің әйел азаматы. Ол Аугусто Пиночет диктатурасына қарсы көшеде өткен демонстрация кезінде басқа жастармен бірге әскер патрулі ұстаған оқиғадан ауыр күйіп қалған. Ол аман қалды, содан кейін көптеген адамдарға Чилидегі демократияға үміт символына айналды, Папа Иоанн Павел II-ден құшақпен құшақтап, жігер алды.
Carmen Gloria Quintana Arancibia (born 3 October 1967) is a Chilean woman who suffered severe burns in an incident where she and other young people were detained by an army patrol during a street demonstration against the dictatorship of Augusto Pinochet. She survived, and thereafter became a symbol of hope for democracy in Chile to many, receiving an embrace and encouragement from Pope John Paul II.
Оқиғалар
1986 жылдың 2 шілдесінде сағат 8-де ол Сантьягодағы Estación Central ауданының бір бөлігі Лос-Ногалес қаласында баррикада дайындаған шағын топтың құрамында болды. Сол күні генерал Пиночеттің әскери диктатурасына қарсы ұлттық наразылық акциясы өтті. Олар қамауға алу үшін бес иілген автомобиль дөңгелектері мен керосин алып келді. Оларды генерал Веласкес даңғылындағы бөгеттерді бұзумен айналысқан әскери патруль тосқауылға алды. Кинтана мен жас фотограф Родриго Рохас Де Негриден басқа топтың барлығы қашып құтыла алды. Патруль лейтенант Педро Фернандес Дитустың қол астында үш офицер, бес офицер және 17 солдаттан тұратын. Рохасты әскерилер қатты ұрып-соқты, ал Кинтананы іздестірді. Әскерилер наразылық акциясына қатысушылармен бірге әкелген керосинді пайдаланып, оларды сол күйінде суға батырып, өртеп жіберді. Одан кейін патруль мүшелері оларды жамылғыға орап, әскери көлікке салып, Сантьягоның шетіндегі 20 шақырым қашықтықтағы оқшау жолға алып барды. Сол жерде олар құрғақ суару орнына тасталып, өлуге қалдырылды. Алайда Рохас Де Негри мен Кинтана есін жиып, көмекке жүгіріп келді. Олар автокөлікке жетіп, автостоппен жүруге тырысты, бірақ сәттіліксіз қалды. Ақырында полиция патрулі тоқтады, бірақ екі құрбан да өлтіріледі деп қорқып, оларға әскерилердің шабуыл жасағанын айтудан тартынды. Бірнеше уақыттан кейін полиция оларды мемлекеттік ауруханаға алып барды. Кейін Кинтана мен Рохасты басқа ауруханаға ауыстырды, бірақ Рохас төрт күннен кейін алған жарақаттарынан қайтыс болды. Екінші және үшінші дәрежелі күйілулерге қарамастан, Кинтана денесінің 62% -ын күйдірді, көптеген тістері сынған. Ол бірнеше апта бойы ауыр жағдайда болды. Ақыры ол аман қалды. Ол Чили мен Канадада көп емделіп, бірақ күйілген жерінен әлі күнге дейін жарақаттары бар.
Салдары
1987 жылы Папа Иоанн Павел II Чилиге сапармен келді, ал Кармен Глория Кинтана Сантьягода болған кезде онымен кездесті. 1991 жылдың 3 қаңтарында әскери сот бұл іс бойынша шешім шығарды. Әскери патрульдің айтуынша, Кинтана мен Рохас ұсталған кезде, олардың қолында болған Молотов коктейльдерінің кейбіреулері сынған, олар кездейсоқ өрге ұшырады. Әскерилер бұл нұсқаны қабылдады және Фернандес Дитусты Рохасқа медициналық көмек алуға тырыспағаны үшін абайсызда кінәлі деп тапты, бірақ ол Кинтананы өртеу үшін кез-келген жауапкершіліктен босатылды. 1993 жылы Чилидің Жоғарғы соты Фернандес Дитусты Рохас Де Негридің жануынан және Кинтананың ауыр күйіп қалуына кінәлі деп 600 күнге түрмеге кесті. 2015 жылдың шілдесінде Чилидің бұрынғы әскері куәлік етіп, Чилидің әскери құрамында Кинтана мен Рохастың өртенуін жасыру үшін үндемеу туралы келісім бар екенін айтты. Нәтижесінде Чилидің жеті зейнеткер әскери қызметкеріне қатысты адам өлтіру фактісі бойынша тергеу басталды, олардың барлығы ұсталды. 2017 жылдың қарашасында Кинтананың отбасы мемлекет тарапынан 1,950 миллион чилилік песо (шамамен 6 млн. долл.) талап етті. 3,000,000 USD) өтемақы ретінде. 2019 жылдың наурыз айында үш зейнеткер сарбаз адам өлтіргені және өлтіруге әрекеттенгені үшін кінәлі деп танылып, он жылға бас бостандығынан айырылды. Сегіз бұрынғы әскери қызметкер шабуылға қатысқандығы үшін үш жылға сотталды.
Қазіргі өмір сүру мерзімі
Кинтана Винья-дель-Мардағы Андрес Белло университеті психология мектебінің оқытушы құрамында жұмыс істеді. Оның оқытушылық қызметі балаларды және жасөспірімдерді емдеумен байланысты. Ол көптеген жылдар бойы Вальпараисодағы Густаво Фрике ауруханасында жұмыс істеді және кәмелетке толмағандар мен жасөспірімдердің құқықтарын қорғау жөніндегі ұлттық Чили ұйымы SENAME-мен жұмыс істейді. 2010 жылы Монреаль университетінде психология бойынша докторлық (PhD) дәріс алу үшін Канадаға көшіп барды және Канададағы Чили елшілігінде ғылыми атташе болып қызмет етеді.