Эдди Кокран: Рок-н-роллдың алғашқы шебері

Кіріспе

Американдық рок-н-роллдың пионері (1938–1960)

Рей Эдвард Кокран (3 қазан 1938 – 17 сәуір 1960) – американдық рок-н-ролл музыканты. Кокранның "Twenty Flight Rock", "Summertime Blues", "C'mon Everybody" және "Somethin' Else" сияқты әндері 1950 жылдардың ортасы мен 1960 жылдардың басында жасөспірімдердің көңілін жаулады. Кокран гитара, фортепиано, бас-гитара және барабан ойнады. Ол музыкамен ерте жасынан айналысып, мектеп оркестрінде ойнады және өзіне блюз гитарасын үйренді. Американдық Легион залында көптеген орындаушылар қатысқан кеште Кокран ән жазушы Хэнк Кокранмен танысты. Олар туыс болмаса да, "Cochran Brothers" тобын құрып, бірге өнер көрсете бастады. "Ekko Records" лейблынан бірнеше сингл шығарды, олар сәл сәттілікке жетіп, оларды орындаушылар ретінде таныстырды. Эдди Кокран сессиялық музыкант ретінде де жұмыс істеді және әндер жаза бастады, болашақ менеджері Джерри Кейпхартпен бірге демо жазды. 1956 жылдың шілдесінде "Crest Records" Кокранның алғашқы "жеке әртіс" синглын шығарды. Онда "Skinny Jim" әні болды, ол қазір рок-н-ролл және роккабилли классикасы саналады. 1956 жылдың көктемінде Борис Петрофф Кокраннан "The Girl Can't Help It" музыкалық комедиялық фильмінде түсуге шақырды. Кокран келісіп, фильмде "Twenty Flight Rock" әнін орындады. 1957 жылы Кокран "Untamed Youth" екінші фильмінде ойнады және тағы бір хиті "Sittin' in the Balcony" әні шықты, бұл оның басқа авторлар жазған сирек әндерінің бірі (Джон Д. Лаудермилк). "Twenty Flight Rock" әнін "AMI" компаниясының авторы Нед Фэйрчайлд (псевдоним, нағыз аты Нельда Фэйрчайлд) жазды. Рок-н-ролл орындаушысы болмаған Фэйрчайлд әннің бастапқы нұсқасын ғана ұсынды, ал авторлық құқық Кокранның соңғы өнімге енгізген маңызды өзгерістерін көрсетеді. 1957 жылдың жазында "Liberty Records" Кокранның өмірінде шыққан жалғыз студиялық альбомын – "Singin' to My Baby" шығарды. Альбомға "Sittin' in the Balcony" әні де енді. Альбомда көптеген рок-н-ролл әндері болмады, ал "Liberty" Кокранды осы жанрдан алшақтатуға тырысқандай болды. 1958 жылы Кокран "Summertime Blues" (Джерри Кейпхартпен бірлесіп жазылған) әнімен өзінің ең танымал жасөспірімдер әнұранына қол жеткізді. Осы әнмен Кокран 1950 жылдардағы рок-н-роллға лирикалық және музыкалық тұрғыдан ең маңызды ықпал еткен тұлғалардың бірі ретінде танылды. "Liberty" компаниясы шығарған әннің нөмірі 55144, 1958 жылы 8-орынға ие болды. Кокранның шағын мансабында "C'mon, Everybody", "Somethin' Else", "Teenage Heaven" және "Three Steps to Heaven" сияқты тағы бірнеше хиттер болды, олар 1960 жылы Ирландия және Ұлыбританияда хит-парадтардың көшбасшылары болды. Ол 1950 жылдардың соңы мен 1960 жылдардың басында АҚШ пен Ұлыбританияда танымал болды, ал оның көптеген жазбалары "My Way", "Weekend" және "Nervous Breakdown" сияқты өлімнен кейін хиттерге айналды. Кокранның қысқа, бірақ жарқын мансабының тағы бір жағы – ол сессиялық музыкант және продюсер ретінде атқарған жұмысы. 1959 жылдың басында Кокранның екі досы – Бадди Холли мен Ричи Валенс, Биг Боппермен бірге гастрольдік сапарда ұшақ апатында қаза тапты. Достары мен туыстары кейіннен олардың өлімінен қатты күйзелгенін және өзі де жасқа келмей қайтысады деген сезімге ие болғанын айтты. Олардың өлімінен кейін Кокран олардың құрметіне "Three Stars" әнін жазды (диск-жокей Томми Ди жазған). Ол жолға шығудан шаршап, студияда музыка жасауға көшкісі келді, осылайша гастрольдер кезінде осындай қайғылы оқиғаға ұшырау қаупін азайтуға тырысты. Алайда, қаржылық жағдай Кокранды тікелей эфирде өнер көрсетуін жалғастыруға мәжбүр етті, соның нәтижесінде ол 1960 жылы Ұлыбританияда гастрольдік сапарға шығу туралы ұсынысты қабылдады.

Ray Edward Cochran ('/k//ɒ//k//r//ən/ KOKrən; October 3, 1938 – April 17, 1960) was an American rock and roll musician. Cochran's songs, such as "Twenty Flight Rock", "Summertime Blues", "C'mon Everybody" and "Somethin' Else", captured teenage frustration and desire in the mid 1950s and early 1960s. He experimented with multitrack recording, distortion techniques, and overdubbing even on his earliest singles. Cochran played the guitar, piano, bass, and drums. Cochran was involved with music from an early age, playing in the school band and teaching himself to play blues guitar. During a show featuring many performers at an American Legion hall, Cochran met Hank Cochran, a songwriter. Although they were not related, they recorded as the Cochran Brothers and began performing together. They recorded a few singles for Ekko Records that were fairly successful and helped to establish them as a performing act. Eddie Cochran also worked as a session musician and began writing songs, making a demo with Jerry Capehart, his future manager. In July 1956, Eddie Cochran's first "solo artist" single was released by Crest Records. It featured "Skinny Jim", now regarded as a rock and roll and rockabilly classic. In the spring of 1956, Boris Petroff asked Cochran if he would appear in the musical comedy film The Girl Can't Help It. Cochran agreed and performed the song "Twenty Flight Rock" in the movie. In 1957, Cochran starred in his second film, Untamed Youth, and had yet another hit, "Sittin' in the Balcony", one of the few songs he recorded that was written by other songwriters (in this case John D. Loudermilk). "Twenty Flight Rock" was written by AMI staff writer Ned Fairchild (a pen name—her real name is Nelda Fairchild). Fairchild, who was not a rock and roll performer, merely provided the initial form of the song; the co writing credit reflects Cochran's major changes and contributions to the final product. In the Summer of 1957 Liberty Records issued Cochran's only studio album released during his lifetime, Singin' to My Baby. The album included "Sittin' in the Balcony". There were only a few rockers on this album, and Liberty seemed to want to move Cochran away from Rock and Roll. In 1958, Cochran seemed to find his stride in the famous teenage anthem "Summertime Blues" (co written with Jerry Capehart). With this song, Cochran was established as one of the most important influences on rock and roll in the 1950s, both lyrically and musically. The song, released by Liberty recording no. 55144, charted at number 8 in 1958. Cochran's brief career included a few more hits, such as "C'mon, Everybody", "Somethin' Else", "Teenage Heaven", and "Three Steps to Heaven", which posthumously topped the charts in the Republic of Ireland and the United Kingdom in 1960. He remained popular in the United States and United Kingdom through the late 1950s and early 1960s, and more of his records were posthumous hits, such as "My Way", "Weekend", and "Nervous Breakdown". Another aspect of Cochran's short but brilliant career is his work as backup musician and producer. In early 1959, two of Cochran's friends, Buddy Holly and Ritchie Valens, along with the Big Bopper, were killed in a plane crash while on tour. Cochran's friends and family later said that he was badly shaken by their deaths, and he developed a morbid premonition that he also would die young. Shortly after their deaths, Cochran recorded a song (written by disc jockey Tommy Dee) in tribute to them, "Three Stars". He was anxious to give up life on the road and spend his time in the studio making music, thereby reducing the chance of suffering a similar fatal accident while touring. Financial responsibilities, however, required that Cochran continue to perform live, and that led to his acceptance of an offer to tour the United Kingdom in 1960.

Өлім

Кокран 1960 жылдың қаңтар айынан сәуір айына дейін Ұлыбританияда гастрольде болды. Ол және оның досы және өнердегі әріптесі Джин Винсент 16 сәуірде, сенбі күні кешке Бристоль ипподромында өткен соңғы концерттерін аяқтады. Олар Бристольден Лондонға қарай Бэт-роуд арқылы таксиде (крем түсті 1960 жылғы Ford Consul Mark II седаны) жүрді. Кокран мен Винсенттен басқа көліктегі жолаушылар Шарон Шили (20 жастағы әнші-жазушы және Кокранның сүйіктісі), Патрик Томпкинс (тур менеджері, 29 жас) және Джордж Мартин (такси жүргізушісі, 19 жас) болды. Сол түні сағат 23:50-де Мартин көлікті басқаруды жоғалтып, Чиппенхемдегі Роуден Хилл қаласында бетон шам бағанасына соқты. Соқтығыс кезінде Кокран (артқы орындықтың ортасында отырған) Шилиді қорғау үшін оған қаптады. Соққының күшінен сол жақ артқы есік ашылып, Кокран көліктен шығып кетті. Ол бас сүйегіне соққы алды немесе миын сызады, нәтижесінде миына ауыр жарақат алды. Жол құрғақ, ауа райы жақсы болғанмен, көлік шамадан тыс жылдамдықпен келе жатқаны анықталды. Оқиғаға басқа көлік қатысы жоқ. Шилидің арқасы мен жамбасында жарақаттар болды, Винсенттің жағалау сүйегі сынды, аяқтары ауыр жарақат алды, Томпкинс бет жарақаттары мен бас сүйегінің негізінің сынуы мүмкін. Мартин ауыр жарақат алған жоқ. Винсент пен Шили апаттан кейін АҚШ-қа оралды. Кокранның денесі елге жеткізіліп, жерлеу рәсімінен кейін 25 сәуірде Калифорния штатының Сайпрестегі Форст Лон мемориалдық саябағында жерленді. 1968 жылы 7 мамырда Бристольдегі сот Мартиннің "қаржылық қиындыққа тап болғанын" анықтағаннан кейін оның жүргізушіліктен айырылу шешімі күштен шығарылды. Көлік пен апаттан қалған басқа да заттар тергеу аяқталғанша жергілікті полиция бөлімшесінде сақталды. Кейіннен Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick & Tich тобының мүшесі болған Дэвид Харман, сол кездегі полиция курсанты, Кокранның Gretsch 6120 гитарасында ойнаған екен. Роуден-Хиллдегі жол апаты болған жерді белгілейтін тақташа орнатылған. Сондай-ақ, Баттағы Сент-Мартин ауруханасының аумағында Кокранның өліміне арналған ескерткіш тасы бар. Тас 2010 жылы оның өлімінің 50 жылдығына байланысты қалпына келтірілді және аурухананың ескі шіркеуінің аумағында орналасқан. Ескі шіркеудің артқы жағындағы күн сағатының жанына ескерткіш тақта орнатылды. Эдди Кокранның естелік жобасы 2018 жылы тақтаны қалпына келтіру және Чиппенхемдегі апат орнында "Жұмаққа үш қадам" негізін орнату үшін қаржы жинау науқанын бастады. Олар таксиге отыруға дайындалып жатқанда, Винсент пен Кокран музыкант Тони Шериданның олармен бірге жүру туралы ұсынысын қабылдамады, нәтижесінде Шеридан апатқа қатыспады.

Cochran was on tour in the United Kingdom from January through April 1960. He and his friend and fellow performing artist, Gene Vincent, had just finished performing at the last of their scheduled concerts at the Bristol Hippodrome on April 16, a Saturday night. They were traveling along the Bath Road in a taxi (a cream coloured 1960 model Ford Consul Mark II saloon) from Bristol towards London. In addition to Cochran and Vincent, the other passengers in the vehicle were Sharon Sheeley (a 20 year old songwriter and Cochran's girlfriend), Patrick Tompkins (the tour manager, 29 years old), and George Martin (the 19 year old taxi driver). At about 11:50 p. m. that night, Martin lost control of the vehicle, which crashed into a concrete lamppost at Rowden Hill in Chippenham. At the moment of impact, Cochran (who was seated in the center of the back seat) threw himself over Sheeley to shield her. The force of the collision caused the left rear passenger door to open, and Cochran was ejected from the vehicle, sustaining a massive traumatic brain injury from blunt force trauma to the skull or a cerebral contusion. The road was dry and the weather was good, but the vehicle was later determined to be travelling at an excessive speed. No other vehicle was involved in the incident. Sheeley suffered injuries to her back and thigh, Vincent suffered a fractured collarbone and severe injuries to his legs, and Tompkins sustained facial injuries and a possible fracture of the base of the skull. Martin did not sustain significant injuries. Vincent and Sheeley returned to the United States after the accident. Cochran's body was flown home, and after a funeral service was buried on April 25, at Forest Lawn Memorial Park in Cypress, California. His driving disqualification was lifted on May 7, 1968, after the judge at Bristol Assizes determined that Martin "had suffered considerable financial hardship". The car and other items from the crash were impounded at the local police station until a coroner's inquest could be held. David Harman, a police cadet at the station, who would later become known as Dave Dee of the band Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick & Tich, is said to have played on Cochran's Gretsch 6120 guitar while it was held at the station. There is a plaque marking the site of the car crash on Rowden Hill. There is also a memorial stone on the grounds of St Martin's Hospital in Bath, commemorating Cochran's death. The stone was restored in 2010 on the 50th anniversary of his death and can be found in the old chapel grounds at the hospital. A memorial plaque was also placed next to the sundial at the back of the old chapel. The Eddie Cochran Memorial Project spearheaded a fundraising campaign in 2018 to restore the plaque and install a brand new "Three Steps to Heaven" base at the Chippenham crash site. While they were preparing to board their taxi, Vincent and Cochran rebuffed musician Tony Sheridan's request to ride along with them, resulting in Sheridan's avoiding involvement in the accident.

Өлімнен кейін босатылғандар және марапатталғандар

1964 жылы "My Way" атты посмерттік альбом жарық көрді. Кокран өнімді орындаушы болған, ал британдық Rockstar Records лейблі оның өмірінде жарық көргеннен гөрі, оның қайтысынан кейін көбірек музыкасын шығарды. Компания әлі де жарияланбаған әндерді іздеуде. Оның посмерттік шығарылымдарының бірі – J. P. Ричардсонға, Big Bopper ретінде танымал болған, сондай-ақ Кокранның достары Бадди Холли мен Ричи Валенске арналған "Үш жұлдыз" әні. Олардың барлығы бір жыл бұрын ұшақ апатында қаза тапқан еді. Бұл ән трагедия болғаннан кейін бірнеше сағаттың ішінде диско-жокей Томми Ди тарапынан жазылды, ал Кокран оны екі күннен кейін жазды (Ди өзінің нұсқасын бірнеше аптадан кейін жазды). Валенс және Холли туралы айтылған сөздерді оқығанда дауысы дірілдеді. 1987 жылы Кокран Рок-н-ролл Даңқы залына енгізілді.

Стиль және әсері

Кокран өзінің әндерін жазып, тректерді үстемелеген алғашқы рок-н-ролл әртістерінің бірі болды. Ол сондай-ақ үшінші ішекті бұрамай, ноталарды толық тонға "иілуге" қолданғандардың бірі деп есептеледі – бұл жаңалық (осы арқылы көптеген студиялық жұмыстарды алған британ гитарисі Джо Браунға жеткен), ол қазір стандартты рок-гитара терминологиясының маңызды бөлігіне айналды. Джоан Джетт пен Блэкхартс, Роллинг Стоунз, Брюс Спрингстин, UFO, Ван Хален, Том Петти, Род Стюарт, T. Rex, Клифф Ричард, The Who, Stray Cats, Beach Boys, The Beatles, Blue Cheer, Led Zeppelin, The White Stripes, Sex Pistols, Сид Вишес, Rush, Simple Minds, Джордж Торогуд, Guitar Wolf, Пол Маккартни, Алан Джексон, Терри Мэннинг, The Move, Дэвид Боуи, Джими Хендрикс, Джонни Холлидей және U2 оның әндерін орындады. Пол Маккартни "Twenty Flight Rock" әнінің аккордаларын және сөздерін білгендіктен "The Beatles" тобына қосылды. Джон Леннон оған настолько әсерленді ki, Маккартниді өзінің "The Quarrymen" тобымен ойнауға шақырды. Джими Хендрикс мансабының басында "Summertime Blues" әнін орындады, ал The Who тобының гитарисі Пит Таунсенд Кокранның гитара стиліне қатты әсер етті ("Summertime Blues" әні The Who тобының көп жылдар бойы концерттік бағдарламасының тұрақты бөлігі болды, 2002 жылы бассист және вокалист Джон Энтвистлдің қайтысына дейін, және олардың "Live at Leeds" альбомында жарияланды). Сан-Франциско тобы Blue Cheer-дің "Summertime Blues" әні олардың жалғыз хиті және визиттік карточкасы болды, және ол алғашқы хеви-метал ән ретінде танылды. Терри Мэннинг "Somethin' Else" әнінің тікелей орындалуын Элвис Преслидің Мемфистегі алғашқы үйіндегі концертте жазды. Глэм-рок әртісі Марк Болан өзінің негізгі Gibson Les Paul гитарасын Кокранның ойнаған Gretsch 6120-ға ұқсас, мөлдір қызғылт сары түске бояды, өйткені ол Кокранды өзінің музыкалық құдайы ретінде қабылдады. Ол сондай-ақ Stray Cats тобының гитарисі Брайан Сетцерге де әсер етті, ол Кокран сияқты 6120 гитарасын тартады, және оны "La Bamba" фильмінде бейнеледі.

Cochran was one of the first rock and roll artists to write his own songs and overdub tracks. He is also credited with being one of the first to use an unwound third string to "bend" notes up a whole tone—an innovation (imparted to UK guitarist Joe Brown, who secured much session work as a result) that has since become an essential part of the standard rock guitar vocabulary. Artists such as Joan Jett and the Blackhearts, the Rolling Stones, Bruce Springsteen, UFO, Van Halen, Tom Petty, Rod Stewart, T. Rex, Cliff Richard, the Who, Stray Cats, the Beach Boys, the Beatles, Blue Cheer, Led Zeppelin, the White Stripes, the Sex Pistols, Sid Vicious, Rush, Simple Minds, George Thorogood, Guitar Wolf, Paul McCartney, Alan Jackson, Terry Manning, the Move, David Bowie, Jimi Hendrix, Johnny Hallyday and U2 have covered his songs. It was because Paul McCartney knew the chords and words to "Twenty Flight Rock" that he became a member of the Beatles. John Lennon was so impressed that he invited McCartney to play with his band, the Quarrymen. Jimi Hendrix performed "Summertime Blues" early in his career, and Pete Townshend of the Who was heavily influenced by Cochran's guitar style ("Summertime Blues" was a staple of live performances by the Who for most of their career, until the death of bassist and vocalist John Entwistle in 2002, and is featured on their album Live at Leeds). San Francisco Sound band Blue Cheer's version of "Summertime Blues" was their only hit and signature song, and has been described as the first heavy metal song. Terry Manning recorded a live version of "Somethin' Else" at a concert inside Elvis Presley's first house in Memphis. The glam rock artist Marc Bolan had his main Gibson Les Paul guitar refinished in a transparent orange to resemble the Gretsch 6120 played by Cochran, who was his music hero. He was also an influence on the guitar player Brian Setzer, of Stray Cats, who plays a 6120 almost like that of Cochran, whom he portrayed in the film La Bamba.