Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Верхотурье - Ресейдің Свердловск облысы Верхотурский ауданының әкімшілік орталығы. Екатеринбургтен солтүстікке қарай Тура өзенінің сол жағалауындағы Орта Урал тауларында орналасқан. Тұрғыны: 7,815 (2002 жылғы санақ бойынша; 10,900 (1967).
Historical town in Sverdlovsk Oblast, Russia
Verkhoturye (Верхоту́рье) is a historical town and the administrative center of Verkhotursky District of Sverdlovsk Oblast, Russia, located in the middle Ural Mountains on the left bank of the Tura River north of Yekaterinburg. Population: 7,815 (2002 Census; 10,900 (1967).
Тарих
Верхотурье қаласына 1598 жылы Василий Головин мен Иван Войков Неромкардың вогул қонысы орнында негізін қалады. 1674 және 1738 жылдары үлкен өрттер болды. Темір жол 1906 жылы пайда болды. 1926 жылы қала мәртебесін жоғалтып, 1947 жылы қайта алды. Осы аймақтан екі мұнай құбыры өтеді және мұнай өңдеу зауытын салу жоспарлануда. Қоршаған тау-кен қалаларынан айырмашылығы, Верхотурье салыстырмалы түрде индустрияландыруға ұшыраған жоқ және оның тарихи көрінісінің көп бөлігі сақталған. Верхотурье - Ораль тауларының шығысындағы ең көне орыс қоныстарының бірі, ал бұл аймақта қырық шіркеу бар, ол Ресей христиандық орталықтарының бірі болып саналады. Танымал шіркеулерге Троица шіркеуі (17031712), Николай монастыры (1604 жылы құрылған) Қасиетті Кресттің өрлеу соборымен (19051913) және Трансфигурация шіркеуі (1821) жатады. Сонымен қатар, қалада Оралдан тыс ең көне әйелдер монастыры бар (1621 жылы құрылған).
Verkhoturye was founded in 1598 by Vasily Golovin and Ivan Voyeykov on the site of the Vogul settlement of Neromkar. There were major fires in 1674 and 1738. The railroad arrived in 1906. It lost town status in 1926 and regained it in 1947. Two oil pipelines pass through the area and there are plans to build an oil refinery. In contrast to the surrounding mining towns, Verkhoturye has been relatively untouched by industrialization and much of its historic appearance has been preserved. Being one of the oldest Russian settlements east of the Urals, and with forty churches in the area, Verkhoturye is considered one of the centers of Russian Christianity. Famous churches include the Trinity Church (1703–1712), Nikolay Monastery (established in 1604) with the Cathedral of Exaltation of the Holy Cross (1905–1913), and Transfiguration Church (1821). In addition, the town houses the oldest female monastery beyond Urals (established in 1621).
Сібірге кіретін қақпа
Верхотурье тауларының ендікте орналасқан салыстырмалы төменгі ортаңғы Орал таулары батыстан Сібірге табиғи қақпаны құрайды. Ресейдің Сібірді жаулап алуы мен 1586 жылы Тюмен мен 1587 жылы Тобольск қалаларының негізін қалауымен Еуропалық Ресейден оларға ең жақсы жол табу мәселесі туындады. 1580 жылы Ермек Тимофеевич Верхотурьеден оңтүстікке қарай Чусовая өзенінен шығып, Тагил өзенінің саласы Баранчаға дейін өтті. Бұл жолға көшуге болмайды, өйткені Тагил өзені тым ылғалды. 1590 жылы солтүстікке қарай жол ашылды. Ол Чердиннен солтүстікке қарай Соликамскке дейін Вишера өзеніне дейін және Лозова өзенінен төмен қарай жалғасты. 1597 жылы Артемий Бабинов стандартты жолға көш бастады. Бұл Бабинский жолы жер арқылы Уралдың батыс беткейіндегі Соликамсктен Верхотурьеге дейін созылып жатыр. 1598 жылы Верхотурьеде острог (көпір) және 1600 немесе 1601 жылы кеден үйі салынған. 1763 жылға дейін Бабиновтың жолы Сібірге апаратын негізгі жол болды. Қысқы саналар Соликамсктен Верхотурьеге жүктерді таситын, онда олар көктемгі тоңға дейін сақталатын. Сибірдің жасак ретінде жиналған терілері Верхотурье арқылы Мәскеудегі Сабыр қазынасына бара жатқанда өтті. Егер саудагер салықтың Сібірде төленгенін дәлелдей алмаса, Сибірден шыққан жеке меншік терілерге 10% салық төленеді. Сібірге әкелінген тауарларға 4% салық төленеді (тауарлар сатылып кеткен кезде төленетін 10%-ға қосымша). Контрабандалық жолмен әкелінетін тауарлар тексеріліп, түгендеуден өткізілді. Халықты кеден үйіне кіргізбеу үшін аймақта күзет орындары орнатылды. 1600 жылы Туринск өзеннің төменгі жағына салынған және екі елді мекенді жалғау үшін қысқы мұз жолы салынды. Бір кездері Ирбит жәрмеңкесі өзеннің төменгі жағында ірі сауда орнына айналды. 1695 жылы Верхотурьеден басқа Кама алабынан барлық жолдар заң бойынша жабылды. Верхотурье 1763 жылы Екатеринбург арқылы оңтүстікке қарай Сібір жолы салынғаннан кейін құлдырап кетті. 1770 жылдары Сібірге өту үшін жол ақысын алып тастады немесе азайтты.
The relatively low middle Ural Mountains at the latitude of Verkhoturye form a natural gateway into Siberia from the west. With the Russian conquest of Siberia and the foundation of the trans Ural Russian towns of Tyumen in 1586 and Tobolsk in 1587 the problem arose of finding the best route to them from European Russia. Around 1580, Yermak Timofeyevich had ascended the Chusovaya River south of Verkhoturye and crossed to the Barancha, a tributary of the Tagil River. This route was abandoned because the upper Tagil was too shallow. Around 1590 a more northerly route was opened from Cherdyn north of Solikamsk up to the Vishera River and down the Lozva River. In 1597 Artemy Babinov pioneered what became the standard route. This Babinsky Road ran overland from Solikamsk on the western slope of the Urals to Verkhoturye. An ostrog (fort) was built at Verkhoturye in 1598 and a customs house in 1600 or 1601. Until about 1763, Babinov's route was the main road into Siberia. All winter sledges would haul goods from Solikamsk to Verkhoturye where they were stockpiled until the spring thaw. Siberian furs collected as yasak (tribute) passed through Verkhoturye en route to the Sable Treasury in Moscow. Privately owned furs leaving Siberia paid a 10% tax unless the merchant could prove that the tax had been paid in Siberia. Goods entering Siberia paid a 4% tax (in addition to the 10% paid when the goods were sold). Goods coming and going were inspected and inventoried to prevent contraband. Guard posts were set up in the region to prevent people from slipping around the custom house. Around 1600, Turinsk was built downriver and a winter ice road was built to connect the two settlements. At some point the Irbit Fair downriver became a major trading place. In 1695, all routes from the Kama basin except Verkhoturye were legally closed. Verkhoturye declined from about 1763 when the Siberian Route was built through Yekaterinburg to the south. In the 1770s the toll for crossing into Siberia was abolished or reduced.
Басқа да Орал арқылы өтетін жолдар
Солтүстікке қарай үш өткел нүктесі Солтүстік Мұзды мұхит, Уса өзені және Солтүстік Сосьва өзені болды. Бұлардың барлығы төменгі Об өзенін Печора өзеніне және Архангельск экспорттық портына жалғастырды. Верхотурье айналасындағы жолдар Тобольскті Кама өзенінің Волгаға жанама өзеніне және Мәскеудегі Саблы қазынасына байланыстырды. Верхотурьеден төменгі жерде Уфа даласына және Волга өзеніне апаратын ескі керуен жолы болған. Бұл Волга халқының саны өскен сайын маңызды болды, бірақ ол Мәскеуге немесе Архангельскке әкелмейтіндіктен кішігірім болды.
To the north the three crossing points were the Arctic Ocean, the Usa River, and the Northern Sosva River. These all connected the lower Ob River to the Pechora River and the export port of Arkhangelsk. The routes around Verkhoturye connected Tobolsk to the Kama River tributary of the Volga and on to the Sable Treasury at Moscow. Below Verkhoturye there was an old caravan route which led to the Ufa steppe and the Volga River. This became more important as the Volga population increased, but remained minor because it did not lead to either Moscow or Arkhangelsk.