Кіріспе

Белгрейвтегі II* санаттағы ғимарат Белгрейв залы - Белгрейвтегі II* санаттағы ғимарат. Ол Лестер қаласының солтүстік шетінде орналасқан.

Тарих

Белгрейв Холл 1709 және 1713 жылдар аралығында Лестердегі шұлық саудашысы Эдмунд Крэдоктың Белгрейв шіркеуіне жақын жердегі үйі ретінде салынған. Ол Лестердегі Белгрейвтің дуалмен қоршалған бақшаларының ортасында салынған. Құрылысқа екі жыл толмаған соң, Эдмунд пен Энн қайтыс болды, ал үйдің иесі бірнеше рет өзгерді. Ол 45 жыл бойы Симонс отбасы, 78 жыл бойы Ванн отбасы (осы уақыт ішінде олар жақын маңдағы Белгрейв үйін де салған), 76 жыл бойы Эллис отбасы және 13 жыл бойы Томас Морлиге тиесілі болды. 1936 жылы оны Лестер қалалық кеңесі сатып алды, содан кейін ол мұражайға айналды. Жақында қала әкімдігі үй мен бақтарды мұражай емес, мұражай ретінде пайдалану туралы шешім қабылдады, ал қазір ол жаз айларында белгілі бір уақытта ғана ашық. Сондай-ақ, бұл үйлену тойлары мен арбаларды күту сияқты жеке іс-шараларға да қолданылады.

Құрылыс

Құрылыс кезінде Белгрейв Лестерден үш миль қашықтықта, Лoughborough және Линкольн қалаларына баратын жолдардың арасында орналасқан шағын ауыл болды. Белгрейв Холл бай бизнесмендердің өздеріне осы аймақтағы қала үйлерін салу үрдісін қалыптастырды. Cradock отбасы гербі бар қорғасын жаңбыр сулары бар, олардың кейбіреулерінде 1709 жыл, ал басқалары 1713 жыл. Құрылыс кезеңі ерекше ұзақ болғандықтан, оңтүстік жағында кірпішпен және жер жоспарының бұзылуымен бірге құрылыс жүргізіліп жатқан кезде құрылысты қайта жобалау немесе тоқтату мүмкін. Жолдың алдыңғы жағында "ЕК" монограммасы салынған, есіктің кіреберісіне алып баратын, темірден жасалған қақпалар және төбедегі үш жамбас қабырғаларды жасыратын кірпіш парапет бар, бұл өте төртбұрышты қасбетті құрайды.

Крадроктар туысы

Эдмунд Крэдок (Эдмунд Крэдок Найтонның ағасы және Генри Хейстингс Белгрейв Олд Холлдың немересі) және оның әйелі Анна 1713 жылы сол кездегі "Мансия үйі" деп аталатын жерге көшіп кеткен деп болжанады. Алайда, Эдмунд үйдің құрылысы аяқталғаннан екі жыл өткен соң, 1715 жылы 21 сәуірде Бат қаласына барған кезінде қайтыс болды. Эдмундтың өсиеттеріне сәйкес, оның үйленген қызы Джейнге 1000 фунт стерлинг берілуі керек еді, ал қалған активтер екі кіші балаға тең бөлінеді, екеуі де Анна мен Эдмунд деп аталады. Ұлы Уильям 1776 жылы Холлдан жолдың екінші жағына Белгрейв үйі деп аталатын жаңа үй салды. Ол "қалыпты, классикалық стильде" салынған және ІІ* санаттағы ғимарат. Church Road-тің сол жағындағы бау-бақшалар екі меншікке бөлінді. Уильям 1785 жылы Лестерширдің жоғары шерифі болды, ал 1794 жылы қайтыс болды. Ричард пен Джеймс залда жалғасты, ал Ричард 1796 жылы тұрмысқа шықпаған кезде, залды және оның мүлкінің жартысын Джеймске берді. Алдыңғы жылы Джеймс Ханна Клейтонға (Джон Клейтонның қызы, Массачусетс, Белгрейвтің викарі 1759 1796) үйленді, ол 49 жаста, ал ол 38 жаста еді. 1803 жылы Джеймс, ағасы Уильям сияқты, Лестерширдің жоғары шерифі болып бір жыл қызмет етті. Ағалардың ешқайсысының баласы болмады. Джеймс 1812 жылы қайтыс болды, ал оның өсиеттері бойынша залды және мүлкін әйелі Ханнаға өмір бойы қалдырды, содан кейін оның туысы Энн Хантқа қалдырды. Ханна күйеуінен 32 жыл асып түсіп, 1844 жылы қайтыс болды, бұл кезде Энн Марстон қайтыс болды. Энн бұдан бұрын көп уақыт бұрын Ендэрбидің Марстон отбасына үйленген болатын. Ол Марстон ұрпақтарынан аман қалды; сондықтан сол кезде ипотекаға салынған Белгрейв иелігі Аннаның мұрагерлеріне өтті және олар оны 1845 жылы теміржол кәсіпкері Джон Эллиске сатып жіберді.

Джон Эллис және қыздары

Джон Эллис Белгрейв Холлға 1847 жылы ие болды, ол 58 жасында әйелі мен жеті қызымен бірге болды. Ол Бомонт-Лейстен Холлға көшіп келген кезде, Лестердің ең көрнекті тұлғаларының бірі болды. 140 жыл бұрынғы сәнді үйіне көшіп келген ол теміржол және қоғамдық өмірдегі рөлдерін жалғастырды. 1828 жылы ол Стоктон мен Дарлингтон теміржолын аяқтаған Джордж Стивенсонмен кездесті, ол Ливерпуль мен Манчестер теміржолында жұмыс істеді. Эллис Стивенсондарды Лестерден Суаннингтон көмір кен орындарына дейінгі желі құрылысын жүргізуге итермелеген. Бұл 1833 жылы аяқталды. Ол квакер және реформатор болды, ал 1836 жылы Эллис қала кеңесшісі болды. 1840 жылы ол құлдыққа қарсы дүниежүзілік конвенцияға қатысты. 1845 жылы Мидленд темір жолының директоры ретінде ол Бирмингем және Глостер темір жолымен бірігуді қадағалады. 1849 жылы ол Мидленд темір жолының төрағасы болды және 1848 және 1852 жылдар аралығында парламентте Лестерді білдірді. Джон Эллис 1862 жылы қайтыс болды, ал оның әйелі мен бес қызы Белгрейв Холлда қалды. Апалар бақша мен жерді бағалады. Олардың келуін еске алып, Гертруда былай деп жазды: "Үйдің шығыс жағында үлкен жүзім бұтасы өсіп тұрды, ал бірнеше аптадан кейін ескі бақтарды қоршап тұрған гүлдер пайда бола бастады. Олардың кейбіреулері жүз жыл бойы гүлдеп, әр көктемде қайтадан өмір сүреді. 1889 жылы олар Белгрейв үйіне кеткен шалғынды жерді сатып алып, өзен жағасындағы саябақты қайтадан құрып, орманды бақ орнатқан. Ал соңғысы Маргарет 1923 жылы, яғни олар келгеннен кейін 76 жыл өткен соң қайтыс болды.

Мұражай

Маргарет қайтыс болғаннан кейін зал Лестердегі шұлық өндіруші Томас Морлиге сатылды. 1936 жылы оны Лестер корпорациясына 10 500 фунтқа қайтадан сатып, мұражай және қоғамдық бақтар ретінде ашты. Жолдың қарама-қарсы жағында өзенге қарай жатқан саябақ бар. Бұл әр түрлі уақытта Белгрейв Холл мен Белгрейв үйінің бақтары болды, бірақ қазір Белгрейв бақтары деп аталады және жұртшылыққа ашық. Апрель айынан қыркүйекке дейін созылатын жаз мезгілінде жұрт үшін екі гектар жер ашық болады. Бұл нысандар алғаш рет Джон Эллис 1850 жылы салған, формальды бақ, қабырғалы асхана бақтары мен шыны үйлер бар. Ресми бақтарда қазір "жоғалған" Лестершир бақтарындағы мүсіндер мен ескерткіштер бар, мысалы, Эдвард Холдсворттың Гопсалл залындағы ескерткіші. Ханна Ванн 1842 жылы қайтыс болғаннан кейін, мүсіндерді отбасында қалады деп үміттенген заттар ретінде атап өтті. Он екісін оның мұрагерлері Ендэрбиге әкелген көрінеді, онда олар жергілікті тұрғындарда "Он екі елші" деп аталды, бірақ содан бері таралып, негізінен ізденілмеген. Төртінің қалғандары, мүмкін, олар үлкен және оңай қозғалмайтын болғандықтан, екеуі ресми бақтарда және Тросбидің "Керісі" және "Геркулес" болуы мүмкін. Қалған екеуі Белгрейв үйінің қақпалары болған жерде тұр, қазір Белгрейв бақтарының бөлігі, екеуі де грек құдайы Теламонның мүсіндері, бірақ Тросби екі император деп сипаттаған болуы мүмкін.

Паранормальды

1999 жылы Белгрейв Холл бүкіл әлемге танымал болды, өйткені залдың сыртындағы қауіпсіздік камераларында екі арбалы тұлға тіркелді. ISPR (Халықаралық паранормальды зерттеулер қоғамы) кадрларды қарап, сурет табиғаты жағынан паранормальды емес, қоршаған ортаға тән, атап айтқанда, құлап жатқан жапырақ, бірақ бірнеше суық нүктелерді және "тұрақты күштерді" "анықтады". Ғимарат жын аулаушыларға осы көрініс түсіндірілгеннен кейін де қызығушылық танытты. "Жиіл теледидардағы ең көп жұлдызды" тобы 2003 жылы атақты қонақтар Вик Ривз және оның әйелі Нэнси Сорреллмен бірге осы жерде тергеу жүргізді. Белгрейв Холл 2012 жылдың 26 маусымында "Fact or Faked: Paranormal Files" эпизодында көрінді.