Кіріспе
Британдық актер және әнші Уолтер Генри Пассмор (10 мамыр 1867 - 29 тамыз 1946) - ағылшын әншісі және актері, Джордж Гроссмиттің бірінші мұрагері ретінде белгілі. Ол Гилберт және Салливан операларында комикалық баритон рөлдерін ойнаған. Пассмор он төрт жасында Пантомимадағы "Сүкіршік" ролімен кәсіби өнер көрсетуді бастады. Ол пианино жасаушымен шәкірт болып, содан кейін актерлік өнерге оралғанға дейін пианист болып жұмыс істеді. Ол 1890 жылы Лондонда дебют жасады. 1893 жылы ол D'Oyly Carte Opera Company-ге қосылды, көп ұзамай компанияның басты комедианты болды. Ол Гилберт пен Салливанның соңғы екі операсының және көптеген басқа Савой операларының түпнұсқалық туындыларында рөлдер жасады. Ол бірнеше Гилберт және Салливан қайта жаңғыруларында ойнады және компания үшін гастрольге шықты. 1903 жылы Пассмор компаниядан шығып, Вест-Энде музыкалық комедиялар, пьесалар мен пантомималарда мансапқа кірісті және отыз жыл бойы турнеде болды. Вест-Энд театрында "The Earl and the Girl" (1903), "The Talk of the Town" (1905) сияқты қойылымдарда ойнады. Ол екінші әйелі Агнес Фрейзермен сахнаға жиі шығатын.
Walter Henry Passmore (10 May 1867 – 29 August 1946) was an English singer and actor best known as the first successor to George Grossmith in the comic baritone roles in Gilbert and Sullivan operas with the D'Oyly Carte Opera Company. Passmore began performing professionally at the age of fourteen in the pantomime Cinderella. He was apprenticed to a piano maker and then worked as a pianist before returning to acting, making his London debut in 1890. In 1893 he joined the D'Oyly Carte Opera Company, soon becoming the company's principal comedian. He created roles in the original productions of the last two Gilbert and Sullivan operas and in many other Savoy Operas. He played the patter roles in several Gilbert and Sullivan revivals, and he toured for the company. In 1903 Passmore left the company and began a career in musical comedies, plays and pantomimes in the West End and on tour that lasted for thirty years. His West End appearances included roles in such productions as The Earl and the Girl (1903), The Talk of the Town (1905). He often appeared on stage with his second wife, Agnes Fraser.
Ерте мансап
Пассмор Лондонда дүниеге келді, ол Луиза Эмма (ағасы Емма Булок) (1829-1902) және Альфред Пассмор (1825-1889) - кофехананың иесі. Ол Нотинг-Хиллдегі "Барлық қасиеттілердің" шіркеуінде хорда әнші болды. 1881 жылы Рождество күні таңертең ол Мессияда ән шырқады, ал келесі күні он төрт жасында Сандерлендте пантомимадағы Сапеда қыз ретінде алғашқы кәсіби сахналық көрінісін көрсетті. Содан кейін ол фортепиано жасаушы Cramer & Co-да шәкірт болып қызмет етті, бірақ шәкірттік біткеннен кейін ол концерттік партияларда пианист ретінде жұмыс істеді және әзіл-оспақ комедияларда өнер көрсетті. 1889 жылы Ланкаширдің Уиган қаласында Кэтлин Наоми П. Нэнтонға (18691901) үйленді және оның төрт баласы болды: Наоми Кэтлин Эужени Пасмор (18891889); Жозефина Дорис Пасмор (1892-жылы туған); Мирет Луиза Пасмор (18941970) (оның туылған кезінде ол оперда өнер көрсеткен Мирет деген атпен аталған); және Уолтер Фредерик Пасмор (18961974). Келесі жылы Пассмор Лондонға алғаш рет Дион Бусиконың "The Flying Scud" драмасының қайта жандануында Standard Theatre, Bishopsgate театрында өнер көрсетті. Содан кейін ол өзінің алғашқы басты рөлін Андре Мессажердің "Миретта" (1894) ролі бойынша ойнады. Ол сондай-ақ сол жылы Utopia турнеде King Paramount рөлінде өнер көрсетті. Кейін ол "Салливан мен Бернанның "Асбастығы" (1894-1895) фильмінде Питер Адольф Григ рөлін ойнады. Осыдан кейін ол Bobinet and Grigg ретінде гастрольге шықты. Осы қайта жанданулардың арасында ол Гилберт пен Салливанның соңғы операсы "Ұлы герцог" (1896) -да Ұлы герцог Рудольф рөлін ойнаған. 1897 жылы "Ең патшалық" роліне Боделді ойнатып, жақсы пікірлерге ие болды. Ол кейін "Гондолье" (1898) қайта жаңғыруында Джек Пойнт ролін ойнады. 1898 жылы "Сурет тасы" фильмінің алғашқы нұсқасында "Шайтан" рөлін ойнады. Кейін Пассмор Сэр Джозефтің рөлін ойнады. Рольді репетициялау кезінде Пассмор Гилбертке "жағымсыз иістен жоғары көтерілгендей" мұрынды көкке көтеріп жүрсін деп ұсынды. Гилберт: "Қырық иісі бар ма? Мұны сен жақсы білесің, Пассмор". Содан кейін Пассмор "Персияның гүлдері" (1899-1900) фильмінде Хасанның рөлін ойнады және "Пираттар" (1900) фильмінің екінші қайта жандануында полиция сержантын ойнады. Ол "Зөміргүл аралы" (1901) фильмінде профессор Бунн рөлін ойнаған, "Сырт үлгісі" (1901) фильмінде Пинг-Понг болған және "Иоланте" фильмінің алғашқы қайта жандануында Лорд-канцлер рөлін ойнаған (190102). Ол "Мери Англия" (1902 ж. және гастрольде) фильмінде Уолтер Уилкинс рөлін ойнады және "Кенсингтонның ханшайымы" (1903 ж. және гастрольде) фильмінде Пактың рөлін ойнады. Ол алғаш рет Адельфи театрында өнер көрсетті, онда ол Джим Чиздің рөлін ойнады. Хит мюзикл "Герль және қыз" (1903) және император Кішкентай Ханс Андерсенде (1903), рефендипальда Салливанның "Иванхо" да осы маусымда Бичем сахналады, бірақ Пассмор актерлік құрамда жоқ. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Пассмор Вест-Энде және гастрольдерде түрлі комедиялық ролдерде ойнады. 1929 жылы Пассмор Шопеннің музыкасымен "Дамаск розасы" романында граф Теодор Вольний рөлін ойнады. 1930 жылы наурыз айында спектакль Вест-Энд театрына әкелінді, ол кезде бір сыншы "Вальтер Пассмор мен Эми Огард бір-бірінің қолына қарапайым шеберлікпен ойнады, бұл тамаша көруге қуанышты болды" деп жазды. Бұл оның соңғы Вест-Энд қойылымы болды, ол 1933 жылы зейнеткерлікке шықты. 1901 жылы бірінші әйелі қайтыс болғаннан кейін Пассмор 1902 жылы Лондонның Уандсворт қаласында тағы бір D'Oyly Carte суретшісі Агнес Фрейзерге үйленді, ол жиі сахнада онымен бірге көрінеді. Олардың төрт баласы болды: Генри Фрейзер Пасмор (1905-1987, 1935-1937); Джон Фрейзер Пасмор (1908-1973); Нэнси А. Пасмор (1910-1990), тенор Джозеф Хислопқа үйленген; және Изобель Мэри Фрейзер Пасмор (1913-1992). 1939 жылы ол әйелімен және үйленбеген қор брокерінің ұлы Джонмен бірге Хэмпстедтегі (Лондон) Хит Мьюс маунт деген жерде қарапайым зейнеткерлік өмір сүрді. Пассмор 79 жасында Голдерс-Гринде (Лондон) қайтыс болды.
In 1929 Passmore toured as Count Theodore Volny in "The Damask Rose" a Ruritanian romance with music adapted from Chopin. The production was brought into the West End in March 1930, when one reviewer wrote "Walter Passmore and Amy Augarde played into each others' hands with an easy competence that was a delight to watch". This was his last West End production, and he retired in 1933. Following the death of his first wife in 1901 Passmore married another D'Oyly Carte artist, Agnes Fraser, in 1902 at Wandsworth, London, who frequently appeared with him on stage. They had four children: Henry Fraser Passmore (1905–1987, a general manager of Hammer films 1935–37); John Fraser Passmore (1908–1973); Nancie A. Passmore (1910–1990), who married the tenor Joseph Hislop; and Isobel Mary Fraser Passmore (1913–1992). In 1939 he was living with his wife and unmarried stockbroker son John in a modest retirement at Heath Mews at The Mount in Hampstead, London. Passmore died at Golders Green, London, at the age of 79.