Кіріспе

Британдық актер және әнші Уолтер Генри Пассмор (10 мамыр 1867 - 29 тамыз 1946) - ағылшын әншісі және актері, Джордж Гроссмиттің бірінші мұрагері ретінде белгілі. Ол Гилберт және Салливан операларында комикалық баритон рөлдерін ойнаған. Пассмор он төрт жасында Пантомимадағы "Сүкіршік" ролімен кәсіби өнер көрсетуді бастады. Ол пианино жасаушымен шәкірт болып, содан кейін актерлік өнерге оралғанға дейін пианист болып жұмыс істеді. Ол 1890 жылы Лондонда дебют жасады. 1893 жылы ол D'Oyly Carte Opera Company-ге қосылды, көп ұзамай компанияның басты комедианты болды. Ол Гилберт пен Салливанның соңғы екі операсының және көптеген басқа Савой операларының түпнұсқалық туындыларында рөлдер жасады. Ол бірнеше Гилберт және Салливан қайта жаңғыруларында ойнады және компания үшін гастрольге шықты. 1903 жылы Пассмор компаниядан шығып, Вест-Энде музыкалық комедиялар, пьесалар мен пантомималарда мансапқа кірісті және отыз жыл бойы турнеде болды. Вест-Энд театрында "The Earl and the Girl" (1903), "The Talk of the Town" (1905) сияқты қойылымдарда ойнады. Ол екінші әйелі Агнес Фрейзермен сахнаға жиі шығатын.

Ерте мансап

Пассмор Лондонда дүниеге келді, ол Луиза Эмма (ағасы Емма Булок) (1829-1902) және Альфред Пассмор (1825-1889) - кофехананың иесі. Ол Нотинг-Хиллдегі "Барлық қасиеттілердің" шіркеуінде хорда әнші болды. 1881 жылы Рождество күні таңертең ол Мессияда ән шырқады, ал келесі күні он төрт жасында Сандерлендте пантомимадағы Сапеда қыз ретінде алғашқы кәсіби сахналық көрінісін көрсетті. Содан кейін ол фортепиано жасаушы Cramer & Co-да шәкірт болып қызмет етті, бірақ шәкірттік біткеннен кейін ол концерттік партияларда пианист ретінде жұмыс істеді және әзіл-оспақ комедияларда өнер көрсетті. 1889 жылы Ланкаширдің Уиган қаласында Кэтлин Наоми П. Нэнтонға (18691901) үйленді және оның төрт баласы болды: Наоми Кэтлин Эужени Пасмор (18891889); Жозефина Дорис Пасмор (1892-жылы туған); Мирет Луиза Пасмор (18941970) (оның туылған кезінде ол оперда өнер көрсеткен Мирет деген атпен аталған); және Уолтер Фредерик Пасмор (18961974). Келесі жылы Пассмор Лондонға алғаш рет Дион Бусиконың "The Flying Scud" драмасының қайта жандануында Standard Theatre, Bishopsgate театрында өнер көрсетті. Содан кейін ол өзінің алғашқы басты рөлін Андре Мессажердің "Миретта" (1894) ролі бойынша ойнады. Ол сондай-ақ сол жылы Utopia турнеде King Paramount рөлінде өнер көрсетті. Кейін ол "Салливан мен Бернанның "Асбастығы" (1894-1895) фильмінде Питер Адольф Григ рөлін ойнады. Осыдан кейін ол Bobinet and Grigg ретінде гастрольге шықты. Осы қайта жанданулардың арасында ол Гилберт пен Салливанның соңғы операсы "Ұлы герцог" (1896) -да Ұлы герцог Рудольф рөлін ойнаған. 1897 жылы "Ең патшалық" роліне Боделді ойнатып, жақсы пікірлерге ие болды. Ол кейін "Гондолье" (1898) қайта жаңғыруында Джек Пойнт ролін ойнады. 1898 жылы "Сурет тасы" фильмінің алғашқы нұсқасында "Шайтан" рөлін ойнады. Кейін Пассмор Сэр Джозефтің рөлін ойнады. Рольді репетициялау кезінде Пассмор Гилбертке "жағымсыз иістен жоғары көтерілгендей" мұрынды көкке көтеріп жүрсін деп ұсынды. Гилберт: "Қырық иісі бар ма? Мұны сен жақсы білесің, Пассмор". Содан кейін Пассмор "Персияның гүлдері" (1899-1900) фильмінде Хасанның рөлін ойнады және "Пираттар" (1900) фильмінің екінші қайта жандануында полиция сержантын ойнады. Ол "Зөміргүл аралы" (1901) фильмінде профессор Бунн рөлін ойнаған, "Сырт үлгісі" (1901) фильмінде Пинг-Понг болған және "Иоланте" фильмінің алғашқы қайта жандануында Лорд-канцлер рөлін ойнаған (190102). Ол "Мери Англия" (1902 ж. және гастрольде) фильмінде Уолтер Уилкинс рөлін ойнады және "Кенсингтонның ханшайымы" (1903 ж. және гастрольде) фильмінде Пактың рөлін ойнады. Ол алғаш рет Адельфи театрында өнер көрсетті, онда ол Джим Чиздің рөлін ойнады. Хит мюзикл "Герль және қыз" (1903) және император Кішкентай Ханс Андерсенде (1903), рефендипальда Салливанның "Иванхо" да осы маусымда Бичем сахналады, бірақ Пассмор актерлік құрамда жоқ. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Пассмор Вест-Энде және гастрольдерде түрлі комедиялық ролдерде ойнады. 1929 жылы Пассмор Шопеннің музыкасымен "Дамаск розасы" романында граф Теодор Вольний рөлін ойнады. 1930 жылы наурыз айында спектакль Вест-Энд театрына әкелінді, ол кезде бір сыншы "Вальтер Пассмор мен Эми Огард бір-бірінің қолына қарапайым шеберлікпен ойнады, бұл тамаша көруге қуанышты болды" деп жазды. Бұл оның соңғы Вест-Энд қойылымы болды, ол 1933 жылы зейнеткерлікке шықты. 1901 жылы бірінші әйелі қайтыс болғаннан кейін Пассмор 1902 жылы Лондонның Уандсворт қаласында тағы бір D'Oyly Carte суретшісі Агнес Фрейзерге үйленді, ол жиі сахнада онымен бірге көрінеді. Олардың төрт баласы болды: Генри Фрейзер Пасмор (1905-1987, 1935-1937); Джон Фрейзер Пасмор (1908-1973); Нэнси А. Пасмор (1910-1990), тенор Джозеф Хислопқа үйленген; және Изобель Мэри Фрейзер Пасмор (1913-1992). 1939 жылы ол әйелімен және үйленбеген қор брокерінің ұлы Джонмен бірге Хэмпстедтегі (Лондон) Хит Мьюс маунт деген жерде қарапайым зейнеткерлік өмір сүрді. Пассмор 79 жасында Голдерс-Гринде (Лондон) қайтыс болды.