Ричард Д’Ойли Карт: Англиялық театр директоры және кәсіпкері
Richard D'Oyly Carte
Ричард Д’Ойли Карт – театр директоры, продюсер, кәсіпкер (1844-1901). Лондон театрларын, қонақүйлер желісін құрды, опера компаниясын ұйымдастырды. Англиялық операны дамытты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ағылшын театр менеджері және продюсері (1844–1901)
English theatre manager and producer (1844–1901)
Ричард Д’Ойли Карт (3 мамыр 1844 – 3 сәуір 1901) – Виктория дәуірінің соңғы жартысындағы ағылшын талантты агенті, театр импресариосы, композитор және қонақүй иесі. Ол Лондонның екі театрын және қонақүй империясын салған, сондай-ақ жүз жылдан астам уақыт бойы үздіксіз жұмыс істеген опера компаниясын және сол кездегі ең маңызды суретшілердің кейбіреулерін өкілдік еткен басқару агенттігін құрды. Карт мансабын әкесі Ричард Картпен бірге музыка басып шығару және музыкалық аспаптар жасау бизнесінде жұмыс істеуден бастады. Жастығында дирижерлік етіп, музыка жазған, бірақ көп ұзамай басқару агенттігі арқылы өнерпаздардың мансабын дамытуға көшті. Карт 1870 жылдары Лондон музыкалық сахнасында үстемдік құрған француздық туындылар сияқты, ағылшын комедиялық операсының жан-жақты, сапалы, отбасылық көңіл көтеруге арналған мектебі де танымал болатынына сенді. Осы мақсатта ол драматург В. С. Гилберт пен композитор Артур Салливанды біріктіріп, олардың бірге жұмыс істеуін дамытып, он үш Савой операсын жасады. Ол «Д’Ойли Карт» опералық компаниясын құрып, Гилберт пен Салливан операларын қою үшін Savoy театрын салды. Savoy театры ашылғанынан кейін сегіз жыл өткен соң Карт оның жанына Savoy қонақүйін салып, кейін басқа да сәнді қонақүйлерді сатып алды. 1891 жылы ол Лондонның Палац театрын (бастапқыда Корольдік ағылшын опера театры деп аталды) салды, оны ағылшын операсының жаңа мектебіне арнауды жоспарлады, бірақ бұл жоспары Салливанның «Иванхоэ» атты бір туындысын қоюмен шектелді. Дегенмен, Гилберт пен Салливанмен серіктестігі және олардың операларын, қарым-қатынастарын ұқыпты басқаруы музыкалық театр тарихында бұрын-соңды болмаған табысқа жеткен туындылар сериясын жасады. Оның опералық компаниясы, кейіннен жесірі Хелен, содан соң ұлы Руперт және немересі Бриджит басқарды, осы туындыларды бір ғасырдан астам уақыт бойы насихаттады және олар бүгінге дейін жиі қойылады.
Richard D'Oyly Carte (; 3 May 1844 – 3 April 1901) was an English talent agent, theatrical impresario, composer, and hotelier during the latter half of the Victorian era. He built two of London's theatres and a hotel empire, while also establishing an opera company that ran continuously for over a hundred years and a management agency representing some of the most important artists of the day. Carte started his career working for his father, Richard Carte, in the music publishing and musical instrument manufacturing business. As a young man he conducted and composed music, but he soon turned to promoting the entertainment careers of others through his management agency. Carte believed that a school of wholesome, well crafted, family friendly, English comic opera could be as popular as the risqué French works dominating the London musical stage in the 1870s. To that end he brought together the dramatist W. S. Gilbert and composer Arthur Sullivan and nurtured their collaboration on a series of thirteen Savoy operas. He founded the D'Oyly Carte Opera Company and built the state of the art Savoy Theatre to host the Gilbert and Sullivan operas. Eight years after opening the Savoy Theatre, Carte built the Savoy Hotel next to it, and later acquired other luxury hotels. In 1891 he erected the Palace Theatre, London (originally called the Royal English Opera House), which he intended to be the home of a new school of English grand opera, but this ambition was not realised beyond the production of a single work by Sullivan, Ivanhoe. Nevertheless, his partnership with Gilbert and Sullivan, and his careful management of their operas and relationship, created a series of works whose success was unprecedented in the history of musical theatre. His opera company, later run by his widow Helen and then by his son, Rupert, and granddaughter, Bridget, promoted those works for more than a century, and they are still performed regularly today.
Алғашқы жылдар
Карте 3 мамыр 1844 жылы Лондонның Батыс бөлігінде, Соходағы Грекия көшесіндегі ата-анасының үйінде дүниеге келді.), Генри Уильямс (1856–1926) және Элиза (1860–1941). Әкесі Ричард Карт – флейташы, ал анасы – бұрынғы Элиза Джонс (1814–1885); олар анасының әкесі, дін қызметкері Томас Джонстың наразылығына қарамастан, қашып кеткен. Карте – Уэльс және, мүмкін, Норман тегінен шыққан; Д’Ойли – Норман француз есімі, биограф Артур Джейкобс бұл жағдайда «бір атау (қос тегінің бөлігі емес)» екенін атап өтті. Карте орындаушы ретінде табысын толықтыру үшін 1850 жылы Rudall, Rose & Co. фирмасына, музыкалық аспаптар жасаушы және музыка баспасына қосылды. Ол бизнесте серіктес болғаннан кейін, фирманың атауы Rudall, Rose, Carte and Co., кейін Rudall, Carte & Co. деп өзгертілді. Карте кішкентай кезінде отбасы Соходан көшіп кеткен. Ол солтүстік Лондонның Дартмут-паркіндегі үлкен жеке үйінде өсті. Оның мәдениетті анасы отбасын өнерге, музыкаға және поэзияға баулыды, ал жас Карте ерте жасында скрипканы, содан кейін флейтаны үйренді. Отбасы аптасына екі күн үйде француз тілінде сөйлейтін, ал ата-анасы балаларын жиі театрға алып баратын. Бірақ ол ата-анасының тілегін орындап, ағасы Генримен бірге әкесінің ісіне қосылды. Ричард Карт есімі қазір музыкалық сала және одан тыс жерлерде танымал болғандықтан, Карте жеке атын қолданбай, өзін «Д’Ойли Карт» немесе, ресми түрде, «Р. Д’Ойли Карт» деп атады. Ол музыка оқыды және кейбір шығармаларын жазды, оларды актриса Кейт Терриге арнады. Ол сондай-ақ әуесқойлық театрларда ойнады. «Алмаз көздері» (сөздері Л. Х. Ф. Дю Терро), «Сүзілген гүл» (сөздері Депрез), «Қыздың сағаты» (сөздері Эми Торнтон), «Оян, тәтті құс» (облигато флейтамен сүйемелденген) және «Неге соншалықты сарғыш және күңгірт, жаным?» – оның шығармалары. «The Era» журналы біріншісі туралы былай деді: «Д’Ойли Карт мырзаның музыкасы оның сөзінен әлдеқайда жақсы. Әннің музыкалық тұрғыдан айтылуы – өте жақсы туынды». «Мари» (1871) және «Бақытты Хэмпстед» (1876) атты кітаптарын шығарды. refn Либретто авторы Фрэнк Депрез; Карте Марк Линн псевдонімін қолданды. «Бақытты Хэмпстед» алғаш рет провинциялық гастрольде орындалды, содан кейін 1877 жылы Роялти театрында қойылды. refn Композитордың ағасы Фред Салливан гастрольді ұйымдастырып, Кокс рөлін ойнады; Ричард Темпл Кокс пен қорапта Боунсер рөлін ойнады. 1860-шы жылдардың аяғы мен 1870-ші жылдардың басында Чаринг-Кростағы әкесінің фирмасының ішінде және 1874 жылдың аяғында Крейгс-Корттағы жақын мекенжайдан Карте опералық, концерттік және лекциялық агенттік құруға кірісті. Хескет Пирсон Карте туралы былай деді: «Оның өткір бизнес сезімі ашық және жағымды мінезімен күштелді: ол ақша табуға болатын жерді ғана емес, қалай табуға болатынын да білді. Ол басқалар тәуекел деп санаған нәрселерді қабылдады, бірақ ол оларды сенімділік деп санады. Ол әркімді жақсы білді және оның практикалық қабілеті оның өнерге деген сезімімен бірдей сенімді болды».
Carte was born at his parents' house in Greek Street, Soho, in the West End of London on 3 May 1844;), Henry Williams (1856–1926) and Eliza (1860–1941).|group= n His father, Richard Carte, was a flautist, and his mother was the former Eliza Jones (1814–1885); they had eloped, to the disappointment of her father, Thomas Jones, a clergyman. Carte was of Welsh and probably Norman ancestry; D'Oyly is a Norman French name which the biographer Arthur Jacobs emphasises was in this case "a forename (not part of a double surname)". To supplement his income as a performer, Carte's father joined the firm of Rudall, Rose & Co., musical instrument makers and music publishers, in 1850. After he became a partner in the business, it changed its name to Rudall, Rose, Carte and Co. and later to Rudall, Carte & Co. The family moved away from Soho when Carte was a boy. He was brought up in their large detached house in Dartmouth Park in north London. His cultured mother exposed her family to art, music and poetry, and young Carte studied the violin and then the flute at an early age. The family spoke French at home two days a week, and his parents often took their children to the theatre. but did not take up the place; in deference to his parents' wishes he joined his father's business, along with his brother, Henry. As the name Richard Carte was by now well known in, and beyond, the musical profession, Carte dropped the use of his own first name and styled himself "D'Oyly Carte" or, more formally, "R. D'Oyly Carte." He studied music and composed some pieces, which he dedicated to the actress Kate Terry. He also acted in amateur theatricals. "Diamond Eyes", words by L. H. F. du Terraux; "A Faded Flower", words by Desprez; "The Maiden's Watch", words by Amy Thornton; "Wake, Sweet Bird" (with obbligato flute accompaniment); and "Why so pale and wan, fond lover". The Era said of the first of these, "Mr. D'Oyly Carte's music is a vast deal better than his words. The song musically speaking, is a creditable production. "|group= n Marie (1871), and Happy Hampstead (1876). refn|Libretto by Frank Desprez; Carte used the pen name Mark Lynne. Happy Hampstead was first performed on a provincial tour and then played at the Royalty Theatre in 1877. refn|The composer's brother, Fred Sullivan, managed the tour and played Cox; Richard Temple played Bouncer, in Cox and Box. During the late 1860s and early 1870s, from within his father's firm in Charing Cross and, by late 1874, from a nearby address in Craig's Court, Carte began to build an operatic, concert and lecture management agency. Hesketh Pearson said of Carte: "His acute business sense was aided by a frank and agreeable manner: he could not only see where money was to be made but how to make it. He took what other people thought were risks, but he felt were certainties. He knew everyone worth knowing and his practical judgement was as sure as his sense of artistry."