Кіріспе
Мұзөнер кемелері класы The Wind class icebreakers) - 1944 жылдан бастап 1970 жылдардың аяғына дейін АҚШ Әскери-теңіз флоты, АҚШ-тың Жағалау күзеттері, Канада Корольдік Әскери-теңіз флоты, Канада Жағалау күзеттері және Кеңес Әскери-теңіз флотында қызмет еткен дизель электрмен жұмыс істейтін мұзөнерлер. Олар өте тиімді кемелер болды: барлығы, Шығыс желінен басқа, кем дегенде отыз жыл қызмет етті, ал Солтүстік жел қырық төрт жыл бойы үздіксіз USCG-де қызмет етті. Бірінші рет салынған кезде әлемдегі ең технологиялық дамыған мұз бұрғыштар деп саналған, Wind класындағы мұз бұрғыштар да қатты қаруланған; кластың алғашқы операторы - Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Гренландияның жағалауындағы патрольдікке қажетті кемелерді пайдаланған АҚШ-тың жағалау күзетшісі болды. Осы кластағы үш кеме - Westwind, Southwind және бірінші Northwind - Lend Lease бағдарламасы бойынша уақытша Кеңес Одағы үшін қызмет етті. Тағы екеуі АҚШ Әскери-теңіз флоты үшін, тағы біреуі Канада Корольдік Әскери-теңіз флоты үшін жасалды. "Жел" класының кемелері АҚШ-тың алғашқы мұз бұзатын кемелері болды. Нью-Йорктегі Гиббс & Кокс компаниясы Жағалау күзетінің теңіз инженерлік бөлімінен жобалар жасады. Соңғы жобаға сол кездегі LCDR Эдвард Тиле, USCG (кейін RADM және АҚШ-тың жағалау күзетінің бас инженері) шетелдік мұзқұйғыштар, атап айтқанда 1931 жылы салынған швед Ymer және совет Krasin жүргізген зерттеулер әсер етті.
The Wind class icebreakers were a line of diesel electric powered icebreakers in service with the United States Navy, United States Coast Guard, Royal Canadian Navy, Canadian Coast Guard and Soviet Navy from 1944 through the late 1970s. They were very effective ships: all except Eastwind served at least thirty years, and Northwind served in the USCG continuously for forty four years. Considered the most technologically advanced icebreakers in the world when first built, the Wind class icebreakers were also heavily armed; the first operator of the class was the United States Coast Guard, which used the vessels for much needed coastal patrol off Greenland during World War II. Three of the vessels of the class, Westwind, Southwind, and the first Northwind all went on to serve temporarily for the Soviet Union under the Lend Lease program, while two others were built for the United States Navy and another was built for the Royal Canadian Navy; all eight vessels were eventually transferred to the United States Coast Guard and the Canadian Coast Guard. The Wind class ships were the first class of true icebreakers built by the United States. Gibbs & Cox of New York provided the designs with input from the Coast Guard's Naval Engineering Division. The final design was heavily influenced by studies conducted by then LCDR Edward Thiele, USCG (later RADM, and Engineer in Chief of the U. S. Coast Guard) of foreign icebreakers, namely the Swedish Ymer, built in 1931, and the Soviet Krasin.
Ұқсас кемелер
"Жел" класының конструкциясы бойынша Ұлы көлдер мұзқұйғышы. USCGC мұздық (WAGB 4). Мұздық класты мұз бұзатын кеме.