Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кембридж Гласс - 1873 жылы Огайо штатының Кембридж қаласында құрылған шыны бұйымдар өндіруші компания. Компания 1920 жылдары түсті шыны бұйымдарын шығарып, бастапқыда мөлдірсіз реңктермен, бірақ онжылдықтың аяғына қарай мөлдір реңктерге көшкен. Бұқаралық өндірістегі шыны бұйымдармен бәсекелесе алмағандықтан, компания 1954 жылы қысқа уақытқа жабылып, 1955 жылы қайта ашылды. Алайда, қаржылық қиындықтар сақталып, бірнеше иесі ауысқаннан кейін, 1958 жылы зауыт толығымен жабылды. Империяльдық әйнек компаниясы екі жылдан кейін Кембридж әйнегінің қалыптарын сатып алды және оларды 1984 жылы компания банкротқа ұшырағанға дейін тағы үш онжылдық бойы қолданады.
Cambridge Glass was a manufacturer of glassware formed in 1873 in Cambridge, Ohio. The company produced a range of coloured glassware in the 1920s, initially with opaque shades, but moving on to transparent shades by the end of the decade. Unable to compete with mass produced glassware, the company closed briefly in 1954, but was reopened in 1955. However, financial difficulties persisted, and, after several ownership changes, the factory closed for good in 1958. Imperial Glass Company purchased the Cambridge Glass molds two years later, and would use them for another three decades until that company went bankrupt in 1984.
Ерте тарих
Кембридж шыны компаниясын 1873 жылы Кембридж, Огайо бизнесмендерінің тобы құрды. Бірақ 1899 жылы жаңа құрылған Ұлттық шыны компаниясы жерді сатып алғаннан кейін ғана осы жаңа шыны фабрикасының құрылысын бастауға қаражат қол жетімді болды. 1901 жылы Кембридж шыны компаниясын Пенсильванияның Ұлттық шыны компаниясының иелері Майрон Кейс, Кейси Моррис, Аддисон Томпсон, Энди Херрон және Фред Роузмонд ұйымдастырды.
The Cambridge Glass Company was chartered in 1873 by a group of Cambridge, Ohio businessmen. But it was not until 1899, when the site was purchased by the newly formed National Glass Company, that funds became available to start the construction of this new glass factory. In 1901, The Cambridge Glass Company was organized by Myron Case, Casey Morris, Addison Thompson, Andy Herron and Fred Rosemond, who were owners of the National Glass Company of Pennsylvania.
Артур Беннетттің басшылығымен
Зауытты салу кезінде жаңа фабриканың басқарушысы болып ағылшындық Артур Беннетт тағайындалды. Қытай қыш және шыны саудасында тәжірибелі болған Беннет мырза бұл лауазымға өте жақсы таңдау екендігін дәлелдеді. Америкаға келуіне Англияда сантехник болған әкесі қаржылай қолдау көрсетті. (Николь Орме) Бірінші шыны бөлік, үш пинттық құмыра 1902 жылы мамыр айында шығарылды. Келесі бес жыл ішінде әртүрлі ауыр басылған үлгілер шығарылды. Көптеген үлгілерді Беннет мырза өзі жасаған. 1903-1904 жылдары компанияның алғашқы сауда белгісі пайда болды, "Near Cut" сөздері шыныға басылды. Кейіннен Кембридж шынысы "кристаллдан да, бояулардан да, сығымдалған және үрленген" сапасы үшін бүкіл әлемге танымал болды. 1907 жылы Ұлттық әйнек компаниясы қаржылық қиындықтарға ұшырап, компанияның банкротқа ұшырауымен аяқталды. Беннет мырза өзінің жинаған ақшасын жергілікті банктің қаржысымен толықтырып, Кембридж шыны компаниясын толық сатып алу үшін қажетті $500,000 жинауға мүмкіндік алды. Компания оның иелігінде өркендеуді жалғастырды және 1910 жылы жақын маңдағы Байсвилл, Огайо штатында The Byesville Glass and Lamp Co. атауымен қосымша зауытты қосу үшін кеңейтілді. Көптеген терең тақталы ою үлгілері осы кезеңде енгізілді, олардың кейбіреулері Марджори мен Бетти болды, олар мистер Беннеттің отбасы мүшелерінің есімдерімен аталған. Осы алғашқы жылдары компания өзінің көмір шахталарын жұмыс істеді және балқыту қазандарын жағу үшін күн сайын 50 тонна шикі газ өндірді. Сондай-ақ, ол өз ұңғымаларынан өндірілген табиғи газды да пайдаланды. Бұл зауытты Огайо штатына орналастырудың басты себептерінің бірі - табиғи ресурстардың мол болуы. 1916 жылы жағдай біршама баяулады, ал 1917 жылы Байсвиллдегі зауытты жабу және сол операцияларды Кембридж зауытына қайтару туралы шешім қабылданды. 1920 жылдар кеңейту жылдары болды және үшбұрыштың ішінде "С" әрпі салынған жаңа тауар белгісі жарияланды. Беннет мырза өз өнімдеріне түрлі түсті түстерді енгізуді шешті. Күнделікті үш ауысымда жұмыс істейтін 700-ге жуық қызметкердің көмегімен өндіріске түсті бұйымдардың өте күшті желілері мен толық кешкі ас қызметі қосылды. Кейде-ақ кескіндердегі фигуралық пішіндер танымал болды. Компания сонымен қатар фармацевтикалық өнімдердің толық түрін өндірді. "Егер ол сатылатын болса, Кембридж оны шығарады" деген. 1930 жылдар Кембридж дамуының ең өнімді жылдары болды, жаңа түстер (Кармен, Корольдік көк, Тажыр Тоскана және Хизерблум) және жаңа үлгілер (#3400 желісі, Каприс желісі, Статуэсктік сабақ желісі, Роуз Пойнт эфирлеу) жасалды.
During construction of the plant, Arthur J. Bennett, a native of England, was hired to manage this new factory. Having experience in the china and glass trades, Mr. Bennett proved to be an excellent choice for the position. He was funded to come to America by his father who was a plumber in England. (Nicole Orme) The first piece of glass, a three pint pitcher, was produced in May 1902. A variety of heavy pressed patterns were produced during the next five years. Many of the patterns were of Mr. Bennett's own design. Sometime around 1903 1904 the company's first trademark came into being, the words "Near Cut" pressed into the glass. Cambridge Glass soon became known worldwide for quality in both "crystal and colors, pressed and blown." In 1907, the National Glass Company experienced financial problems that ended in receivership for the company. By supplementing his life savings with local bank financing, Mr. Bennett was able to raise the necessary $500,000 to purchase the Cambridge Glass Company in its entirety. The company continued to prosper under his ownership, and in 1910 was expanded to include an additional plant at nearby Byesville, Ohio – under the name of The Byesville Glass and Lamp Co. Many of the deep plate etched patterns were introduced during this time period, some of which were Marjorie and Betty, named after members of Mr. Bennett's family. Through these early years, the company operated its own coal mines and consumed 50 tons daily producing raw gas to fire its melting pots. It also used natural gas produced from its own wells. The abundant supply of natural resources had been one of the main reasons for locating this factory in Ohio. During 1916, things slowed quite a bit, and in 1917 it was decided to close the factory in Byesville and transfer those operations back to the Cambridge plant. The 1920s were years of expansion and heralded a new trademark the letter "C" enclosed within a triangle. Mr. Bennett decided to introduce a variety of opaque colored items into their line. With as many as 700 employees working three shifts a day, very strong lines of colored ware and complete dinner services were added to the production from the 56 pots of glass being used. Figural shapes became popular in the occasional pieces. The company was also producing a complete line of pharmaceutical items. It was said, "If it will sell, Cambridge will produce it." The 1930s were perhaps the most prolific years of Cambridge development, with the new colors (Carmen, Royal Blue, Crown Tuscan and Heatherbloom), and new patterns, (#3400 line, Caprice line, Statuesque stem line, Rose Point etching) being developed.
Басшылықтың өзгеруі
Кембридж шыны компаниясының шыңы кезінде Беннет компанияның президенті, оның күйеу баласы Уилбер Л. Орме вице-президент болды; Беннет ханым директор; Уильям С. Маккартни хатшы; Г. Рой Бойд қазынашы және К. 1939 жылы шілдеде Беннет компанияның басым үлесін күйеу баласы Уилбер Л. Ормге сатып жіберді, ол дизайн мен түстерді әзірлеуді жалғастырды. Алайда Беннет 1940 жылдың ақпан айында қайтыс болғанша президент болып қызмет етті. 1950 жылы Кембридж скверінің үлгісі өзінің заманауи дизайны үшін АҚШ-тың барлық өңірлерінде жоғары марапаттар алды. 1950 жылдардың басында қолмен жасалған жақсы шыны бұйымдарға сұраныс азая бастады, ал шетелдік және машинада жасалған шынының бәсекелестігі өз әсерін тигізе бастады. 1954 жылы Орме мырза зауытты жабуды шешті, бұл әлемдегі ең жақсы және ең табысты шыны компанияларының біріне нұқсан келтірді.
During the peak of the Cambridge Glass Company, Mr. Bennett served as president of the company, his son in law, Wilber L. Orme was vice president; Mrs. Bennett as director; William C. McCartney as secretary; G. Roy Boyd as treasurer and K. C. Kelley as factory superintendent. In July 1939, Mr. Bennett sold the controlling interest of the company to his son in law, Wilber L. Orme, who continued to develop designs and colors. However, Mr. Bennett continued as president until his death in February 1940. In 1950, the Cambridge Square pattern won top honors across the United States for its modern design. In the early 1950s the demand for fine handmade glassware began to decrease, and the competition of foreign and machine made glass began taking its toll. In 1954, Mr. Orme decided to close the plant, ending one of the best and most prosperous glass companies the world has ever known.
Кембридж түстері
Cambridge Glass Co. компаниясының табысында түс маңызды рөл атқарды. Олар мөлдір емес шыныны шығарып, содан кейін мөлдір түстерге ауысты. 1920 жылдардың басында гелион, нефрит, примура, азурит және эбоний сияқты түстермен туындылар шығарылды. 1920-ші жылдардың соңында ашық түстерге ауысу болды. 1930 жылдары компания орман, аметист және патша көгілдірі сияқты қараңғы түстерге көшті. 1930 жылдардың аяғында жасалған сызықтардың көпшілігі кристалда жасалған. Олар пайдаланған қара түстілердің бірі - аметист болды, оны олар ойлап тауып, патенттеп алды (немересі сенімді дереккөз).
Color played a significant role in the success of Cambridge Glass Co. They produced opaque glass and then moved onto transparent colors. The opaque shades were produced in early 1920s with colors such as helio, jade, primrose, azurite and ebony. In the latter of the 1920s there was a shift to transparent colors in light colors. In the 1930s, the company moved to darker colors such as forest, amethyst and royal blue. Towards the end of the 1930s, most of the lines made were done in crystal. One of the darker colors they started to use was the amethyst which they invented and patented (reliable source the granddaughter.)
Сидни Альберт, Императорлық шыны
1954 жылы компания жабылып, көп ұзамай Огайо штатының Акрондағы Сидни Альберт басқарған фирмаға сатылды. Зауыт 1955 жылдың наурыз айында қайта ашылды. Сату өте нашар болды, ал 1956 жылы Бостонның (Массачусетс штаты) Моррисон Индустриз Лтд. Сатулар баяу және басқару проблемалары жалғасты. Компания 1958 жылы соңғы рет есігін жапты. 1960 жылдың қарашасында Огайо штатының Беллэр қаласындағы Императорлық шыны компаниясы Кембридж қалыптары мен жабдықтарын сатып алды. 1984 жылы Империя банкротқа ұшырады. Бұл уақытта Ұлттық Кембридж коллекционерлері көптеген қалыптарды, барлық эфирлеу / безендіру тақталарын және Кембридж шынысының басқа да активтерін Империалдан сатып алды. Бұл заттар қазір мұражайдың аумағында орналасқан. Ұлттық комиссия қаржы тапшылығы мен дұрыс емес байланыс салдарынан барлық қалыптарды сатып ала алмады. Кейбірін қазір басқа шыны компаниялар иелігінде.
Shortly after closing in 1954, the company was sold to a firm headed by Sidney Albert of Akron, Ohio. The plant reopened in March 1955. Sales were very poor, and in 1956 Morrison Industries Ltd. of Boston, Massachusetts, acquired possession. Sales continued to be slow and with management problems. The company closed its doors for the final time in 1958. In November 1960, Imperial Glass Company of Bellaire, Ohio, acquired the Cambridge molds and equipment. 1984 saw Imperial forced into bankruptcy. At this time the National Cambridge Collectors purchased many of the molds, all of the etching/decorating plates and other assets of Cambridge Glass from Imperial. These items are now located on the museum grounds. The N. C. C., due to a lack of funds and miscommunication, could not purchase all of the molds. Some are now owned by other glass companies.
Зауытты бұзу
Кембридж шыны фабрикасының ғимараты 1989 жылы иелері зауыт жөндеуден тыс күйде деп шешкен кезде бұзылды. Барлық ғимараттар қираған.
The Cambridge Glass factory building was demolished in 1989 when the owners decided the factory had deteriorated beyond repair. All the buildings were razed.