Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ян Сикс (14 қаңтар 1618, Амстердам 28 мамыр 1700, Амстердам) - Голландияның алтын дәуіріндегі маңызды мәдени тұлға.
Jan Six (14 January 1618, Amsterdam – 28 May 1700, Amsterdam) was an important cultural figure in the Dutch Golden Age.
Өмірбаян
Жан Сикс - Жан Сикс (1575-1617) мен оның әйелі Анна Вижмердің (1584-1654) ұлы. Оның әкесі Ян туылмай екі ай бұрын қайтыс болды. 1634 жылы Лейден қаласында гуманитарлық ғылымдар мен заң мамандықтарын оқыды. Ол 1655 жылы Амстердамның мэрі Николас Тюльптің қызы Маргаретаға үйленгеннен кейін оның күйеу баласы болды. Қайын атасы арқасында ол отбасылық құқық магистрі және қалалық кеңесте түрлі басқа тағайындаулар алды, ақырында 1691 жылы 73 жасында Амстердамның әкімі болды. Алты ақын Жост ван ден Вонделмен және суретші Рембрандт ван Рийнмен қырықжылдықтарда жақсы дос болды. Рембрандт Six-ті Ян Six портреті мен сол атаудағы гравюрада суреттеген. Алты өмір бойы өнерге құлшыныс танытып, өзі драмалар жазды, ең танымал - Медея, 1648 жылы жарық көрді (Рембрандт гравюрасымен) және Оншульт (Бескүнә) 1662 жылы. Сол жылы Балдассаре Кастильоненің "Кортежиан кітабы" атты еңбегінің голланд тіліндегі аудармасы Алтыға арналды.
From a well to do cloth merchant family Six (family name), Jan Six was the son of Jean Six (1575–1617) and his wife Anna Wijmer (1584–1654). His father died two months before Jan was born. Jan studied liberal arts and law in Leiden in 1634. He became the son in law of the mayor of Amsterdam, Nicolaes Tulp, in 1655, when he married Tulp's daughter Margaretha. Thanks to his father in law, he became magistrate of family law and various other appointments on the city council, eventually becoming mayor of Amsterdam himself in 1691, aged 73. Six was good friends with the poet Joost van den Vondel and the painter Rembrandt van Rijn, during the forties. Rembrandt depicted Six in the Portrait of Jan Six, and in the etching of the same title. Six remained a devotee of the arts all his life and wrote plays himself, the most famous being Medea, published in 1648 (with an etching by Rembrandt), and Onschult (Innocence) in 1662. In the same year the Dutch translation of Baldassarre Castiglione's Il libro del Cortegiano was dedicated to Six.
Алтылық жинағы
Оның суреттер, суреттер, гравировкалар және басқа да бұйымдар жинағы (оның ішінде әйеліне қатысты көптеген бұйымдар) өмірінде танымал болды. Бұл коллекция ұрпақтардан кейін Люкреция Йоханна ван Винтер (1785-1845) мен Хендрик Сикс (1790-1847) жұптарына берілді. Олардың кең өнері 1822 жылы үйленген кезде біріктірілді және жалпы алғанда "Алты коллекциясы" деп аталады, бірақ 171 картина Ван Винтер отбасынан шыққан. Лукреция Янс жинаған 76 Ван Винтер кескіндемелерінің ішінде 1820 жылы сатып алған Рейчел Руйштің гүл суреті, Вермеердің сүт қызын және Джудит Лейстердің Серенадасы бар. Люкреция Янс үйленгенде өзімен бірге алған 171 картинасы, жарты ғасыр бойы танымал болған және көрнекі түрде қойылған әкесінің кең жинағының жартысы ғана болды. Екінші жартысы Виллем ван Луонға үйленген оның әпкесі Анна Луизаға тиді. Сол суреттердің біразы әлі күнге дейін Ван Луон мұражайында көрінеді, бірақ Ван Винтер коллекциясының қалған жартысын Ван Луон мұрагерлері 1877 жылы Париждегі Густав барон де Ротшильдке (Джеймс Майер де Ротшильдтің ұлы) сатты. Алтылар жинағы бірнеше онжылдықтар бойы Нидерландыда дау-дамайға ұшырады, өйткені Амстельдегі үй Нидерланд үкіметінен субсидия алған және халыққа келу үшін ашық болған, бірақ үй әрқашан үй ретінде де пайдаланылған және келушілер саны шектеулі болған. Бұл дау шешіліп, ең жоғары бұйымдар Риксмузейге әр екі жылда бірнеше айға беріледі. Алты коллекциясын әлі күнге дейін Ян Алтыдан тараған Алты отбасы басқарады.
His collection of paintings, drawings, etchings, and other artefacts (including many from his wife's family) were popular in his lifetime. This collection was eventually handed down generations later to the couple Lucretia Johanna van Winter (1785–1845) and Hendrik Six (1790–1847) whose extensive art collections were combined when they married in 1822 and are known collectively as the Six Collection, though 171 paintings were from the Van Winter family. Among the 76 Van Winter paintings collected by Lucretia Jans herself included a flower painting by Rachel Ruysch that she bought in 1820, The Milkmaid by Vermeer and the Serenade by Judith Leyster. The 171 paintings that Lucretia Jans took with her on her marriage, were only half of her father's extensive collection that itself had been known and put on display for a half century. The other half went to her sister Anna Louisa, who married Willem van Loon. A few of those paintings can still be seen in Museum Van Loon, but the rest of the other half of the Van Winter collection was sold by Van Loon heirs in 1877 to Gustave baron de Rothschild (son of James Mayer de Rothschild) in Paris. The Six collection has been the subject of controversy in the Netherlands for decades, because though the house on the Amstel received subsidy from the Dutch government and was open to the public for visiting hours, the house was always also used as a home, and the number of visitors was limited. The dispute has been resolved and the top pieces are lent to the Rijksmuseum several months every other year. The Six collection is still curated by the Six family descended from Jan Six.