Кіріспе

Сурет салу жанры Гиперреализм - сурет салу мен мүсін жасау жанры, ол жоғары ажыратылымдағы фотосуретті еске салады. Гиперреализм фотореализмнің жетістігі болып саналады, ол суреттер мен мүсіндерді жасау үшін қолданылатын әдістер арқылы жасалады. Бұл термин негізінен 1970 жылдардың басынан бастап дамыған АҚШ пен Еуропадағы тәуелсіз өнер қозғалысы мен өнер стиліне қолданылады. Кароль Фейерман - Дуэйн Хансон мен Джон Де Андреамен бірге гиперреализм қозғалысының бастауышы.

Тарих

Искусство сатушы Изи Брашо француз сөзін қолданды гиперреализм, яғни гиперреализм, 1973 жылы Брюсселдегі галереясында үлкен көрме мен каталогтың атауы ретінде. Көрмеде американдық фотореалистер Ралф Гоингс, Чак Клоуз, Дон Эдди, Роберт Бектел және Ричард Маклин болды; бірақ оған Доменико Гноли, Герхард Рихтер, Конрад Клапек және фр. Содан бері гиперреализмді фотореалистердің әсерінен суретшілерге қолдану үшін еуропалық суретшілер мен дилерлер қолданды. Қазіргі кездегі еуропалық гиперреалистік суретшілер арасында Готфрид Хельнвейн, Виллем ван Велдхуйзен және Тьяльф Спарнаэй, Роджер Виттевронгель, сондай-ақ француз Пьер Баррая, Жак Боден, Рональд Боуэн, Франсуа Брик, Жерар Шлосер, Жак Монори, Бернард Рансилак, Жиль Айло және Жерар Фромэнджер бар. ХХІ ғасырдың басындағы гиперреализм фотореализмнің эстетикалық қағидаларына негізделген. Америкалық суретші Денис Петерсон, оның ізашарлық жұмыстары фотореализмнің бір тармағы ретінде қарастырылады, алғаш рет "гиперреализмді" жаңа қозғалысқа және оның суретшілер тобына қатысты қолданды. Грэм Томпсон: "Фотографияның өнер әлеміне қалай сіңірілгенінің бір көрінісі - 1960 жылдардың аяғы мен 1970 жылдардың басында фотореалистік сурет салудың табысы. Ол супер-реализм немесе гипер-реализм деп те аталады, ал Ричард Эстес, Денис Петерсон, Одри Флэк және Чак Клоуз сияқты суретшілер жиі фотосуреттерден суреттерге ұқсайтын суреттер жасаған". Гиперреалистік суретшілер мен мүсіншілер фотосуреттерді анықтама көзі ретінде пайдаланады, одан көбірек нақты және егжей-тегжейлі рендеринг жасау үшін, көбінесе фотореализмнен айырмашылығы, суреттерінде баяндаушы және эмоционалды. Қатаң фотореалистік суретшілер фотосуреттерді еліктеуге бейім болды, барлық кескіндік дизайнға сәйкес келетін белгілі бір шекті детальдарды алып тастады немесе алып тастады. Олар жиі адамның сезімдерін, саяси құндылықтарын және баяндау элементтерін қалдырады. Поп-арттан дамығандықтан, фотореалистік кескіндеме стилі ерекше тығыз, дәл және механикалық, күнделікті бейнелерге баса назар аударған. Гиперреализм, суретке түсіру болғанымен, суреттелген тақырыпқа жұмсақ, әлдеқайда күрделі назар аударып, оны тірі, нақты нысан ретінде көрсетеді. Гиперреалистік суреттер мен мүсіндердегі бұл заттар мен көріністер түпнұсқа фотосуретте көрінбеген шындықтың елесін тудыру үшін мұқият егжей-тегжейлі сипатталған. Бұл олардың сюрреалистік екенін айтпауға болады, өйткені иллюзия (симуляцияланған) шындықтың сенімді бейнесі болып табылады. Гиперреализм Жан Бодриярдың философиясында "әдетте ешқашан болмаған нәрсенің симуляциясы" деп аталады. Гиперреалистер жалған шындықты, шындықты симуляциялауға негізделген сенімді иллюзияны, яғни цифрлық фотосуретті жасайды. Гиперреалистік суреттер мен мүсіндер - бұл цифрлық камералар түсіріп, компьютерде көрсететін өте жоғары ажыратылатын суреттердің нәтижесі. Фотореализм аналогты фотосуретке еліктегендей, гиперреализм цифрлық бейнелерді қолданады және шындықтың жаңа сезімін жасау үшін кеңейтеді. Гиперреалистік суреттер мен мүсіндер көрерменге жоғары ажыратылуы бар, бірақ әлдеқайда мұқият өңделген суреттер елесін береді.

Стилі мен әдістері

Гиперреалистік стильде егжей-тегжейлі және тақырыптарға көбірек көңіл бөлінеді. Гиперреалистік суреттер мен мүсіндер фотосуреттердің нақты түсіндірмесі емес, сондай-ақ олар белгілі бір көріністің немесе тақырыптың нақты көрінісі емес. Оның орнына олар қосымша, көбінесе нәзік сурет элементтерін қолданады, бұл шын мәнінде жоқ немесе адам көзімен көрінбейтін шындықтың иллюзиясын тудырады. Сонымен қатар, олар эмоционалдық, әлеуметтік, мәдени және саяси тақырыптық элементтерді суреттелген визуалды иллюзияның кеңейтілуі ретінде енгізе алады; фотореализмнің ескі және әлдеқайда тура мағыналы мектебінен айқын ауытқу. Гиперреалистік суретшілер мен мүсіншілер бейнелерді панелге немесе қалыпқа көшірудің кейбір механикалық тәсілдерін, соның ішінде алдын ала суреттер немесе гризель астындағы бояулар мен қалыптарды қарастырады. Фотографиялық слайд проекциялары немесе мультимедиалық проекторлар суреттерді панелдерге түсіру үшін қолданылады, сонымен қатар дәлдікті қамтамасыз ету үшін тор сияқты қарапайым әдістер қолданылуы мүмкін. Скульптуралар адам денесіне немесе қалыпқа тікелей қолданылатын полиэстерлерді пайдаланады. Гиперреализм жалған шындықты елестету үшін жоғары деңгейдегі техникалық шеберлік пен виртуоздықты талап етеді. Осылайша, гиперреализм суретке түсірудің тереңдігі, перспективасы және фокус ауқымы сияқты шектеулерді қамтиды және жиі пайдаланады. Цифрлық кескіндерде кездесетін аномалиялар, мысалы, фрактализация, кейбір гиперреалистік суретшілер, мысалы, Чак Клоуз, Денис Петерсон, Берт Монрой және Роберт Бектел сияқты олардың цифрлық шығу тегін атап өту үшін пайдаланылады.

Тақырыптар

Тақырыбы портреттерден, бейнелеу өнерінен, натюрморттардан, пейзаждардан, қала көріністерінен және повесть көріністерінен тұрады. Соңғы гиперреалистік стиль фотореализмге қарағанда әлеуметтік, мәдени немесе саяси тақырыптарға баса назар аударған нақты кескіндік егжей-тегжейлі. Бұл фотореализмнің жаңа түріне қарама-қайшы келеді, фотосуреттегі аномалиялардан қашып отырады. Гиперреалистік суретшілер бірден нақты фотосуреттерді үлгілейді және жетілдіреді, оптикалық сенімді визуалды шындықтың иллюзиясын жасайды, көбінесе әлеуметтік немесе мәдени контекстте. Кейбір гиперреалистер тоталитарлық режимдер мен үшінші әлемнің әскери үкіметтерін жеккөрушілік пен төзімсіздік мұрасының баяндамалары арқылы әшкереледі. Денис Петерсон мен Готфрид Хельнвайн өздерінің еңбектерінде қоғамдық құлдыраудың саяси және мәдени ауытқуларын суреттеді. Питерсонның еңбегі Хельнвейн Холокосттың өткен, қазіргі және болашақ ауытқуларына бағытталған әдеттегіден тыс баяндамалық шығарманы дамытты. Провокациялық тақырыптарға геноцидтің құпиялы бейнелері, оның қайғылы салдары мен идеологиялық салдары кіреді. Тематикалық тұрғыдан бұл даулы гиперреалистік суретшілер агрессивті түрде аңыз суреттер арқылы арамдалған адам жағдайына феноменологиялық орта ретінде қарсы тұрды. Бұл суреттер - адам баласына жасалған қатыгездікке қатысты тарихи түсініктеме. Гиперреалистік суреттер мен мүсіндер нәзік жарық пен көлеңке әсері арқылы нақты беріктік пен физикалық көріністі жасайды. Суреттің алдыңғы жағына жақын пішіндер, нысандар мен аймақтар визуалды түрде кенептің алдыңғы жазықтығынан тыс көрінеді; және мүсіндер жағдайында, егжей-тегжейлі табиғаттағыдан да айқын болады. Гиперреалистік суреттер әдетте түпнұсқа фотосуреттік дереккөзден 10-20 есе үлкен, бірақ түс, дәлдік және егжей-тегжейлі өте жоғары ажыратылымын сақтайды. Көптеген суреттер акрил, май немесе екеуінің үйлесімін қолдана отырып, аэрографпен жасалады. Рон Муэктің өмірге ұқсас мүсіндері өмірден әлдеқайда үлкен немесе кіші масштабта жасалған және полиэстер шайырларын және бірнеше қалыптарды мұқият қолдану арқылы өте сенімді түрде аяқталады. Берт Монройдың цифрлық суреттері фотосуреттерден алынған нақты суреттер сияқты көрінеді, бірақ олар толығымен компьютерде жасалған.