Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Өнер техникасы – саналы өз цензурасы жоқ сюрреалистік техника.
Art techniquethe surrealist technique without conscious self censorship
Surrealist automatism is a method of art making in which the artist suppresses conscious control over the making process, allowing the unconscious mind to have great sway. This drawing technique was popularized in the early 1920s, by Andre Masson and Hans Arp.
Сюрреалистік автоматизм – суретшінің шығармашылық процеске саналы бақылауды жоққа шығаратын, нәтижесінде санасыз ойдың үлкен ықпал ететін өнер жасау әдісі. Бұл сурет салу техникасы 1920 жылдардың басында Андре Массон және Ханс Арп есімдерімен кеңінен танымал болды.
Art techniquethe surrealist technique without conscious self censorship
Surrealist automatism is a method of art making in which the artist suppresses conscious control over the making process, allowing the unconscious mind to have great sway. This drawing technique was popularized in the early 1920s, by Andre Masson and Hans Arp.
Шығу тегі
Автоматизм көптеген формаларды қабылдады: сюрреалистер бастапқыда (және әлі күнге дейін) зерттеген автоматты жазу мен сурет салу, идиомалық емес импровизация сияқты ұқсас немесе параллель құбылыстармен салыстырылуы мүмкін. Андре Бретон сюрреализмді «таза күйдегі психикалық автоматизм» деп анықтады, және бұл анықтама маңызды кеңейтуге қабілетті екені дәлелденгенімен, автоматизм осы қозғалыстағы ең маңызды ұғым болып қала береді. 20-ғасырдың басындағы дадаисттер, мысалы Ханс Арп, осы әдісті кездейсоқ амалдар арқылы белгілі бір деңгейде қолданды. Сюрреалистік суретшілер, ең әйгілісі Андре Массон, Андре Бретон мен Филипп Супоның 1919 жылы «Магниттік өрістер» (Les Champs Magnétiques) атты туындысын жазған автоматты жазу әдісін өнерге бейімдеді. «Автоматты хабар» (1933) Бретонның автоматизм туралы маңызды теориялық еңбектерінің бірі болды.
Automatism has taken on many forms: the automatic writing and drawing initially (and still to this day) explored by the surrealists can be compared to similar or parallel phenomena, such as the non idiomatic improvisation. "Psychic automatism in its pure state" was how André Breton defined Surrealism, and while the definition has proved capable of significant expansion, automatism remains of prime importance in the movement. Early 20th century Dadaists, such as Hans Arp, made some use of this method through chance operations. Surrealist artists, most notably André Masson, adapted to art the automatic writing method of André Breton and Philippe Soupault who composed with it Les Champs Magnétiques (The Magnetic Fields) in 1919. The Automatic Message (1933) was one of Breton's significant theoretical works about automatism.
Автоматты сызу және бояу
Автоматты сурет салу (медиумдардың шығармашылық өрнегінен ерекшеленеді) – сюрреалистер әзірлеген көркемдік техника. Онда қол қағаз бетінде еріксіз қозғалуға мүмкіндік алады. Белгі қоюға мүмкіндік пен кездейсоқтықты қолдану арқылы, сурет салу рационалды бақылаудан босатылады. Сондықтан жасалған сурет ішінара санадан тыс процестерге байланысты болуы мүмкін және әдетте жасырылған психиканың бір бөлігін аша алады. Автоматты сурет салудың мысалдары медиумдар мен психикалық өнердің шеберлері тарапынан жасалды. Кейбір спиритистер бұл суретті рухтың медиумның денесін физикалық түрде бақылау арқылы салғанын ойлады. Автоматты сурет салу туралы алғаш рет ағылшын суретшісі Остин Осман Спар өз кітабында – «Қызықты кітап» (1913) – «Автоматты сурет салу: өнер құралы» деген тарауда жазды. Автоматты сурет салуды қолданған басқа суретшілер: Хилма аф Клинт, Андре Массон, Жоан Миро, Сальвадор Дали, Жан Арп, Андре Бретон және Фредди Флорес Книстофф. Автоматты сурет салу техникасы суретке (Мироның суреттерінде көрініс тапқандай, олар көбінесе автоматты суреттер ретінде басталады) көшірілді және басқа да медиа түрлеріне бейімделді; тіпті компьютерлік графикада да автоматты «суреттер» пайда болды. Пабло Пикассоның кейінгі туындыларында, әсіресе 1960 жылдардағы офорттары мен литографиялық топтамаларында автоматты сурет салудың бір түрі көрінеді деп саналады. Сюрреалистердің көптеген автоматты суреттері иллюзиялық болды, немесе нақтырақ айтқанда, бейнелеу формалары пайда бола бастағанда оларға айналды. 1940-1950 жылдары француз-канадтық «Les Automatistes» тобы сюрреалистік принциптерге негізделген шығармашылық жұмыстарды (көбінесе сурет салу) жүргізді. Олар автоматты сурет салуда бейнелеутің кез келген іздерін жойды. Бұл автоматты сурет салудың таза түрі болуы мүмкін, себебі ол толығымен еріксіз болуы мүмкін. Бейнелеу формасын дамыту үшін саналы ой сызу процесін өз бақылауына алуы керек, егер ол толығымен кездейсоқ болмаса. Пол Эмиль Бордуас басшылығымен бұл суретшілер өздерінің «Жаһандық қабылдау» манифестінде жариялаған жалпыға ортақ құндылықтар мен этиканың біртұтастығын жариялауға тырысты. Сюрреалистік суретшілер көбінесе «автоматты сурет салуды» пайдаланудың толығымен автоматты емес екенін, керісінше, суретті немесе картинаны визуалды түрде қабылдауға немесе түсінуге жеңілдету үшін саналы араласуды қажет ететінін байқады. Массон өзінің «автоматты» суреттерінде санасыз және саналы әрекеттің екі еселі процесі қатысқанын мойындады.
Automatic drawing (distinguished from drawn expression of mediums) is an artistic technique developed by surrealists in which the hand is allowed to move randomly across the paper. In applying chance and accident to mark making, drawing is to a large extent freed of rational control. Hence the drawing produced may be attributed in part to the subconscious and may reveal something of the psyche, which would otherwise be repressed. Examples of automatic drawing were produced by mediums and practitioners of the psychic arts. It was thought by some Spiritualists to be a spirit control that was producing the drawing while physically taking control of the medium's body. Automatic drawing was first written about by the English artist Austin Osman Spare who wrote a chapter, Automatic Drawing as a Means to Art, in his book, The Book of Pleasure (1913). Other artists who also practised automatic drawing were Hilma af Klint, André Masson, Joan Miró, Salvador Dalí, Jean Arp, André Breton and Freddy Flores Knistoff. The technique of automatic drawing was transferred to painting (as seen in Miró's paintings which often started out as automatic drawings), and has been adapted to other media; there have even been automatic "drawings" in computer graphics. Pablo Picasso was also thought to have expressed a type of automatic drawing in his later work, and particularly in his etchings and lithographic suites of the 1960s. Most of the surrealists' automatic drawings were illusionistic, or more precisely, they developed into such drawings when representational forms seemed to suggest themselves. In the 1940s and 1950s the French Canadian group called Les Automatistes pursued creative work (chiefly painting) based on surrealist principles. They abandoned any trace of representation in their use of automatic drawing. This is perhaps a more pure form of automatic drawing since it can be almost entirely involuntary – to develop a representational form requires the conscious mind to take over the process of drawing, unless it is entirely accidental and thus incidental. These artists, led by Paul Émile Borduas, sought to proclaim an entity of universal values and ethics proclaimed in their manifesto Refus Global. As alluded to above, surrealist artists often found that their use of "automatic drawing" was not entirely automatic, rather it involved some form of conscious intervention to make the image or painting visually acceptable or comprehensible, " Masson admitted that his 'automatic' imagery involved a two fold process of unconscious and conscious activity "
Автоматтылық
Кейбір румын сюрреалистері сюрреалистік әдістердің (мысалы, кубомания, энтоптикалық графомания және тік беткеймен төмен ағатын сұйықтықтың қозғалысы) автоматтылықты абсурдтық деңгейге жеткізуге тырысты. "Сураавтоматизм" деген ат осы әдістердің автоматтылықтан "әрі асуын" көрсетеді, бірақ бұл пікір даулы.
Some Romanian surrealists invented a number of surrealist techniques (such as cubomania, entoptic graphomania, and the movement of liquid down a vertical surface) that purported to take automatism to an absurd point, and the name given, "surautomatism", implies that the methods "go beyond" automatism, but this position is controversial.
Пол-Эмил Бордуас
Автоматизм ұғымы Монреаль суретшісі Пол Эмиль Бордуас 1942 жылы құрған осы аттас көркемдік қозғалыста да терең тамырлар тартқан; ол өзі дадаизм қозғалысымен және Андре Бретонның ықпалымен болды. Ол, сондай-ақ Квебек көркемдік ортасынан шыққан онға жуық суретші, сол кездегі шектеуші және авторитарлық үкімшілік астында, «Жаһандық бас тарту» манифестіне қол қойды. Бұл манифесте суретшілер Солтүстік Америка қоғамын (әсіресе Квебектің мәдени ерекшелігімен ерекшеленетін ортасында) ескеріп, автоматизм қозғалысы және 1940 жылдардағы басқа да ықпалдар ашқан жаңа мәдени үлгілердің қоғамдық эволюциясына назар аударып, әрекет етуге шақырды.
The notion of automatism is also rooted in the artistic movement of the same name founded by Montreal artist Paul Emile Borduas in 1942; himself influenced by the Dadaist movement as well as André Breton. He, as well as a dozen other artists from Quebec's artistic scene, very much under restrictive and authoritarian rule in that period, signed the Global Refusal manifesto, in which the artists called upon North American society (specifically in the culturally unique environment of Quebec), to take notice and act upon the societal evolution projected by these new cultural paradigms opened by the Automatist movement as well as other influences in the 1940s.
Қазіргі заманғы техника
Компьютер, машинка сияқты, автоматты жазу және автоматты поэзия жасау үшін қолданылуы мүмкін. Бастапқыда қарындаш немесе қаламмен қағазға салынған автоматты сызу тәсілі компьютерлік тышқан мен мониторға да бейімделді, ал басқа автоматты тәсілдер де цифрлық емес медиадан бейімделді немесе компьютер үшін арнайы ойлап табылды. Мысалы, Photoshop және GIMP сияқты кейбір растрлік редакторлар бағдарламаларында сүзгілер автоматты түрде іске қосылады, ал Роман Веростко автоматтылықты имитациялау үшін компьютерлік басқаруды пайдаланады. Grandview – 2011 жылы Mac үшін жасалған бағдарламалық қосымша. Ол пайдаланушы теріп жазғанда бір сөзді бүкіл экранға бірден шығарып, автоматты жазуға көмектеседі.
The computer, like the typewriter, can be used to produce automatic writing and automatic poetry. The practice of automatic drawing, originally performed with pencil or pen and paper, has also been adapted to mouse and monitor, and other automatic methods have also been either adapted from non digital media, or invented specifically for the computer. For instance, filters have been automatically run in some bitmap editor programs such as Photoshop and GIMP, and computer controlled brushes have been used by Roman Verostko to simulate automatism. Grandview — a software application created in 2011 for the Mac — displays one word at a time across the entire screen as a user types, facilitating automatic writing.