Кіріспе

Mercedes D. III, немесе F1466, ол ішкі белгілі болды, алты цилиндрлі SOHC клапанды сұйық суытылған тік тізбектік ұшақ қозғалтқышы, Daimler компаниясы жасаған және Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде неміс ұшақтарында қолданылған. 1914 жылы алғашқы нұсқалар енгізілді, бірақ бірқатар өзгерістер оны 1917 жылы және 1918 жылдың ортасына дейін жақсартты. Бұл кейінірек жасалған модельдер соғыс соңында Германияның барлық ұшақтарында қолданылды, ал оның жалғыз шынайы бәсекелесі BMW III өте шектеулі санда ғана болды. Д. III-ге қарсы соғысқан одақтастардың қозғалтқыштарымен салыстырғанда, ол ескірген.

Жобалау және әзірлеу

D. III бұрынғы Mercedes D. II-ге ұқсас үлгіге негізделген, бірақ қуаттылығы жоғары орнату үшін масштабталған. Ол кездегі көптеген желілер сияқты, негізгі құрылымдық компонент ретінде үлкен алюминийлі коленка корпусын қолданды, оған бұралған болаттан жасалған бөлек цилиндрлер бар. Алюминийден жасалған цилиндрдің батырмасын алюминийден жасалған цилиндрдің батырмасына бұрауға арналған технология сол кезде болмаған. Салқындату суын беретін жақтаулар цилиндрдің жоғарғы 2/3 бөлігін жауып, радиаторды қозғалтқыштың артқы жағындағы қосылымдар арқылы қоректендіреді. Бұрынғы D. II-ге қарағанда жалғыз көрінетін дизайндық өзгеріс әр цилиндр үшін жеке салқындату жақтарын пайдалану болды, ал D. II-де әрқайсысы үш жақтап орналасқан цилиндрлер үшін бір жақтап қолданылды. D. III-де бірден сору және шығару клапандарын басқаратын, қозғалтқыштың артқы жағындағы коленталық біттен жоғары жүретін валмен қуаттыландыратын, айтарлықтай көрнекті жоғарыдағы крем болды. Жалынды екі қос шамшағышпен қамтамасыз етілген, олардың бірі цилиндрлердің екі жағында орналасқан, әрқайсысы артық жұмыс үшін жеке магнитпен қамтамасыз етілетін. Қозғалтқыш кабельдері цилиндрлердің екі жағынан төмен қарай созылатын құбырлармен қорғалған. Отын цилиндрлерге қозғалтқыштың сол жағындағы құбырлар арқылы жеткізілетін, ол екі түтік карбюратордан жеткізілетін. Отын мен май қоймалары да қысыммен жұмыс істеген. Daimler сонымен қатар осы кезеңде D. III поршеньдерін азайту тетігімен, сегіз цилиндрлі Mercedes D. IV өндіру үшін қолданды, бірақ ол кеңінен қолданылған жоқ. Д. IV-дің ұзартылған колентасы сынуға бейім екені анықталды.

Өндірістік нұсқалар

Алғашқы D. III 1914 жылы енгізілді. Ол C сериясының екі орындық жалпы мақсаттағы бипланның алғашқы үлгілерінде кеңінен қолданылған болса да, D. III қазіргі заманғы ұшақ жобалары үшін тым үлкен болды және сол рөлде қолданылмады. Ол кезде ұшақтар әдетте жеңіл ротациялық қозғалтқыштармен, немесе сумен суытылған тік қозғалтқыштармен, мысалы, Mercedes D. II. 1916 жылы жаңа үлгілер көлемі мен өнімділігі жағынан өсті, ал D. III жаңа үлгілерде танымал болды. 1917 жылы D. III кеңінен истребительдерде, әсіресе әйгілі Albatros D. I-де қолданылды. Бұл нұсқаның өндірісі 1917 жылдың мамырына дейін тоқтатылды, тек бірнешеуі қазан айына дейін жеткізілді. Британдық HP рейтингісі неміс PS немесе Pferdestärke стандартына қарағанда шамамен 735 Вт / PS ат күшіне қарағанда сәл өзгеше (746 Вт = 1 hp), бұл қозғалтқыш британдық HP сандары бойынша сәл жоғары рейтингке ие болған болар еді. Отынның тұтынуы сағатына 11,75 галлон болды. Оның сығымдалу қатынасы 4,5:1 болды. Негізгі конструкцияны әзірлеу 1917 жылдың маусым айында өндіріс желісінде пайда болған D. IIIa-ға сәл өзгертілді. Негізгі өзгеріс - бульон профилін бұрынғы қуыс емес, жалпақ баспен өзгерту, осылайша максималды сығылуды 4,64:1 дейін сәл арттыру. Бұрынғы "жақ соқпақ" тербелісі мен қолдың дизайны Mercedes D. I және D. II қозғалтқыштарының клапандық жүйелерінде де қолданылған. D. III қозғалтқыштарының кейінгі нұсқаларында қораптар түтікшелік кремді бұранданың корпусына артқа қарай орналастырылды, ал қазір оңай тұйықталатын цилиндрлі шайқағыш қолдар қораптардың алдыңғы беттері арқылы алға шығып, қазір толық ашылған шайқағыш қолдарды ашық тұрған валдың ұштарымен жұмыс істейді, оң жақта көрсетілгендей. Жаңа құрылғы толық кәмшафт, рокерлік қораптар, рокерлік қолдар және клапан пружиналары бар жиынтық ретінде бір-бірімен алмастырылатын деп мәлімделген. D. III-дің "жағалық слот" кәмшатырлық қозғалтқыш жүйесінің дизайнымен кейінгі жүйе Паккардтың және Холл Скотттың қозғалтқыш дизайнерлеріне әсер еткен сияқты, Liberty L 12 Allied V 12 авиациялық қозғалтқышы үшін "slotless" кәмшатырлық қораптың жоғарыдағы кәмшатырлық клапанды жобалау ерекшелігін қабылдады. Бір қызығы, "ü" ресми түрде атаудың бөлігі емес еді. Бұл әр түрлі сілтемелерде бірқатар проблемаларға әкеледі, олар көбінесе IIIa-ны IIIaü-мен шатастырады, біріншісін қозғалтқыш ретінде тізімдейді. Екі D. IV қозғалтқышы бар IdFlieg ұшақ қозғалтқышы класының белгілері қуаттылығы бойынша бірі 140 мм бұрышты D. III поршеньдеріне негізделген сегіз; және кейіннен 160 мм бұрышты цилиндрлері бар алты цилиндрлі Mercedes D. IVa, бұл негізінен байланысты емес. D. III желісі 1918 жылы BMW IIIa-ның және кейін (британиялықтар оны 1918 жылы) BMW-ның өнімділігімен теңестірілді, алайда BMW-ның аз саны Мерседес D. III сериясының соғыстың соңғы айына дейін негізгі неміс ұрыс машинасы болатынын және ол әлі де өте көп санда көрінуі мүмкін. Соғыс аяқталғаннан кейін де D. IIIaü Германияның ең көп ұшақ құрайтын ұшағы болды. Нәтижесінде, Fokker D. VII (BMW IIIa-мен жабдықталмаған) және Pfalz D. XII-де қозғалтқыштардың қуаты шектеулі болады ("әуе кемесі шектеулі" дегенге қарама-қарсы) және олар одақтас әріптестеріне әлі де айтарлықтай қарсыластар болады. D. IIIaü Roland D. VI, Pfalz D. IIIa және Albatros D. Va истребителдері үшін оңтайлы қозғалтқыш болып саналды, олардың конструкциясы бұрынғы, "барлығы ағаштан" шыққан.