Кіріспе

Австрия композиторы және органшы (1690-1770) Готлиб Муффат (1690 жылы 25 сәуір - 1770 жылы 9 желтоқсан), Георг Муффаттың ұлы, 1711 жылдан бастап Венада Иоганн Фукстің қолында Hofcholar болып қызмет етті және 1717 жылы Hofkapelle-де үшінші сот органшысының лауазымына тағайындалды. Ол уақыт өте келе қосымша міндеттерге ие болды, соның ішінде император отбасы мүшелеріне, соның ішінде болашақ император Мария Терезаға нұсқау берді. 1729 жылы екінші органшы, 1741 жылы Мария Терезияның таққа отырғанынан кейін бірінші органшы болды. 1763 жылы патша сарайындағы қызметен кетті.

Композициялар

Муффаттың композициялық шығармашылығы негізінен клавиатуралық музыкамен шектелген. Ол өзінің 72 Versetl sammt 12 Toccaten (Вена, 1726) жинағында жарияланған қысқа литургиялық фугаларда контрапунктист ретінде айтарлықтай шеберлік танытады. Бұл шығармалар литургиялық музыкаға консервативті көзқарас танытады, өйткені олар киелі үйдің реті бойынша ұйымдастырылған, ал кіріспе токта және әр реті үшін тұрақты сандағы тармақтар бар. Екінші басылымы - "Componimenti musicali per il cembalo" (Аугсбург, шамамен. 1736), өзінің көзқарасында прогрессивтірек. Алты сюитадан тұратын бұл жинақ дәстүрлі Allemande, Courante және Saraband форматын сақтап, сол дәуірдегі австрогерман музыкасына тән әшекейлермен безендірілген. Кейбір қимылдарға тіпті француз тілінде "La Coquette" немесе "L'aimable Esprit" сияқты қиялға толы атаулар беріледі, өйткені олар клавесинисттер арасында танымал болды. Бұл жинақтағы шығармалар қысқа, қарапайым сөз тіркестерімен және анық мотивтермен сипатталады. Бұл еңбектің алғы сөзінде 57 әшекейдің белгілері мен орындау нұсқаулары бар әшекей кестесі бар. Мұфаттың шығармаларының көп бөлігі әлі жарияланбаған, бірақ онда үлкен қызығушылық туғызатын музыка бар. Оның 32 рицеркаре мен 19 канзонадан тұратын қолжазбасы ерекше, өйткені ол 17 ғасырдың үлгілеріне негізделген оның дәуіріндегі ең үлкен еңбек. Фукстің барлық шәкірттері сияқты, Муффат та өзінің шәкірттік жылдары Фрескобальди мен Фробергердің музыкасын зерттеген болар. Ричеркареде Мюффет антикалық стильдің шебері екенін көрсетеді. Бастапқы барокконың қолданылуын ұстанғаннан кейін контрапунктикалық ricercare ашық ұпайда жазылған және итальяндық шеберлердің модальділігі мен секциялық құрылымын сақтайды. Канзоналар 16-ғасырлық вокалды мотетке негізделген және стилі жан-жақты және идиомалық аспаптық. Сондай-ақ, қолжазбада әлі күнге дейін 24 Токката мен Капричио бар. Бұл Муффаттың ерекшелігі. Токкатаның екі стилі осы жинақта кездеседі: бір түрі қолдауы бар хордалық құрылымның үстінде гүлді мелодиялық сызықты көрсетеді, ал екінші түрі қарама-қарсы темптерді, метрлерді және текстураларды біріктіретін қима форманы пайдаланады. Капричио әр түрлі стильдерді, соның ішінде прелюдия, өнертабыс және би түрлерін білдіреді.

Мюффет пен Гендел

Генделдің замандастарынан, соның ішінде Муффаттан мол қарыз алғаны белгілі. Бұл адал емес сияқты көрінетін іс-әрекет үшін Генделді жамандау оңай болса да, бұл оның композитор ретінде дәрежесін төмендете алмайды және екі жаққа да қатты алаңдатпайды. Гендель мен Мюффаттың бір-бірін жеке түрде білгені белгісіз, бірақ олардың еуропалық астаналарда жетекші музыканттар ретінде ұстанымы кем дегенде өзара хабардар болуын білдіруі мүмкін. Мұфаттың өз қолымен Гендельдің "Suites des pieces" (1720) суреті бар, оны Муфат өзінің дизайнының бірнеше нұсқасымен бірге көптеген әшекейлермен қамтамасыз етті. "Хогвуд" 2007 жылғы қазіргі заманғы басылымы. Мұфат сонымен қатар Генделдің клавиатура үшін 6 фугасының (1735) HWV 605610 нұсқасын жасады, бірінші басылымы Хогвуд 2008 қолжазбасынан. Өз кезегінде Гендель Мюффеттің "Музыкалық композицияларынан" көп нәрсе алған көрінеді, кем дегенде 18 шығармасы Генделдің шығармашылығында 30 рет кездеседі. Генделдің "Ода Святой Цецилии" Муффатқа ең көп қарыздар, бес шығарманың материалдары партитураға қайта өңделген. Темаларды толық қайта пайдаланғанымен қатар, Гендель қарсы тақырыптар мен жалғау сөз тіркестерін де қолданды. Мұндай мысалдар Генделдің "Иерусалимдегі ғибадат" атты ораторийлерінен кездеседі. Самсонға арналған увертюраның екінші қозғалысындағы рухты фугада Componimenti Musicali-ден Муффат фугасы кеңінен қолданылады және осыған ұқсас қарыз алу Яһуда Маккавейге арналған увертюраның үшінші қозғалысында кездеседі. Ешуаның 2-ші актісін бастайтын наурыз - Ригадонның Муффаттың қайта өңдеуі.