Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Modeste and Pompon (Modeste et Pompon) - бельгиялық комикстер сериясы, негізінен, бір беттік жас жігіт пен оның қызы туралы қысқа әңгімелерден тұрады. Андре Франкин жасаған бұл әліпби алғаш рет 1955 жылы 19 қазанда "Тинтин" журналында жарық көрді.
Modeste and Pompon (Modeste et Pompon) is a Belgian comic series consisting mainly of humorous one page short stories about a temperamental young man and his girlfriend. Created by André Franquin, it was first published in Tintin magazine on 19 October 1955.
Жариялану тарихы
1955 жылы комикс суретшісі Андре Франкин өзінің кейіпкерлеріне қатысты қаржылық келісімдер бойынша Spirou журналының баспагерлері Dupuis-пен дау-дамайға түсті. Франкин келісімнің жазбаша растауын таба алмағандықтан, ол бәсекелес Тинтин журналының ұжымына қосылу үшін кетіп, онда Modeste et Pompon сериясын енгізді. Сериалға өз үлестерін қосқан жазушылар арасында Рене Госсиньни (Астерикс жазушысы), Пейо (Смурфтардың жасаушысы), Грег (басқа бір жетекші жазушы және суретші) және тіпті Франкиннің енесі бар. Франкуин кейіннен жазбаша растауды тауып алды және мәселе Дупуамен шешілді. Алайда, ол Тинтинмен бес жылдық келісімшарт жасасты және осылайша екі журналға да комикс индустриясында әдеттегідей емес келісімшарт жасауға мәжбүр болды. Осылайша ол апта сайын Тинтинге бір бетті, ал Спируға бір жарым бетті жазатын болды. 1959 жылы Тинтин баспасы кейіпкерлердің құқықтарын сатып алды. Франкиннің Тинтинге деген міндеті аяқталып, ол Спиру мен Гастон Лагаффпен бірге болды. Modeste et Pompon 1988 жылға дейін жалғасты, оны басқа жазушылар мен суретшілер қолға алды.
In 1955 comic book artist André Franquin got into a dispute with Dupuis, the publishers of Spirou magazine, over financial arrangements concerning his characters. Since Franquin was unable to find the written confirmation of their agreement, he left to join the staff of the rival Tintin magazine, where he introduced the series Modeste et Pompon. Writers who contributed to the series included René Goscinny (the writer of Asterix), Peyo (creator of the Smurfs), Greg (another leading writer and artist) and even Franquin's mother in law. Franquin later found the written confirmation and the matter was settled with Dupuis. However, he was on a five year contract with Tintin and was thus obliged to provide to both magazines, an unusual arrangement in the comic industry. He thus contributed a weekly page to Tintin and a weekly page and a half to Spirou. In 1959 the publishers of Tintin bought the rights to the characters. Franquin's obligation to Tintin ended and he stuck to Spirou and Gaston Lagaffe. Modeste et Pompon continued until 1988, handled by other writers and artists.
Қызықты деректер
Франкиннің стриптиздегі кезеңі 1950-ші жылдардың модасының жақсы көрінісі ретінде қарастырылады, Помпонның киімі мен Модестедің заманауи жиһаздары (ол оның мінезімен бірге оның атын жалғанға айналдырады). Феликс Модестеге сатуға тырысқан заттарға теледидар қашықтан басқаруы мен аккумулятормен жұмыс істейтін бұрғышы кіреді, олар қазіргі кезде кең тараған болса да, сол кезде өте жаңа болды. Франкиннен кейінгі суретшілер өздерінің заманының сәнін жаңартты, тіпті Помпонның есімін шашынан алып тастады. Бұл топқа алғаш рет Феликстің бес туысы кірді. Кейіннен олар оның немерелері болды және саны төрт адамнан кейін үш адам болды. Франкин олардың біреуін ғана атады: Деде. Кейінгі жазушылар есімдерді әртүрлі қолданды. Екеуі бірдей болып көрінеді, ал киімдері әр түрлі түсті. Бір кезде Модестеге туысының сәбиіне қарауды тапсырды, ол тамақтандыру, киім ауыстыру және ұйқысыз түндердің қиындықтарына тап болды. Бұл әңгімелер Franquin қызы Изабелл (аты оның әкесі қатысқан тағы бір танымал комик сериясына өз атын бере бастады) өмірінің алғашқы айларымен тұспа-тұс келді.
Franquin's period on the strip is seen as a good reflection of the fashions of the 1950s, from Pompon's dress to Modeste's modern furniture (which, along with his temper, rather belies his name). The items Felix tries to sell to Modeste include a TV remote control and a battery powered drill which, though common enough today, were rather new at the time. The artists who succeeded Franquin updated the fashions to their own time periods and even removed Pompon's namesakes from her hair. When the group of boys were first introduced, they were Félix's five cousins. Later they became his nephews and numbered four before settling on just three. Franquin only named one of them: Dédé. Later writers varied the names. The boys appear to be identical and wear different coloured shirts. At one stage Modeste was asked to look after a relative's baby and faced the dilemmas of feeding, changing and sleepless nights. This set of stories coincided with the early months of the life of Franquin's daughter Isabelle (who was to lend her name to another popular comic series in which her father was involved).