Кіріспе
Оңтүстік Корея композиторы (1906 1965) Ань Ик Тай (хангул=안익태, ; 5 желтоқсан 1906 16 қыркүйек 1965) - Оңтүстік Кореяның классикалық композиторы және дирижері. Ол Еуропаның көптеген ірі оркестрлерін, соның ішінде Вена филармониясы, Берлин филармониясы және Рим филармониясы оркестрлерін басқарды. Нонгае, қазіргі Солтүстік Кореяның астанасы, 1906 жылы 5 желтоқсанда, Корея 1910 жылы Жапон билігіне енгенге дейін төрт жыл бұрын. Оның отбасы Ань кланының бір тармағы болды, оның тамырлары Солтүстік Гёнсан провинциясының Йонгжу қаласының Сунхен аймағында орналасқан. Клан сол кезеңде Ан Чжунг Гюн және Ан Чанг Хо сияқты ықпалды корей тұлғаларын шығарғанымен танымал. Ань Иак Тай әкесі Ань Деок хунның (안덕훈) және анасы Ким Чжон Октың (김정옥) үшінші ұлы. Ань Иак Тайдың алты бауыры мен інісі бар. Әкесі Хан Деок хан қонақ үй бизнесімен айналысады. Хан Ек Сэм інісінің музыкаға деген қызығушылығын жақсы біледі, сондықтан оған Сузуки скрипкасы, фонограф және Жапониядан дискілер сатып алады. Ань Иак Тай скрипка ойнай бастады және өзінің музыкалық талантын ерте дамыта бастады. 1918 жылы Пхеньянның Сонгсил орта мектебінде оқыды. Ол оған жеке виолончель сабағын өткізу үшін жас жасөспірімдер қауымындағы музыка мұғалімі Грег мырзаны таныстырды. Осы тәжірибеден кейін Ань Кореяның тәуелсіздік қозғалысына құлшыныс танытып, жапондық ұстаздарға қарсы наразылық білдіру үшін студенттер қозғалысын бастады. Мектеп Аньның әрекеттерін орынсыз деп санады және оны жазалады. Қыркүйек айында Ань жапон полициясы ұстаған 1 наурыз қозғалысының белсенділерін құтқару үшін түрмеге шабуыл жасауға тырысты. Полиция кездесулердің бірінде шабуыл жасағанда, Ан доктор Мауридің үйіне қашып кетті. Дәрігер Аның жарақаттарын бір апта бойы емдеп, полициядан Аның ұстап беру туралы өтініш алғаннан кейін, баламаларды талқылау үшін жергілікті полиция бөлімшесіне жеке сапар жасады. Доктор Мауридің мінез-құлқына таңғалған бөлім басшысы Ахнға Токиода музыка оқуға рұқсат беретін жалған құжаттар жасап, түрмеден құтылуға мүмкіндік берді.
Ahn Eak tai (hangul=안익태, ; 5 December 1906 – 16 September 1965) was a South Korean classical composer and conductor. He conducted numerous major orchestras across Europe, including the Vienna Philharmonic Orchestra, the Berlin Philharmonic Orchestra, and the Rome Philharmonic Orchestra. Nongae, now the capital of North Korea, on 5 December 1906, four years before Korea fell under Japanese rule in 1910. His family was a branch of the Ahn clan rooted in the region of Sunheung, part of Yeongju, North Gyeongsang province. The clan is renowned for having produced influential Korean figures such as An Jung geun and An Chang ho in the period. Ahn Eak tai was the third son of his father, Ahn Deok hun (안덕훈) and mother, Kim Jeong ok (김정옥) Ahn Eak tai had six siblings. His father, Ahn Deok hun, ran a hotel business Ahn Eak sam was well aware of his younger brother's interest in music, and so bought him a Suzuki violin, a phonograph and records from Japan. Ahn Eak tai started playing the violin and began to develop his musical talent early on. In 1918, he was admitted to the Pyongyang Soongsil Middle School, where he played in the school orchestra. introduced a music teacher at YMCA, Mr. Greg to him for a private cello lesson. From this experience, Ahn developed a fervor for the Korean independence movement, and began a student held movement to protest against pro Japanese teachers; the school deemed Ahn's actions inappropriate, and punished him accordingly. Sometime in September, Ahn involved himself in an effort to raid a jail in order to rescue the 1 March Movement activists caught by the Japanese police. When the police raided one of the meetings, Ahn successfully fled to Dr. Mauri's. The doctor treated Ahn's injuries for a week, and, upon receiving requests from the police to surrender Ahn, made a personal visit to the local police station to discuss alternatives. Impressed with Dr. Mauri's character, the department head let Ahn forego imprisonment by forging papers that permitted Ahn to study music in Tokyo.
Жапониядағы зерттеу
1919 жылы 6 қазанда Ан Пусанға пойызбен барып, Шимоносекиге баратын кемеге отырды. Ағасы Иксаммен бірге болған кезінде Ахн Токиодағы Сейсоку орта мектебіне оқуға түседі. және Жо Мансик, Корея борыштарын өтеу үшін Корея өнімдерін пайдалануды жақтаған тәуелсіздік қозғалысының жетекшісі. Жоның өтініші бойынша, Ан автокөлікте виолончель ойнап, кореялық тауарлардың қолданылуын насихаттаған демонстрацияны жүргізді. 1928 жылы Анның әкесі қайтыс болды, ал анасы бес ұлының білімін қамтамасыз ету үшін қаржылық қиындықтарға тап болды. Сондықтан да Аньді бір сәнді мейрамхана виолончельші етіп алды. Ань кеш түлектерді марапаттады, бірақ бұл тек бір адам үшін ғана, бірақ көп адам үшін болғандай болды. Мұғалімінің ұсынысы бойынша Ан виолончель концертімен өнер көрсетті; бұл қойылымда жапондық газет Анды "жақсы болашағы бар дарын" деп бағалады. 1930 жылдың мамыр айында Ан Кореяға оралды. Сонгсил орта мектебінде болған кезде доктор Маури Анға АҚШ-та оқуын жалғастыруды ұсынды. Жапон полициясы концертті өткізуге тыйым салғаннан кейін, Ахн корейлерге қойылған әлеуметтік кедергілерден құтылу үшін доктор Мауридің кеңесіне құлақ асу керек деген тұжырымға келді.
Америка Құрама Штаттары
Сан-Францискоға келгеннен кейін, Ань иммиграциялық тексеру кезінде қамауға алынды, өйткені ол виолончельді билік өкілдеріне тапсырудан бас тартты. Түнде Ань түрме күзетшісінен конфискацияланған виолончельде жаттығу жасауға рұқсат алды; музыкант пен қылмыскердің арасында байланыс жасай алмай, түрме күзетшісі Аньның тұтқындалу себебін зерттеп, келесі күні босатылуын ұйымдастырды. Сан-Францискода Ань доктор Маури ұсынған кореялық шіркеуге барды. Пастор Хванг жетекшілік еткен ғибадат кезінде Хан сол кезде "Аулд Ланг Сине" атты шотланд әнінің күйіне сай айтылатын корей әнұранын естіді. Ань бұл күйді ұлттық әнұранға жарамсыз деп санады және Корея үшін жаңа ұлттық әнұран жазуға тырысты. Ань пойыз бекетінде Синциннатиге баратын жолды күтіп тұрғанда, пастор Хванг оған жаңа әнұранды жазу үшін қара портфель мен қалам берді. Пастор Хвангтың келісімі бойынша, Ань Аньның Сонгсил орта мектебінің және Кунитачи музыка мектебінің аға оқушысы Пак Вонжунгпен теміржол вокзалында кездесті. Парк сол кезде Цинциннати колледжінің музыка консерваториясының студенті болған, Аньға консерваторияға түсуге көмектесті. Ань, Ұлы депрессия кезінде күтілгендей, өмір сүру үшін аз жалақыға ресторанда жұмыс істеуге мәжбүр болды. 1930 жылы Ан Цинциннати симфониялық оркестріне қабылданды және екінші жылдың көктемгі демалыс кезінде ол АҚШ-ты аралап, ірі қалаларда концерттер өткізді. Нью-Йоркте Ану Карнеги залында өнер көрсетуге рұқсат алды, бұл шоу туралы Нью-Йорк газеттері оң пікірлермен жазды. Өкінішке орай, Ахан өзінің жалдамалы үй ақысын төлей алмады, өйткені ол өзінің Symphonic Fantasy Korea деп аталатын алғашқы оркестрлік партитурасын жазуға көңіл бөлді; алайда, Аханның көршілері Пебельдер оның жалдамалы үй ақысын төлеуді ұсынды. Ахан "Симфониялық фантазия Корея" шығармасын Карнеги залында өткен байқауға табысты тапсырды, және Аханға жұмыстың премьерасы үшін Нью-Йорк филармониясын басқару мүмкіндігі берілді. Алайда, Ахан оркестрді басқара алмағаны үшін, спектакльдің хаотикалық болғаны белгілі болды. Ахан қатты ашуланып, таяғын жерге тастады. Аудитория тағы бір жаңа қойылымды талап етіп айқайлады; Ан оркестрге деген көңілі қалды деп бас тартты. Пейблдер Аның әрекеттерін мақтады және кешірім сұрады; олар сонымен қатар Анды Еуропаға оқуға жіберуге және оның оқу ақысын төлеуге ұсынды.
Еуропа
1936 жылы 8 сәуірде Ан Нью-Йорк қаласынан шығып, Еуропаға жеткен соң Берлинге бет алды. Сол жерде ол "Аэгукка" атты жаңа корей ұлттық әнұранын жасап, оны Сан-Францискодағы "Корей халқының жиналысы" деп аталатын корей тәуелсіздік қозғалысы ұйымына жіберді. Ол сондай-ақ "Симфониялық фантазия Корея" әніне соңғы шабуыл жасады. 1937 жылы Ань Ирландияның Дублин қаласына шақырылып, "Симфониялық фантазия Корея" атты концертті өткізді. Ол Ирландияның аудиториясын оңай жеңіп алды, өйткені Корея Жапонияның билігі астында болғандай, Ирландия да британдықтардың билігі астында болды. 1939 жылы университетті бітірді. Аханның талантын мақтап, Штраус Аханды Будапешттегі концертті өз орнына өткізуге тағайындады. Штраустың ұсынысы бойынша Рим филармониясы Ахнды дирижер ретінде қуана қабылдады; Еуропаның көптеген басқа оркестрлері соңынан еріп, Ахн бүкіл Еуропаны саяхаттап, өнер көрсетті. 1940 жылдың желтоқсан айында Ан Берлин филармониясының дирижері болып тағайындалды. Неміс газеттерінде Ахн туралы мақтау сөздер көп жазылды. Ань Еуропадағы көптеген атақты оркестрлерді басқара берді. Алайда, бірде Аньға "Симфониялық фантазия Корея" әніне қатысты Рим филармониясының оркестрінен шығуға тыйым салынды, өйткені оны жапон үкіметі саяси тұрғыдан жағымсыз деп тапты. Ань Париж оркестріне жұмыс істеуге басқа орын тапты, бірақ 1944 жылы Париж неміс әскерінен босатылған кезде, ол кетуге мәжбүр болды. Содан кейін оны Испания елшісі Барселона симфониялық оркестріне дирижер болуға шақырды. Бірде ол Лолита Талавера (1915-2009)мен танысады. Талавера ханым Кореяны жапондықтар басып алған кездегі жағдайды білген, сондықтан да Ань өзін жақсы түсінген секілді сезінді. Кейін екеуі қосылып, 1946 жылы 5 шілдеде Талавера ханым мен Ахн үйленді. Көп ұзамай Ань Мәдениет Медалімен марапатталды. Токионың Гейджитсу Дайгаку шақыруымен Ахн 1960 жылдың қаңтарында Ханеда әуежайына келіп, 4 ақпан күні түнде Яон Хибия аудиториясында концерт өткізді. Токиодағы табысынан кейін Ань Осакаға ұшып барып, тағы бір концерт өткізді. Концерт аяқталғаннан кейін Ань солтүстік пен оңтүстікке саяси жағынан бөлінген аймақтағы корей халқына бірлік пен ынтымақтастықты нығайтуға шақырды. Кейін 1964 жылы Хан NHK сұрауы бойынша 1964 жылғы жазғы Олимпиада ойындарында концерт өткізді. Испаниядағы табысты концерттен кейін Ань үш рет Сеул халықаралық музыка фестивалін ұйымдастырды, бірақ бұл іс-шараны одан әрі жалғастыра алмады, өйткені ол Аньның Сеул филармониясы үшін жұмысын бұзды. 1965 жылы 16 қыркүйекте Хан кенеттен ауырып, өмірінің соңғы 20 жылын Майорка аралында өткізген кезде қайтыс болды. 1977 жылы 8 шілдеде Анның күл-талқаны Майоркадан Корея ұлттық зиратына көшірілді.
In 1937, Ahn was invited to Dublin, Ireland, to perform Symphonic Fantasy Korea. It easily won the Irish audience, as Ireland had been under British rule just as Korea was under the Japanese rule. and, in 1939, Ahn graduated from the University. Complimenting Ahn on his talent, Strauss appointed Ahn to conduct a concert in Budapest in place of himself. At Strauss's recommendation, the Rome Philharmonic Orchestra gladly accepted Ahn as its conductor; many other orchestras across Europe followed, and Ahn travelled all over Europe to perform. In December 1940, Ahn was invited to conduct the Berlin Philharmonic Orchestra. The German newspapers filled their articles about Ahn with generous praises. Ahn continued to conduct many famous orchestras in Europe. On one occasion, however, Ahn was barred from the Rome Philharmonic Orchestra for performing the Symphonic Fantasy Korea, which the Japanese government had deemed politically displeasing. Ahn found another place to work, the Orchestre de Paris, but he was forced to leave in 1944, when Paris was liberated from the German forces. He was then invited by the Spanish ambassador to conduct for the Orquestra Simfonica de Barcelona. During a social gathering, Ahn was introduced to Lolita Talavera (1915–2009), who had become a fervent fan of Ahn after seeing a film of one of his performances. Miss Talavera happened to be knowledgeable about the Japanese occupation of Korea, and Ahn felt understood. The two eventually became engaged, and, on 5 July 1946, Miss Talavera and Ahn were married, The two went to the island of Majorca, The military band played the Aegukga upon Ahn's arrival. Soon after, Ahn was awarded the Cultural Medal of Merit. On invitation from the Tokyo Geijutsu Daigaku, Ahn arrived at the Haneda Airport in January 1960, and conducted a concert at the Yaon Hibiya Auditorium on the night of 4 February. After his success in Tokyo, Ahn flew to Osaka where he held another concert. After the concert, Ahn urged the Korean population in the area, who had been divided politically between the North and South, to further unity and cooperate. Later in 1964, Ahn conducted a concert during the 1964 Summer Olympics, as requested by NHK. After a successful concert in Spain, Ahn organised three successive Seoul International Music Festivals, but could not continue the event any further because it disrupted Ahn's work for the Seoul Philharmonic. On 16 September 1965, Ahn was stricken by a sudden illness and died while staying on the island of Mallorca, where he lived the last 20 years of his life. On 8 July 1977, Ahn's ashes were transferred from Majorca to the Korean National Cemetery.
Қайта келтірілген дереккөз
Вунгжин Вэйинжунги #34 Ань Икте Бэк Сукги. Вуньцзин баспа компаниясы, 1987 жыл