Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оңтүстік Кореяның кинорежиссері (туған 1934)
South Korean film director (born 1934)
Им Квон Тэк (hangul=임권택; туылған 8 желтоқсан 1934) – Оңтүстік Кореяның ең белгілі кинорежиссерлерінің бірі. Ұзақ және жемісті карьерасында оның фильмдері көптеген отандық және халықаралық кинофестивальдерде жүлделер жеңіп алды, сонымен қатар табысты кассалық жиынтықтарға ие болды және корей киноиндустриясына халықаралық назар аударуға көмектесті. 2015 жылдың көктеміне дейін ол 102 фильм түсірген.
Im Kwon taek (hangul=임권택; born December 8, 1934) is one of South Korea's most renowned film directors. In an active and prolific career, his films have won many domestic and international film festival awards, as well as considerable box office success, and helped bring international attention to the Korean film industry. As of spring 2015, he has directed 102 films.
Ерте өмір
Им Квон Тэк Жапония империясының Кореядағы Жансеонг, Зенрандо (Оңтүстік Жола облысы) қаласында дүниеге келді және Гванджуда өсті. Корея соғысынан кейін ол жұмыс іздеп Пусанға көшіп келді. 1956 жылы ол Сеулге көшіп барды, онда "Өлімнің бес саусағы" (1972) фильмінің режиссері Чжон Чанг Хва оған өндіріс жөніндегі көмекші ретінде жұмыс істеу үшін тұруға орын және тамақ ұсынды. 1961 жылы Чжон оны режиссерлікке кандидат ретінде ұсынды.
Im Kwon taek was born in Jangseong, Zenranan dō (South Jeolla Province), Korea, Empire of Japan, and grew up in Gwangju. After the Korean War, he moved to Busan in search of work. He then moved to Seoul in 1956, where Jeong Chang hwa, director of Five Fingers of Death (1972), offered him room and board for work as a production assistant. Jeong recommended him for directing in 1961.
Мансап
Имнің режиссерлік тұсаукесері 1962 жылы "Думан өзенінен қоштасу" (Dumanganga jal itgeola) фильмімен болды. 1980 жылға дейін ол негізінен коммерциялық кино режиссері ретінде танымал болды және жылына сегіз жанрлық фильмге дейін түсіре алды, бұл үкімет белгілеген отандық фильмдер квотасын орындауға көмектесті. Оның 1978 жылғы "Жокбо" (Шежіре немесе Отбасы ағашы) фильмімен көркемдік тұрғыдан қанағаттандыратын фильмдер жасауға деген ниеті байқалды, бірақ оның мансабындағы шешуші момент 1981 жылғы "Мандала" фильмі болды. Осы кезден бастап оның фильмдері артхаус киносы ретінде танылып, халықаралық кинофестивальдарда үнемі көрсетіліп, көптеген сыйлықтар жеңіп алды. Им Кореяның тарихынан алынған тақырыптарды зерттеуді жалғастырды, сонымен қатар қазіргі заманғы корей мәдениетіне де назар аударды. Имнің соңғы ең танымал фильмдерінің қатарында "Сопионье" (1993) және "Чунхян" (2000) фильмдері бар, екеуі де дәстүрлі корей музыка өнері – пансориге арналған. Соңғы фильм корей халқының дәстүрлі аңызына негізделген. "Сопионье" сыншылар тарапынан жоғары бағаланғаннан бөлек, кассада да сәтті болды, Сеулдегі кинотеатрларда миллионнан астам көрермен жинаған тұңғыш отандық фильм атанды. "Chihwaseon" (2002) де сыншылардың жоғары бағасын алды және оған Канн кинофестивалінде Кореяның ең үздік режиссері сыйлығы табысталды. Им Квон Тэк 2005 жылы Берлин кинофестивалінде Құрметті Алтын аю сыйлығымен марапатталды. Им Квон Тэктің фильмдерінің жетістіктері "Жаңа корей киносы" немесе "Корей жаңа толқыны" деп аталатын кино қозғалысының өркендеу кезеңімен сәйкес келді. Пак Гван Су және Чан Сун Ву сияқты басқа режиссерлермен бірге Им осы қозғалыстың негізін қалаушылардың бірі ретінде танылды, ол корей киносы үшін халықаралық деңгейде сыншылардың құрметі мен мақтауын әкелді. 2007 жылдың сәуір айында Им өзінің 100-ші фильмін – "Жылдар артында" фильмін шығарды, ол "Сопионье" фильмінің ресми емес жалғасы болды. 2007 жылдың қарашасында Франция үкіметі Им Квон Тэкті Француз құрмет легионының рыцары етіп тағайындау туралы хабарлады. 2018 жылы белгілі киносарапшы және режиссер Жун Сун Ирдің "Им, бұлт, тағы да" (2018) деректі фильмі 23-ші Бусан халықаралық кинофестивалінде әлемдік премьерасын өткізді.
Im's directorial premiere was with the 1962 film, Farewell to the Duman River (Dumanganga jal itgeola). Before 1980, he was known primarily as a commercial filmmaker who could efficiently direct as many as eight genre pictures a year, helping to fulfill the quota for domestic pictures set by the government His desire to make more artistically satisfying films began to show itself with his 1978 film Jokbo (Genealogy or The Family Tree), but the turning point of his career came with the 1981 film Mandala. From this point his films have been regarded as art house cinema, and have been regularly shown at international film festivals, and have won numerous awards. Im has continued to explore themes from Korea's past while also focusing on the Korean cultural identity in modern times. Among Im's most notable recent films are Sopyonje (1993) and Chunhyang (2000), both of which concentrate on the traditional Korean musical art of pansori. The latter film was also based on a traditional Korean legend. Apart from being a critical success, Sopyonje was also a success at the box office, becoming the first domestic film to draw over a million viewers in Seoul alone. Chihwaseon (2002) was also a critical success, earning him Korea's first Best Director award at the Cannes Film Festival. Im Kwon taek was awarded an Honorary Golden Bear award at the Berlin Film Festival in 2005. Im Kwon taek's status, brought on by the critical success of his films, overlapped with a period of the film movement called "New Korean Cinema" or "Korean New Wave". Along with other directors, such as Park Gwang su and Jang Sun woo, Im is recognized as one of the founding figures of the movement, which gained international critical recognition and acclaim for Korean Cinema. In April 2007, Im released his 100th film Beyond the Years, an informal sequel to Sopyonje. In November 2007 the French government announced that it would make Im a knight of the French Legion of Honor. A documentary on Im, Cloud, Encore (2018) by well known film critic turned director Jung Sung il, made its world premiere at the 23rd Busan International Film Festival in 2018.
Жеке өмір
Ол бірнеше фильмінде түскен актриса Чхэ Рёнға үйленді. Олардың екі ұлы – Им Донг Джун және Им Донг Дже (екіншісі Квон Хён Сан сахналық есімін қолданады) кино индустриясында жұмыс істейді.
He married the actress Chae Ryeong (ko), who appeared in several of his films. Their two sons Im Dong joon and Im Dong jae (the latter uses the stage name Kwon Hyun sang) are also active in the film industry.
Мемлекеттік марапаттар
+Ел атауы, берілген жыл және құрмет атауыЕлСалтанатты табыстау рәсіміЖылҚұрмет белгісі (Сілтеме)Франция Құрмет ЛегионыЖак Ширак Әкімшілігі2007 Шевалье (Шығарушы) ордені
+Name of country, year given, and name of honorCountryAward CeremonyYearHonorRef. (Reference(s))France Legion d'Honneur Jacques Chirac Administration2007 the Chevalier (Knight) order