Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық солдат (Одақ генералы) және теміржолшы Наполеон Бонапарт Бьюфорд (1807 жылы 13 қаңтар - 1883 жылы 28 наурыз) - американдық солдат, Америка Азамат соғысындағы одақ генералы және теміржолшы. Ол атақты Геттисбург батыры Джон Бьюфордтың туған ағасы болды, бірақ ешқашан бауырының әскери атағына қол жеткізе алмады.
American soldier (Union general) and railroad executive
Napoleon Bonaparte Buford (January 13, 1807 – March 28, 1883) was an American soldier, Union general in the American Civil War, and railroad executive. He was the half brother of the famous Gettysburg hero, John Buford, but never attained his sibling's military distinction.
Ерте өмір және білім
Бьюфорд Джон мен Нэнси Хикман Бьюфордтың ұлы болды. Ол Кентукки штатының Вудфорд округіне, "Роуз Хилл" деген отбасы плантациясына дүниеге келген. Ол дүниеге келген кезде оның есімін алған француз императоры Наполеон Бонапарт билігінің шыңына жеткен болатын. 1827 жылы Буфорд Вест-Пойнт оқу орнын бітіріп, сегіз жыл артиллерияда қызмет етті және 1835 жылы инженер болу үшін қызметтен кетті. Содан кейін ол Rock Island, Иллинойс қаласында темір өндіру және банк қызметімен айналысты және Rock Island және Peoria темір жолының президенті болды, ол Азамат соғысының басталуымен Оңтүстік облигацияларының негізгілері банкротқа ұшыраған кезде банкрот болды.
Buford was the son of John and Nancy Hickman Buford. He was born in Woodford County, Kentucky, on his family's plantation, "Rose Hill." At the time of his birth his namesake, Napoleon Bonaparte, Emperor of the French, was at the height of his power. Buford graduated from West Point in 1827 and served for eight years in the artillery and in 1835 resigned from the service to become an engineer. He thereafter engaged in iron manufacturing and banking at Rock Island, Illinois, and became president of the Rock Island and Peoria Railroad, which went bankrupt when major Southern bonds were defaulted with the start of the Civil War.
Мансап
АҚШ-тың Азамат соғысында ол алғаш рет 27-ші Иллинойс пехотасының полковнигі болып қызмет етті, ол Бельмонт шайқасында шайқасты. Содан кейін ол Миссисипи армиясының "Флотилла бригадасы" деп аталатын 10-орал шайқасында командалық жасақта болды. Бұл бригада Батыс флотилияның канонерлік қайықтарында қызмет еткен жаяу әскер бригадасы болды. 1862 жылы 16 сәуірде президент Абрахам Линкольн Буфордты АҚШ еріктілерінің бригадир генерал-майоры етіп тағайындады, ол 15 сәуірден бастап болды. Бьюфорд 1 бригадаға, 3-дивизияға, Миссисипи армиясына Қоршау және Коринф шайқасы кезінде басшылық етті. 1862 жылдың соңғы күндері ол генерал-майор Фитц Джон Портерді қорқыныш пен мойынсұнбаушылық үшін айыпты деп тапқан соттың әскери бөлімінде қызмет етті. 1862 жылы 29 қарашада ол АҚШ еріктілерінің генерал-майоры болып тағайындалды, бірақ бұл тағайындау 1863 жылы 4 наурызда аяқталды және ол сол күні бригадир генерал болды. Соғыстың қалған уақытында Буфорд Шығыс Арканзас округінің командирі болды. Буфорд 1865 жылы 24 тамызда әскерден шығарылды. 1867 жылдың 5 шілдесінде президент Эндрю Джонсон Буфордты еріктілердің генерал-майорының патенттік дәрежесіне тағайындады, ол 1865 жылдың 13 наурызынан бастап болды. АҚШ Сенаты бұл тағайындауды 1867 жылдың 19 шілдесінде растады.
In the U. S. Civil War, he first served as colonel of the 27th Illinois Infantry, fighting at the Battle of Belmont. He then commanded the so called "Flotilla Brigade" of the Army of the Mississippi during the Battle of Island Number Ten. This was a brigade of infantry which served on board the gunboats of the Western Flotilla. On April 16, 1862 President Abraham Lincoln appointed Buford Brigadier General of U. S. Volunteers, to rank from April 15, 1862. Buford commanded the 1st Brigade, 3rd Division, Army of the Mississippi during the siege and Battle of Corinth. In the final days of 1862, he served on the court martial that convicted Major General Fitz John Porter of cowardice and disobedience. On November 29, 1862, he was appointed Major General of U. S. Volunteers but this appointment expired on March 4, 1863, and he reverted to brigadier general on that date. For the rest of the war, Buford served as commander of the District of East Arkansas. Buford was mustered out of the army on August 24, 1865. On July 5, 1867, President Andrew Johnson nominated Buford for appointment to the brevet grade of major general of volunteers, to rank from March 13, 1865, and the U. S. Senate confirmed the appointment on July 19, 1867.
Жеке өмір
Бьюфордтың кіші туған ағасы Джон Бьюфорд та Вест-Пойнт түлегі (1848 жыл) және Азамат соғысы кезінде Одақ армиясының генералы, Потомак армиясының 1-ші дивизиясының кавалерия корпусына қолбасшылық етті. Оның ағасы Абрахам Бьюфорд Конфедеративтік мемлекеттер армиясының генералы болды.
Buford's younger half brother, John Buford, was also a West Point graduate (Class of 1848) and a general in the Union Army during the Civil War, commanding the 1st Division, Cavalry Corps, Army of the Potomac. A cousin, Abraham Buford, was a general in the Confederate States Army.
Кейінгі өмір және өлім
Бьюфорд 1867-1869 жылдары Унион Пасифик темір жолының мемлекеттік инспекторы және 1867-68 жылдары Үнді істерінің арнайы комиссары болды. Ол Чикагода қайтыс болды, Иллинойс штаты, Рок-Айлендтегі Чиппианнок қорымында жерленген.
Buford was government inspector of the Union Pacific Railroad from 1867 to 1869 and a special commissioner of Indian affairs in 1867–68. He died in Chicago, Illinois, and is buried at Chippiannock Cemetery in Rock Island, Illinois.