Кіріспе

Майкл Чарльз Колграсс (22 сәуір 1932 - 2 шілде 2019) - американдық және канадалық музыкант, композитор және педагог. Ол Канада музыка орталығының композиторы болды.

Ерте өмір және білім

Колграсс Чикагоның маңындағы Брукфилд қаласында дүниеге келген. Оның музыкалық мансабы Чикагода джаз музыканты ретінде басталды (1944-1949). Ол Иллинойс университетінің (1954) перкуссиялық орындау және композиция мамандығы бойынша бітірген, оның ішінде Аспен фестивалінде Дариус Милхоудпен және Танглвудта Лукас Фосспен бірге оқыған. Ол Штутгарттағы АҚШ-тың жетінші армия симфониясында екі жыл домбырашы болып қызмет етті.

Мансап

Колграсс он бір жыл бойы Нью-Йоркте еркін перкуссионист ретінде композиторлық қызметін қолдады, онда оның орындаушылық тәжірибесі Нью-Йорк филармониясы, Метрополитен операсы, Диззи Гиллеспи, Қазіргі заманғы джаз жазба оркестрінің Стравинский кондукты Стравинский сериясы және көптеген балет, опера және джаз ансамбльдері сияқты әртүрлі топтарды қамтыды. Ол Гюнтер Шуллердің жазбалары мен концерттерінің перкуссиялық бөлімдерін, сондай-ақ Джон Кейдж, Эллиотт Картер, Эдгард Варезе және Гарри Парчтың жаңа шығармаларының жазбалары мен премьераларын ұйымдастырды; және Парчтың ансамблімен өнер көрсетті. Нью-Йорктегі уақытында ол композицияны Уоллингфорд Риггермен (1958) және Бен Вебермен (1958-1960). Колграсс Нью-Йорк филармониясынан және Бостон симфониясынан (екі рет), сондай-ақ Миннесота, Детройт, Сан-Франциско, Сент-Луис, Питтсбург, Вашингтон, Торонто оркестрлерінен (екі рет), Ұлттық өнер орталығы оркестрі (екі рет), Канаданың радио хабар тарату корпорациясы, Линкольн орталығы камералық музыка қоғамы, Манхэттен және Мьюр саз квартеттері, Англияның Брайтон фестивалі, Фромм және Форд қорлары, Қоғамдық радио хабар тарату корпорациясы және көптеген басқа оркестрлер, камералық топтар, хор топтары және солистер. Колграсс отбасы Торонтоға 1970 жылы көшіп келуді шешті, себебі көшедегі қылмыстар, еңбек ереуілдері және Нью-Йоркте кең тараған азаматтық хаос, қаладағы өмір сапасының дағдарысы, ол қала әкімі Джон Влиет Линдсей кезінде ең биік деңгейге жетті. "Ол кезде Нью-Йоркте қылмыс шыңына шықты, мен және Улла қайда тұратынымызды ойлап жүрдік", - деді Колграсс кейіннен Торонто журналисіне. "Біз Торонтодағы қылмыстың аздығы, көп мәдениеттілігі және саябақтардың көптігі туралы "60 минут" бағдарламасының арнайы бағдарламасын көрдік. Бізге көргендеріміз ұнады". Бұл қадам Колграсс өмірін екіге бөледі: америкалық жартысын және канадалық жартысын. Колграсс Нью-Йорк филармониясының тапсырысы бойынша тұңғыш рет орындалған Déjà vu симфониялық шығармасы үшін 1978 жылы Музыка бойынша Пулитцер сыйлығын жеңіп алды. Сонымен қатар, ол 1982 жылы PBS деректі фильмінің Soundings: The Music of Michael Colgrass үшін Эмми сыйлығын алды. Басқа марапаттар: екі Гуггенхайм стипендиясы, Рокфеллер гранты, Барлоу және Садлер халықаралық үрмелі ансамбльдер байқауында бірінші жүлде, 1988 жылғы Жюль Легер сыйлығы жаңа камералық музыка үшін. Оның кейінгі шығармаларының бірі - флейта, фортепиано және оркестр үшін Crossworlds (2002); бұл Бостон симфониялық оркестрінің тапсырысы бойынша солошылар Марина Пичинини мен Андреас Хеафлигермен премьераланды. 2003 жылы Торонто симфониялық оркестрінің мүшелерімен Бах Голдберг Вариацияларының камералық оркестрлік нұсқасының премьерасын жүргізді. Тағы бір ХХІ ғасырдың премьерасы - "Side by Side" (2007) клавесин, өзгертілген фортепиано (бір ойыншы) және оркестр үшін, оны "Эспирт" оркестрі, "Бостон заманауи оркестр жобасы" және "Ричмонд симфониясы" солист Джоанн Конгпен бірге тапсырды. Канадалық премьера 2007 жылы 13 мамырда Торонтода дирижер Алекс Пауктың жетекшілігімен өтті; Америкалық премьера 2007 жылы 2 қарашада Бостонда Гил Роуздың жетекшілігімен өтті. Көп ұзамай "Pan Trio" металл барабандар, арфа және перкуссияға арналған (маримба / вибрафон) командасы 2008 жылы 21 мамырда Soundstreams Canada компаниясы Торонтода премьерасын өткізді. Оның жұмысы 2015 жылы Марк Хетцлер жазған Blues, Ballads and Beyond альбомында да кездесті. Колграсс балаларға музыка шығармашылығын оқыту жүйесін де ойлап тапты; ол мұны орта және жоғары мектептердегі музыка мұғалімдеріне үйретті, олар өз кезегінде балаларды өздерінің жаңа шығармаларын жазуға және орындауды үйрету үшін оның әдістерін қолданды. Оның бұл туралы мақалалары Music Educators Journal (2004 жылдың қыркүйегі) және Adultita, итальяндық білім беру журналында жарық көрді. Сондай-ақ, ол балаларға арналған бірқатар шығармалар жазды.

Жеке өмір және өлім

Колграсс Торонтода (Онтарио, Канада) бес онжылдыққа жуық өмір сүрді, сонымен бірге халықаралық деңгейде композитор ретінде өмір сүруді қолға алды. Колграсс 2019 жылдың 2 шілдесінде 87 жасында қайтыс болды. Оның жесірі Улла музыка мен өнер туралы жазатын журналист және редактор, ал ұлы Нил редактор, журналист және сценарий жазушы.