Life During Wartime (novel)

Кіріспе

1987 жылғы Люциус Шепардтың "Соғыс уақытындағы өмір" романы - американдық автор Люциус Шепардтың ғылыми-фантастикалық романы. Оның екінші романы 1987 жылы Bantam Books баспасында жарық көрді, сол жылы ол Филип К Дик сыйлығына ұсынылды. 1990 жылы ол Kurd Laßwitz Preis сыйлығын жеңіп алды.

Сюжеттің қысқаша мазмұны

Дэвид Минголла - жақын болашақта Орталық Америка соғысында қызмет ететін АҚШ армиясының артиллерия маманы (онда "89 жылы Ауғанстан" және Тель-Авивті жойған ядролық қару туралы айтылады). Оның бөлімшесі "Еркін оккупацияланған Гватемалада" қызмет еткенде, Минголла демалысқа шығады және кафеде Дебора есімді әйелмен кездеседі. Олар бірте-бірте ғашықтар болады; алайда, бір-біріне жақындаған сайын, Минголла кейіннен психикалық миын зерттейтін психикалық ауырсынуды сезінеді. Көп ұзамай Минголла Псикорптарға, АҚШ-тың Кеңес Одағының экстрасенстеріне қарсы тұру үшін жинаған элиталық психикалық топқа қабылданды. Дебора, американдықтардың араласуына себеп болған көтерілістің ардагері, оның нысанасы болып табылады. Псик корпуспен жаттығу барысында өзінің ақыл-ой қабілеттерін жетілдіруге Mingolla осы соғыс тұғыры, сондай-ақ соғыс өзі, үш ғасыр бойы екі Панамалық отбасы, Мадрадоналар мен Сотомайорлардың адамзаттың психикалық әлеуетін, сондай-ақ өздерінің генетикалық әртүрлілігін арттыру үшін манипуляциясы екенін біледі. Минголла мен Дебора Панаманың Дариен қаласында Мадрадоналар мен Сотомайорлармен кездесуден бұрын бірнеше рет кездесіп, бөліседі және Панама қаласының ядролық жойылуымен аяқталатын атыс-жұғырда Минголланың бұрынғы отрядының мүшелерімен араласады. Дәуіт пен Дебора қаладан және олардың бұрынғы достары мен қарсыластарынан қашып кетеді, ең бастысы олардың бір-біріне деген сүйіспеншілігі, бұл бірден-бір нәрсе, ол ашықтан-ашық манипуляцияланбаған. Романда бірнеше рет келтірілген көркем шығарма, Хуан Пасториннің "Қысқақ пансионат" атты әңгімелер жинағы романдардың табиғатына және Миңголланың өз тәжірибесінен біршама алдын ала хабар береді. Проулер әнінің мәтіндері Миңголланың бірлігі мүшелері арасында естілген немесе әнделген немесе ойланған, бұл кітаптар соғыс уақытындағы өмірде де осы функцияны атқарады. Ғылыми фантастика авторы Филип К. Диктің еңбегіне сілтеме ретінде мәтіннің өзі Минголлаға не болғанын нақты немесе объективті баяндамайды немесе оның галлюцинациясы не болды. (Миңголланың сапарының бір нүктесінде, түсірілген Сикорский тікұшағы мен ұзақ қашықтықтағы басқарылатын зымыранды біріктіретін ИА оған "аян" береді.) ПсиКорптың Минголланың әлеуетін жетілдіретін дәрілік терапиясы, сондай-ақ "Сэмми" (самурай, күшті стимулятордың қысқаша атауы) және кокаиннің супер тәуелділік нұсқасы Фросттың болуы мен қолданылуы бұл роман үшін үшінші адамның көзқарасын маңызды етеді.

David Mingolla is an artillery specialist in the United States Army serving in a near future Central American war (references are made to then future "Afghanistan in '89" and a nuclear weapon that destroyed Tel Aviv). As his unit serves in "Free Occupied Guatemala", Mingolla goes on leave and meets a woman named Debora in a cantina. They gradually become lovers; however, as they get close to each other, Mingolla feels intense mental pain later identified as a psychic probing his mind. Soon after this, Mingolla is recruited into the Psicorps, an elite group of psychics the United States has assembled to counter the Soviet Union's own. Debora, a veteran of the revolt that led to American intervention in the first place, is designated his target. On his way through Psicorps training to refine his mental abilities, Mingolla learns that this front of the ongoing Cold War, as well as the war itself, is a manipulation by two Panamanian families, the Madradonas and the Sotomayors, over three centuries to increase psychic potential in humanity as well as their own genetic diversity. Mingolla and Debora meet and part several times before their meeting with the Madradonas and Sotomayors in Darién, Panama and become embroiled with the members of Mingolla's former squad in a firefight which culminates in the nuclear destruction of Panama City. David and Debora leave the city and their former friends and antagonists behind them, deciding that ultimately what matters is their love for one another, the only item that has not been blatantly manipulated. The fictional work excerpted several times in the novel, Juan Pastorín's short story collection The Fictive Boarding House, gives clues to the nature of the novel and Mingolla's experiences himself in a type of foreshadowing. The lyrics of Prowler heard or sung or thought among members of Mingolla's unit which bookend Life during Wartime serve this function as well. As a nod to science fiction author Philip K. Dick's work, the text itself does not present a clear or objective account of what truly happened to Mingolla or what was hallucination on his part. (At one point on Mingolla's journey, an AI combining a downed Sikorsky helicopter and a long range guided missile imparts "revelation" to him.) PsiCorps' intensive drug therapy to hone Mingolla's potential as well as the presence and use of "Sammy" (short for Samurai, an intense stimulant) and Frost, a super addictive version of cocaine, make the third person point of view essential for this novel.