Кіріспе

Медард - Германиядағы Рейнланд-Пфальц аймағындағы Кусель ауданындағы муниципалитет. Ол "Лаутеркен Вольфштейн" қауымдастығына тиесілі.

Орналасқан жері

Муниципалитет Батыс Пфальцте Глан өзенінің бойында теңіз деңгейінен 160 м биіктікте, негізінен сол жағалауда солтүстік-шығысқа қарай бір шақырымдай жерде орналасқан. Ауылды қоршаған биіктіктер теңіз деңгейінен шамамен 300 м биіктікке жетеді (Олбахскопф 316 м, Мариальскопф 290 м). Муниципальттік аумақ 599 га, оның шамамен 25 га қоныстанған және 138 га орманды. Ауылды жағалаулары шалғынды бау-бақшалармен қоршап тұр. Медардтан жаяу жүргіншілер мен каноэшілер үшін саяхат жасауға болады.

Көршілес муниципалитеттер

Medard солтүстігінде Breitenheim муниципалитетімен, шығысында Odenbach муниципалитетімен, оңтүстік-шығысында Cronenberg муниципалитетімен, оңтүстік-батысында және батысында Lauterecken қаласымен, батысында Grumbach муниципалитетіне жататын эксклавпен және солтүстік-батысында Kappeln муниципалитетімен шектеседі.

Құрылтайшы қауымдастықтар

Сондай-ақ, Медардқа Беренхофтың шеткі үйі де тиесілі.

Қалалық кеңістіктің орналасуы

Медардтың үйлерінің көпшілігі Bundesstraße 420 жолының екі жағында тұр. Олардың ең маңыздысы оңтүстікке қарай бұрылысқан, бұрынғы теміржол станциясына және бұрынғы диірменге апаратын көше. Қазіргі кезде Медардускуэлл (Сен-Медардус көктемі) деп аталатын диірменнің айналасындағы аймақта Глан өзенін көпір кесіп өтеді, ол өзеннің оң жағалауында тұрған бірнеше үйлерге, сондай-ақ спорт алаңына және ауыл шаруашылығы мен орман шаруашылығына арналған жерлерге әкеледі. Мұнда оң жағалауда 1820 - 1900 жылдар аралығында жұмыс істеген, тез күйде күйіп тұрған әк шығаратын екі ұңғылы пеш сақталған. Қабірге ортадағы әдемі ескі ауыл шіркеуі, бұрынғы мектеп және бұрынғы римдік археологиялық қазба орындары солтүстікке қарай өтетін жолдан тармақтанатын көшелердің шеттерінде жатыр. Бұл жерде де жаңа құрылыс аймағы кеңінен жайылып жатыр. Жол бойында өте ескі спорт залы тұр. Ауылдың негізгі үйлері әдетте қарапайым үйлер, бірақ сонымен қатар Вестрихтің типтік түрі болып табылатын Einfirstbauernhäuser (бір шатырлы үйлер) бар. Бұл тарихи аймақ Германия мен Франция аймақтарын қамтиды. Bärenhof қонақ үйі 420-ші Бундесстрасстен сол жақта Оденбах пен Майсенхаймге баратын жолдың жанында орналасқан. Осы аймақта бір кезде бір дүкеннің ауласы табылған. Медард бір кездері қақпалы үйлер санымен де танымал болған, олардың тек біреуі ғана сақталған; ол Мюленстрассада тұр.

Ежелгі дәуір

Медард муниципалитеті тарихқа дейінгі және римдік дәуірлерге жататын археологиялық табылғандардың мол қоры бар. Оңтүстік-шығыстағы Мариальскопф кельттер қоныстанған кезде қабырғалар мен палисадалармен қоршалған, бас сауғалау ордасы болған. Бұл қоныстың қалдықтары әлі күнге дейін айналасында айқын көрінеді. 1973 және 1983 жылдары археологиялық қазбалар кезінде Гунсрук Эйфель мәдениеті жасаған ыдыстардан қыш құмырасы табылды. Панонияда жасалған күміс монетаның табылғаны маңызды болды. Оның төрттен бір бөлігінде Зевстің басы және артында аттының бейнесі бар. Сол жерлерден әлі күнге дейін ескі қыш ыдыстардың сынықтары мен сынықтары кездеседі. Римдіктер Галлияны жаулап алғаннан кейін де кельт қонысы сақталып қалған болса керек. Медардтың ортағасырлық шіркеуінің жанында 1973 жылы гало-рим дәуірінде салынған қоныстың іргетастары табылды. Бұл біздің заманымыздың IV ғасырының басында салынған вилла. 1979, 1980 және 1984 жылдары Диетелм Малитустың басшылығымен кейбір ғимараттар ішінара қазылған. Археологтар сондай-ақ, әйел бейнесі, жүзім бұтасының бұтақтары мен жемістерге толы мүйізді бейнелейтін мүсіндердің бөлшектерін тапты. Орта ғасырларда көптеген тас рельефтер әлі де жер астында жатыр, мүмкін бұл римдік кезеңдегі добықты түсіндіреді, оны әлі күнге дейін шіркеу қабырғаларында көруге болады, жүзімдер мен басқа әйелдер бейнесі сияқты нәрселерді көрсетеді. Ғимарат қабырғасынан жыландар тартқан шарапқа Медеяны бейнелейтін рельефтің сынықтары алынды. Қызғаныштан өлтірілген Медеяның балаларының тек қана төменгі бөлігі ғана әлі күнге дейін көрінеді. Суреттің артында оның опасыз күйеуі Ясон тұр. Бұл рельеф бір кездері қабір ескерткішінің бір бөлігі болған деп есептеледі. 1988 жылы шіркеуді жөндеу жұмыстары кезінде порталдың жанында римдік дәуірден қалған үш құмтас блогы табылды, олардың бірі бастапқыда сүйек сауыты ( сүйек күлін сақтау орны) ретінде пайдаланылған. Бұл тастың бір жағында жақсы сақталған жазу бар, онда: [D M (Dis Manibus) үшін] us Ammosus et Amandia Mandina Conjux Regulo filio [su]orum et suo vivi fecer [unt] немесе ағылшын тілінде: us Ammosus және оның әйелі Amandia Mandina өздерінің ұлы Регулусқа және өздеріне өмір бойы [бұл қабір ескерткіш] орнатты. Рим қонысы орналасқан жердегі қазбалар 1995 және 1996 жылдары Вольфганг Хайнцельманнның басшылығымен Альт Медард (Олт Медард) Промоциялық қауымдастығының тапсырмасы бойынша және ескерткіштерді күтіп ұстау жөніндегі мемлекеттік кеңсесімен жалғасты. Бұл жұмыс бұрынғы римдік қоныстың басты үйін, атриум үйін, оны қоршаған басқа құрылымдармен және вилланың қоршау қабырғасымен бірге толық ашып берді. Бұл, әрине, үлкен, алдыда бұрыштағы risalti екі қабатты ғимарат, оның бірі гипокауст қондырғысы жылыта алады. Үйдің аяқ-қолтаңбасының ұзындығы 30 м, ені 20 м. Археологтар бағананың бір бөлігін, еденді және Помпеяның қызыл түсті пластырының қалдықтарын тапты. Суға шомылу орындары тек ішінара ғана ашылды, бірақ су ағызу ордасы толық қазылып, тағы бірнеше жеке табылған жерлер ашылды. Барлығы үш түрлі құрылыс кезеңі анықталды. Бұл үлкен вилланың аумағы 3 гектар жерді алып жатқан болса керек. Сондықтан Медардтың маңындағы Римнің осы қонысы бүкіл Батыс Пфальц аймағында табылған ең үлкен қонысы болуы мүмкін. Оларды сақтау үшін қазбаларды топырақпен толтырды.

Орта ғасырлар

Қазіргі ауылдың маңында орналасқан галло-римдік қоныс V ғасырда жойылған болуы мүмкін. Археологиялық табылған деректер сол аймақта бір кездері ешкім тұрмағанын, бірақ көп ұзамай басқа адамдар келіп, басқа елді мекен құрғанын көрсетеді. Дегенмен, бұл ауылдың қашан құрылғаны белгісіз. Шынында да, археологтар villa rustica жерін қазу кезінде орта ғасырлардағы алты ұсақ үйдің контурларын тапты. Ауылдың алғашқы үйлері франктар жерді алғаннан кейін, тау беткейінде, әрине, ағаш шіркеудің жанында пайда болды деп болжауға болады. Бұл үйлер 10 - 11 ғасырларға жататын болса керек. Бұл ғимараттар Римнен кейінгі қоныстану кезеңіндегі ең көне ғимараттар болмағаны анық. Бастапқыда Медардың егістігі Еркін Кенигсландта болды, бірақ оны Меровинг патшасы Верден епископтарының иелігіне берді, бірақ бұл сыйлық қашан болғаны белгісіз. Вельденц графтары Нагегау графтарының мұрагерлері ретінде өздерінің шағын иеліктері мен Майнц, Вормс, Верден және Реймс епископтарына тиесілі Вёгте ретінде қорғаған кең аумақтарынан жаңа округтерін - Вельденц графлығын құрды. 1235 жылғы құжатта Верден епископтарынан Велденц графтары иеленген феодалар: Велденц, Медар, Баумхолдер, Вольферсвайлер, Фрайзен, Санкт-Вендель, Толи және Нюнкирхен ан дер Нахе. Медард Вельденцтің атымен аталғандықтан, бұл иелік Верден үшін ерекше маңызды болған болуы мүмкін. Вельденц графтары Верден епископтарының ықпалын біртіндеп жоя бастады. Графтар оларға ресми міндеттері бар, сондай-ақ Верден холдингтерінен пайда және құқықтармен, сонымен қатар Сент-Медардустың (Медар) иелігінен құқықпен ерлер берді. Қолданылатын феофмент құжаттарында 14-ші ғасырдың ортасына дейін феофменттің шығу тегі Верден екенін көрсететін жазба пайда болды, бірақ 14-ші ғасырдың аяғында бұл жазба қалдырылды, бұл осы уақытқа дейін Верденнің меншік құқығы көп мәнге ие емес деген тұжырымға әкелді. Дегенмен Верден епископтығы жер иеленуші болып қалды, бұл жаңа ханзада билікке келген сайын немесе жаңа епископ орнатылған сайын айқын көрінеді. 1444 жылы соңғы граф Велденц қайтыс болғанда, Верден епископтары Велденц графтарының вогтейін графтармен бірге жойылған деп есептеді және Симмерн Цвайбриккен граф Палатин Стефанды заңды мұрагері ретінде тануды қаламады. Алайда Трир архиепискобы Якоб 1454 жылы бастапқы келісімді қайта қалпына келтіру туралы келіссөздер жүргізді. Верден мен Велденц арасындағы феодалды келісімді 1497 жылы император Максимилиан І бекітті. 1000 жылға дейін Медардтың иесі Мейзенхайм мен Лаутеркенмен бірге Глан аңғарындағы маңызды орталықтар болып саналды. Бірте-бірте оның маңыздылығы кейіннен қалаға айналған басқа екі орталықтан асып түсті. Лаутеркен 1000 жылы ғана қамалдан пайда болды және 1349 жылы қала құқықтары берілді. 1315 жылы қала болған Майзенхайм, сондай-ақ 12 ғасырда Вельденц графтарының резиденциясына көтерілді. 1124 және 1444 жылдар аралығында Медард Вельденц графтығында болды, оның ішінде ол Мейзенхайм Оберамтына қарады. 1444 жылы графтар өлгеннен кейін ол граф Палатин Стефанға тиесілі болды.

Қазіргі заман

1509 жылы Медардпен тағы бір рет бір лорд, бұл жолы Цвайбриккен граф-Палатин Александр, епископ әкімшісі Николаус фон Верденмен бірге болды. Сол кезде Верден епискобы, Лоррейннің князі Луи, тек тоғыз жаста болғандықтан, бұл іс-әрекетті өзі істей алмады. Бұл іс-әрекеттің символдық іс-әрекет болғанын анық көрсеткен нәрсе - Верденнің ықпалының мүлдем жоқтығы, 1537 жылы Цвайбриккеннің граф-палатині Вольфганг Реформацияны өздерінің иеліктеріне енгізуді таңдады. Отыз жылдық соғыс кезінде Медард соғыс қана емес, сонымен қатар обадан да зардап шекті, бірақ адам өмірі Куселдің айналасындағыдай үлкен емес, өйткені тұрғындар өздерін Майзенхаймның қала қабырғалары ішінде баспанаға жеткізді. Мейзенхаймның әкімдік орталығы ешқашан сол аймақтан келетін әскерлерге басып алынбады. Өмірден айрылу саны өте көп болды, соғыс аяқталғаннан кейін, қайта қоныстандыру басталды. Осы уақытта Медард аймағында аңғарда тұңғыш рет қоныстанған болуы мүмкін. 1589 жылдан бастап Медард пен Лаутеркен арасындағы жайылымдық құқықтарды таластырған ұзаққа созылған дау туралы хабар келді, ол уақыттан бері "шетелдік" болды. Сондай-ақ, Медард француз патшасы Людовик XIV-нің жаулап алу соғыстары кезінде жойылған болуы мүмкін. Франция 1672 жылдан бастап әскери күш қолдануды және 1679 жылдан бастап Реюнион саясаты арқылы Германияның ішінде Франциямен байланысты болып қалған аумақтарды қайтарып алуға тырысты. Бүгінгі Кузель ауданында, Лотарингиядағы Верденмен де-юре қатынастар қазірдің өзінде Оденбахтың Унтерамтінде болған Медард иесінде әлі де бар еді. Лотарингияны да Франция иеленіп, 1766 жылы герцогті Францияға қосылды. Ол кездегі Цвайбриккен граф-палатины Фридрих Людвиг, сондай-ақ Леопольд Людвиг, Латрекенде тұратын соңғы граф-палатины Велденц-Люцельштейн, француздардың Реюньонға әрекетіне қарсы болды. Француздар бұл жағдайға наразылығын екі округте көптеген жерлерді өртеп көрсетті, 1677 жылы Кузель қаласы және 1680 жылы Вельденц қамалы. Қазіргі таңда Медардың сол кездегі соғыста қандай зардап шеккені белгісіз. Бұл арада француздар қаңырап бос қалған қалаларда жаңадан келгендердің қоныстануын, католик дінін қайта енгізуді және таратуды қолға алды. Жоғарыда аталған Велденц графлығы 1543 жылғы Марбург келісімінде құрылған. Оның шарттары бойынша Медард пен көршілес Лаутеркен қаласының арасында шекара пайда болды, өйткені Медард жаңа округтік палатаға кірмеді, керісінше Цвайбрюкен округтік палатасының Мейзенхайм Оберамтында қалды. Бір қызығы, 1653 жылы граф Палатин Леопольд Людвиг Верден епископынан жаңа граф Палатинге тиесілі Вельденцті ғана емес, сонымен қатар Медард, Баумхолдер және Вольферсвайлер де алған. Соңғы үш атаулы орын Цвайбриккен графлығы Палатинде болғандықтан, бұл құқық ешқашан қолданылған емес. Екінші жағынан, Верден мен оның жер иелері арасындағы феодалды келісім Француз революциясына дейін күшінде болды.

Соңғы кездері

Француз революциясы мен Наполеон дәуірі кезінде Рейннің сол жағалауындағы неміс жерлері Францияға қосылды. Жаңа саяси тәртіп пен жаңа шекаралар аясында Медард Майзенхайм мэриясында (Mayoralty), Майзенхайм кантонында, Биркенфельд округінде және Сарр департаментіне кірді. Француз билігі құлағаннан кейін Вена конгресі тағы да жаңа шекаралар белгіледі. Глан мен Нахе аралығында Лихтенберг княздігі, Саксен герцогтігінің жаңадан құрылған эксклавы Кобург Саальфельд және Гессен Гомбург ландгравиатына тиесілі Мейзенхайм оберамты пайда болды. Медард енді осы Мейзенхайм денесі ішінде жатыр, ал Гланның оң жағалауындағы көршілері Лаутеркен мен Оденбах бавариялық Рейнкрейске, кейін Рейнпфальц (Рейндік Пфальц) деп аталатын Бавария Корольдігінің эксклавына топтастырылды. Гессен-Гомбургтің бүкіл Ландгравиаты 1866 жылы соңғы ханзаданың өлімінен кейін Пруссия Корольдігіне өтті, ал осы уақытқа дейін Мейзенхайм Оберамты болған жер енді Пруссияның Рейн провинциясындағы Мейзенхайм Ландкрейсі (ауданы) болды. Бұл аудан 1932 жылы Бад-Кройзнах ауданына қосылды. 19 ғасырда ауыл арқылы Гланталбан (темір жол) өтті. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін тағы да өзгерістер болды. Бастапқыда Медард әлі де Кобленцтің Regierungsbezirk ауданындағы Бад-Кройзнах ауданында Рейнланд-Пфальц штатында орналасқан. 1968 жылы әкімшілік қайта құру барысында ауыл Бад-Кройзнах ауданынан бөлініп, Кусель ауданына, ал 1972 жылы жаңадан құрылған Лаутеркен Verbandsgemeinde болып біріктірілді. Сонымен қатар, ол Кобленц Regierungsbezirk-тен Рейнхессен Пфальц Regierungsbezirk-ке көшірілді, ол да жаңадан құрылған, бірақ қазір таратылған.

Қалалық округтің атауы

Ауылға Медард шіркеуінің иесі - әулие Медардтың есімі берілген. Медард Францияның Саленция қаласынан (Сен-Гилдардтың туған жері) кедейлерге ата-ана болу үшін өзін жақсы ұлы ретінде арнады, ол үшін бүкіл байлығын берді. Кейіннен Вермандои мен Турнайдағы епископ болды және шамамен 560 жылы қайтыс болды. Осылайша ол Ремгийдің замандасы болды. Медардтың бастапқы егістігі Верден епископтығының негізі болды деп айтылады, сонымен қатар ол ең көне белгілі құжаттарда егістік ретінде сипатталған. 1150 жылы басылған, 1156 жылы басылып шыққан бір құжатта "Curiam sancti Medardi" деген жазу бар. Әртүрлі дәуірлерде пайда болған атаулардың арасында де Санкто Медардо (1223), Кертис С. Медарди (1235), apud Sanctum Mydehardum (1289) және Sant Medhard (1343) бар. Мүмкін, ауылдың бұрынғы атауы шіркеудің қамқоршысының атымен ауыстырылған. Бір кездері атау Sankt (Saint) деген белгімен белгіленді, бірақ бұл Реформацияда жойылды.

Жоғалған ауылдар

Медард ауданында үш жоғалған ауыл белгілі: Роде, Шванден және Ниртаузен (сонымен қатар Нордхаузен және Эрдхаузен деп аталады). Роде Медард пен Шванденнің солтүстік-шығысында, ал Ниртхаузен Медард пен Лаутеркеннің арасында орналасқан. Роде мен Шванден 1289 жылы, 1379 және 1380 жылдары құжаттарда аталған, олардың әрқайсысында соңғысына Суанде атауы қолданылған. Екі атау да "ақтару" дегенді білдіреді. Екі ауыл да (немесе шаруашылықтар, мүмкін) Отыз жылдық соғыстан бұрын беріліп қалған болуы мүмкін. Ниртхаузен 1377 жылы Ниртхаузен, 1387 жылы Ниртхуйсен және 1643 жылы Нертхаузен деп аталды. Ердхаузен деген ауылдық кадастрлық топоним әлі күнге дейін қолданылуда. Басқа екеуінен айырмашылығы, Ниртаузен отыз жылдық соғыс кезінде әлі де тұрды, бірақ оны соғыстан кейін оның алғашқы тұрғындары да, жаңа келгендер де қоныстанған жоқ. Зерттеушілер Дольх пен Греуле есімнің бірінші бөлігі Нирт дегенге қарай, ол Нерито деген адамға барып тығады. Бұл теорияға сәйкес, ауылды Нерито есімді адам құрған. Бұл ауылдың қайда болғаны туралы келіспеушіліктер бар, тіпті кейбіреулер оны көршілес муниципалитетке жатқызады.

Дін

Медард франктар жерді басып алған кезде құрылған деп есептеледі, бұл оны Глан аңғары арқылы өтетін римдік жолдармен келген қоныстанушылар құрған ең көне ауылдардың біріне айналдырды. Құрылтай болған аймақ еркін императорлық доменге (Райхсланд) тиесілі болуы керек, өйткені тек солай ғана Медардың иесі Верден епискобына сыйға айналуы мүмкін еді. Сондықтан, ауылдың негізі 6 ғасырдың басында пайда болуы мүмкін, және герман халықтарын христиандыққа айналдырудың күш-жігерінің мұнда басталғаны әбден мүмкін. Бұл үшін ауылдағы шіркеудің болуы керек еді. Кейіннен Медард иесінің еншісіне кірген ауылдардың барлығы біршама кейін құрылған болуы керек; 200 жылдан 400 жылға дейінгі уақыт аралығын болжауға болады. Бұл ауылдардың есімдері тарихқа өте кеш танылды. Олар Медардтан басқа, Виндсберг (бүгінгі Виндхоф), Лаутерекен, Бершвейлер (бүгінгі Висвайлер қауымдастығының құрамына кіреді), Лохнвейлер, Аденбах, Бехербах, Оденбах және қазір жойылған Нюртаузен, Маннвейлер (Реипольцкирхенге жақын), Роде және Шванден ауылдары. Еске алу керек, орта ғасырлардағы зайырлы ұйым кезінде Оденбах Unteramt-тың орнына айналды және бұл Unteramt және приходтар бір-біріне жақын болды. Медард Верденнің жері болғанмен, ол шіркеулік ұйым бойынша Майнц архиепископлығына қарасты. Қазіргі шіркеудің немесе кем дегенде шіркеу мұнарасының тамыры 13 ғасырда басталған. Үш қабатты кеме тек 16 ғасырда салынған. Бұл ғимарат 1890 жылы қайта жаңартылған. Реформация 1537 жылы Лютеран дінін қабылдаған Цвайбрюкеннің граф-палатині Вольфгангтың бастамасына сай болды. Алайда 1588 жылдан бастап граф Иоганн I барлық азаматтарын Джон Кальвиннің реформацияланған нанымдарына бағындыруға мәжбүр етті. Сол кезде Медардқа жауапты шіркеу басқарушысы Мейзенхайм болды. 1543 жылғы Марбург келісімінің шарттары бойынша жаңа Вельденц графлығы Палатин құрылған кезде, шіркеуде де, зайырлы ұйымда да өзгерістер болды. Бұл кезде Лаутеркен, Бершвейлер және Лохнвейлер жаңа округтік палатаға топтастырылды, бұл шіркеудегі жаңа шоғырлануға біртіндеп әсер етеді. 1367 жылдан бастап Оденбахтың шіркеу бөлімшесі өз шіркеуіне ие болды. 1675 жылы Медард өзінің аналық шіркеу қызметін жоғалтып, Оденбахтың бір бөлімшесі болды. Француз революциясы мен Наполеон француз билігі әкелген жаңа саяси тәртіп шіркеу ұйымында да түбегейлі өзгерістер әкелді. Гессен-Гомбург егемендігі кезінде Медард Оденбахтан бөлініп, Майзенхайм еншісіне біріктірілді. Бір кездері Мейзенхайм латын мектебінің ректоры Медардтың дін қызметкері болды. Тек 1902 жылы, Медард Пруссияға өткеннен кейін, Медард қайтадан өзінің шіркеуінің орталығы болды. 1902 және 1903 жылдары қазір тұрған пасторлар үйі де салынған. 1866 жылдан бастап Майзенхайм ауданы да өзінің шіркеу округін құрды. Бұл 1969 жылы таратылды және Кройцнах және Собернхаймның бұрынғы шіркеу аудандарымен бірігіп, An Nahe und Glan деп аталатын жаңа шіркеу ауданы болды. Бұған Медард шіркеуінің еншісі кірді, бірақ аз уақытқа ғана, өйткені 1976 жылы ол Санкт-Вендель шіркеуінің ауданына біріктірілді. 1991 жылдан бастап Медардтың діни қызметкеріне екі шіркеуде қызмет ету міндеті жүктелген: оның өзі және 15 км қашықтықта орналасқан Ниедальбен кішігірім шіркеуінде.

Муниципалды кеңес

Кеңес 2009 жылы 7 маусымда өткен муниципалды сайлауда көпшілік дауыспен сайланған 12 кеңес мүшесінен және құрметті мэрден тұрады.

Мэр

Медардтың мэрі Альберт Граф, оның орынбасарлары Ханс Кнаул және Стефан Хус.

Елтаңба

Муниципалитеттің гербін ағылшын геральдикалық тілінде былайша сипаттауға болады: Per bend sinister azure шіркеудің бірінші және алтын орнында, бірінші, митралы Ордың киімі мен сол қолындағы таяғын алып, сол жақтағы кітап. Дестердегі (қол ұстаушының оң жағында, көрерменнің сол жағында) жақтағы айып жергілікті шіркеу, ал көк және алтын бояулар Верден епископтығының арқасында, өйткені бұл аймақ Верден епискобына 575 және 588 жылдар аралығында берілген. Қауіпсіздіктің (қол ұстаушының сол жағында, көрерменнің оң жағында) жағында айылдың қамқоршысы, Медардус, ол сонымен қатар ауылдың аты. Ол епископ ретінде көрсетілген, бұл ауылдың ерте орта ғасырларға дейінгі Верден епископлығына деген бұрынғы адалдыққа сілтеме болып табылады. Бұл жақтағы сыйымдылықтарды ғасырлар бойы елді мекенді басқарған Велденц графтары қолданған. 1985 жылдың 4 қарашасынан бастап қолданылып келеді.

Евангелистік шіркеу

Қазіргі таңда ауылдағы роман стиліне тән шіркеу евангелистік болып табылады. Ол бір кезде шіркеу тұрған деп есептелетін жерде тұр. Құраның ішіне 1262 және 1597 жылдар жазылған. Мұнара мен кеме кемесі тіпті осы мерзімдердің алғашқысынан да ескі екені белгілі. Көптеген жағдайларда, әсіресе 1592 жылдан 1597 жылға дейін шіркеуде өзгерістер жасалды. Мүмкін, сол кезде екі аралық қосылған. Сондай-ақ, бұл кезде екі бағана әрқайсысынан алынып тасталды. Кеме соңы қабырғалары ғимаратты реформацияланған дәстүрде уағыздарға (Предгиткирхе) арналған шіркеу деп саналатын нәрсеге айналдыру үшін. 1887 жылы бұл ғимарат ескірген, оны қиратып, орнына жаңасын салған.

Тұрақты оқиғалар

Медард өзінің керамисін ( шіркеудің құлшылыққа бағышталу мейрамы) қыркүйек айының екінші демалыс күнінде өткізеді. Көрші ауылдарда да қолданылатын әдеттерден басқа, Медардқа тән әдет-ғұрыптар жоқ.

Экономикалық құрылым

Бастапқыда Медард тұрғындары негізінен жер өңдеумен айналысқан. Шағын қолөнер кәсіптерінің жанында диірмен болды, және осы жерде көп уақыт бойы әк тас қазылып, қызыл әкке айналдырылды. Бұл жерде әлі күнге дейін екі лимкопель тұр. Минералды бұлақ көптен бері белгілі, ал бұрынғы диірменнің ғимараттарында минералды суды өндіру үшін үлкен стильде қолданылады (Medardus Quelle). Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін ауылда керамика бұйымдарын сатуға арналған бизнес ашылды, бірақ бірнеше жыл бұрын өндіріс тоқтатылды. 2000 жылдың қаңтар айында Лаутеркенге апаратын жолдың үстінде терезелер мен есіктер конструкцияларын шығаратын ірі металл құрылыс компаниясы өндіріске кірісті. Ауылдағы кәсіпорындар барлық жұмыс күшін жұмыспен қамтуға жеткіліксіз, сондықтан көптеген адамдар басқа жерлерде, негізінен Лаутеркенге, Майзенхаймға, Кайзерслаутернге және Бад-Кройзнахқа жұмыс істеуге барады. Ауылдағы туризм саласының дамуы әлі де жалғасуда.

Білім

Бастапқыда медард оқушылары Оденбахтағы мектепке баруы керек еді, бұл үшін медард дінбасы бір Малтер жүгері сыйға тартты. 1596 жылы дін қызметкері сабақтарды өзі оқытуға дайын екенін мәлімдеп, дәнді төлемақыдан құтылып қалды. 1604 жылы Йост Дринкер есімді адам, сонымен бірге Эсвейлер Талында (орда) мұғалім болған, Медардта "неміс мектеп мұғалімі" болып жұмысқа қабылданды. Дринкер Медардта тек кейде ғана сабақ берген сияқты, өйткені 1609 жылы Медардтағы мектепті тексеру кезінде мектептің жоқ екендігі байқалды. Мектеп қашан қайта ашылатыны белгісіз. 1623 жылы Медардқа Иоганн Вальмейстер есімді мектеп мұғалімі келді, ол 1626 жылы Лихтенберг провинциясына ауысуды бекер іздеді, өйткені Медард тұрғындары балаларын мектепке жіберуге тым кедей болды. Отыз жылдық соғыс мектепте білім алуды тоқтатты, бірақ соғыс аяқталғаннан кейін мұғалімдік лауазым көп ұзамай толтырылды. Соғыс аяқталғаннан кейін жеті жыл өткен соң, 1655 жылы мектеп директоры балалардың мектепте жүйелі түрде оқымай жатқанына және өзінің толық жалақысын алмай жатқанына шағымданды. Бұл мұғалімнің өзі ауысып, ұзақ уақыт бойы мектепте оқымаған. 1666 және 1673 жылдары мектептерді тексеру кезінде Медардта мектеп жоқ екені анықталды. Балаларын мектепке жіберуге қызығушылық танытқан ата-аналар енді тағы да Оденбахқа жүгінуге мәжбүр болды. Алайда 1674 жылы Медард тағы да мұғалімге ие болды, бірақ көп ұзамай ол ауылды тастап кетті, өйткені оған жеткілікті ақы төленбеді. 1687 жылы Медардтағы мұғалімдік лауазым жаңадан толтырылды, ал сол кездегі мұғалімге жақсы анықтама берілді. 1695 жылы мектепте Ханс Конрад Хенн мұғалім болды. 1708 жылы ол Иоганн Рудольф Роланд болды, ол 1714 жылы Рехборнға ауыстырылды. Оның соңынан 1722 жылы Ульметке барған Каспар Метигер келді. Содан кейін Айноллендегі мектеп мұғалімі Балтасар Николай келді. Ол ауылда 31 жыл бойы сабақ берді және 1753 жылы 75 жасында күйеуінің ұлын жұмысқа алуды сұрады, ол біраз уақыт 50 баланы оқытты. Содан кейін ол 1791 жылға дейін сабақ берді, содан кейін оған өз күйеу баласы, Джекенбахтан келген Йоханнес Хунсикер ілесті. Бұл мұғалім туралы "Білім беру ғылымдарынан басқа, музыкалық аспаптар жасаудағы үлкен суретшінің" шақырылуы бар екені айтылған. Хунсикердің құрастырған музыкалық аспаптары, негізінен пианинолар, тіпті шетелге сатылды, сондықтан ол басқа мұғалімдерге қарағанда қаржылық жағынан жақсы болды. Хансикердің муниципалитеттен алған табысы 18 Рейн гильдерін, 12 Батценді және 8 Пфеннигеді құрады. Бүгінде бастауыш сынып оқушылары мен Hauptschule студенттері Лаутеркендегі өз мектептеріне барады. Лаутеркен мен Мейзенхаймда гимназиялар бар. Ең жақын университет қаласы - Кайзерслаутерн (Кайзерслаутерн технология университеті).

Көлік

Медард 420-ші Бундесстрассада (Оппенхайм-Нюнкирхен, Саарландия) орналасқан. Лаутеркенде, 2 км жерде, 420 және 270 Bundesstraßen көшелері қиылысады. Ең жақын автожолдардағы айрылыстар өте алыс (32 км, Kaiserslautern 35 км, Wörrstadt 45 км). Бұрын ауыл 1906 жылы ашылған және 1985 жылы жабылған Глан алқабы темір жолының (Гланталбан, Бад-Мюнстер-ам-Штейн-Гомбург) бойында орналасқан. Қазіргі кезде теміржолдың оң жағында туристерді қызықтыратын шағын су бұрғылары жүреді. Lauterecken - Лаутер өзені темір жолының (Lautertalbahn) темір жол станциясы.

Қаланың ұлдары мен қыздары

Карл Л. Кистнер (ту. 1926) Суретші, графикашы және жазушы, Кистнер Германияда көптеген көрмелерге қатысқан. Оның белгілі еңбегі - Die Bibel in 61 Linolschnitten (Білім 61 линольді кескіндерінде). Оның басқа да еңбектері Autoleien, Jeden Tag ein Lächeln (Әр күні күлкі) және Liebesbriefe (Сүйіспеншілік хаттары) болып табылады.