Кіріспе
Француз өнер сатушысы (1831-1922) Пол Дюран Руэль (Pôl dyʁɑ̃ ʁɥɛl; 31 қазан 1831 - 5 ақпан 1922) - француз өнер сатушысы, импрессионистер мен Барбизон мектебінің мүшесі. Клод Моне, Камил Писарро және Пьер Огюст Ренуар сияқты суретшілерді алғашқы қолдаушы болғандықтан, ол өнер нарықтарын жаңғыртудағы жаңалықтарымен танымал және әдетте 19-ғасырдың ең маңызды өнер сатушысы деп саналады. Амбициоз кәсіпкер Дюран Руэль Лондон, Нью-Йорк, Берлин, Брюссель және басқа жерлерде көркемсурет галереялары мен көрмелерін құрып, француз суретшілеріне халықаралық қызығушылықты арттырды. Сонымен қатар, ол 19-ғасырдың ортасына дейін Салон жүйесі монополиялаған Франциядағы өнер нарықтарын орталықсыздандыруда рөл атқарды.
Paul Durand Ruel (pɔl dyʁɑ̃ ʁɥɛl; 31 October 1831 – 5 February 1922) was a French art dealer associated with the Impressionists and the Barbizon School. Being the first to support artists such as Claude Monet, Camille Pissarro, and Pierre Auguste Renoir, he is known for his innovations in modernizing art markets, and is generally considered to be the most important art dealer of the 19th century. An ambitious entrepreneur, Durand Ruel cultivated international interest in French artists by establishing art galleries and exhibitions in London, New York, Berlin, Brussels, among other places. Additionally, he played a role in the decentralization of art markets in France, which prior to the mid 19th century was monopolized by the Salon system.
Ерте өмір және білім
Ол Парижде Жан-Мари Фортуне Дюран мен Мари Фердинанд Руэльдің ұлы болып дүниеге келді. 1839 жылы сурет дүкенін ашқан оның ата-анасы отбасылық бизнес үшін Дюран Руэль атын қолданды. 1851 жылы Пауль әскери мектепке Ecole Militaire de Saint Cyr оқуға түсті, бірақ денсаулығына байланысты көп ұзамай кетуіне мәжбүр болды. 1860-шы жылдар мен 1870-ші жылдардың басында Дюран Руэль Барбизон мектебінің маңызды қорғаушысы және табысты өнер сатушысы болды, бірақ ол импрессионистер деп аталатын суретшілер тобымен қарым-қатынасы үшін танымал болды. Оның бизнесте бірге жұмыс істеген үш ұлы болды: Жозеф Дюран Рюль (1862-1928), Чарльз Дюран Рюль (1865-1892) және Жорж Дюран Рюль (1866-1931). 1888 жылдан кейін Джозеф пен оның ағалары отбасылық бизнесті әкесінен алмастыра бастады. Олар американдық нарыққа да кеңінен еніп, Эжен Делакруаның, Барбизон мектебінің және ескі шеберлердің, кейін импрессионистердің туындыларын сатып алды. Көрмелер бизнес-модельге негізделген, онда суретшілер өз сатуларынан түскен табысты сақтайды, ал көрменің табысы мемлекеттің шолуларына емес, өнерге деген нарықтық сұранысқа негізделген. 1870 жылдары сатушы суретшілердің қарым-қатынасы мен тәуелсіз көрмелер пайда болуы Салонның монополиялық күшін бұзды және өнер нарықтарының жаңа дәуірі басталды.
1830 жылғы "La Belle École"
Импрессионистерді қолдағанға дейін Дюран Руэль өзінің мансабын " 1830 жылғы әдемі мектептің " құндылығын арттыру науқанында бастады. Бұл суретшілер тобы романтизм мен пейзаж суреттерінде жұмыс істегенімен танымал болды, олардың қатарында Жан Батист Камиль Коро, Теодор Руссо, Жан Франсуа Милле, Евгений Делакрой және Густав Курбе болды. Дюран Руэль 1860 және 70-жылдары осы суретшілердің өнерін жинауда белсенді рөл атқарды. 1874 жылы Делакруа, Коро және Руссоның 432 туындысын сатып алғаннан кейін, Дюран Руэль қаржы жағынан қиын жағдайға тап болды. Дюран Руэль мен Клод Моне Гиверниде, 1900]] Ол импрессионизмнің көркемдік және сәндік әлеуетін 1870 жылы таныды, ал олардың жұмыстарының алғашқы ірі көрмесі оның Лондон галереясында 1872 жылы өтті. Ақырында Дюран Руэль өзінің Париж және Лондон галереяларында импрессионизм және басқа да туындыларды (оның ішінде Лондонда тұратын америкалық суретші Джеймс Эбботт МакНилл Уистлер) көрсетті. XIX ғасырдың соңғы үш онжылдығында Дюран Руэль әлемдегі француз импрессионизмін коммерциялық жағынан ең маңызды қорғаушы болды. Ол импрессионизмнің нарығын АҚШ-та, сондай-ақ Еуропада құруға қол жеткізді. Эдгар Дега, Мэри Кассат, Эдуард Мане, Клод Моне, Берте Моризо, Камиль Писарро, Пьер Огюст Ренуар және Альфред Сисли Дюран Руэльдің негізін қалауға көмектескен маңызды импрессионист суретшілердің қатарында. Ол көптеген танымал емес суретшілерді, соның ішінде Максим Детомас немесе Хью Мерльді басқалармен бірге бейнеледі. Импрессионизмнің табысты болуының бір бөлігі халықаралық сұранысқа байланысты болды. Дюран Руэль көптеген елдерде галереялар мен көрмелердің желісін құрды, олардың орталықтары Лондон, Нью-Йорк және Берлинде болды. Американдықтардың импрессионизмге деген ашық көзқарасына қатысты Дюран Руэль бірде былай деген: "Америкалық жұртшылық күлмейтін. Ол сатып алады!" "Америка болмаса, - деді ол, - мен көптеген Моне мен Ренуарларды сатып алғаннан кейін жоғалып, құрып кетер едім. 1886 жылы екі көрме мені құтқарды. Америкалықтардың сатып алуы орташа болды . Бірақ сол жұртшылықтың арқасында Моне мен Ренуар өмір сүре алды, содан кейін француз жұртшылығы да солай болды".
He recognized the artistic and fashionable potential of Impressionism as early as 1870, and his first major exhibition of their work took place at his London gallery in 1872. Eventually Durand Ruel had exhibitions of Impressionism and other works (including the expatriate American painter James Abbott McNeill Whistler who lived in London), at his Paris and London galleries. During the final three decades of the 19th century, Durand Ruel became the most important commercial advocate of French Impressionism in the world. He succeeded in establishing the market for Impressionism in the United States as well as in Europe. Edgar Degas, Mary Cassatt, Édouard Manet, Claude Monet, Berthe Morisot, Camille Pissarro, Pierre Auguste Renoir, and Alfred Sisley are among the important Impressionist artists that Durand Ruel helped to establish. He represented many lesser known artists including Maxime Dethomas or Hugues Merle amongst others. Part of the success of Impressionism was due to the international demand. Durand Ruel established a network of galleries and exhibitions in many countries, with hubs in London, New York, and Berlin. Regarding the Americans' open mindedness towards Impressionism, Durand Ruel once said, "The American public does not laugh. It buys!" "Without America," he said, "I would have been lost, ruined, after having bought so many Monets and Renoirs. The two exhibitions there in 1886 saved me. The American public bought moderately . but thanks to that public, Monet and Renoir were enabled to live and after that the French public followed suit."
Лондон
1870-71 жылдардағы Франко-Пруссия соғысы кезінде Дюран Руэль Парижден шығып, Лондонға қашып кетеді, онда ол көптеген француз суретшілерімен кездеседі. 1870 жылы желтоқсанда ол өзінің жаңа Лондон галереясында Шарль Дешамптың басқаруымен 168 Нью-Бонд көшесінде Француз суретшілері қоғамының он жылдық көрмелерінің біріншісін ашты. Осы қағидалар арқылы Дюран Руэль өнер нарығын суретшілерді олардың жұмысына таң қалған қаржыгерлер ақшалай қолдаған жүйеге айналдырды. 1891-1922 жылдар аралығында Дюран Руэль 12000-ға жуық картина сатып алды. 1920 жылы 89 жасында ол былай деп мәлімдеді: "Ақыры импрессионист шеберлері 1830 жылғы ұрпақ сияқты жеңіске жетті. Менің ақылсыздық даналық болды. Егер мен алпыста қайтыс болсам, мен қарызға батып, банкроттыққа ұшырап, бағаланбаған қазыналармен қоршалған болар едім " деп ойлау. Көркемөнермен айналысудың нәтижесінде Дюран Руэль импрессионисттік өнерді бағалаған алғашқы дилер ретінде саналады. Дюран Руэль 2015 жылы Лондондағы Ұлттық галереяда "Импрессионизмді ойлап табу" атты ірі уақытша көрмеге қатысты. Дюран Руэль 1810 жылы Франсуа Лупо жасаған скрипканы өлімге дейін иеленді. Ол скрипканы Альберт Карессадан сатып алды, бұл туралы Жакс Франчайз 1955 жылы берген куәлікте жазылған. Скрипка 2023 жылдың қазан айында Инглес пен Хейдей аукционында сатылады.
"At last the Impressionist masters triumphed just as the generation of 1830 had. My madness had been wisdom. To think that, had I passed away at sixty, I would have died debt ridden and bankrupt, surrounded by a wealth of underrated treasures "]]
[[File:Monet Green Park, London, 1870 or 1871. jpg|thumb|Monet's Green Park, London, was one of the first paintings by Monet purchased by Paul Durand Ruel, in 1872. As a result of his approach to art dealing, Durand Ruel is considered as the first dealer to show an appreciation for Impressionist art. Durand Ruel was the subject of a major temporary exhibition titled "Inventing Impressionism" held at the National Gallery in London in 2015. Durand Ruel owned a violin made by Francois Lupot in 1810 until his death. He bought the violin from Albert Caressa as stated on the certificate issued by Jacques Francais in 1955. The violin is offered on sale at 2023 October Auction of Ingles and Hayday.