Кіріспе

Айлсфорд – Англияның Кент графтығындағы Медуэй өзенінің жағасында орналасқан ауыл және азаматтық округ. Ол Мейдстоуннан солтүстік-батысқа қарай 6 шақырым қашықтықта жатыр. Бастапқыда өзен бойындағы кішкентай елді мекен болған ескі ауыл шамамен 60 үйден тұрады, олардың көпшілігі бұрын дүкендер болып пайдаланылған. Бас көшеде екі паб, ауылдық дүкен және басқа да ыңғайлы жағдайлар бар. Айлсфордтың қазіргі халқы шамамен 5000 адамды құрайды. Айлсфорд округінің ауданы 7 шаршы мильден (18 км²) асады, солтүстікке Рочестер әуежайының жанына және оңтүстікке Бармингке дейін созылады. Оның жалпы халқы 10 000-нан астам (2011 жылғы мәлімет бойынша), негізгі елді мекендері – Айлсфорд, Экклс, Блю Белл Хилл және (ішінара) Уолдерслейд. Айлсфорд Ньюспринт бұл аймақта көп жылдар бойы ірі жұмыс беруші болып келді және газет өнеркәсібі үшін газет қағазын өндіретін Еуропадағы ең ірі қағазды қайта өңдеу зауыты еді. 2015 жылы жергілікті тұрғындар арасында Айлсфорд қағаз фабрикасы деп белгілі болған зауыт жабылып, барлық мүлкі алынып кетті.

Тарих

Бұл аймақта неолит дәуірінен бері қызмет болған. Ауылдың солтүстігінде бірнеше камералы қабірлер бар, олардың ең танымалсы – Киттің Коти үйі, солтүстікке қарай 2 км қашықтықта; барлығының қалдықтары егіс шаруашылығынан зардап шеккен. Киттің Коти – ұзын қоршақтың бір жағындағы жерлеу камерасының қиратылысы. Осыдан оңтүстікке қарай, сол төбеде төмен орналасқан, осыған ұқсас құрылым – Кішкентай Киттің Коти үйі (Сансыз тастар деп те аталады). Бұл жерде қола дәуірінен қалған қылыштар табылды, ал Еклсте темір дәуіріне жататын қоныс және римдік вилла болған. 1886 жылы табылған британдық темір дәуірінің зираты сэр Артур Эванс (Кносспен әйгітлі) басшылығымен қазылып, 1890 жылы жарияланды. Эванстың көптеген табылғандары қазір Британ мұражайында сақталады, соның ішінде кремациялық жерден табылған, адам беті пішіндес тұтқалары бар бронза құмыра, таба және «шелек». Содан кейін Сварлингте жүргізілген қазба жұмыстары (табылудан жариялануға дейін 1921–1925 жылдары) Айлсфорд-Сварлинг керамикасының немесе Айлсфорд-Сварлинг мәдениетінің типтік орны болып табылады. Эванстың бұл орын континенттік белгиялықтарға жақын мәдениетке тиесілі деген қорытындысы қазіргі күнге дейін сақталып келеді, бірақ мерзімі шамамен б.з.д. 75 жылдан кейінгі кезеңге түзетілді. Ауыл Римнің Британияға басып кіру кезінде Медуэй шайқасының болған жері деп есептелген, бірақ бұған тікелей дәлел жоқ. Англо-саксон жылнамасы 455 жылы жақын маңдағы Айлсфорд шайқасы туралы хабарлайды, онда германдық Хенгест уэльстік Вортигернмен шайқасты; Хорса (Хенгистің інісі) осы шайқаста қаза тапты; Ұлы Альфред 893 жылы даниялықтарды жеңді; Эдмунд II Темір жағалы 1016 жылы да жеңіске жетті. 1066 жылғы нормандық жаулап алудан кейін Айлсфордқа Вильгельм Жеңімпаз ие болды. Жердің бір бөлігі Рочестер епископына Рочестер қамалын салу үшін алынған жердің орнына өтемақы ретінде берілді. 1086 жылғы «Domesday Book» мынадай жазбаны сақтайды: Сонымен қатар Рочестер епископы осы жердің 17s6d құндығына ие. 17s6d – бұл салық салу үшін қолданылатын жалға алу құны, капиталдық құн емес. Әулие Петр мен Пауыл шіркеуі нормандық дәуірінен келген. Мұнда жақын орналасқан Престон Холл иелігінің иесі болған Калпепер отбасына арналған ескерткіш орнатылған.

Монахтар

1240 жылы Ральф Фрисберн Киелі жерден оралғаннан кейін, Рихард, Коднор графы Грейдің қамқорлығымен Кармелиттер монастырын құрды. Бұл Еуропадағы орденнің алғашқыларының бірі болды. Кейін Саймон Сток оны басқарды, ол 1254 жылы қазіргі кедей кармелиттердің басқарушысы болып сайланды. Әйіс-Симон 1265 жылы Бордоға сапармен келген кезде қайтыс болды, оның дене қалдықтары содан бері ғасырлар бойы құрметпен сақталды. 1951 жылдың шілдесінде оның реликвиялары (бас сүйегінің қалдықтары) монастырдағы реликвия сақталатын орынға орнатылды. 1536 жылы VIII Генрих монастырларды таратып жібергеннен кейін, 1538 жылы жердің меншігі жақын маңдағы Аллингтон қамалының иесі сэр Томас Уайатқа берілді. Сэр Томас ұлы Томас Уайат кішінің патшайым Мэриге қарсы көтеріліске қатысқаннан кейін, мүлік тағы да тәжге қайтарылды. Кейіннен Мэридің жарты әпкесі Елизавета патшайым оны сэр Джон Седлиге берді. Седлилер осы жерді сэр Питер Рико мен оның отбасына сатты. Седли отбасы монастырьға бірқатар өзгерістер енгізгенімен, ғимараттарды қайта жаңартуға 1670 жылдары жауапты болған келесі иесі – сэр Джон Бэнкс болды. 1696 жылы мүлік неке арқылы Хенидж Финчке берілді, ол кейін Айлсфорд графы атанды. 1930 жылдары үйдің басты бөлігі өртенді, соның салдарынан Бэнкстің өзгертулерімен жасырылған көптеген бастапқы ерекшеліктер ашылды. Кармелиттер 1949 жылы оны Хьюит отбасынан сатып алып, бастапқы ғимараттардың бір бөлігін қалпына келтірді. Клаустрадан тыс төрт шіркеу салынды, олар жыл сайын келетін түрлі топтардың қажеттіліктерін қанағаттандырады (қауымдық құрамы күнделікті әйін мен сағаттық литургияны өткізетін хор шіркеуі; Сент-Жозеф; Сент-Анна; және Әйіс-Симон Стоктың реликвияларын сақтайтын Реликвия шіркеуі). Эстетикалық тұрғыдан алғанда, жаңа құрылыс ағылшын готикасы (тікбұрышты готика) және Тюдор стиліндегі ерекшеліктерді көрсетеді, бұл қолданыстағы ғимараттарға құрметпен қарауды білдіреді. Көптеген заманауи материалдар қолданылған, бірақ шатырлар дәстүрлі қабық плиткалармен, ал қабырғалар Кент тасымен жабылған. Монастырь паломниктік сапарларға, сондай-ақ демалыс пен конференциялар өткізуге танымал орын. Монастырда керамика шебері Адам Косовскийдің көптеген туындылары сияқты көркем өнердің маңызды туындылары бар. Монастырь негізіндегі поместье қалдықтары Ұлы ауланың астында жатыр деп есептеледі, бұл 1085 жылға дейін сонау заманнан қалған болуы мүмкін.

Медуэй өзені

Ауыл өзеннің жағасында орналасқандықтан, Медвей өзені оның дамуына зор ықпал етті. Айлсфорд атын ежелгі ағылшын тіліндегі жеке есімнен алған, және сөзбе-сөз "Эгельдің өткелі" дегенді білдіреді. Оның ең алғашқы жазбасы Х ғасырға жатады, ол Æglesforda деп тіркелген. Бұл сондай-ақ Медвей өзеніндегі ең көне көпірлердің бірі салынған орын болды, ол 14 ғасырда салынған деп саналады (алайда, бүгін көрініп тұрған кең орталық бөлігі кейінірек салынған). Рочестер көпірінен жоғары орналасқандықтан, бұл келесі көпір болып табылды. Өзен 1740 жылға дейін жүзе алатын болды, сол кезде қырық тонналық баржалар Тонбриджге дейін жете алатын. Осының нәтижесінде, Айлсфордта да болған айлақтар (құрылыстар) салынды. Астық, мал азығы, жеміс-жидектер, сондай-ақ тас және ағаш – негізгі тасымал жүктері болды. Соңғы жылдары жол қозғалысының артуына байланысты, ежелгі көпірдің орнына жақын маңда заманауи көпір салынды, бірақ ол әлі де жаяу жүргіншілерге қолданылуда.

Ауыл

Ауылдың ең көне бөліктері Медуэйдің солтүстігінде және тікелей оңтүстігінде жатыр. Көптеген ғимараттардың тарихы тереңде жатыр: Чекерс тавернасы, Джордж үйі (бұрынғы пошта атқарушылар мейрамханасы) және олардың арасындағы қайырымдылық үйлері солардың қатарында. Норман шапқыншылығы заманына дейін соққан қабырғалары бар Санкт-Петер және Санкт-Пол шіркеуі ауылдың оңтүстік бөлігіндегі төбеде орналасқан. Үлкен құрылыс Виктория дәуірінде жүргізілді, сол кезде жақын жердегі карьерге қызмет ету үшін үйлер салынды. Кірпіш және черепица өнеркәсібі үлкен коммерциялық ғимараттармен алмастырылды, ал бір кезде Айлсфордтың ірі қағаз фабрикасы болған жер, кейіннен жаңадан салынған жекеменшік үйлермен қоршалған жетекші газет қағазы зауытының есебінен қайта жаңғыртылды. Соңғы кеңейтім өзеннің оңтүстік жағына қарай бағытталды, онда үлкен қалалық тұрғын үйлер бой көтерді, себебі ауыл теміржолмен байланысты, ол Мейдстоун және Лондонға жол ашады. Бұл үйлердің көп бөлігі бастапқыда қағаз фабрикасының қызметкерлеріне тиесілі болған, бірақ қазір фабрика жабылып, орнына инженерлік, өндірістік, көтерме сауда және басқа да мамандандырылған кәсіпорындар бар бірнеше шағын өнеркәсіптік аймақтар пайда болды.

Мектептер

Генри Артур Брэйси (1840–1891) – Айлсфордтың зор қайырымдысы болды. Ол шіркеуді күрделі жөндеуге қаржы жұмсағаннан бөлек, ауылға мектеп салды. Бұл мектеп 1960 жылдары ауылдың оңтүстік-шығысында, жергілікті орта мектептің (қазір Айлсфорд мектеп-спорт колледжі) жанында жаңа ғимаратпен алмастырылды. Бұл ғимараттың көп бөлігі 1940 жылдары итальяндық соғыс тұтқындарымен салынған еді. Ескі мектеп ғимараты 2008 жылы сол жерде толығымен қайта жаңартылды. Алғашқы ауыл мектебі – қазір Брасси орталығы деп аталады – шіркеу кеңсесі және қоғамдық зал ретінде пайдаланылады.

Теміржол

1856 жылғы 18 маусымда ашылған Айлсфорд теміржол станциясы Строудты Мейдстоун (Батыс) және Паддок Вудпен байланыстыратын Медвей аңғары желісінде орналасқан. Төбесі үшбұрышты және әшекейлі безендірілген, Кент тасынан салынған, Каен тасымен әшекейленген бастапқы станция ғимараттары, Айлсфорд монастырының терезелерімен ұқсас терезелерімен 1980 жылдары қайта жаңартылғаннан кейін соңғы жылдары жылдам тамақтандыру мекемесі ретінде пайдаланылуда.

Британдық Корольдік Легион ауылы

Айлсфордтың оңтүстігінде, А20 Лондон жолында орналасқан Корольдік британдық легион ауылы, Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін жарақат алған әскерлерге, жақын орналасқан Престон-Холл ауруханасынан шыққаннан кейін көмек көрсету мақсатымен құрылды. Алғашқыда ол Престон-Холл колониясы деп белгілі болған шағын шаруашылық орталығы болды. 1921 жылы Британдық легион құрылғанда, ол алғашқы филиалдардың біріне айналды және 1925 жылға қарай Корольдік британдық легион ауылы деп аталды. Содан бері, қарқынды дамыған қауым қалыптасты, ол күтім үйлерін, қорғалған тұрғын үйлерді және дербес тұрғын жайларды, сондай-ақ жұмыспен қамту және әлеуметтік шараларды ұсынады, бұл аймақта тұратын немесе көшіп келетін барлық мүгедек әскерлерге көмектеседі. 1972 жылы "Қызыл гүл" (Poppy Appeal) бас штабы ауылға көшірілді, ол қазір Легион өмірі мен қызметінің маңызды орталықтарының бірі болып табылады. Ауылдағы өнеркәсіптік кешенде Корольдік британдық легион өнеркәсібі орналасқан, оның ішінде бүкіл Ұлыбританияда қолданылатын жол және қоғамдық белгілерді жасау да бар.

Спорт

Айлсфорд футбол клубы ауылда орналасқан және Форстал жолындағы демалыс алаңында Соғыстан бұрыннан ойнап келеді. Айлсфорд Буллс регби футбол клубы Холл жолындағы Джек Уильямс еске алу алаңында орналасқан. Олар U6-дан U18-ге дейінгі балалар жастағы командаларын, сондай-ақ барлық деңгейдегі ерлер мен әйелдер үшін бірнеше ересектер командаларын ұйымдастырады. Ауылда Ұлыбританиядағы ең көне әрекет ететін сауна, яғни фин саунасы орналасқан деп есептеледі. 1948 жылы Лондон Олимпиадасы үшін салынған ол кейіннен Айлсфордқа көшірілді.