Кіріспе

Илкал - Үндістанның Карнатака штатының Багалкот ауданындағы қала. Қала Бағалкот ауданының оңтүстік-шығыс бұрышында орналасқан аңғарда орналасқан және Коппал ауданының Куштаги талугінің шекарасына жақын орналасқан. Қазір Ілқал қаласы Талдықорғанға айналды. Алдыңғы уақытта қала Хунгунд Талдықорғанның қарамағына кіреді. Бұл екі қала арасында Ілқал сауда, коммерция, білім және өнеркәсіптің маңызды орталығы болып табылады. Илкаль мемлекеттік және ұлттық автомобиль жолдарымен жақсы байланысқан. Сондай-ақ қонақжайлылық пен білім беру мекемелерімен де танымал.

Ілкал сариі

Ілқал сарилері қолмен тоқылған сарилермен танымал. Бұл сарилерді Солтүстік Карнатака, Андхра-Прадеш және Махараштра штаттарында киеді. Ілкал сарилерінің ерекше үлгісі бар және әдетте мақтадан жасалады. Олар аймақтағы ауа райына ең жақсы сәйкес келеді. Соңғы кездері Илькалда жасалған сары киімдерді жоғары қоғамның әйелдері сәндік киім ретінде киеді. Бұл жерде түрлі мата мен жібек сақиналар жасалады.

География

Ілкал орта биіктігі 585 м. Ілкал бүкіл әлемге экспортталатын қызғылт гранит (руби қызыл) үшін танымал. Қаланың айналасын тегістелген жер бедері және кейбір бағыттарында ұсақ төбелер қоршап тұр. Мұнда кездесетін топырақтың басым бөлігі - жартылай құрғақ аймақ түріндегі бай, құнарлы қара топырақ.

Демография

2001 жылғы халық санағы бойынша, Илкалдың тұрғындарының саны 51 956 адам. Ерлер халық санының 51% -ын, ал әйелдер 49% -ын құрады. Ілқалда сауаттылықтың орташа көрсеткіші 62%, ұлттық орташа көрсеткіштен 59,5% жоғары: ерлердің сауаттылығы 72%, әйелдердің сауаттылығы 52%. Ілкалда халықтың 14% -ы 6 жасқа толмағандар. Бұл жердегі адамдардың көпшілігі салт-дәстүрі мен мәдени құндылығымен танымал болған Ілқал сарилерін тоқумен айналысады. Бұл кәсіпті көбінесе девангалар мен басқа да ҚТБ өкілдері атқарады. Касталық әртүрлілік көбінесе лингаяттар, марвадилер, кшатриялар [саваджилер] және девангалар сияқты индустар арасындағы секталарды қамтиды. Мұсылмандар мен джайндар да халықтың басым бөлігін құрайды, ал христиандар халықтың кішігірім бөлігін құрайды.

Мәдениет

Шри Виджай Махантеш - Басава иесінің ізімен жүріп, өмір сүрудің бейбіт әрі тату жолын көрсеткен әулие. Ол өз адал қызметшілерін ешқашан өкінішке қалдырмайды деп есептеледі. Оның атынан ғибадатхана (математика немесе гадюг) салынады. Жыл сайын қыркүйек айында (Шраван маса индус күнтізбесі), яғни сол айдың соңғы дүйсенбісінде жәрмеңке өткізіледі, онда математиканың адал адамдары немесе ізбасарлары гүлдермен безендірілген күймені тартады. Кешке қала бойынша сәнді паланкинмен саяхат жасалатын болады.

Өнеркәсіп

Табыс көзі - гранит, тоқу - кең таралған кәсіп. Ауыл шаруашылығы жерлері егістікке жарамсыз, ал гранитпен жұмыс істеу және су тапшылығы салдарынан ластану қаупі бар. Сондықтан ауыл шаруашылығы жергілікті тұрғындарға аз жұмыс орындарын ұсынады. Мұнда жовар, күнбағыс өсіріледі, ал ауыл шаруашылығы жаңбырға тәуелді. Жоғарыда айтылғандай, Илкал арнайы жасалған жиекті Илкал сарилерімен де танымал. Бұл киімдер кез келген жағдайда киетін әдемі, нағыз киімдер. Ілкал таза жібек сариі 4000 - 12000 рупийге дейін, ал Ілкал шамка (пахта мен жібектің баламалы жіптері) сариі 600 - 2000 рупийге дейін тұрады. Қолмен тоқу мәдениетінің басым бөлігі электр тоғымен тоқу стилімен ауыстырылды және индустрия бәсекелестік, шығармашылық дағдылар мен инновациялардың жетіспеушілігі және қолдаудың жетіспеушілігі салдарынан біртіндеп азайып келеді. Бұл саланың басты бәсекелесі - Гажендрагад. Гранит көп кірісті әкеледі, ал бизнес жақсы қалыптасқан. Жақын маңдағы карьерлер мен кен орындары шикі тас үшін қазылып, өңделеді, жылтыратылады және сатылады. Бұл қалада ірі экспорттық тауар болып табылады, ал қалада үлкен урбанизация болды. Бұл жобадан Хулагери сияқты жақын маңдағы ауылдар да көп пайда көрді, сондай-ақ, бұл аймақ тұрғындары үшін жұмыспен қамтудың негізгі түрі болып табылады. Маңызды өнімдерге рубин қызыл және Илькаль шоколадтары жатады.