Кіріспе
Венгриялық американдық суретші және муральщик Хьюго Геллерт (туған Hugó Grünbaum, 3 мамыр 1892 жылы 9 желтоқсан 1985 жылы) - венгриялық американдық суретші және муральщик. Америка Коммунистік партиясының мүшесі және радикалды адам болған Геллерт 1920-1930 жылдары саяси белсенділік үшін көп жұмыс жасады. Бұл сурет стилі ерекше, кейбір сыншылар оны XX ғасырдың бірінші жартысындағы ең жақсы саяси туынды деп санайды. Оның отбасы 1906 жылы Нью-Йоркке көшіп келді. Геллерт Нью-Йорктегі өнер мектептерінде оқыған. Оның суреттері алғаш рет радикалды венгр және американдық журналдарда жарияланды, бірақ 1920 жылдары Геллерт The New Yorker журналы мен The New York Times газетінде суретші болып жұмыс істеді. Америка Құрама Штаттарының Бірінші дүниежүзілік соғысқа кіруіне қарсы болғанмен, 1939 жылы нацистік Германияның көтерілуімен Еуропадағы жағдай нашарлай бастағанда, Геллерт "Қорғаныс үшін суретшілер" ұйымдастырғанына көмектесті; кейіннен ол "Жеңіс үшін суретшілер" ұйымының төрағасы болды, оған 10 000-нан астам мүше кірді.
Hugo Gellert (born Hugó Grünbaum, May 3, 1892 December 9, 1985) was a Hungarian American illustrator and muralist. A committed radical and member of the Communist Party of America, Gellert created much work for political activism in the 1920s and 1930s. It was distinctive in style, considered by some art critics as among the best political work of the first half of the 20th century. His family immigrated to New York in 1906. Gellert studied in art schools in New York. His illustrations were first published in radical Hungarian and American magazines, but in the 1920s Gellert worked as a staff artist for The New Yorker magazine and The New York Times newspaper. Although he was opposed to United States' entry into World War I, when conditions were worsening in Europe in 1939 after the rise of Nazi Germany, Gellert helped organize "Artists for Defense"; he later became chairman of "Artists for Victory", which included over 10,000 members.
Алғашқы жылдар
Гюго Геллерт (Геллерт Хуго) 1892 жылы 3 мамырда Венгрияның Будапештте еврей отбасында дүниеге келген. суретте қара түсті жұмысшы мен ақ шахташы тіресіп тұр. Оған қоса Карл Маркстың "Капитал" кітабындағы "Ақ терілі еңбек өзін қара терілі еңбектің таңбаланған жерінде босатпайды" деген сөз тіркесі бар.
Саясат ретінде өнер
Бірінші дүниежүзілік соғысқа қарсы шыққан Геллер 1916 жылы өзінің алғашқы соғысқа қарсы өнерін жариялады. Оның жұмысы Америка Социалистік партиясының Венгрия Социалистік Федерациясының "Örere" (Forward) суреттелген журналында, сондай-ақ Макс Истманның осы кезден бастап шыққан ай сайынғы радикалды "The Masses" журналында көрнекті болды. Ол сонымен қатар Истменнің мұрагері "The Liberator" журналына, сондай-ақ АҚШ Коммунистік партиясының құрылғаннан кейінгі "The Workers Monthly" және "The New Masses" сияқты түрлі басылымдарына көптеген суреттер жасады. Кейіннен Геллертке "Нью-Йорк" журналының суретшісі ретінде жұмыс ұсынылды. 1925 жылы ол "Нью-Йорк Таймс" газетінде жұмыс істеді. 1927 жылы Геллерт Анти-Хорти лигасының, бірінші американдық антифашистік ұйымның басшысы болып тағайындалды. Осы қызметте ол АҚШ президенті Кальвин Кулиджге қарсы демонстрация ұйымдастырды, ал ол әйелімен бірге Ақ үйде пикетке шыққан кезде тұтқындалды. 1932 жылы Нью-Йорктегі Заманауи өнер мұражайы Геллерттің қоғамдық тұлғасы мен саясатына ыңғайсыз болып, Геллерттің жұмысын өз коллекциясынан алып тастауды өтінді. Алайда, олардың көбі Геллерттің әлеуметтік идеализмімен бөліспейтін басқа суретшілер оны қорғау үшін суретші әріптестері ретінде келіп, өздерінің туындыларын кері қайтарып алумен қорқытқан кезде, олар қайта қарауға мәжбүр болды. 1934 жылы Геллерт Рокфеллер орталығында Нельсон Рокфеллер Диего Ривераның "Көшесі бар адам" кескіндемесін жойғаны үшін наразылық білдірген бейресми топтың жетекшілерінің бірі болды. Геллерт 1934 жылдың қарашасында баспадан шыға бастаған және бастапқыда АСА мен Суретшілер одағы бірлесіп шығарған "Арт Фронт" журналын құруда маңызды рөл атқарды. 1939 жылы Геллерт "Қорғаныс үшін суретшілер" атты топты ұйымдастыруға көмектесті. Кейін ол 10 000-нан астам мүшелері бар "Жеңіс үшін суретшілер" ұйымының төрағасы болды.
Өлім және мұра
Геллерт 1985 жылы 9 желтоқсанда Нью-Джерси штатының Фрихолд қалашығында қайтыс болды. Геллерттің әлеуметтік түсініктемесі, оның жұмысы мен сенімі оны Ар-Деко дәуірінің ең ұлы американдық әлеуметтік суретшілерінің қатарына қосты, дейді осы саладағы сарапшылар. Оның ағасы Эрнест, сонымен қатар социалист, 1917 жылы әскерге шақырылды, бірақ ол ар-ожданға қарсылық білдіретінін айтып, шақырудан бас тартты. Ол әскерге шақырудан бас тартқаны үшін сотталып, түрмеге жабылды. Геллерт Мексикаға қашып кетті, өйткені Эрнест Нью-Джерси штатының Форт-Хенкок түрмесінде атылғаннан кейін қайтыс болды, бұл ресми түрде өз-өзіне қол жұмсау болды. Геллерттің әдебиет өнерінде де есімі сақталса да, ол көптеген қоғамдық қабырғалық суреттер мен фрескаларды да жасаған. Сақталған фрескалардың арасында Севард Парк тұрғын үй корпорациясының төрт ғимаратының әрқайсысының алдыңғы кіреберісін безендіретін серия бар, ол 1728 пәтерлі тұрғын үй кооперативі, Авраам Казан және Біріккен тұрғын үй қоры салған әлеуметтік тұрғын үй кооперативтерінің бөлігі ретінде Герман Джессор жобалап, салдырды. 2003 жылы кооператив өзінің шектеулі акционерлік статусынан толықтай жеке және нарықтық бағамен тұрғын үй кооперативтеріне айналғаннан кейін сериялар дау-дамайға ұшырады. Кооператив төрт ірі Геллерттің қабырғалық суреттерін алып тастауға немесе жоюға тырысты. Кооперация басқармасында социалистік стильдегі суреттер енді халықты немесе төменгі шығыс жағындағы көршілікті бейнелемейді деп санады. Қоғамдық наразылық пен хат жазу, сот іс-әрекеті мен басқа да мүмкін сәтсіздіктер туралы қауіп-қатерлер, жоспарды кейінге қалдыруға себеп болды. Геллерттің шығармаларын әлі күнге дейін ғимараттардың әрқайсысында көруге болады.
Жарияланымдар
Уолл-стриттің айнасы. Анонимнің мәтіні, Геллерттің суреттері. Нью-Йорк: Г. П. Путнамның ұлдары, 1933 жыл. Карл Маркс, "Капитал" литографиялық нұсқасында. Нью-Йорк: Р. Лонг пен Р. Р. Смит, 1934. Жолдас Гулливер: Америка Құрама Штаттарының сол ғажап еліне саяхаттаудың суреттелген есебі. Нью-Йорк: Г. П. Путнамның ұлдары, 1935. "Эзоп былай деді". Нью-Йорк: Ковичи Фриде, 1936 жыл. Уоллес, Генри А., Қарапайым адамның ғасыры (1943)