Кіріспе

Рим католик базиликасы, Римнің көрнекті жері, Италия Санта Франческа Романа, бұрын Санта Мария Нова деп аталатын, Римнің Рим форумы маңында орналасқан Рим католик шіркеуі.

Тарих

VIII ғасырда Папа Пауль I кезінде бұрынғы Венера және Рим ғибадатханасының портикасында оратория құрылды. Дәстүр бойынша, осы жерде Петір әулие Симон Магқа қарсы дұға айтқан. Бұл аңыз бойынша Симон Маг өзінің құдіреті елшілердің құдіретінен жоғары екенін дәлелдегісі келді және Петірдің алдында левитация жасай бастады. Сонда елші тізе бүгіп, Құдайдан өзінің ең ұлы екенін көрсетуін сұрады. Дәстүр бойынша, базальт тастар, елшінің дұға кезінде тізе бүккен жері оңтүстік трансепттің қабырғасына енген. Бұл жердегі шіркеу X ғасырда белгілі болған, оны Рим форумының ішіндегі басқа шіркеуден, Санта Мария Антиквадан ("Ежелгі Санта Мария") ажырату үшін Санта Мария Нова (немесе "Нуова", "Жаңа Сент-Мария") деп атаған. Ежелгі шіркеудің монументтері Папа Леоның тұсында осы шіркеуге көшірілді. Санта-Мария-Нуова Х ғасырдың екінші жартысында кеңейтілді, содан кейін ХІІІ ғасырда папа Хонорий III қайтадан салдырды, оған колокольня мен апсида қосылды, сондай-ақ Маеста мозаикасымен безендірілді, ол Мадоннаның тақтайға отырғанын бейнелейді. Қазір қоңырау шалу мұнарасы мен апсидасы бұрынғы римдік ғибадатхананың шығыс шетінде, портик пен кіру баспалдағы тұрған жерде орналасқан. Апсида мен қоңырау мұнарасының артында (шығыста) екі кішкентай ауласы бар бұрынғы монастырды құрайтын құрылымдар бар. Бұл құрылыстардың солтүстігінен шығып, екі жағынан да батысқа қарай Колосеумға қарай созылып жатқан, ежелгі Рим ғибадатханасының сыртқы бағаналары. 1352 жылдан бастап шіркеу Оливетан отбасының қамқорлығына берілді. XVI ғасырда шіркеу Рим Франческеске (Франческа Буцци) қайта арналды, ол 1608 жылы қасиетті деп танылды және оның монументтері криптада. Ғимараттың ішкі бөлмесі көптеген жөндеуден өтті. Қазіргі травертинді веранда мен қасбетті (1615) Карло Ламбарди жобалап, салған.

Сипаттама

Шіркеу тарихын көрсететін құнды дереккөз Санта-Франческа-Романа (С. Мария-Нуова) кітабында табылған жазуларды Винченцо Форцелла жинап, жариялаған. Ішкі бөлмесі, бүйірлік часовнялары бар бір кеме, 1595 жылдан бастап Франческа Буццидің канонизациясына дейінгі жылдары Ломбарди қайта салды. Кеме ортасында Cosmatesque мозаикасымен жабылған ескі шіркеудің төртбұрышты schola cantorum орналасқан. Алтарь кескіндерінің арасында Пьетро Тедески, Падре Поцци және Сублерастың туындылары бар. Сакристияда бағалы Мадонна Гликофилуза ("Біздің нәзік әйел"), 5-ші ғасырдың басында Санта-Мария Антиквадан әкелінген икона орналасқан. Он екінші ғасырдағы "Мадонна мен Бала" суреті сырланған. 1950 жылы ол панельден мұқият ажыратылды. Паптық билікті Авиньоннан Римге қайтарып берген папа Григорий XI-нің қабірі, Пэр Пауло Оливьеридің (1584 жылы қол қойылып, датасы берілген) жобасына сәйкес қайта құрылған, оңтүстік трансептте орналасқан. Диакондық 1661 жылы 8 тамызда тоқтатылды. S. Maria Nova 1887 жылы 17 наурызда Папа Лео XIII-нің бұйрығымен қайта құрылды. Шіркеудің титулы Sancta Mariae Novae болып қала береді; Titulus S. Mariae Novae қазіргі кардинал-қасиетті Петер Эрдё. Кардинал діни қызметкердің өз шіркеуінің немесе оның дін қызметкерлерінің үстінен ешқандай билігі жоқ. Ол тек қана Қорғаушы кардинал. Франческа Романаны автокөлік жүргізушілерінің қамқоршысы деп атайды, өйткені аңыз бойынша, періште түнде жол жүргенде шаммен оның жолын жарық етеді. Оның мейрамы күні (9 наурыз) жарылқауға қатысу үшін автомобильдер Колизейге дейін тізбектеледі. Дублиндегі (Айрландия) Клонлифтегі Holy Cross College шіркеуінің қасбеті Санта-Франческа Романаның көшірмесі болып табылады. Оны Готикалық жаңғыру архитекторы Джеймс Джозеф Маккарти жобалаған және оның готикалық шығармалар тізіміне кіретін бірнеше ерекшеліктердің бірі.

Құрбылық

Конфессио - бұл 1638 және 1649 жылдар аралығында салынған құрбандық үстелінің астындағы жабық аумақ. Оның ортасында - қасиетті Франциск пен періште мүсіндері. Бернинидің мүсіні 1798 жылы француздық оккупация кезінде алынып, қазір жоғалып кетті, ал 1866 жылы мүсінші Джосуэ Мели оны алмастырды.

XIV ғасыр

Пьетро Валериано Дюрагерра (17 желтоқсан 1295 17 желтоқсан 1302). Раимунд де Гот (1305 жылы 15 желтоқсан - 1310 жылы 26 маусым). Раимунд де Фаргис (1310 жылы 19 желтоқсан - 1346 жылы 5 қазан). Пьер Роджер де Бофорт (1348 жылы 29 мамыр - 1370 жылы 30 желтоқсан) Папа Григорий XI (1370-1378) болып сайланды. Людовико де Алтавилья (18 қыркүйек 1378 ж. 1380) [Урбан VI-ге]. Амадео де Салуццо (1383 жылы 23 желтоқсан - 1419 жылы 28 маусым) [Авиньон мойынсұнуы]. Марино Булеан, OSB [Bulcani, Vulcani] (1384 жылдың 17 желтоқсаны мен 1394 жылдың 8 тамызы) [Урбан VI-дің бұйрығымен].

XVI ғасыр

Франческо Ллорис и де Борья (1755 жылы 17 желтоқсан - 1506 жылы 22 шілде). Сигисмондо Гонзага (1506 жылы 16 желтоқсан - 1525 жылы 3 қазан). Эрколь Гонзага (1527 жылы 5 мамыр - 1563 жылы 3 наурыз). Федерико Гонзага (4 наурыз 1563 21 ақпан 1565). Ипполито д'Эсте (1565 жылы 13 сәуір - 1572 жылы 2 желтоқсан). Филиппо Гуаставиллини (1574 жылдың 14 шілдесі - 1577 жылдың 8 қарашасы). Андреас фон Австрия (1577 жылғы 11 желтоқсан - 1600 жылғы 12 қараша).

17 ғасыр

Алессандро д'Эсте (1600 жылы 15 қараша - 1621 жылы 11 қаңтар). деп аударылған. Маурицио ди Савойя (17 наурыз 1621 19 сәуір 1621). деп аударылған. Ипполито Альдобрадини (17 мамыр 1621 16 наурыз 1626 ж.) Пешериядағы Сан-Анджело диакондығына аударылды. Марцио Джинетти (6 қазан 1627 6 ақпан 1634). Пешериядағы Сан-Анжело діяқонына аударылды. Джулио Габриелли (10 ақпан 1642 10 қараша 1642). Агата де Готидің диакондық қызметіне аударылды. Вирджинио Орсини, Осло-Хиерос. (10 қараша 1642 14 наурыз 1644) "С. Мария" диакондық ордасы Космедин қаласында. Ринальдо д'Эсте (28 қараша 1644 12 желтоқсан 1644). деп аударылған. Джанкарло де Медичи (20 наурыз 1645 6 наурыз 1656).