Кіріспе

Артур Сил (туған 1947), Хиллсайд, Нью-Джерси, және оның әйелі Айрин, 1992 жылы 29 сәуірде Нью-Джерси штатының Моррис қалашығында, Эксонның халықаралық операциялар вице-президенті Сидни Ризоның ұрлануы мен өлтірілуіне жауапты болды. Бұл оқиға бүкіл елге мәлім болды.

Балалық шақ

Силдің әкесі Хиллсайд полициясының қызметкері болған. Ол А. П. Моррис бастауыш мектебінде және Хиллсайд орта мектебінде оқыды. Сил 1965 жылы адмирал Фаррагут академиясын бітірген.

Мансап

1970 жылдары Сил қаладағы полиция қызметкері болды. Ол сондай-ақ 1982 жылы Нью-Джерсидегі Флорам Парктегі Эксин корпорациясының қауіпсіздік бөлімінің басшысы болып жұмыс істеді. Бірнеше жылдан кейін Сил Exxon-дан кетіп, Каролинада жеке жиһаз бизнесін бастады. Ол әйелі Айринмен бірге Оңтүстік Каролина штатының Хилтон-Хед аралында жеке бизнес ашуға тырысып, банкротқа ұшырағаннан кейін, олар несие берушілерге қарыз болғандықтан қаладан кетіп, Нью-Джерси штатының Ливан қалашығына Артурдың ата-анасымен қоныс аударды.

Ресоны ұрлау

Сидни Ресо 1992 жылдың 29 сәуірінде таңертең ерте ұсталып кетті. Ресоны ұрлағанға дейін Айрин оның күнделікті өмірін бақылау үшін оның маңындағы үйде жүгіріп жүрді. Ол әдетте таңертең көлікпен жұмысқа бара жатқанда үйінің алдындағы газетті алуға шығатынын білген. 29 сәуірде Айрин Ризоның үйіне жүгіріп келіп, газетті қасақана лақтырып жіберді, сондықтан Ризо оны алу үшін ұзақ қашықтыққа жүруге мәжбүр болды. Содан кейін ол Артурдың ақ ваннасына кірді, онымен бірге жолаушы орындығында, және Ресоның көлік жолына қарай жүрді. Ресо 1988 жылғы ақ түсті "Фольксваген Квант" вагонынан газетті алуға шыққанда, Артур өз көлігінен шығып, Ресоны қарумен ұстап алды. Артурдың көлігінің артында ағаш қорапты көрген Резо қашып құтылуға тырысты. Кейінгі күрес кезінде Ресоның қолына оқ тиді, содан кейін оны байлап, аузын жауып, қорапқа салды, содан кейін ұрлаушылар көлікпен кетіп қалды. Бір сағаттан кейін көршілері Рисоның машинасын көпірдің алдында күйдіріп тұрғанын көріп, полиция шақырды. Полиция оны сол жерден таба алмағандықтан, ол төлем үшін әкетілді деген тұжырымға келді. Келесі күні полицияға Рисоны ұрлаған адаммын деген әйел телефон шалып, жолдың бір белгісінде тұрған хатты көрсетті. Онда ұрлаушылар Гринпис экологтарының мүшелері екендіктерін мәлімдеді. Олар үш жыл бұрын болған Exxon Valdez мұнай төгілгеннен кейін Exxon-ға ашулы болды. Сондай-ақ, 1985 жылы Гринпис фотографы Фернандо Перейраны өлтірген Rainbow Warrior кемесін басуы. Бұл жазбада Ресоның босатылуы үшін пайдаланылған 100 долларлық вексельдер түрінде 18,5 миллион доллар талап етілген. Ақшалар Эдди Бауэрдің кір жуу пакеттеріне салынып, Ривер Роудтағы мейрамхананың алдына тасталмақ еді. ФБР-дің ақшасы дайын болған және олар бір сағаттан астам уақыт мейрамхананың сыртында күткенмен, ұрлаушылар ешқашан пайда болмады. Кейінгі бірнеше аптада ФБР мен тергеушілер бірнеше телефон қоңыраулары мен хаттарды қабылдады, олар оларды Моррис пен Сомерсет округтерінің әртүрлі жерлеріне жеткізді. Бір қоңырауда ұрлаушылар ФБР-дің төлем туралы келісімге қатысқанын білгені және осы себепті Ресоны елден алып кеткені айтылған. Алайда тергеушілер хаттар Моррис қалашығын жақсы білетін адам ғана білетін орындарға орналастырылғанын байқады. Олар ұрлаушылар Гринпис мүшелері емес деп күдіктенді. Тергеушілер ұрлаушылардың қоңырау шалуын анықтағаннан кейін тағы бір дәлел болды; олардың барлығы жақын маңдағы қоғамдық телефоннан жасалған. Хаттардың біріне жауап ретінде, Ресоның әйелі Патрисия екі рет теледидардан күйеуінің аман-есен қайтып келуін сұрап, көпшілік алдында сөз сөйледі. Тергеу барысында ФБР бірнеше ілмек іздеді, соның ішінде бір куәгердің Рисоның үйіне жақын жерде ақ ванды көргенін, оны ұрлаған күні, аймақта жиі жүгіріп жүрген сары түсті әйелді және хаттардың бірінде табылған алтын ретривердің шашын. Кейінірек олар көлік Артурға тиесілі екенін, жүгіріп жүрген әйелдің Айрин екенін, сондай-ақ Силздер итінің де осындай екенін біледі. 18 маусым күні түнде ФБР-ге ұрлаушылар төлем талап етіп тағы да хабарласты. Алайда агенттер тапсыру орнына тым кеш жетті; содан кейін бас ұстарушылардан басқа жоспар бойынша жұмыс істеуге тырысқаннан кейін қоңырау шалды. Бұл қоңырау кезінде, агенттің назары латекс қолғап киген кісінің телефонға жауап беріп жатқанына түсті. Ол күдікпен оның көлік нөмірін жазып алып, көлікпен кетіп бара жатқанда, ФБР бұл машинаның жақын маңдағы көлік жалға беру агенттікке тиесілі екенін білген. Агенттік жабылып қалғанға қарамастан, иесі олармен кездесуге келісті, содан кейін ФБР машинаның Артур Сил деген адамға жалға берілгенін білді. Сил сол көлікпен жуырда келді, агенттер әлі де бар еді, және оны тұтқындады. Айрин де бірнеше минуттан кейін дүкенге келгенде тұтқындалды. Сонымен қатар ол басқа тұтқындармен жұмыс істегені үшін, сондай-ақ түрме реформасы мен тұтқындарды оңалту туралы мақалалары үшін белгілі бір дәрежеде мақтау мен танымал болды. Айрин кінәсін мойындаған соң, түрмедегі жазасын қысқарту үшін полициямен ынтымақтасты. Ол куәлік бергендей, Рисоны ұрлап алып кеткеннен кейін, ол күйеуімен бірге оны металл қоймадағы ағаш қорапқа қамап, аз тамақ пен су беріп, оның оқ жарақаттанған жеріне ешқандай емдеген жоқ. Ұшып кеткеннен кейін үш күннен кейін Ресо ыстықтан және шаршаудан қайтыс болды. Ерлі-зайыптылар оның денесін Басс-Ривер паркіне тастаған. 28 маусымда табылды. Айрин 20 жылға сотталып, 2009 жылдың қараша айында босатылды.