Ронни Биггс: Поездты тонаушының өмірі мен қашқан жолы

Кіріспе

Ағылшын қылмыскері (1929–2013)

Рейнольдс белгілеген кестеге сәйкес, пойызбен 128 пошталық сөмкеден 120-сын түсіріп, Лезерслейд фермасындағы жасырын орнына оралғаннан кейін, түрлі дереккөздер ұрлықтың қатысушыларына 2,6 миллион фунт стерлинг (қазіргі шақ бойынша шамамен миллион фунт стерлингке тең) табыс әкелгенін көрсетеді; Бигстің үлесі 147 000 фунт стерлинг (қазіргі шақ бойынша теңгеге шаққанда) құрады. Полиция тергеуінің күшейгеніне байланысты кестесі алға жылжытылған Биггс келесі жұма күні екі кенептен жасалған қапқа салынған ақшасымен үйіне оралды. Ол қайықпен Брюссельге қашып, әйеліне Парижге келуін сұрап хат жіберді, онда ол жаңа жеке куәлік алды және пластикалық операция жасады.

Рио-де-Жанейро

1970 жылы Биггс Рио-де-Жанейроға келген кезде Бразилияның Ұлыбританиямен экстрадициялау туралы келісімшарты болмаған. Мельбурн қаласында. 1974 жылы Daily Express тілшісі Колин Маккензи Биггстің Рио-де-Жанейрода екенін білдіретін ақпарат алды; Маккензи, фотограф Билл Лавлейс және тілші Майкл О'Флаэртиден тұратын команда мұны растады және оқиғаны жариялады. Шотландиялық полиция детективы Джек Слипер көп ұзамай келді, бірақ Биггсті экстрадициялау мүмкін болмады, өйткені оның сүйіктісі, түнгі клубтың бишісі Раймунда де Кастро жүкті болды. Сол кездегі Бразилия заңдары Бразилиялық баланың анасын немесе әкесін экстрадициялауға рұқсат бермеді. 1974 жылы Рио-де-Жанейрода джаз жанкүйері Биггс Брюс Анри (америкалық контрабасшы), Джейме Шилдс және Аурео де Соузамен бірге Mailbag Blues атты өзінің өмірін музыкалық баяндап, оны кино саундтрегі ретінде пайдалануға ниеттенді. Бұл альбом 2004 жылы whatmusic.com компаниясы шығарғанға дейін табылмай қалды. 1977 жылдың сәуірінде Биггс Риоға келген Корольдік фрегаттағы бейресми ішімдікке қатысты, бірақ ол тұтқындалмады. Кіріс табу үшін Биггстің отбасы Риодағы үйінде барбекю өткізді, онда туристер Биггспен кездесіп, оның қарақшылыққа қатысқанын ести алады, бірақ ол оқиғаның шағын бөлігі болған. Биггске бұрынғы футболшы Стэнли Мэтьюс келіп, оны Риода екенін естігеннен кейін өз пәтеріне шақырды. "Біз оның үйінің артқы жағындағы шағын балконда шай ішіп отырдық, ал ол бірінші болып: 'Чарльтон Атлетик қалай істеп жатыр?' деп сұрады. Ол Чарльтонды кішкентай кезінен жақсы көріп, мені "Долинада" ойнағанын көріпті". Осы уақытта бүкіл Риода "Ронни Биггс" тостағандары, кофе тостағандары мен футболкалар пайда болды. Биггс "The Great Rock 'n' Roll Swindle" үшін екі әнге вокал жазды, Джулиен Темплдің Sex Pistols туралы фильмі. "No One is Innocent" (ә.к.а. "The Biggest Blow (A Punk Prayer)"/"Cosh The Driver") және "Belsen Was a Gas" гитарист Стив Джонс пен барабаншы Пол Кукпен бірге Бразилиядағы студияда Sex Pistols соңғы өнер көрсеткеннен кейін көп ұзамай жазылды, кейіннен ағылшын студиясында қосымша жазылды. "No One is Innocent" әні Ұлыбританияда 30 маусымда 1978 жылы сингл ретінде шығарылды және Ұлыбританияның сингл чартында 7-орынға жетті. Алмағында нацистік көшбасшы Мартин Борманның бас аспапта ойнаған британдық актер бейнеленген. 1981 жылдың наурыз айында Биггсті бұрынғы британдық солдаттар тобы ұрлап әкетті. Барбадостың жағасында оны алып кеткен қайықтың механикалық бұзылуы болды, ал қайыққа кеп қалған адамдарды ұрлаушылар мен Биггсті Барбадостың жағалау күзетшілері құтқарып, Барбадостың портына сүйреп әкетті. Ұстап кеткендер британдық полициядан сыйақы алуға үміттенген, бірақ Бразилия сияқты Барбадостың да Ұлыбританиямен жарамды экстрадиция шарты жоқ екені анықталды (шахматшы Дэвид Леви заңгерлерге ақша төлеп, оны ашқан деп мәлімдеді) және Биггс Бразилияға қайтарылды. 2006 жылдың ақпан айында Channel 4 телеарнасы оны жүзеге асырған бұрынғы британдық әскери қызметкер Джон Миллермен сұхбат алып, оны ұрлау әрекеті туралы деректі фильмді көрсетті. Команданың басшысы қауіпсіздік жөніндегі консультант Патрик Кинг болды. Бұл деректі фильмде Кинг адам ұрлаудың құпия операция болуы мүмкін екенін айтады. ITN тілшісі Десмонд Хамилл Биггсті жеке Learjet ұшағына ертіп, оны Бразилияға қайтарып, эксклюзивті сұхбат алды, сондай-ақ Биггсті қону кезінде асфальтпен сүйісуге сендірді. Ұшып кету әрекеті Биггстің сценарийін жазған Рио тұтқыны (1988) фильмінің тақырыбы болды. Фильмде Биггсті Пол Фриман ойнады. Биггстің де Кастродан туған ұлы Майкл Биггс жеті жасында Бразилияның өте табысты балалар бағдарламасының және музыка тобының мүшесі болды, Balão Mágico (1982–1986), атасына салыстырмалы қаржылық қауіпсіздік әкелді. 1993 жылы Слипер тағы да Риоға жеке миссиямен Биггсті өз еркімен үйге оралуға көндіруге тырысты, бірақ бұл сәтсіз болды. 1994 жылы неміс журналисі Улли Кульке телефон арқылы сұхбат барысында Биггс пен Слиперді біріктіруге қол жеткізді. Бұл сұхбатта екі антагонист 1974 және 1993 жылдардағы кездесулері туралы әңгімелейді. Интервью алғаш рет 1994 жылы неміс апталық Wochenpost-те (неміс тілінде) жарияланды және 2013 жылы Биггстің өліміне орай Die Welt күнделікті газетінде қайта басылды. 1997 жылы Ұлыбритания мен Бразилия экстрадициялау туралы келісімді ратификациялады. Екі айдан кейін Ұлыбритания үкіметі Бразилия үкіметінен Биггсті экстрадициялау туралы ресми өтініш жасады. Биггс енді экстрадицияға қарсы болмайтынын мәлімдеді.

In 1970, when Biggs arrived in Rio de Janeiro, Brazil did not have an extradition treaty with the United Kingdom. in Melbourne. In 1974, Daily Express reporter Colin MacKenzie received information suggesting that Biggs was in Rio de Janeiro; a team consisting of MacKenzie, photographer Bill Lovelace and reporter Michael O'Flaherty confirmed this and broke the story. Scotland Yard detective Jack Slipper arrived soon afterwards, but Biggs could not be extradited because his girlfriend, nightclub dancer Raimunda de Castro, was pregnant. Brazilian law at the time did not allow a parent of a Brazilian child to be extradited. During 1974, in Rio, Biggs, an avid jazz fan, collaborated with Bruce Henri (an American double bass player), Jaime Shields, and Aureo de Souza to record Mailbag Blues, a musical narrative of his life that he intended to use as a movie soundtrack. This album was left undiscovered until it was finally released in 2004 by whatmusic. com. In April 1977, Biggs attended an informal drinks party on board the Royal Navy frigate , which was in Rio for a courtesy visit, but he was not arrested. To provide an income, Biggs's family hosted barbecues at his home in Rio, where tourists could meet Biggs and hear him recount his involvement in the robbery, which, in fact, was minor. Biggs was even visited by former footballer Stanley Matthews, whom Biggs afterwards invited to his apartment after hearing that he was in Rio. "We had tea on the small balcony at the rear of his home, and one of the first things he asked was, 'How are Charlton Athletic doing?' It turned out he had supported Charlton from being a small boy and had often seen me play at The Valley." Around this time, "Ronnie Biggs" mugs, coffee cups and T shirts also appeared throughout Rio. Biggs recorded vocals on two songs for The Great Rock 'n' Roll Swindle, Julien Temple's film about the Sex Pistols. The basic tracks for "No One is Innocent" (a. k. a. "The Biggest Blow (A Punk Prayer)"/"Cosh The Driver") and "Belsen Was a Gas" were recorded with guitarist Steve Jones and drummer Paul Cook at a studio in Brazil shortly after the Sex Pistols' final performance, with overdubs added in an English studio at a later date. "No One is Innocent" was released as a single in the UK on 30 June 1978 and reached number 7 in the UK Singles Chart. The sleeve showed a British actor dressed as Nazi leader Martin Bormann playing bass with the group. In March 1981, Biggs was kidnapped by a gang of British ex soldiers. The boat they took him aboard suffered mechanical problems off Barbados, and the stranded kidnappers and Biggs were rescued by the Barbados coastguard and towed into port in Barbados. The kidnappers hoped to collect a reward from the British police; however, like Brazil, Barbados was found to have had no valid extradition treaty with the United Kingdom (a fact which chess player David Levy claimed to have paid lawyers to unearth) and Biggs was sent back to Brazil. In February 2006, Channel 4 aired a documentary featuring dramatisations of the attempted kidnapping and interviews with John Miller, the ex British Army soldier who carried it out. The team was headed by security consultant Patrick King. In the documentary, King claimed that the kidnapping may have been a deniable operation. The ITN reporter Desmond Hamill paid to accompany Biggs on the private Learjet returning him to Brazil and secured an exclusive interview, as well as convincing Biggs to kiss the tarmac upon landing. The kidnapping attempt was the subject of the film Prisoner of Rio (1988), which was co written by Biggs. In the film, Biggs was played by Paul Freeman. Biggs's son by de Castro, Michael Biggs, was seven years old when he became a member of the highly successful Brazilian children's programme and music band Balão Mágico (1982–1986), bringing relative financial security to his father. In 1993, Slipper travelled once more to Rio on a private mission to try to persuade Biggs to come home voluntarily, which failed. In 1994 the German journalist Ulli Kulke managed to bring both Biggs and Slipper together in a telephone interview. In this interview the two antagonists talk about their encounters in 1974 and 1993. The Interview was first published (in German) in 1994 in the German weekly Wochenpost and reprinted in the daily newspaper Die Welt in 2013 on the occasion of Biggs' death. In 1997 the UK and Brazil ratified an extradition treaty. Two months later, the UK government made a formal request to the Brazilian government for Biggs's extradition. Biggs had stated that he would no longer oppose extradition.

Ұлыбританияға оралу

2001 жылы Биггс The Sun газетіне Ұлыбританияға оралуға дайын екенін хабарлады.

Түрмеге қамау

28 жылдық мерзімі қалғандықтан, Биггс Ұлыбританияға келген соң қамауға алынатынын білді. Оның жеке ұшақпен Ұлыбританияға сапарына The Sun газеті төледі, ол Майкл Биггске жаңалықтарға эксклюзивті құқық үшін 20,000 фунт стерлинг және басқа да шығындарды төледі. Биггс 2001 жылдың 7 мамырында келді, содан кейін дереу тұтқындалып, қайта түрмеге жабылды. Ол "Англиялық ретінде Маргейт пабына кіріп, бір кружка ащы сыра ішуге" ниеттенгенін айтты. Пойыз жүргізушісі Джек Миллстің ұлы Джон Миллс кешірімсіз болды: "Мен әкемнің өлімінен пайда тапқандарды, оның ішінде Биггсті қатты жек көремін. Биггс жазасын толық өтесін". Миллс тонау кезінде алған жарақаттарынан толыққанды айықпады және 1970 жылы лейкемиядан қайтыс болды. 2001 жылдың 14 қарашасында Биггс HMP Belmarsh түрмесінің басшысы Хайндқа денсаулығының нашарлығына байланысты, мейірімділік негізінде мерзімінен бұрын босату туралы өтініш берді. Ол алты айдың ішінде Лондонның Королева Елизавета ауруханасында төрт рет емделді. Денсаулығы күрт нашарлап, қалған күндерін ұлының күтіміне беруді сұрады. Өтініш қабылданбады. 2005 жылдың 10 тамызында Биггс MRSA жұқтырғаны хабарланды. Оның өкілдері, мейірімділікпен босатуды талап ете отырып, клиентінің өлімі жақын арада болуы мүмкін екенін айтты. 2005 жылдың 26 қазанында Ішкі істер министрі Чарльз Кларк оның шағымын қабылдамады, оның ауруы өлімге алып жететін емес екенін мәлімдеді. Ішкі істер министрлігінің қайырымдылық саясаты бойынша, өмірінің соңына үш ай қалған тұтқындар босатылады. Биггстің ұлы Майкл, оның тамақтану үшін зондқа мұқтаж екенін және сөйлеуде қиындықтар бар екенін мәлімдеді. 2007 жылдың 4 шілдесінде Биггс Белмарш түрмесінен Норвич түрмесіне мейірімділік негізінде ауыстырылды. Желтоқсан айында Биггс Норвич түрмесінен тағы бір шағым түсіріп, отбасымен бірге өлуге босатуды сұрады: "Мен қартайған адаммын және менің жазалау деңгейіме шынымен лайықпын ба деп жиі ойлаймын. Мен оны қабылдадым, мен тек отбасыммен бірге өлуді қалаймын, түрмеде емес. Мырза Стро маған рұқсат береді деп үміттенемін. Мен ұзақ жылдар бойы түрмеде отырдым, мен еркін адам ретінде өлуді қалаймын. Оқиғаға өкініш білдіремін. Бұл жылдар бойы оңай болған жоқ. Тіпті Бразилияда да мен өз қолыммен тұтқынға түскенмін. "Ұлы пойыз тонаушысы" деп танылуда ешқандай мәртебе жоқ. Өмірім зая кетті". 2009 жылдың қаңтарында бірнеше инсульт салдарынан сөйлей де, жүре де алмайтыны хабарланды. Оның ұлы Майкл, сондай-ақ, Уақытша босату комиссиясы босату күнін шілдеге дейін жылжытуы мүмкін екенін мәлімдеді. Сол жылдың 13 ақпанында Биггс пневмониядан зардап шегіп, Норвич түрмесіндегі камерасынан ауруханаға жеткізілгені хабарланды. Бұл туралы келесі күні оның ұлы Майкл растады, Биггстің ауыр пневмониясы бар екенін, бірақ жағдайы тұрақты екенін айтты. Оның жағдайы туралы жаңалықтар оның ұлы Майклды мейірімділік негізінде босатуды талап етуге итермеледі. 2009 жылдың 23 сәуірінде Уақытша босату комиссиясы Биггстің 30 жылдық жазасының үштен бір бөлігін өтегенін ескере отырып, 4 шілдеде босатуды ұсынды. Алайда, 1 шілдеде Стро Комиссияның ұсынысын қабылдамады және Биггстің "өкініш білдірмегенін" айтып, уақытша босатудан бас тартты. 28 шілдеде Биггс пневмониямен Норфолк және Норвич университетінің ауруханасына қайта жатқызылды. Ол бір ай бұрын кеуде инфекциясы және жамбас сүйегінің сынуымен сол ауруханаға түскен, бірақ 17 шілдеде түрмеге оралды. Оның ұлы Майкл, жиі жариялайтын баспасөз хабарламаларының бірінде: "Бұл оның өміріндегі ең нашар жағдай. Дәрігерлер маған дереу сол жерге баруымды айтты", деді. 30 шілдеде Биггстің өкілдері оған шартты түрде босатудан бас тарту туралы шешімді даулауға "рұқсат" берілгенін мәлімдеді. Алайда, Ішкі істер министрлігі "HMP Norwich-тегі тұтқынды мейірімділік негізінде мерзімінен бұрын босату туралы өтініш" Ұлттық қылмыскерлерді басқару қызметінің қоғамдық қорғау іс-әрекеті бөліміне келіп түскенін ғана мәлімдеді. Биггс 2009 жылдың 6 тамызында, 80 жасқа толуына екі күн қалғанда, "мейірімділік негізінде" қамақтан босатылды.

Having 28 years of his sentence left to serve, Biggs was aware that he would be detained upon arrival in Britain. His trip back to Britain on a private jet was paid for by The Sun newspaper, which reportedly paid Michael Biggs £20,000 plus other expenses in return for exclusive rights to the news story. Biggs arrived on 7 May 2001, whereupon he was immediately arrested and re imprisoned. but that it was his desire to "walk into a Margate pub as an Englishman and buy a pint of bitter". John Mills, son of train driver Jack Mills, was unforgiving: "I deeply resent those, including Biggs, who have made money from my father's death. Biggs should serve his punishment." Mills never fully recovered from his injuries sustained during the robbery. He died of an unrelated cause (leukaemia) in 1970. On 14 November 2001, Biggs petitioned Governor Hynd of HMP Belmarsh for early release on compassionate grounds based on his poor health. He had been treated four times at the Queen Elizabeth Hospital, London, in less than six months. His health was deteriorating rapidly, and he asked to be released into the care of his son for his remaining days. The application was denied. On 10 August 2005, it was reported that Biggs had contracted MRSA. His representatives, seeking for his release on grounds of compassion, said that their client's death was likely to be imminent. On 26 October 2005, Home Secretary Charles Clarke declined his appeal, stating that his illness was not terminal. Home Office compassion policy is to release prisoners with three months left to live. Biggs was claimed by his son Michael to need a tube for feeding and to have "difficulty" speaking. On 4 July 2007, Biggs was moved from Belmarsh Prison to Norwich Prison on compassionate grounds. In December, Biggs issued a further appeal, from Norwich Prison, asking to be released to die with his family: "I am an old man, and often wonder if I truly deserve the extent of my punishment. I have accepted it, and only want freedom to die with my family and not in jail. I hope Mr. Straw decides to allow me to do that. I have been in jail for a long time, and I want to die a free man. I am sorry for what happened. It has not been an easy ride over the years. Even in Brazil, I was a prisoner of my own making. There is no honour to being known as a Great Train Robber. My life has been wasted." In January 2009 a series of strokes were said to have rendered him unable to speak or walk. His son Michael had also claimed that the Parole Board might bring the release date forward to July. On 13 February that year, it was reported that Biggs had been taken to hospital from his cell at Norwich Prison, suffering from pneumonia. This was confirmed the following day by his son Michael, who said Biggs had serious pneumonia but was stable. News of his condition prompted fresh calls from his son Michael for his release on compassionate grounds. On 23 April 2009, the Parole Board recommended that Biggs be released on 4 July, having served a third of his 30 year sentence. However, on 1 July, Straw did not accept the Parole Board's recommendation and refused parole, stating that Biggs was 'wholly unrepentant'. On 28 July, Biggs was readmitted to Norfolk and Norwich University Hospital with pneumonia. He had been admitted to the same hospital a month earlier, with a chest infection and a fractured hip, but returned to prison on 17 July. His son Michael said, in one of his frequent news releases: "It's the worst he's ever been. The doctors have just told me to rush there." On 30 July, it was claimed by representatives of Biggs that he had been given "permission" to challenge the decision to refuse him parole. However, the Home Office stated only that "an application for the early release on compassionate grounds of a prisoner at HMP Norwich" had been received by the public protection casework section in the National Offender Management Service. Biggs was released from custody on 6 August 2009, two days before his 80th birthday, on "compassionate grounds".

Кейінгі өмірі

Түрмеден шыққаннан кейін Биггстің денсаулығы жақсарды, соның салдарынан оны ауруханадан зейнеткерлер үйіне көшіру мүмкін деген ұсыныстар туды. Биггстің денсаулығының жағдайы жалған екені туралы айғауларға жауап ретінде оның адвокаты былай деді: «Бұл адам қайтыс болады, өлгеннен қайта тірілген Лазар болмайды, ол ауырып жатыр, өте ауыр науқас». Бірақ Биггс өзі: «Мен әлі өмір сүруге асығам. Мүмкін, Рождествоға дейін тірі қаламын, тіпті оларды таңқалдырамын, бұл керемет болар еді», – деді. 2010 жылдың 29 мамырында Биггс кеудесіндегі ауыруға шағымданып, қайтадан Лондон ауруханасына түсті. Ол Барнет ауруханасында тексеруден өтті. Оның ұлы Майкл: «Ол есінде, бірақ қатты ауырып жатыр», – деді. 2010 жылдың тамызында «Sunday Mirror» газеті Биггстің қылмыс саласындағы еңбегі үшін өмір бойы жетістік сыйлығын алатын гала-кешке қатысатынын хабарлады. 2011 жылдың 10 ақпанында Биггс тағы бір инсульт күдігімен Барнет ауруханасына жатқызылды. Оның ұлы Майкл оның есінде екенін және не болғанын анықтау үшін компьютерлік томографиядан және басқа да тексерулерден өтуге дайындалып жатқанын айтты. 2011 жылдың 17 қарашасында Биггс өзінің жаңа және жаңартылған автобиографиясын – «Ронни Биггс: Odd Man Out – The Last Straw» – Лондонның Шордич Хаусында таныстырды. Ол сөйлей алмады және баспасөзбен байланысу үшін сөздер жазылған тақтайшаны пайдаланды. 2012 жылдың 12 қаңтарында ITV Studios Биггстің әйелі Шармианның өміріне негізделген бес бөлімдік «Миссис Биггс» драмасын түсіруге тапсырыс бергенін жариялады, онда Шармиан рөлін Шеридан Смит, ал Биггс рөлін Дэниел Мейс ойнайды. Шармиан Биггс сериалдың кеңесшісі болды және «Миссис Биггс» түсіріліміне дейін 2012 жылдың ақпан айында Биггсті көру үшін Австралиядан Ұлыбританияға сапар шекті. 2013 жылдың наурыз айында Биггс өзінің пойыздағы тонауға қатысқан әріптесі Брюс Рейнольдстың қоштасу рәсіміне қатысты. 2013 жылдың шілдесінде Биггс пен Рейнольдстың қатысуымен «Ұлы пойыздағы тонаудың 50 жылдығы: 1963–2013» жарық көрді.

Өлім

2013 жылдың 18 желтоқсанында 84 жасында Биггс Солтүстік Лондонның Барнет қаласындағы Карлтон Корт күтім үйінде қайтыс болды. Оның өлімі, сәйкессіздікке орай, екі бөлімді BBC телесериалы "Ұлы пойыз тонауының" алғашқы көрсетіліміне бірнеше сағат бұрын орын алды, онда Биггс рөлін актер Джек Гордон сомдады. Биггстің денесі 2014 жылдың 3 қаңтарында Голдерс Грин крематорийінде өртелді. Оның табыты Ұлыбританияның туымен, Бразилияның туымен және "Чарльтон Атлетик" командасының шарфымен жабылған болатын. Британдық "Хеллс Энджелс" құрмет сақшылары оның табынын крематорийге қадамымен сүйреп әкелді. Биггстің қоштасу рәсімін пастор Дейв Томлинсон өткізді, ол үшін көпшілік тарапынан сынға ұшырады; Томлинсон сыншыларға "Бір-біріңді соттамаңдар, сотталмау үшін" деген Киелі кітаптағы аятты жауап ретінде келтірді.