Кіріспе

Мысырлық суретші Хусейн Амин Бикар (1913 жылы 2 қаңтарда Александрияда, 16 қараша 2002 жылы) - Мысырдың 20-шы ғасырдағы ең көрнекті суретшілерінің бірі. 1934 жылы Каирдің көркемсурет мектебін бітіргеннен кейін, ол 60 жылдан астам өмірін мектептерде және университеттерде, содан кейін баспасөз арқылы өнер сабақтарын оқытты. Бикар газеттердегі суреттеуді көркем өнер деңгейіне жақын деңгейге көтерілген журналистік өнер стилін бастағандығымен танымал және оның қарапайым және анық стилі фараондық өнердің әсерін өзінің үйлесімділігі, тыныштығы және мистикасымен көрсетеді. Бикардың журналистік үлесі суреттерден тыс, өнер сыншылы мен наративті поэзияны қамтиды. Араб балалар кітаптарын суретке түсірген алғашқы мысырлық суретші болған Бикар бұл саланың қалыптасуы мен дамуына үлкен үлес қосты. Оның портреттері мен майлы суреттері мысырлық шаруаларды, нубиялық көріністерді, өзінің туған Александриясы мен Мысырдың фараондық тақырыптарын бейнелейді. Марқұм журналист Мұстафа Әминнің сөздері бойынша: "Ол бір ғана суретші емес, ол бірнеше өнердің шебері, суретші, суретші, ақын, музыкант және философ".

Ерте өмір

Хусейн Амин Ибрагим Бикар 1913 жылы 2 қаңтарда Анфушидің маңында алыстағы кипрлік шыққан египет отбасында дүниеге келді. Ол сонымен қатар Египеттегі Бахаи дінінің ізбасары болды. Балалық шағынан Александрияда өскен Бикар суретші болуды армандағандай көрінді. Сегіз жасында лютта ойнай бастады. Тоғыз жасында ол мәдениеттік шектеулерге байланысты ересектерден тұратын еркек ұстаздарды қолдана алмайтын қоғам әйелдеріне музыка мұғалімі ретінде сұранысқа ие болды. Бикардың әкесі ол кішкентай кезінде қайтыс болды. Оның талантын үнемі көтермелейтін анасы оны он бес жасында Өнер мектебіне оқуға түскенде Каирге көшірді. Бұл мектеп Шөбрадағы Халат көшесінде орналасқан. Барлық мұғалімдер еуропалықтар болғандықтан, студенттер батыс өнеріне негізделген оқу бағдарламасын орындауға міндетті болды. Бикардың шығармашылық дамуында оның ұстаздарының бірі швед Фридман Клюзельдің рөлі ерекше маңызды болды. Ол Бикарды "портрет суретшісі ретінде дарынды" деп таныды. Өзінің сенімділігін білдіру үшін Клюзель жас студенттен өзінің портреті туралы сурет салуды өтінді. 1928 жылы Жоғары көркемсурет мектебі Білім министрлігінің қамқорлығына алынды, ал Еуропада оқыған мысырлық суретшілер көмекші, кейіннен мұғалім ретінде жұмысқа алына бастады. Бұл ұстаздар мектепте египет мұрасына деген сезімталдықты дамыта отырып, жаңа рухты енгізді. Олардың арасында ұлы мүсінші Махмуд Мохтар да болды. Бикар жоғары оқу жылында сол кездегі Мысырдың ең үздік портрет суретшісі Ахмед Сабримен бірге оқыды. 1933 жылы сыныптың үздік оқушысы болып бітірген жас Бикардың болашағы жарқын болды, бірақ 1930 жылдардағы экономикалық дағдарыс қатал шындықты әкелді. Алайда Бикар осы қиын кезеңде өмір сүру үшін ақша таба алды және, қарама-қайшылыққа орай, бүкіл мансабында оған жақсы қызмет еткен жан-жақтылықты дамытты.

Оқытушылық мансап

Бикар өте ерте кезден бастап басқаларға өнер үйретті, Александрияда он жасында ол мәдениеттік шектеулерге байланысты ересектерден тұратын еркек ұстаздарды қолдана алмайтын қоғам әйелдері үшін музыка мұғалімі болды. Алғашқы жұмыс орнының бірі - Ибрагим көшесіндегі Хелван балауыз мұражайында фольклорлық көріністерді суретке салу болды. Ол бастауыш және орта мектептерде мұғалім болып жұмыс істеді, 1939 жылы Марокко үкіметі шақыруымен Мароккоға оқыту үшін барған мұғалімдер тобының мүшесі болып таңдалды. Мароккодағы келесі төрт жыл ішінде ол испанша еркін сөйлеуді үйренді. Сонымен қатар ол Еуропаға жақын орналасқан жерін пайдаланып, көп саяхат жасады. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Бикар Берлинге сапармен барған. Оның Мароккодағы жұмысы аяқталды және Жерорта теңізі саяхатшыларға жабылды. Мысырға оралу үшін ол Оңтүстік Африканы айналып, Мыс арқылы өтуі керек болды. Ол үш ай бойы Мозамбикте портреттер түсірді, ол кезде португал колониясы және оның бағытындағы жалғыз бейтарап ел болды. 1943 жылы Мысырға оралғаннан кейін, ол өзінің бұрынғы профессоры Ахмет Сабридің көмекшісі болып тағайындалды. Бикар келесі 17 жылды сол жерде өткізді, онда ол сурет салу бөлімінің төрағасы болды, онда ол қазіргі заманғы мысырлық суретшілердің ұрпағының көпшілігін оқытты. Оның мысырлық мұраны тақырып ретінде қолдануы көптеген студенттерге әсер етті.