Сыртқы келбеті

Уитэм қалқаны - Ла Тене деп аталатын кельт өнерінің үлгісі. Қола қаптауы қайта өңделгенін көрсетеді. Ең көрнекті ерекшелігі - орталық күмбез, ол функционалдық себептермен қажет болған, өйткені ол иесіне қалқанды ауырлық орталығына жақын ұстауға мүмкіндік берді. Бастапқыда ортаңғы күмбездің айналасындағы қалқанға ұзын аяқты жабайы шошқаның былғары силуэті тігілген болуы керек, бұл қалқанның кішкентай тігіс тесіктері мен бояулары арқылы анықталды. Сондай-ақ, қалқанның дизайнына көптеген құстар мен жануарлар енгізілген. Екі ұштағы дөңгелектер құстардың басына сүйене отырып жасалды, оларды құлақтары қанатты аттармен сүйемелдеді. Бұл құстар ортаңғы омыртқасына ойылып жазылған, бұл басқа жерлердегі оюды толықтырады.

Құрылыс

Қалқан негізінен ағаштан жасалды, қазір жойылып кетті, кейіннен "Галлия қалқаны" деп аталатын дизайнға, ол б.з.б.

Маңыздылық

Қалқанды "жұмыс күші" деп сипаттаған. Еуропада бұдан басқа толық қола қапталы сақталмаған. Бұл олардың сирек кездесетіндігіне байланысты, өйткені кельт қалқандары әдетте қапталмаған ағаштан жасалатын. Қалқанды қоламен қаптаған деген ой гректер мен этрустар ықпалына ие болғандығын білдіреді. Қалқанды Британ мұражайында жұмыс істейтін, бай антиквариар Аугуст Фрэнкс сатып алған. 1872 жылы Франкс қалқанды Британдық мұражайға сыйға тартты. Ол өзінің өмірінде немесе өлгеннен кейін мұра етіп мұражайға сыйға тартқан 20 000-нан астам заттың бірі болды. [Witham Shield BM тіркеу нөмірі 1872,1213.1]

Қатысушы табылған заттар

1826 жылы үш баслы киім шынайы емес тақташасы да табылды. Бұл шыналар жиынтығы Фискертоннан жақын Уитэм өзенінен де табылған. Бұл - үш түлік шыналардың жалғыз сақталған жиынтығы, ол 8 ғасырдан бастап ағылшын-саксон тілінде жазылған. Бұл қорап Британ мұражайында да сақталған. 20 ғасырда Фискертонның жанында, Уитэм қалқанының табылған жеріне жақын жерде, дамбаны тазартқан кезде темір дәуірінің ерте ортасындағы семсермен бірге бірнеше бағаналар табылды. 1981 жылы қазба жұмыстары арқылы бағаналар ағаштан жасалған жол екені анықталды, ол дендрохронологтар б.з.д. Бұл кезде осындай ауқымды жаяу жүргінші жолын салу және күтіп ұстау инженерлік үлкен жетістік болар еді, бірақ бұл кезең ішінде ол әр он сегіз жылда бір рет жөнделіп, қосылған көрінеді. Сондай-ақ, тас жолдың айналасынан жүздеген артефакттар табылды, соның ішінде он бір найза, алты семсер, ағаш өңдеу және металл өңдеу құралдары, сондай-ақ адам бас сүйегінің жарты ай тәрізді шағылған белгісі бар, мүмкін семсерден болған; бұл жарақат адамды өлтіргені екіталай. Жиырма жылдан кейін, осы жердегі қазба жұмыстары кезінде, төбе жолдың тағы да бірнеше бөлігі қазылып алынды, олардың кейбіреулерінде бірнеше метрлік бағаналар, сонымен қатар толық найза, валюталық бағана, семсер, пышақ және кейбір қола арматуралар бар. Олардың барлығы жерленгенге дейін әдейі зақымдалған сияқты. Ең маңызды табылған жер - темір дәуіріндегі екі қайық. Осы қайықтың бірі, сондай-ақ осы жердің басқа да жәдігерлері Линкольн қаласындағы Жинақтамадан көрінеді. Жол айналасындағы аумақ 2006 жылы Линкольнширдің жабайы табиғат қорығы ретінде ашылды.