Кіріспе

Конрад Салингер (30 тамыз, 1901, Бруклин, Массачусетс 17 маусым, 1962, Пасифик Палисадес, Калифорния) - Париж консерваториясында классикалық композиция оқыған американдық композитор, оркестрдің жетекшісі және композитор. 1931 жылдан 1938 жылға дейін Бродвейде тоғыз қойылым мен 1931 жылдан 1962 жылға дейін жетпіс бестен астам фильмнің оркестрлеуімен танымал. Кинотанушы Клайв Хиршхорн оны кинода жұмыс істеген ең үздік оркестрлеуші деп санайды. Карьерасының басында кино композиторы Джон Уильямс Сэлинджермен көп уақыт өткізді.

Голливудтық мансап

Бродвейдегі шәкірттік кезінде Сэлинджер өзінің болашақ МГМ музыкалық директоры Джонни Гринді алғаш рет Нью-Йорктегі дыбыс фильмдерінің алғашқы күндері негізгі ерекшеліктер басталғанға дейін көрсетілуі үшін кинофильмнің овертураларын жазған кезде кезде кездестірді. 1930 жылдардың аяғында Саллинджер Голливудқа алғаш рет Альфред Ньюменмен жұмыс істеуге келді (мысалы, "Бейісуге туылған" және "Гунга Дин") және сонымен қатар атақты Бродвей оркестрін ұйымдастырушы Роберт Рассел Беннеттпен Фред Астер мен Джинджер Роджерстің 1938 жылғы "Кейрфри" бейнесінің аранжировкасында жұмыс істеді. Сэлинджер 1942-1962 жылдар аралығында түсірілген мюзиклдердің ең үздік оркестрін құрастырушы ретінде танылған. Ол математикалық музыкалық прогрессияларды ықпалды теоретик Джозеф Шиллинджердің, оның басқа студенттері Джордж Гершвиннің және Бродвей / Голливудтың Ted Royal, Эдвард Б. Пауэлл және Герберт В. Спенсер сияқты ірі оркестрлерінің астында зерттеді. Сол кездегідей, Салинджер әдеттегіден әлдеқайда кіші оркестрді қолданған, алайда оның аранжировкаларында бай, күрделі дыбыс болды. Соллинджердің қолданған оркестрінің көлемі әдеттегі үлкен студиялық оркестрден кіші болғаны, іс жүзінде байқалмайтын, бірақ Соллинджер жұмыс істеген фильмдердегі оркестрлік дыбыстың сапасы әлдеқайда жақсарған сияқты, бұл шындықтың жоғары сенімділігі бұрын болғаннан әлдеқайда аз бұрмалау. Алайда, Хью Фординнің 1975 жылы МГМ-де "Қуаныш әлемі: босатылған бөлім" атты кітабында МГМ мюзиклдерімен айналысқан композитор-дирижер Адольф Дойч, Салингермен бірнеше фильмде жұмыс істеген, Джером Керннің 1946 жылғы биографиялық фильміне арналған оркестрлеуді сынға алды. Бұл Kern сияқты композитор үшін "өте күрделі" (Сэлинджер жақсы қабылдамаған сын) және ол Салингермен 1951 жылғы "Шоу-боттың" (Керннің музыкасы) фильміндегі оркестрлеу стилін "еңгілдетсе", ғана жұмыс істейтінін айтты. (Екеуі оны жапқан және сол фильмде және одан кейінгі басқа фильмдерде жұмыс істеді, ол үшін Оскар сыйлығына бірге тағайындалды.) Сэлинджер MGM-ге танымал мюзиклдердің көпшілігін оркестрленді. Олардың ішінде 1951 жылғы Шоу-боттың үстіне, "Қыздар шашырауы" (1943 жылғы нұсқа), "Меніңмен кездесу" (1944) (оның ішінде "Трольдік әннің" есте қаларлық аранжировкасы бар), "Аңқалар" (1945), "Жақсы жаңалықтар" (1947) фильмінің нұсқасы, "Жазғы демалыс" (1948), "Қалада" (1949 жылғы фильм нұсқасы, "Анни тапшығыңды ал, жаңбырда ән шырқа" (1952), "Маған сәлем бер, Кейт, жеті ерлі-зайыпты" (1953) фильмінің нұсқасы, "Жеті бауырлас үшін жеті қалыңдық" (1954), "Париждегі америкалық" (1951), "Банда вагоны" (1953), Джин Келлидің 1956 жылғы балет фильмінің алғашқы нұсқасы "Бейкеге шақыру" және алғашқы музыкалық фильм Gigi (1958). Оның "Лернер мен Лоуэдің бригадасы" (1954) балетті сахналық қойылымдарындағы керемет музыкасы музыкалық қойылымдардың алтын дәуіріндегі оркестрлеу өнерінің ең жоғары нүктесі ретінде танымал болды.

Тану

Салинджердің көптеген фильмдері оларда көрсетілген музыканы бейімдеу үшін Оскар сыйлығына ұсынылса да, сол кездегі индустрия практикасына сәйкес, номинациялар әдетте музыкалық директорларға / дирижерлерге (мысалы, Адольф Дойч немесе Андре Превин) беріледі, оркестрлерге емес. Сол кездегі ең үздік әншілердің бірі - Бір қызығы, Соллинджердің режиссерлік еңбегі "Париждегі америкалық" фильм де сол жылы сол сыйлыққа ұсынылды, сондықтан екі фильм де Оскар жарысында бір-біріне қарсы тұрды. Бірақ "Париждегі америкалық" деген фильмде номинация тек Джони Гринге ғана берілді, ол фильмде естілген Джордж Гершвиннің музыкасын жүргізді, бірақ Салинджерге емес. Сол жылы Грин жеңіп алды; Сэлинджер ешқашан Оскар сыйлығын алған жоқ. Өзінің өмірінде танымалдылықтың жоқтығына қарамастан, Сэлинджер кино музыка индустриясында жоғары бағаланды; тұрақты және кейде кредиті жоқ жұмыс істеді (мысалы, Жером Моросстың үлкен елі). Ол кейбір джаздық аранжировщиктермен, көбінесе Скип Мартинмен және бір рет Нельсон Риддлмен "Жоғары қоғам" (1956) үшін ынтымақтастыққа келісті. Сэлинджер фильм үшін 20-ғасырдың ортасындағы барлық ірі танымал композиторлардың музыкасын оркестрледі, соның ішінде Ирвинг Берлин, Джордж Гершвин, Роджерс және Харт және Коул Портер. 1948 жылы "Сөздер мен музыка" биофильміне қатысқан Рихард Роджерс әндерінің оркестрлеуі мен ұсынылуы үшін жұртшылық алдында алғысын білдірді. Барбра Стрейзанд өзінің түпнұсқа оркестрлеулерін табуға болатын кезде қайта пайдалануға деген талапты қойды және Стенли Донен, Дебби Рейнольдс, Джонни Грин және Андре Превин сияқты әріптестері кейіннен оның музыкалық қабілеттеріне құрмет көрсетті. Сэлинджердің еңбектері 1970 жылдан бастап "That's Entertainment!" жинақталған фильмдер мен компакт-дискідегі оның көптеген бастапқы саундтректері. Британдық дирижер Джон Уилсон өзінің шығармаларын MGM классикасының түпнұсқа оркестрлеулерін қайта құруды ұсынатын концерттер мен жазбалар сериясымен қайта танымал етті.

Соңғы кредиттер

1962 жылы Сэлинджер күмәнді жағдайда кенеттен қайтыс болды. Интернет-кино дерекқорында оның ұйқыда жүрек соққысына ұшырағаны айтылған, бірақ Салинджер өзін-өзі өлтірген деп мәлімделген. Ол 1961 жылы Бел Эйрдегі өртте үйінен айырылды, полиция оның күйзелісіне себепші болған деп санайды. Соңғы рет 1962 жылы Билли Роуздың "Джамбо" фильмінде жұмыс істеді. Ол үлкен жетістікке қол жеткізбеді, ол не сыншы, не коммерциялық тұрғыдан. Фильм 1935 жылы Роджерс пен Харттың сәтті емес сахналық мюзикліне негізделген, бірақ шоуда "My Romance", "Little Girl Blue" және "The Most Beautiful Girl in the World" атты үш хит пайда болды. Сол кезде ол кино мен теледидар үшін музыкалық шығармалар жазды. Оның жазған A тізіміндегі фильмдердің сазгерлері арасында 1953 жылғы романтикалық комедиясы "Ұйқас әйел" және 1958 жылғы драма "Жалғыз жүректер"; оның жұмыс істеген кейбір теледидар сазгерлері 1950 жылдардың аяғындағы "Вагон пойызы" және "Бакалавр әкесі" сериалдары.