Кіріспе
1835 жылы жазылған Гаэтано Донизеттидің трагедиялық операсы Марино Фальеро (немесе Марин Фальеро) - Гаэтано Донизеттидің үш актідегі трагедия лирикасы немесе трагедиялық операсы. Джованни Эммануэле Бидера Казимир Делавиннің пьесасынан кейін итальяндық либреттоны, оның түзетулерімен жазды. Ол Лорд Байронның "Марино Фальеро" (1820) драмасынан шықты және Венеция дожы Марино Фальероның өміріне негізделген. Россини Théâtre Italien-тің музыкалық директоры ретінде сол кездегі итальян композиторлары Донизеттти мен Винченцо Беллинидің шығармаларын жазды. Екеуі де Париждегі осы үй үшін опера жазды, Беллинидің үлесі өте табысты болды I puritani. Донизетті операсының премьерасы 1835 жылы 12 наурызда (I puritani-ден бірнеше айдан кейін) болды. Алайда, бұл Донизеттідің Парижде тұңғыш рет премьерасы болған операсы болды.
Marino Faliero (or Marin Faliero) is a tragedia lirica, or tragic opera, in three acts by Gaetano Donizetti. Giovanni Emanuele Bidera wrote the Italian libretto, with revisions by it, after Casimir Delavigne's play. It is inspired by Lord Byron's drama Marino Faliero (1820) and based on the life of Marino Faliero (c.1285 1355), the Venetian Doge. Rossini, acting as the Théâtre Italien's music director, had commissioned works by the outstanding Italian composers of the day—Donizetti and Vincenzo Bellini. Both wrote operas for that house in Paris, Bellini's contribution being the hugely successful I puritani. Donizetti's opera, which premiered on 12 March 1835 (a few months after I puritani) was not nearly as much of a success. However, it marked Donizetti's first opera to have its premiere in Paris.
Өнер тарихы
Париж премьерасынан кейін Марино Фальеро 1835 жылы 14 мамырда Лондонның Ковент-Гарден қаласында және 1836 жылы Флоренциядағы Альфери театрында ұсынылды. АҚШ-та оның алғашқы көрсетілімі 1842 жылы 22 ақпанда Нью-Орлеандағы Сент-Чарльз театрында болды. XIX ғасырда опера бірнеше рет қойылды, бірақ XX ғасырда ол сирек кездесті. Бергамодағы Донизетти фестивалі бұл шығарманы 2008 жылы сахнаға шығарды.
1-ші акті
Венеция догтары Марин Фалиероның әйелі Еленаның атына патрициан Стено үнемі шабуыл жасайды, бірақ ол оның ұсыныстарын қабылдамайды. Стено кейін Венеция Арсеналының бастығы Исраэль Бертуччиді жұмысшыларының алдында қорлайды. Стено осы қылмыстары үшін жазаланады, бірақ Фалиеро жазаның жеңілдетілгендігіне ашуланады. Дож сарайында Израиль Фалиероны Стено мүше болып табылатын Қырық кеңеске қарсы құпиялануға қосылуға сендіреді. Елена мен оның сүйіктісі Фернандо, Фалиероның немере інісі, ажырасуға шешім қабылдайды. Ол қызды абыройдан айыру үшін қаладан кетеді. Ол оған оны еске алу үшін парда береді. Әңгіменің шыңы сарайдағы маскалы балда Фернандо Стеноны Еленаны тағы да қорлағаны үшін дуэльге шақырады.
2-ші акті
Дуэль болғаннан кейін Фернандоны заговоршылар кездесетін Basilica dei Santi Giovanni e Paolo базиликасының жанында өліп жатқан күйінде табады. Фалиеро оның өлімі үшін кек алуға ант береді.
3-ші акт
Құрлық мүшелерінің бірі сатқындық жасағаннан кейін құлады және Дождың сарайындағы сот барысында дож өлім жазасына кесіледі. Ажырату алдында Елена Фернандомен болған махаббат туралы мойындады. Фалиеро оны қарғай бастайды, бірақ өлімінің жақындағанын сезініп, оны кешіреді. Фалиероны алып кетеді. Сахнада жалғыз қалған Елена ұстаның балтасының дыбысын естиді, айқайлайды және құлап қалады.
Жазбалар
ЖылКоллектор:Марино Фалиеро,Исраэле Бертуччи,Фернандо,ЭленаКөрермендер,Опера үйі және оркестрЛейбл1976 Чезаре Сипи,Лицинио Монтефуско,Джулиано Чианнелла,Мариса ГальваниЭлио Бонкомпани,РАИ Милан симфониялық оркестріАудио CD: BongiovanniCat: 2408/9 2;Myto RecordsCat: MCD 054.3142002 Микеле Пертузи,Роберто Сервиле,Роквелл Блейк,Мариелла Девиа Оттавио Дантоне,Регио Парма театрының оркестрі мен хоры ((Пармадағы спектакльді жаздыру, 2 қаңтар)Аудио CD: Опера үйіCat: CD 820DVD: HardyCat: HCD 40252008 Джорджо Сипи,Лука Грасси,Мариса Магриван,Бруно Берггини,Бруно Берггини және Берггини Октябрьдегі Гаано Музы Фильм Музы фестиваліФи Фильмё Дьетти, Наццо, Театро, Нацикло, Нациксо, 2 ноябрь 31 (DVD) 2.1102