Кіріспе

Артур Миллер пьесасы - Құлаудан кейін - американдық драматург Артур Миллердің пьесасы.

Өндірістер

Пьесаның премьерасы Бродвейдегі ANTA Washington Square театрында 1964 жылы 23 қаңтарда өтті және 208 қойылымнан кейін 1964 жылы 29 мамырда жабылды. Сценарийде Миллермен бірлесіп жұмыс істеген Элия Казанның режиссерлік еткен фильмінде Барбара Лоден Мэгги және Джейсон Робардс-младший Квентин рөлінде, Ралф Микер Микки, Саломе Дженс Холга рөлінде және Фэй Дунавей медбике рөлінде ерте кездесті. 1967 жылы Казанның әйелі болған Барбара Лоден 1964 жылы Тони сыйлығын үздік көрнекті актрисаның пьесасы үшін жеңіп алды, ал Джейсон Робардс 1964 жылы Тони сыйлығына үздік актердің пьесасы үшін ұсынылды. 2004 жылы бұл спектакль 25 маусымнан 12 қыркүйекке дейін Роундабут Театр Компаниясының қойылымында Бродвейде American Airlines Театрында қайта жаңғыртылды. Режиссер Майкл Майер, актерлік құрамда Питер Крауз және Карла Гугино болды. Пьеса 2005 жылы драмалық үстел сыйлығына үздік сахналық дизайн үшін ұсынылды (Ричард Гувер).

Талдау

After the Fall, Миллердің жеке шығармаларының бірі, Миллердің Мэрилин Монродан ажырасқанына байланысты жеке сын: сюжет Нью-Йорк қаласының еврей зиялысы Квентиннің ойынан өтеді. Ол өзінің өмірін қайта қарастыруды шешеді. Ол өзінің соңғы махаббаты Холгаға үйленуі керек пе, жоқ па. Кейбіреулер бұл пьесаны Миллердің шынайы өміріне тым ұқсас деп сынға алды, өйткені Мэггидің өзін-өзі өлтіруі Миллердің бұрынғы әйелі Монроның шамадан тыс дозадан өліміне ұқсас. Басты кейіпкер Квентиннің сезімдері Миллердің өзінің сәтсіз некесі туралы ойлары деп жиі есептеледі. Мысалы, Сара Брэдфордтың "Американың патшайымы: Жаклин Кеннеди Ониссистің өмірі" атты өмірбаянында айтылғандай, Артур Миллерді Малро кешкі асында өз үстеліне отырғызатындай бағалаған Джеки, 1964 жылы 23 қаңтарда Нью-Йоркте ашылған "Жиіктен кейін" пьесасында Мэрилинге сатқындық жасағаны үшін оған қарсы шықты. [Джеки Кеннеди үшін] адалдық - мінездің түпкі сынағы, ал Мэрилинді өзінің игілігі үшін тастап кеткен өзін-өзі жойғыш жезөкше ретінде бейнелеуде Миллер оны сәтсіз аяқтады. Пьеса Миллердің аз танымал шығармаларының бірі болып қала береді, ол сюжеттің және орнатудың сызықтық емес, көбінесе сюрреалистік сипатына байланысты; пьесаның барлық, бірақ бастапқы және соңғы секундтары басты кейіпкердің миында өтеді, бұл концлагерь күзет мұнарасының алдындағы бір креслодан тұратын жиынтықпен бейнеленеді, оны жарықтардан, шұңқырлардан және тіректерден тұратын алып, бұрылыңғыр пандус қоршайды. Сюжеттің сюжеті уақыт аралығында өтеді, ал оқиғаның сызықтық емес табиғатына байланысты кейіпкерлер мен оқиғалар кейіпкердің есте сақтауында пайда болады. Ойының табиғатын көрсететін олар жиі жоғалып кетеді және олардың оқиғалары кейінірек ойынға дейін шешілмеген болып қалады, содан кейін олар қайтадан пайда болады. Франк Рич былай деп жазды: "Квентин қоғамдық және жеке апаттардың шошынышына куә болды: қор нарығының құлдырауы, Холокост, Маккартилердің сиқыршылық аңшылықтары және шоу-бизнестің құрметті адамының өзін-өзі жойғаны, ол оған үйленген".

Теледидар

Бұл пьесаның теледидарлық нұсқасы 1974 жылы желтоқсанда NBC телеарнасында көрсетілді. Фильмде Фей Дунавей, Кристофер Пламмер, Биби Андерсон және жас Брук Шилдс ойнады, режиссері Гилберт Кейтс болды. Артур Миллер өзінің алғашқы сахналық пьесасының негізінде телеплей жазды.