Кіріспе
Фильм мен дыбысты біріктіру процесі Фильмдегі Три Эргон дыбыс жүйесін 1919 жылы үш неміс өнертапқышы, Йозеф Энгл (18931942), Джозеф Массоль (18891957) және Ханс Вогт (18901979) әзірледі. Жүйе фотоэлектрлік жазу әдісін және стандартты емес фильм өлшемін (42 мм) қолданды, онда дыбыс трассасы 35 мм фильммен біріктірілді. Швейцариялық қаржыгерлермен бірге өнертапқыштар Цюрихта Tri Ergon AG компаниясын құрып, нарықты өз өнертабыстарымен қызықтыруға тырысты. Уфа 1925 жылы Tri Ergon процесінің неміс дыбыстық фильмдерінің құқықтарын алды, бірақ алғашқы дыбыстық фильмнің техникалық сәтсіздікке ұшырағанынан кейін жүйені тастады. Tri Ergon жүйесі нарыққа басқа да дыбыс фильмдері процестері келіп жатқан кезде пайда болды. Компания көп ұзамай 1928 жылы Tobis синдикатын құру үшін бірнеше бәсекелестермен бірікті, оған 1929 жылы Klangfilm AG синдикаты қосылды және 1930 жылы Tobis Klangfilm деп қайта аталды. Три Эргон Тобис Клангфильмнің қолданылуы арқылы Германияда және Еуропаның көп бөлігінде аудиофильмдер үдерісіне айналған кезде, американдық кинокомпаниялар әлі де өздерінің патенттері туралы дау-дамайда болды. Бір уақыт бойы Три Эргон америкалықтардың өздерінің дыбысты фильмдерін Германияда және басқа да еуропалық елдерде көрсету әрекеттерін сәтті тоқтатты, 1930 жылы Парижде келісім бойынша еркін картель құрылды. Алайда, Fox Film Corporation компаниясының Уильям Фокс Tri Ergon жүйесінің АҚШ-тағы құқықтарын сатып алды және Tri Ergon AG қолдауымен 1929 жылы американдық кино индустриясының көп бөлігіне қарсы патенттік құқық бұзушылық туралы соғыс бастады. Бұл дау 1935 жылы ғана шешілді, ол кезде Фокс АҚШ Жоғарғы Сотында өзінің соңғы апелляциясын жоғалтты. 1936 жылы наурыз айында жаңа Париж келісіміне қол қойылды, ол Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін сақталды. Три-Эргон жүйесі соғыс кезінде Германияда және континентте қолданыла берді. Tri Ergon атауын пайдаланған бірнеше компаниялар болды: Tri Ergon AG (Зюрих, Швейцария), 1923 жылы өнертапқыштардан 1919 жылғы түпнұсқа патенттердің құқықтарын алды Tri Ergon Musik AG (Сент-Галлен, Швейцария), 1926 жылы құрылған, Германиядан тыс әлемнің қалған бөлігі үшін патенттерді ұстады Tri Ergon Musik AG (Берлин), фонограф жазбаларын жасап, Германия үшін патенттерге ие болды, 1927 жылы құрылған: Санкт-Галлен компаниясының еншілес компаниясы немесе филиалы Tri Ergon Photo Electro Records (Берлин), Tri Ergon Musik AG (Берлин) дың лейблі еншілес компаниясы
The Tri Ergon sound on film system was developed from around 1919 by three German inventors, Josef Engl (1893–1942), Joseph Massolle (1889–1957), and Hans Vogt (1890–1979). The system used a photoelectric recording method and a non standard film size (42mm) which incorporated the sound track with stock 35mm film. With a Swiss backer, the inventors formed Tri Ergon AG in Zurich, and tried to interest the market with their invention. Ufa acquired the German sound film rights for the Tri Ergon process in 1925, but dropped the system when the public showing of their first sound film suffered technical failures. The Tri Ergon system appeared at a time when a number of other sound film processes were arriving on the market, and the company soon merged with a number of competitors to form the Tobis syndicate in 1928, joined by the Klangfilm AG syndicate in 1929 and renamed as Tobis Klangfilm by 1930. While Tri Ergon became the dominant sound film process in Germany and much of Europe through its use by Tobis Klangfilm, American film companies were still squabbling over their respective patents. For a time Tri Ergon successfully blocked all American attempts to show their sound films in Germany and other European countries, until a loose cartel was formed under an agreement in Paris in 1930. However, William Fox of the Fox Film Corporation acquired the US rights for the Tri Ergon system and, backed by Tri Ergon AG, began a patent infringement battle in the courts in 1929 against much of the American film industry. The dispute wasn't settled until 1935, when Fox lost his final appeal in the US Supreme Court. A new Paris accord was signed in March 1936, which held until the start of the Second World War. The Tri Ergon system continued in use in Germany and the continent during the war. There were a number of companies which used the Tri Ergon name:
Tri Ergon AG (Zurich, Switzerland), acquired the rights to the original 1919 patents from the inventors in 1923
Tri Ergon Musik AG (St. Gallen, Switzerland), founded c1926, held the patents for the rest of the world outside Germany
Tri Ergon Musik AG (Berlin), which made phonograph records and owned the patents for Germany, formed in 1927: a subsidiary or branch of the St. Gallen company
Tri Ergon Photo Electro Records (Berlin), a record label subsidiary of Tri Ergon Musik AG (Berlin)
Этимология
Три Эргон атауы "үштің жұмысы" дегенді білдіреді және ол үшті білдіретін три, және ργον, , "әрекет, іс-әрекет, жұмыс, еңбек немесе міндет" дегенді білдіреді; (ағылшынша жұмыс) дегенге ұқсас. Эрг те ργον деген сөзден шыққан.
Дизайн
Три Эргон процесі кейіннен RCA Photophone қолданған "өзгермелі аймақ" әдісі емес, Movietone және Ли Де Форесттің Phonofilm қолданған "өзгермелі тығыздық" әдісін қолдана отырып, дыбысты фильмге жазуды қамтиды. Tri Ergon дыбысты қабылдау үшін механикалық қозғалатын бөлшектері жоқ микрофонның арнайы түрін (Катодофон) және өзгермелі тығыздықтағы пленкамен жазу үшін арнайы электр разрядты түтік қолданды. Дыбысты қайта шығару үшін жүйе электростатикалық дыбыс шығару құрылғысын қолданды. Три-Эргон жүйесіндегі екі нақты патент кейіннен дау туғызды. Tri Ergon фильмінде стандартты 35 мм фильмнің шеттеріне қосымша 7 мм дыбыс таспасы бекітілді, нәтижесінде жаңа 42 мм кеңдікті фильм пайда болды. Бұл "қос басу" әдісі арқылы жүзеге асырылды, онда фильм мен дыбыс жолдары бөлек жазылды және әзірленді, содан кейін ортақ оңға бірге басылды. Бұл стандартты проекторларды арнайы түзетуді талап етті, бұл салада жақсы қабылданбады. Екінші патент - "flywheel" ("ұшақ дөңгелегі") - дыбысты қайта жаңғырту құрылғысы арқылы пленканың бірқалыпты ағылуына мүмкіндік берді. Түпнұсқа Tri Ergon дыбыстық кинопроекторы (1923 жылы) Германияның Мюнхен қаласындағы Неміс мұражайының коллекциясында.
Басталуы
Массоль, Энгл және Вогт 1919 жылы Германияда патент алды және 1922 жылы 20 наурызда АҚШ-та патент алуға өтініш берді. Tri Ergon дыбыстық фильмдерінің алғашқы қоғамдық көрсетілімі 1922 жылдың 17 қыркүйегінде Берлиннің 68-ші Курфюрстендаммдегі кинотеатрда өтті. Тақырыбы: "Біріншіден, бұл - біздің басты мақсатымыз". Бұл голланд жазушысы Герман Хейерманстың 1903 жылы Берлинде 1907 жылдан 1911 жылға дейін өмір сүрген бір актілік пьесасының экрандастырылуы. Бұл пьесаның ерекшелігі - барлық рөлдерді бір актер ойнады. Бұл фильмнің әлі күнге дейін ешбір көшірмесі жоқ. Өздерінің процесін одан әрі дамыту үшін өнертапқыштар өздерінің патенттерін Швейцарияның Санкт-Галлен қаласында Tri Ergon AG компаниясын құрған швейцариялық қаржылай қолдаушыларға сатып жіберді. 1924 жылы Universum Film AG (Уфа) Warner Brothers компаниясы шығарғандарға ұқсас дыбыспен үш сағаттық вадевиль қысқаметражды фильмдер шығарды. Tri Ergon AG 1925 жылдың қаңтарында Уфаға фильмді түсіру құқығын берді және Масолле қысқа уақытқа Уфаның алғашқы дыбыстық фильм бөлімшесінің техникалық директоры болды. Алайда, стандартты емес фильм форматы танымал болмады: тіпті 1925 жылы Германияның жақсы танымал турнесі де көп қызығушылық туғызбады. Уфаның Tri Ergon жүйесін пайдаланған алғашқы дыбыстық фильмі, 20 минуттық қысқа фильм ("The Match Girl") режиссері Гвидо Багиер. Багиер (1922-1927 жылдары Уфада продюсер және музыкалық кеңесші болып жұмыс істеген) фильмге музыка жазды; сценарийді Ханс Кизер жазды. Ол 1925 жылы желтоқсанда Моцартзалда премьера болды, бірақ дыбыс сапасы жағынан толықтай сәтсіздікке ұшырады. Багиердің айтуынша, бұл фиаско ойнату құрылғысындағы техникалық проблемаларға байланысты болды.
Parufmet келісім-шарты
Осы арада Уфа, дыбысты фильмдер мәселесінен аулақ болғаннан кейін, Ф. В. Мурнаудың Der Letzte Mann (1924) сияқты арнайы құрастырылған музыканы орындайтын симфониялық оркестрмен бірге өте қымбат үнсіз фильмдер шығарумен, сондай-ақ Фриц Лангтың Die Nibelungen екі бөлігімен Готфрид Гуперцтің музыкасымен бірге болды. Paramount Pictures және Metro Goldwyn Mayer 1925 жылдың желтоқсанындағы Parufamet келісімінің қаржылық бұзушылыққа аяқ басқан, бұл арқылы американдық фирмалар американдық фильмдерді көрсету үшін Уфаның барлық алғашқы театрларын (және кірісін) бақылауға алды. Осы келісімнің қолданылуы кезінде Берлиндегі Уфа кинотеатрларында тек бір ғана маңызды неміс фильмі көрсетілді: Джо Мейдің "Техастағы фермер" деген бейнем фильм. Фильмнің жарнамасы болмады және бір аптадан кейін Ufa Palast am Zoo-да қойылмай қалды. АҚШ кинотеатрларында неміс фильмдері көрсетілмеген, ал Parufamet келісім-шарты қолданыста болған кезде Уфа Германияда жаңа фильмдер түсірмеген. Шетелдік капиталдың осы инъекциясы 1926 жылы Уфаның Нойбабелсбергтегі жаңа Große Halle студиясының құрылысына мүмкіндік бергенімен (бұрынғы жылы Уфаның зоопарк сарайын қайта салған Карл Стах Урах жобалаған), Уфаның басшылығы Эрих Поммердің өндіріске жауапты болуымен орасан зор сомада шығындарды жалғастырды. Лэнгтің Метрополисі (шамамен) 1000 доллардан астам шығынға ұшырады. Дегенмен, Метрополисті бүкіл Германияда көруге болатын жалғыз орын - екінші деңгейдегі фильмдерді көрсететін кішкентай, бірақ сәнді безендірілген кинотеатр - Уфа Павильон ам Ноллендорфплац. Кірістер бюджет қаражатының шамамен 0,01 пайызын құрады.
Тобис және картель соғыстары
RKO (RCA-дан құрылған) сияқты бәсекелес американдық дыбыстық кинокомпаниялар Германияда көбірек ұйымдастырылды. Нарықты американдық үстемдіктен қорғау үшін неміс үкіметі барлық маңызды неміс дыбыстық фильмдерінің патенттерін карточкалау үшін лоббистік әрекет жасады, ал 1928 жылы 30 тамызда Tri Ergon патенттерін және тағы бірнеше жүзін біріктіру үшін Tobis Tonbild Syndicate A. G. құрылды. Тобис синдикатын құраған төрт негізгі компания: Messter Ton Film, 1903 жылдан бері дыбыс фильмдерін жасап, көрсетіп жүрген неміс кино өнеркәсібінің негізін қалаушы Оскар Месстер Берлинде құрған. Ол 1917 жылы Уфамен біріктірді және бірқатар маңызды дыбыстық фильмдерге патент алды. Tri Ergon Musik AG (St. Gallen) 1926 жылы Tri Ergon AG (Зюрих) құрды, ол 1923 жылдан бастап 1919 жылы алғашқы өнертапқыштар тіркеген патенттерге ие болды. Бұл Tri Ergon Musik AG (Берлин) компаниясының бас компаниясы болды, оны 1927 жылы 12 мамырда Masolle құрды, ол дыбысты фильмдер мен фонограф жазбаларын фильмнің саундтректерінде қолданылатын фотоэлектрлік әдіспен жасады. Жазбалар Tri Ergon Photo Records деген атпен сатылды. Deutsche Tonfilm AG (Ганновер), 1925 жылы неміс тілді елдер үшін Petersen Poulsen патенттерін сатып алған, Phoebus Film (Берлин) компаниясымен дыбысты фильмдер шығару үшін монополиялық келісімшартқа қол қойды. Deutsche Tonfilm, Phoebus Film және Lignose Hörfilm (Жюль Гринбаумды қараңыз) барлығы 1925 жылы құрылған IG Farben химиялық өнеркәсіптік алып компаниясымен байланысты. Голландиялық H. J. Küchenmeister фирмасы 1925 жылы "Meisterton" дыбыстық фильмдерін өзінің Ultraphone дыбысы диск жүйесінде жасай бастады, ол екі граммофонды қабылдау инелерін стерео сияқты дыбыс беру үшін қолданды. Ол 1928 жылы қазан айында Амстердам қор биржасында іске қосылған Küchenmeisters Internationale Ultraphoon Maatschappij NV (Ultraphone) холдинг компаниясын құрды. Ол тез арада неміс мүдделерімен бірігіп, H. J. Küchenmeister Kommanditgesellschaft (Берлин) құрды. Бұл келісім бойынша Tobis Tri Ergon Musik AG (Берлин) компаниясын сатып алу опционын сатып алды және Tri Ergon Musik AG (St. Gallen) компаниясымен Tri Ergon дыбыс фильмдерінің патенттерін пайдалану туралы келісім жасады. Тобис 1929 жылы Кухенмейстердің толықтай бақылауында болды. I Kiss Your Hand, Madame ("Менің қолымнан сүйемін, ханым") Тобистің дыбыспен түсірілген алғашқы фильмі болды. Гарри Лидтке мен Марлен Дитрихтің қатысуымен 1929 жылы 16 қаңтарда премьерасы болды. Диалогсыз фильмнің жалғыз дыбыс сегменті тенор Ричард Таубер саундтректегі атау әнін (00:32) әндегенде пайда болады. Тейбер Лидтке мен Дитрихпен бірге фильмнің жарнамалық кадрларында көрінсе де, ол өзі экранда пайда болған жоқ. 1928 жылы Кухенмейстердің "Meisterton" дыбыс жүйесін орнатып, 800 кинотеатр желісі. Тобистің басты бәсекелесі 1929 жылдың басында Siemens & Halske, AEG және Polyphon Werke A. G. (Polydor жазбаларын сатты) арасында құрылған Klangfilm синдикаты болды. 1929 жылдың наурызында Тобис Клангфильммен бірікті, ал нәтижесінде пайда болған синдикат 1930 жылы Тобис Клангфильм деп қайта аталды. Tobis Klangfilm британдық және француздық Phototone компанияларымен және British Talking Pictures, Ltd. Бұл Ли де Форестің патенттерін Тобис Клангфильмге қолжетімді етті. Tobis Klangfilm компаниясының бүкіл Еуропа бойынша (соның ішінде Tobis Portuguesa) және Ұлыбританияда өндіріс, тарату және жабдықтар бөлімшесі болды. Сонымен қатар, 1929 жылы Уфа және Клангфильм өздерінің дыбысты фильмдерін шығару үшін жеке келісімшарт жасады. Тобис (бәлкім, 1925 жылы Уфамен болған сәтсіздіктің кесірінен) фильм өндіруші ретінде ұлы Уфамен тікелей бәсекеге түсті. 1929 жылы наурыз айында Баден-Баден фестивалінде Вальтер Раттманның Тобис фильмі Мелодия дер Велт (Әлемнің әуені) премьерасы 40 минутқа созылған ең ұзақ неміс дыбысты фильмін ұсынды. Tobis Klangfilm Warner Bros. және Electrical Research Products, Inc. (ERPI) -Western Electric компаниясының еншілес компаниясын патенттік құқық бұзушылық үшін өзінің дыбыстық кино жабдықтарын таратқаны үшін сотқа берді. Бірнеше сот ісі аяқталғаннан кейін, 1929 жылы 22 шілдеде неміс апелляциялық соты Тобис Клангфильмнің Германиядағы киножазбаларға арналған айрықша құқығын бекітті: компания барлық кейінгі шағымдарда жеңіске жетті. Тобис Клангфильм Швейцария, Венгрия, Чехословакия, Голландия және Австрияда тағы да үкімдерді жеңіп алды. Тіпті Три Эргонның америкалық құқықтарының иесі Уильям Фоксқа да Берлинде фильмдер көрсетуіне тыйым салынды. Берлинде америкалық фильмдер көрсетілмеген, Тобис Кланг ERPI ұсынысынан бас тартты, Уилл Х. Хейс өзінің компаниясы Американың кино продюсерлері мен дистрибьюторлары (MPPDA) арқылы американдық бойкот ұйымдастырды. 1929 жылы 30 қыркүйекте Кармин Галлоне Тобистің "Дас Ланд шуенфрауэн" ("Әйелсіз жер") атты туындысын�...
Messter Ton Film, founded in Berlin by Oskar Messter, the founder of the German film industry who had been making and showing sound on disc films since 1903. He merged his companies with Ufa at its founding in 1917, and owned a number of significant sound film patents. Tri Ergon Musik AG (St. Gallen) formed c1926 by Tri Ergon AG (Zurich), which since 1923 had owned the patents registered by the original inventors in 1919. This was the parent company of Tri Ergon Musik AG (Berlin), formed by Masolle on 12 May 1927, which made both sound films, and also phonograph records with the same photo electric method used in the film soundtracks. The records were sold under the name Tri Ergon Photo Records. Deutsche Tonfilm AG (Hannover), which in 1925 acquired the Petersen Poulsen patents for German speaking countries, signed a monopoly contract with Phoebus Film (Berlin) to produce sound films. Deutsche Tonfilm, Phoebus Film and Lignose Hörfilm (see Jules Greenbaum) were all affiliated with the chemical industrial giant IG Farben, also formed in 1925. The Dutch firm of H. J. Küchenmeister, who had started making 'Meisterton' sound films in 1925 with his own Ultraphone sound on disc system, which used two gramophone pick up needles to give a stereo like sound. He formed a holding company Küchenmeisters Internationale Ultraphoon Maatschappij NV (Ultraphone) which launched on the Amsterdam Stock Exchange in October 1928 It swiftly combined with German interests to form H. J. Küchenmeister Kommanditgesellschaft (Berlin). In this deal, Tobis acquired the option to purchase outright Tri Ergon Musik AG (Berlin), and made an agreement with Tri Ergon Musik AG (St. Gallen) to use the Tri Ergon sound film patents. Tobis was almost completely controlled by Küchenmeister by 1929. I Kiss Your Hand, Madame ('Ich küsse ihre Hand, Madame') was the first Tobis film with sound. Starring Harry Liedtke and Marlene Dietrich it premièred on January 16, 1929. Free of dialogue, the film's only sound segment occurs when the tenor Richard Tauber sings the title song on the soundtrack (00:32). Although Tauber appears with Liedtke and Dietrich in publicity shots for the film, he didn't appear on screen himself. a chain of 800 cinemas which had installed Küchenmeister's 'Meisterton' sound system in 1928. The main competitor of Tobis was the Klangfilm syndicate, a partnership formed in early 1929 between the electrical manufacturers Siemens & Halske, AEG, and Polyphon Werke A. G. (who sold Polydor records). By March 1929 Tobis merged with Klangfilm, and the resulting syndicate was renamed Tobis Klangfilm in 1930. Tobis Klangfilm made a deal with the British and French Phototone companies, and British Talking Pictures, Ltd. This made the patents of Lee de Forest available to Tobis Klangfilm. Tobis Klangfilm now had branches for production, distribution and equipment throughout Europe (including Tobis Portuguesa) and the United Kingdom. Meanwhile, also in 1929, Ufa and Klangfilm planned a separate contract to develop their own sound film production. Tobis (possibly because its earlier failure with Ufa in 1925) stood in direct competition with the giant Ufa as a producer of film. The premiere in March 1929 at the Baden Baden Festival of Walther Ruttmann's Tobis film Melodie der Welt (Melody of the World), introduced the longest German sound film at the time with some 40 minutes running time. Tobis Klangfilm sued both Warner Bros. and Electrical Research Products, Inc. (ERPI)—Western Electric's subsidiary for distributing its sound motion picture equipment—for patent infringement. After a number of court cases, on 22 July 1929 the German appeals court upheld Tobis Klangfilm's exclusive rights to sound on film recording in Germany: the company was victorious in all subsequent appeals. Tobis Klangfilm won further injunctions in Switzerland, Hungary, Czechoslovakia, Holland, and Austria. Even William Fox, owner of Tri Ergon's American rights, was prevented from presenting films in Berlin. No American films were shown at all in Berlin, and Tobis Klang refused an offer from ERPI, Will H. Hays organised an American boycott through his company Motion Picture Producers and Distributors of America (MPPDA). The première of Carmine Gallone's Tobis production, Das Land ohne Frauen ('The Land Without Women') almost two hours long on September 30, 1929, was hailed by reviews in the press as "the first feature length German sound film". Although this brought a swift end to the sound film wars between various competing US and European (Dutch, German, and Swiss) interests, it also meant that the original Tri Ergon system was never formally adopted in the United States. As a result, William Fox's own American Tri Ergon Corporation failed to collect an estimated $100 million in licensing fees.
Қаржылық қиындықтар
1931 жылы Уолл-стрит апатының салдары ақырында Кухенмейстердің Тобиске иелік ететін Sprekende Film NV компаниясына тиді. Голландиялық фирма банктік несиелермен өз қызметін асыра кеңейтті, олар жаңартылмады, ал оның Ultraphone бизнесі банкрот болды. Бір-бірімен байланысты Тобис компанияларының өте күрделі тізбегі бөлініп кетті, бұл бүкіл бизнесті толықтай қайта ұйымдастыруды қажет етті. Голландиялық банкирлер мен несие берушілер компанияның табысты бөліктерін қайта қаржыландыруды бастады, ол 1932 жылы "International Tobis NV" немесе Intertobis
1932 жылғы Париж конференциясы
Картель ережелері шетелдік кинокомпанияларды ренжіте бастады, олар фильмді түсіру үшін ERPI-ге лицензиялық төлем (роялти) төлеуі керек болды, содан кейін Tobis Klang-ке фильмді 1930 жылғы келісім бойынша оларға бөлінген жерлерде көрсету үшін төлеуі керек болды. 1932 жылдың ақпан айында Парижде тағы бір конференция өтті, бірақ Тобис Клангфильм қосымша авторлық жарна талап етті, ал американдық компаниялар төлемдерді ұстап қалуға кірісті. Рейхстагтағы өрттен кейін НСДАП (Нацистік партия) азаматтық бостандықтарды тоқтата бастады және саяси оппозицияны жоя бастады. Коммунистер Рейхстагқа кіре алмады. Адольф Гитлер Рейхстаг мүшелерін 1933 жылы 24 наурыздағы "Қосымшалау туралы" заңға дауыс беруге шақырды. 1935 жылы неміс кино өнеркәсібін мемлекет меншігіне алу кезінде Intertobis және Ufa мүдделері Cautio GmbH-ға жасырын түрде берілді. Cautio жеке 1929 жылы оның жалғыз иесі және акционері Макс Винклер НСДАП режимінен құпия қаражат аудару үшін көшпелі компания ретінде құрды. 1935 жылы Винклер Гитлер тарапынан "Германияның кино индустриясының рейх өкілдігі" болып тағайындалды. Ол 1915-1918 жылдар аралығында Гитлердің сержанты, 1922 жылдан бері "Eher Verlag" баспасының президенті, 1933 жылдан бастап Рейх Медиа Кеңесінің президенті және Рейх Пресс Лидері Макс Аманмен байланыста болды. 1936 жылы наурыз айында Тобис Кланг киносының жаңа басшысы доктор Ханс Хенкель жаңа келісімді жүзеге асыру үшін Нью-Йоркке жеке келіссөздер жүргізу үшін барды. Екі апталық талқылаудан кейін 1936 жылдың 18 наурызында барлық тараптар жаңа 1932 жылғы Париж келісімін қол қойды, онда фильм көрсетіліп жатқан жердің жергілікті валютасында авторлық жарна төлеу кірді. Америкалық компаниялардың көпшілігі 1936 жылы неміс нарығынан бас тартты, өйткені олардың көп кірісі НСДАП-тың қатаң валюталық заңдары бойынша тоқтатылды. Уфа екінші дүниежүзілік соғыста Германияның 1945 жылы құлдырауына дейін Три-Эргон жүйесін пайдалануды жалғастырды.
Три-Эргон жазбалары
Берлиндегі Tri Ergon Musik AG атты еншілес компания 1928 жылдан 1932 жылға дейін неміс, француз, швед және даниялық нарықтар үшін коммерциялық фонограф жазбаларын жасады. Бұл пластинкалар "de" деп жарнамаланып, сатылды. Компания танымал джаз және би топтарының және классикалық музыканың жазбаларын шығарды. Венгриялық би тобының жетекшісі de өзінің атымен де, "Гарри Джексон" псевдонимімен де көптеген жазбалар жасады; басқа да жазба өнерпаздары Бернард Этте мен Фридрих Холлаендер Нью-Йорк би оркестрімен бірге болды (мысалы, "Бұл миллионнан бірге ғашықсың", TE 5137). Классикалық өнерпаздар арасында дирижер және пианист Бруно Зайдлер Винклер (кейіннен Комедиандық гармонисттер үшін аранжировка жасаған) және виолончельші Грегор Пиатигорский, пианист Карол Шретер және скрипкашы Макс Росталдан тұратын Три Эргон триосы болды.
Жазу процесі
Tri Ergon жазбалары бастапқыда дыбыс жолын кодтау үшін пайдаланылған фотоэлектрлік процестің ішінара керісінше жасалды.