Кіріспе
Эдвард Г. Лаулор (1907 1987), Англияда католик отбасында туып, Канадада өскен, өскен өмірінің көп бөлігінде Назареттік шіркеуінің қызметшісі болған. Эдвард Лаулор 1907 жылы 7 маусымда Солтүстік Йоркширдің Саут-Банк қаласында дүниеге келген. Әкесі ол әлі жас кезінде қайтыс болды. Сол кезде оның анасы төрт баласымен Канадаға көшіп келді. 18 жасында Эдвард құтқарылу армиясының қызметі арқылы мәсіхші болды. Көп ұзамай ол Құдай оны уағыздауға шақырып отырғанын сезінді. Сондықтан ол Торонтодағы Құтқарылу Армиясының оқу-жаттығу колледжіне оқуға түсті. Мектепті бітіргеннен кейін ол құтқарылушы ретінде қызметін бастады. 1928 жылы капитан Лаулор құтқарылушы Пегги Бэйрдке үйленді, ол шотланд иммигранты болды, онымен үш апта бұрын танысқан. Лаулор сонымен қатар YMCA және Youth for Christ қауымдастықтарында белсенді болды. Ол тіпті Канаданың алғашқы халықтарына бір жыл бойы қызмет етті. 1934 жылы Дж. Б. Чапман, 1948 жылы ол деноминацияның Бас кеңесіне және Канзас-Ситидегі Назареттік теологиялық семинарияның Қамқоршылар кеңесіне сайланды. 1948 жылдан 1952 жылға дейін ол деноминацияның қайырымдылық комитетінің хатшысы болды. 1952 жылы "Жандар үшін ғасыр ортасындағы крест жорығы" комиссиясы Эдвард Лаулордан әрбір сенушінің евангелистік іске қатысуының маңыздылығы туралы кітапша жазуды сұрады. Лаулордың "Келісімнің ең жоғарғысы" атты 27 беттік кітапшасы 1952 жылы жарық көрді. Содан кейін 1960 жылы Эдвард Лаулорға төрт жыл бұрын құрылған евангелизм бөлімінің жауапты хатшысы болуды тапсырды. 1963 жылы ол "Оян және куәлік ет: шіркеуге арналған хабар" атты 23 бетті кітапшаның авторы болды. 1968 жылы 61 жасында Эдвард Лаулор сол жаздағы Назареттік Бас Ассамблеяның екінші дауыс беруі бойынша Назареттік бас инспектор ретінде қызмет ететін екі төрт жылдық мерзімнің біріншісіне сайланды. Оның бірінші өкілеттігі кезінде ол Кариб бассейніндегі және АҚШ - тың бірнеше аудандарындағы ағымның қызметіне билік жүргізді. Лаулор екінші рет қызметке шыққан кезде Назареттіктердің Үндістанда, Кабо - Верде аралдарында, Таяу Шығыста, Еуропада және АҚШ - тың кейбір аудандарында атқаратын қызметін бақылады. Сол кезде ол Хауард Калбертсонның қызметіне тағайындалу рәсімін Сан-Антониодағы (Техас штаты) аудандық конгресте жүргізді. Екі жылдан кейін Калбертондар Италияда Назареттік миссионерлер ретінде болды және доктор Лаулор Флоренцияда жаңа туған екінші балаларына арналған бағыштау рәсімін басқарды. Лаулордың айтуынша, бұл бала оның ең кішкентай бағышталған баласы. 1976 жылы зейнетке шыққаннан кейін, деноминация Эдвард Лаулорды генерал-суперинтендант-эмиритус мәртебесіне сайлады. Ол зейнетке шыққаннан кейін де уағыздауды жалғастырды. Мысалы, 1979 жылы ол Тревекка назареттік университетінде Дэвид К. Вахтельдің евангелизм туралы лекциясын оқыды. 1981 жылы ол Olivet Nazarene University және Bourbonnais (IL) College Church of the Nazarene-де өткен ортақ көктемгі қайта өрлеудің евангелистi болды. Эдвард Лаулор 1987 жылы 24 қарашада Сан-Диегода қайтыс болды. Оның өлімінен кейін Канаданың Назареттік колледжі оны құрметтеу үшін студенттік стипендиялық қор құрды. Бұл қордан берілетін алғашқы стипендиялар 1989 жылы берілді. Алғашында ізгі хабарды уағыздаушы болуды жоспарлағандарға басымдық беріледі. Эдвардтың әйелі Маргарет 1997 жылы қайтыс болды. 2013 жылдың жазғы санында "The Evangelist's Perspective" журналының редакторы Гэри Бонд былай деп жазды: "Др. Лаулордың күшті болмысы мен уағыздау стилі болды. Мен досым Джон Сименмен Чикагодағы "Эмеральд авеню" шіркеуінде өткен қайта өрлеу кездесуінде отырғанымызды еске аламын. Оның баяндамасына таңғалып, уағызына таңғалдым". Бірнеше жыл бұрын евангелист Чак Милхьюф Эдвард Лаулордың өзін "ең көп әсер еткен" үш адамның бірі екенін жазған. 2013 жылғы Назареттік Бас Ассамблеяға Бас Суперинтенданттар Кеңесінің төрт жылдық жолдауында, бас тілші Евгений Дуарте Эдвард Лаулордың: "Біздің міндетіміз - осы хабардың (қасиеттіліктің) осы шиеленіскен әлемдегі бүкіл адамзат үміті мен арманының орындалуына айналуын көру". Эдвард Лаулор бірнеше рет қолданған сөз "көрінішпен игерілді". 1972 жылы наурыз айында Спокан қаласында өткен евангелистік іс-шарада д-р Лаулор шіркеудің бүгінгі қайғылы оқиғасы "көріністің билігінен емес, оның естелігімен өмір сүруде" деді. Лаулордың тағы бір әйгілі сөзі: "Егер Құдай кез келген адамға, кез келген жердегі адамға сүйіспеншілік танытса, онда ол барлық жердегі адамдарға да сүйіспеншілік танытады".