Кіріспе

Американдық рок музыканты (1935–1971)

Винсент Юджин Крэддок (11 ақпан 1935 – 12 қазан 1971), Джин Винсент деп белгілі болған американдық рок-н-ролл музыканты, роккабилли стилінің негізін қалаушылардың бірі. Оның 1956 жылы Blue Caps тобымен бірге жазған "Be Bop a Lula" әні роккабиллидің маңызды алғашқы үлгісі саналады.

Ерте өмір

Крэддок 1935 жылдың 11 ақпанында Вирджиния штатының Норфолк қаласында Мэри Луиза мен Езекия Джексон Крэддоктың отбасында дүниеге келді. Оның музыкалық ықпалына кантри, ритм-н-блюз және госпел кірді. Оның сүйікті шығармасы – Бетховеннің «Эгмонт» увертюрасы. Ол музыкаға алғашқы қызығушылығын отбасымен бірге Солтүстік Каролина шекарасына жақын, Вирджиния штатының Принцесса-Энн округіндегі Мунден-Пойнт (қазіргі Вирджиния-Бич) қаласында тұрғанда көрсетті. Онда олардың отбасы кантри дүкенін ұстаған. Он екі жасында досынан сыйлық ретінде алғашқы гитарасын алды. Крэддоктың әкесі АҚШ Жағалау күзетіне ерікті болып кірді және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Германияның U-катерлерінен одақтас кемелерін қорғау үшін американдық жағалау суларын патрульдеді. Крэддоктың анасы Мунден-Пойнттағы дүкенді басқарды. Оның ата-анасы отбасын үлкен теңіз базасы орналасқан Норфолкке көшіріп, жалпы дүкен мен теңізшілердің киім тігу шеберханасын ашты. Крэддок 1952 жылы он жеті жасында мектепті тастап, АҚШ Теңіз күштеріне қатарына қосылды. Ол жасқа толмағандықтан, оның ата-анасы оның қатарына қабылдануына рұқсат беретін қағаздарға қол қойды. Ол жаттығу лагерін аяқтады және «Чукаван» мұнай тасымалдау кемесінің экипажына қосылды, алдында «Амфион» жөндеу кемесінде екі апталық оқудан өтті, содан кейін қайтадан «Чукаванға» оралды. Ол ешқашан жауынгерлік қимылдарға қатыспаған, бірақ Корея соғысы бойынша міндеттемесін орындады. Ол «Висконсин» соғыс кемесімен Корея суларынан үйіне қайтып келді, бірақ кеме экипажының құрамына кірген жоқ. Крэддок Теңіз күштерінде мансап жасауды жоспарлады және 1955 жылы 612 долларлық қайта тіркелу сыйлығымен жаңа Triumph мотоциклін сатып алды. 1955 жылдың 4 шілдесінде Норфолк қаласында болғанда, оның сол аяғы автокөлік апатында сынды. Ол аяғын ампутациялауға рұқсат бермеді, аяғы сақталды, бірақ жарақат салдарынан ол ақсап, ауырсыну сезімімен күресті. Өмірінің соңына дейін аяғын қолдау үшін болаттан жасалған тіреуіш киді. Көптеген деректерде апатқа мас жүргізушінің кінәлі екені айтылады. Бірақ жылдар өткен соң, оның кейбір музыкалық өмірбаяндарында апат туралы ешқандай мәлімет жоқ, ал оның жарақаты Кореядағы жауынгерлік қимылдарда алған жарасынан болған деген мәлімдеме жасалды. Ол Портсмут Теңіз ауруханасында ем алып, көп ұзамай медициналық себептермен Теңіз күштерінен босатылды. Топ құрамында Вилли Уильямс ритм-гитарада (1956 жылдың соңында Пол Пикпен ауыстырылды), Джек Нил бас-гитарада, Дики Харрелл барабанда (2023 жылдың 31 мамырында 82 жасында қайтыс болды) және Клифф Галлап жетекші гитарада болды.

Ең үлкен хиттер

1956 жылы ол "Be Bop a Lula" әнін жазды, ол Элвис Преслимен салыстырылып, кейіннен Rolling Stone журналы оны "Барлық уақыттың 500 ең ұлы әнінің" 103-орынына қойды. Жергілікті радио ди-джеі "Шериф Текс" Дэвис әннің демо-жазуын ұйымдастырды, осы арқылы Винсент Capitol Records компаниясымен келісімшартқа отырды, бұл Винсенттің рок-н-ролл жұлдызы болуына жол ашты. "Be Bop a Lula" хитке айналғаннан кейін, Винсент және оның Blue Caps тобы бұрынғыдай коммерциялық табысқа жете алмады, бірақ "Race with the Devil" (Billboard тізімінде 96-шы орын, Cash Box тізімінде 50-ші орын) және "Bluejean Bop" (Billboard тізімінде 49-шы орын, тағы бір миллион сатылған диск) сияқты сыншылар тарапынан жоғары бағаланған әндер шығарды. 1957 жылы топтың тағы бір хиті "Lotta Lovin'" болды (Billboard тізімінде ең жоғары 13-орын, 19 апта, ал Cashbox тізімінде 17-орын, 17 апта). Винсент "Be Bop a Lula" әнінің 2 миллион, ал "Lotta Lovin'" әнінің 1,5 миллион сатылғаны үшін алтын пластинкамен марапатталды. Сол жылы ол Литтл Ричард пен Эдди Кокранмен бірге Австралияның шығыс жағалауында гастрольде болды, олардың Сидней стадионындағы концерттеріне барлығы 72 000 көрермен жиналды. Винсент сондай-ақ Джейн Мэнсфилдпен бірге түскен "The Girl Can't Help It" фильмінде Blue Caps тобымен бірге "Be Bop a Lula" әнін репетиция залында орындады. 1957 жылдың 17 қарашасында Винсент және оның Blue Caps тобы ұлттық теледидар бағдарламасы "The Ed Sullivan Show"-да осы әнді орындады. Ән Billboard тізімінде тоғыз апта болды, 1958 жылдың 23 қаңтарында 23-орынға жетіп, Cashbox тізімінде сегіз аптадан кейін 36-орынға көтерілді. Бұл Винсенттің АҚШ-тағы соңғы хиті болды. Ән "Hot Rod Gang" фильмінде батыс жағалау стилінде би билейтін бишілердің репетициясы сахнасында қолданылды. Винсент және оның Blue Caps тобы Калифорния штатының ең ірі кантри музыкалық би кештерінің бірі – Комптон қаласындағы Town Hall Party-де де бірнеше рет өнер көрсетті. Олар 1958 жылдың 25 қазанында, 1959 жылдың 25 шілдесі мен 7 қарашасында өнер көрсетті. Алайда, 1959 жылдың соңында Blue Caps тобы Gene Vincent жазбаларындағы тізімде болмай қалды. 1959 жылдың соңындағы "Wild Cat" синглі тек Gene Vincent-ке ғана жатқызылды, және барлық келесі Gene Vincent шығарылымдары да осылай болды.

Еуропа

АҚШ салық органдарымен және Америка музыканттар одағымен оның тобына төленетін ақы төлеулер және оның салық төлеу үшін топтың жабдықтарын сатуына байланысты туған дау Винсентті Америка Құрама Штаттарынан Еуропаға кетуге мәжбүр етті. 1959 жылдың 15 желтоқсанында Винсент Джек Гудтың "Жігіт қызға жолығады" телешоуында Англияда алғаш рет пайда болды. Ол қара былғары киім, қолғаптар мен медальон тағып, иілген күйде тұрды. 1960 жылдың 16 сәуірінде Ұлыбританияда гастрольде жүрген кезде Винсент, Эдди Кокран және ән жазушы Шарон Шили Уилтширдегі Чиппенхэм қаласында жеке таксиде жоғары жылдамдықтағы жол апатына ұшырады. Винсент қабырғасын және жағалай сүйегін сындырды, сонымен қатар әлсіз аяғына қосымша зақым келді. Шеридан көп ұзамай Гамбургке көшіп, кейіннен британдық жарылысқа қатысқан көптеген британдық топтардың музыкалық біліміне әсер етті, оның ішінде оның қосалқы тобының бірі – The Beatles. Промоутер Дон Арден Винсентті 1961 жылы Ұлыбританияға қайта шақырып, Крис Уэйн және The Echo тобымен бірге театрлар мен сарайларда кең ауқымды гастрольдік тур ұйымдастырды. 1962 жылы Винсент Гамбургте The Beatles тобымен бірге сахнада болды; Пол Маккартни Винсенттің қарындасының қонақ үйінде тапаншамен болған оқиғаны еске алды. Ұлыбританиядағы гастрольдің үлкен табысынан кейін Винсент 1963 жылы Ұлыбританияға көшіп келді. Ұлыбританиядағы гастроль кезінде Винсент Джет Харриске тапаншаны бағыттап, Харрис Джон Лейтонның артына тығылған, жағдай сабаздалған, ал үштігі кейіннен дос болып кетті. Оның "Sounds Incorporated" тобы – үш саксофон, гитара, бас және барабаннан тұратын алты мүшелі ұжым, The Beatles-пен бірге "Shea Stadium" стадионындағы концертте ойнады. Винсент 1963 жылы "Outlaws" тобымен бірге Ұлыбританияда гастрольде болды, оның құрамында болашақ Deep Purple гитарисі Ричи Блэкмор да болды. Винсенттің алкогольге байланысты проблемалары гастрольді қиындатты, нәтижесінде сахнада да, топпен де, менеджментпен де мәселелер туды.

Кейінгі мансап

Винсенттің американдық фольк-рок пен кантри-рок мансабын қайта жаңартуға жасаған тырастары сәтсіз аяқталды; ол бүгін 1950-ші және 1960-шы жылдардың басында Capitol Records лейблінде жарық көрген жазбаларымен еске алынады. 1969 жылы ол ұзақ жылдардан бергі жанкүйері Джон Пилдің Dandelion Records компаниясы үшін «I’m Back and I’m Proud» альбомын жазды. 1969 жылы Ұлыбританиядағы гастрольдерінде оны Wild Angels британдық тобы қолдады, бұл топ бұрын Bill Haley & His Comets және Duane Eddy есімді әртістермен Royal Albert Hall сахнасында өнер көрсеткен. Бұрынғы әйелі Маргарет Расселл, Ішкі кірістер қызметі және промоутер Дон Арденнің қысымы салдарынан Винсент АҚШ-қа қайтып келді. Оның АҚШ-тағы соңғы жазбалары – Rockin’ Ronny Weiser-дің Rolling Rock лейблі үшін жазылған төрт трек, ол қайтыс болғанға бірнеше апта бұрын жазылған. Бұл тректер оның қызы Мелоди Джин Винсенттің «Say Mama» әнін қоса алғанда, әндер жинағында, гитарада Джонни Микс сүйемелдеп орындауымен жарық көрді. 1971 жылдың 19 қыркүйегінде ол Ұлыбританиядағы соңғы концерттер сериясын бастады. Оған Ричард Коул және Канзас Хук (Дейв Бейли, Боб Мур және Poco және Роджер МакГинннің Thunderbyrd тобының бас гитаршісі Чарли Харрисон) қолдау көрсетті. Олар Джонни Уокердің Radio 1 шоуы үшін Лондонның Майда Вейлдегі BBC студиясында төрт трек («Say Mama», «Be Bop A Lula», «Roll Over Beethoven», «Distant Drums») жазды. Бесінші трек («Whole Lotta Shakin’ Goin’ On») аяқталмай қалды. Ол 3 және 4 қазанда Ливерпульдегі Wookey Hollow Club-та және Ланкаширдегі Лиг қаласындағы Garrick Night Club-та бір концерт өткізді. Содан кейін Винсент АҚШ-қа оралып, бірнеше күннен кейін қайтыс болды. 1974 жылдың қыркүйегінде BBC Винсенттің «Roll Over Beethoven» синглімен BEEB поп-лейблін іске қосты (BEEB 001). Синглде осы тректердің үшеуі болды. Қазіргі таңда төрт трек Винсенттің «White Lightning» альбомында бар.

Өлім және мұра

Винсент 1971 жылғы 12 қазанда 36 жасында, Саугуста (Калифорния) әкесіне бару кезінде, жараның жарылуы, ішкі қан кету және жүрек жетіспеушілігі салдарынан қайтыс болды. Ол Ньюхолл қаласындағы «Этерн Вэлли» еске алу паркіне жерленген. Винсент Иан Дюридің «Upminster Kid» (Kilburn and the High Roads тобының 1975 жылы шыққан «Handsome» альбомында) атты алғашқы әндерінің бірінде «Джин Винсент Крэддок Upminster рок-н-ролл жасөспірімінің махаббатын еске алды» деген сөздермен еске алынған. Винсент осыған дейін төрт жыл бұрын қайтыс болған еді. Келесі жылы ол Рок-н-ролл Даңқы залына енгізілді. Винсенттің 1749 Солтүстік Вайн көшесіндегі Голливуд Даңқы аллеясында жұлдызы бар. 2012 жылы оның «Blue Caps» тобы Винсентпен бірге арнайы комиссия тарапынан Рок-н-ролл Даңқы залына енгізілді. 2003 жылғы 23 қыркүйекте Винсент Норфолк Музыка Аңыздары Даңқы аллеясының қола жұлдызымен марапатталды, ол Гранби көшесінің тротуарына орнатылды. AllMusic сайтына жазған Ричи Унтербергер Винсентті «майлы шашы, былғары күртесі, жылдам машиналары мен сұлу қыздарымен рок-н-роллдың жарқылын анықтаған американдық рок-н-ролл аңызы» деп атады. Village Voice сыншысы Роберт Кристагау музыканттың мансабына онша әсерленбеді, ол былай деді: «Винсент ешқашан титан болған емес – оның рок-биллидегі бірнеше ұлы сәттері, әдетте «Радуганың үстінен» орындауға дайын сезімтал жігіттің құштарлығының күшейтілген көрінісі болды». Дегенмен, ол Винсенттің «The Bop That Just Won't Stop» (1974) жинақ альбомын Кристагаудың «Rock Albums of the Seventies» (1981) кітабында жарияланған «негізгі жазбалар кітапханасына» қосты.