Кіріспе
Ұлыбритания Германияға қарсы, 1915 жыл, Бірінші дүниежүзілік соғыс Аубер шайқасы (Аубер қырқасының шайқасы) - Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде 1915 жылы 9 мамырда Батыс майданда британдық шабуыл. Бұл шайқас Артуадағы екінші шайқасқа британдықтардың үлесі болды, бұл франко-британдық шабуылдың мақсаты - әскерлерді шығыс майданға аударуды пайдалану. Француздық 10-армия Аррастың солтүстігіндегі неміс 6-армиясына шабуыл жасап, Камбрай мен Дуайға ілгерілеуге дайындық ретінде Вими қырқасын басып алуы керек еді. Британдық бірінші армия, сол жақ (солтүстік) флангта, оныншы армия, сол күні шабуыл жасады және оныншы армия жасайтын деп күтілетін неміс қорғанысындағы алшақтықты кеңейтіп, неміс әскерлерін солтүстікке қарай бекітті. Бұл шабуыл британдықтардың тарапынан толықтай апатқа ұшырады. Олар жерді иемденген жоқ, тактикалық артықшылықтар да болған жоқ, ал олар немістерден он есе көп зардап шекті. Жағдайды одан бетер нашарлату үшін, шайқас елде саяси дағдарысқа ұшырады, ол 1915 жылғы Shell дағдарысына айналды.
The Battle of Aubers (Battle of Aubers Ridge) was a British offensive on the Western Front on 9 May 1915 during the First World War. The battle was part of the British contribution to the Second Battle of Artois, a Franco British offensive intended to exploit the German diversion of troops to the Eastern Front. The French Tenth Army was to attack the German 6th Army north of Arras and capture Vimy Ridge, preparatory to an advance on Cambrai and Douai. The British First Army, on the left (northern) flank of the Tenth Army, was to attack on the same day and widen the gap in the German defences expected to be made by the Tenth Army and to fix German troops north of La Bassée Canal. The attack was an unmitigated disaster on the part of the British. No ground was gained, no tactical advantage was gained, and they suffered more than ten times the number of casualties as the Germans. To make matters worse the battle precipitated a political crisis back home, which became the Shell Crisis of 1915.
Өмірбаян
Бұл шайқас екінші Артуа шайқасы деп аталатын англо-француздық біріккен шабуылдың алғашқы британдық бөлігі болды. Француз бас қолбасшысы Джозеф Жоффре британдық экспедициялық күштердің қолбасшысы сэр Джон Френчтен британдық бөлімшелер 1915 жылдың сәуір айының соңында немесе мамыр айының басында Дуай жазығына француз шабуылдарын қолдай ала ма деп сұрады. Француздардың тікелей мақсаты Нотр-Дам де Лорет пен Вими қырқасындағы биіктіктерді басып алу болды. Британдық бірінші армия солтүстікке қарай Бельгиядағы Ла-Бассе мен Ипр аралығында орналасқан. Британдықтар Лавенти ауылының маңында майданның оңтүстік жартысына шабуыл жасайтын болды. Мақсат, тегіс және нашар сусыздалған жерде, Ауберс қырқасы болды. Ол Ауберс, Фромельс және Ле Мейснил ауылдарын қамтитын сәл биік жер. Бұл аймақ екі ай бұрын Нев-Шапель шайқасында шабуылға ұшыраған болатын. Бұл шайқаста 173-ші туннельдеу компаниясының ер адамдары ешқандай адамның жері астында туннель жасап, неміс қорғанысының астына миналар отырғызған кезде, нөл сағатта жарылатын арнайы Корольдік инженерлік туннельдеу компанияларын екінші рет қолданды.
Германияның қорғаныс шаралары
Нев-Шапель шайқасы шабуылды тоқтату үшін бір көкірек жеткіліксіз екенін көрсетті және ағылшындарға қарама-қарсы бекіністер тез күшейтілді. Тікенді сыммен жасалған қаптамалар екі есе және үш есеге көбейтілді және 1,52 м тереңдіктегі көкжиектер кең, траверстермен және парадостармен (арқа қорғаныс үшін траншеяның артында жер беті) арттырылды. Әр батальонның екі пулеметтері бар еді, олар жер деңгейінде орналастырылып, жан-жақтан тұрған позициялардан ешкімнің жерін тазартуға дайын болды. Екінші көкірек жұмыстары (Вогграбен) жылдың басында Батыс майданының жалпы күшейтуінің бір бөлігі ретінде басталды, ал алдыңғы сызықтың артында аяқталды. Вохнграбеннің астында 2030 адамды сыйға алатын қақпалар бар еді және ол алдыңғы жамбасқа байланыс траншеяларымен байланысты. Алдыңғы жақтағы байланыс траншеялары бетонды баспаналармен берік салынған және шабуылға қарсы флангтар ретінде пайдалануға дайын болған. Қорғаныстың екінші желісі алдыңғы желіден бір-біріне түскен снарядтар екіншісіне әсер етпеуі үшін жеткілікті болды, ал алдыңғы көкірек күзет бекеттерінің желісіне айналды. Екінші желі негізгі гарнизонның орналасуына айналды, ол шабуыл кезінде алға жылжуға және кез келген шығынмен алдыңғы сызықты ұстауға тиіс болды. Алдыңғы көкжиектен кейін, Stützpunktlinie деп аталатын бетонды пулемет постыларының қатары, егер алдыңғы позиция бұзылса, жаяу әскердің жиналу нүктелері ретінде салынып, бір-бірінен бөлек тұрды. Буа көшесіне қарама-қарсы Ла Турэль, Буа фермасы (Апфелхоф) және Авуе фермасы (Васербург) автоматтар посттары салынды. Батальондық фронттарды 280 адамнан тұратын екі рота ұстады. Жаңа байланыс траншеялары қолдау компаниялары флангілерден кіруді оңай бөгеу үшін орналастырылды; 612 төрт қарулы дала батареясы мен әр дивизияның бірнеше ауыр батареясы бар далалық артиллерияның көпшілігі Ауберс Риджте, Лорги мен Гравелиннің арасында алдыңғы сызықтың артында болды. Ла Кликетери фермасы, Бас-Вейли, Ле-Вилли және Гравелин арасындағы екінші қатардағы қару-жарақ позициялары, алдыңғы батарея позицияларының артында, қару-жарақтар уақытша кері жылжытылуы мүмкін, өйткені Лиль мен Ла-Басседен қарсы шабуыл жасау және алдыңғы сызықты қайтадан басып алу үшін жеткілікті күшейтулер келгенге дейін.
Шайқас
Германияның позициясын жақсарту жөніндегі жұмыстарға қатысты ақпарат қол жетімді емес немесе белгілі болған жағдайда жеткіліксіз көңіл бөлінген. Британдық бомбалаудың неміс сымдары мен көкірек қорғанысын бұзуға немесе неміс алдыңғы қатардағы пулеметтерін ойсырата алмауына байланысты ешқандай таңқаларлық жағдай жасалмады. Неміс артиллериясы мен резервтердің еркін қозғалысы да жеткіліксіз болды. Қазбалардың орналасуы, көлік ағыны және британдық майдан шебінің артында ұйымдастырылуы күшейту мен зардап шеккендердің оңай қозғалысына мүмкіндік бермеді. Британдық артиллерия мен оқ-дәрілердің жағдайы нашар болды: біріншісі артық пайдаланылған, екіншісі ақаулы өндірістен. Көп ұзамай британ әскерлерінің қайда екенін анықтау мүмкін емес болды, сондай-ақ дәл артиллериялық атыс мүмкін емес болды.
Әуе операциялары
1-ші Корольдік ұшу корпусының (RFC) үш эскадрильясы бірінші армияға қарсыластың барлауын болдырмау үшін шабуылдан төрт күн бұрын қорғаныс патрульдері үшін қосылды. Шабуыл кезінде олар артиллериялық бақылау мен барлау жұмыстарын жүргізуі және неміс артқы аймақтарын, темір жол торабын және көпірлерді бомбалауы керек еді.
Талдау
Бұл шайқас Бірінші армия үшін үлкен апат болды. Ешбір жерді жеңген жоқ, ешқандай тактикалық артықшылыққа қол жеткізген жоқ. Оның оңтүстікке қарай француздардың негізгі шабуылына көмектесуге аздап да оң әсер еткені күмәнді. 15 мамырдан бастап майдан оңтүстікке қарай Фестубер шайқасы ретінде жалғасты. Ауберс Ридж сәтсіздікінен кейін "Таймс" газетінің соғыс тілшісі полковник Чарльз Корт Репингтон өзінің газеттеріне Сэр Джон Френч берген ақпаратты пайдалана отырып, жарылғыш снарядтардың жоқтығын атап көрсеткен жеделхат жіберді; 1915 жылдың 14 мамырында "Таймс" газетінің тақырыбы: "Працелдарға қажеттілік: британдық шабуылдар тексерілді: шектеулі қамтамасыз ету себеп: Франциядан сабақ". Бұл 1915 жылғы "Шелл дағдарысы" деп аталатын саяси жанжалға әкелді.
Шығындар
Рейхсархивтің ресми тарих редакторы Ханс фон Хефтен 9 мамырдан 18 маусымға дейін 102,500 француздық, 32,000 британдық және 73,072 неміс зардаптарын тіркеді. Британдық ресми тарихшы Джеймс Эдмондс 11 619 британдықтың қаза тапқанын жазды. Эдмондс жазғандай, неміс ресми тарихы шайқасқа аз сілтеме жасады, бірақ 1939 жылы Г. К. Уинн 55-ші жаяу әскер полкі 602 адамнан, ал 57-ші жаяу әскер полкі 300 адамнан зардап шекті деп жазды.