Кіріспе

Бенгал ақыны және жазушысы Сайед Али Ахсан (26 наурыз 1922 - 25 маусым 2002) - Бангладештегі ақын, жазушы және университет академигі. Бангладеш үкіметі оған Экушей Падак (1982) және Тәуелсіздік күні сыйлығын (1987) берді. 1987 жылы Бангладештің Ұлттық профессоры болып сайланды. Ол Бангладештің ұлттық әнұранының ағылшын тіліндегі ресми аудармашысы ретінде танылды.

Ерте өмір

Ахсан 1922 жылы 26 наурызда Бенгал провинциясының Магура (бұрынғы Джессор ауданы) Алокдия ауылында бенгал мұсылман отбасында дүниеге келген. Оның әкесі Сайед Али Хамед мектеп инспекторы болған. Оның анасы Сайеда Камрунегар Хатун, Дакадағы Навабгандждегі Агланың Заминдар және Пир Сайеда Мукаррам Алидің қызы болды. Оның ағалары Кембриджде білім алған ислам философы және сыншысы, профессор Сайед Али Ашраф және сонымен қатар профессор Сайед Али Наки болды. Ол өзінің аталық және аналық ата-бабаларынан мұра еткен суфизм дәстүрлеріне тән ортада өсті. 1937 жылы Арманитола мемлекеттік орта мектебінде оқып жүргенде, Ахсан мектеп журналына "Роза" атты өлең жариялады. Кейіннен ол бенгал тілінде жазған әңгімелер, очерктер мен өлеңдер "Азад", "Мұхаммед", "Саоғат" сияқты журналдарда жарық көрді. Ол Дакка университетінің ағылшын кафедрасының студенті болған кезде оның "Кави Сатиендранатх Датта" атты эссесі Судхиндранатх Датта редакциялаған Parichay атты тоқсандық журналда жарияланды. және Дарул Ихсан университеті. Сонымен қатар, ол Бангладештің Ұлттық профессоры (Джатио Аддапок) болды. Сонымен қатар, ол 1976 жылдан 1982 жылға дейін әдебиет саласындағы Нобель сыйлығы комитетінің кеңесшісі болды. Ол "Бангладеш; Жеңіс күнінің бірінші мерейтойына арналған естелік, 16 желтоқсан 1972 жыл" атты көне кітаптың редакторы болды. " деген сұраққа жауап беріңіз. 1947 жылы Үндістанның бөлінуімен бірге 1948 жылы Пәкістан ПЕН-і құрылды. Әли Ахсан оның бірінші бас хатшысы, ал Мұхаммед Шахидулла оның президенті болды. 1971 жылы Бангладеш дүниеге келгенде, ПЕН Бангладеш өзінің жолын Әли Ахсанмен өзінің президенті ретінде бастады.

Өлім

Ахсан 2002 жылы 25 шілдеде қайтыс болды. Ол Жахангирнагар университетінің мешітінің жанында ұлттық құрметпен жерленді.