Кіріспе
Архитектура стилі - 1960 жылдардағы ағылшын бароккосының музыкалық субжанры - бұл ағылшын архитектурасының стильдері. Бұл термин Лондонның Ұлы өртінен (1666) және шамамен 1720 жылдар аралығында континенттік Еуропада барокколық архитектураға ұқсас болған, барокколық өнердің жарқын және драмалық қасиеттері палладиандықтардың жақтаушылары қолдаған неоклассикалық формалардың пайдасына тасталған кезде қолданылған. Ол негізінен Кристофер Рен, Николас Хоксмур, Джон Ванбру және Джеймс Гиббстің жұмыстарында көрініс тапқан, бірақ Томас Арчер сияқты кішігірім сәулетшілер де маңызды ғимараттарды жасады. Үй сәулетінде және ішкі безендіруде барокколық қасиеттерді кейде Реставрация стилі, Уильям мен Мэри стилі, Королева Анна стилі және ерте грузиндік сәулет өнерінің соңғы кезеңінде көруге болады.
the musical subgenre of the 1960s
English Baroque is a term used to refer to modes of English architecture that paralleled Baroque architecture in continental Europe between the Great Fire of London (1666) and roughly 1720, when the flamboyant and dramatic qualities of Baroque art were abandoned in favour of the more chaste, rule based Neo classical forms espoused by the proponents of Palladianism. It is primarily embodied in the works of Christopher Wren, Nicholas Hawksmoor, John Vanbrugh, and James Gibbs, although a handful of lesser architects such as Thomas Archer also produced buildings of significance. In domestic architecture and interior decor, Baroque qualities can sometimes be seen in the late phase of the Restoration style, the William and Mary style, the Queen Anne style, and early Georgian architecture.
Даму
Сэр Кристофер Рен ағылшын барокко стилін қалыптастырды, ол континенттік үлгілерден дизайнның айқындығы, ою-өрнек пен әшекейлеудегі аз алаңдаушылық және классицизмдегі тарихи прецедент туралы үлкен алаңдаушылықпен ерекшеленді. Ұлы Лондон өртінен кейін Рен елу үш шіркеуді қайта салды, мұнда барокколық эстетика негізінен динамикалық құрылымда және көптеген өзгермелі көзқараста көрінеді. Оның ең үлкен еңбегі - Санкт-Полс соборы (1675-1711), оны Италия мен Франциядағы ең жарқын күмбезді шіркеулермен салыстыруға болады. Бұл салтанатты ғимаратта Иниго Джонстың палладиандық дәстүрі қазіргі барокколық сезімталдықпен шеберлік тепе-теңдікте біріктірілген. Британдық шіркеу архитектурасына Бернидің көзқарасын (мысалы, Томас Арчердің Смит скверіндегі Сент-Джон шіркеуінде (1728) және Дептфордтағы Сент-Пол шіркеуінде) енгізуге тырысқан әрекеттердің әсері аз болды. Бірінші толық барокколық ағылшындық ауыл үйі 1687 жылы Чатсвортта Уильям Талманның жобасына салынған. Барокко архитектурасының ең көрнекті түрі сэр Джон Ванбру және Николас Хоксмур болды. Әрқайсысы толық дамыған және ерекше ерекше сәулет өнерін көрсетті, олар бір-бірімен қатар жұмыс істеген, соның ішінде Говард қасарасында (1699), Кенсингтон сарайындағы апельсинханада және Бленхайм сарайында (1705). Appuldurcombe House, Isle of Wight, қазір қираған, бірақ ағылшын мұрасы сақтаған, тағы бір мысал. Говард қамалы - цилиндрлі күмбезді мұнараның үстемдік еткен тыныштанбайтын көпшілікке арналған жарқын жиын. Бленхайм сарайы - ағылшын барокколық сәулетінің ең үлкен зайырлы ескерткіші, онда терезелер, қақпалар, портиктер мен колоннадалар бай үйлесімде. Ванбрудың соңғы жұмысы Сеатон Делавал залы (1718), кішігірім масштабтағы, бірақ стиліне батыллығымен ерекшеленетін сарай. Ситон Делавалда шебер драматург Ванбру реставрация драмасының шыңына жетті, бұл тағы да барокколық сәулет пен қазіргі театр арасындағы параллельді көрсетті. Оның күш-жігеріне қарамастан, Барокко ешқашан ағылшындық дәміне сай болған жоқ және 1724 жылы қайтыс болғанға дейін бұл стиль Ұлыбританияда таралудан айырылды.
Палладийлік қайта өрлеудің орын ауыстыруы
17 ғасырдың аяғы мен 18 ғасырдың басында ағылшын барокко стилі жиі торизммен және континенталды Еуропамен байланысты болды. Қазіргі көңіл-күй көп ұзамай британдық Палладиандықтың әлдеқайда салауатты, қайтадан ортодоксиясына қарай ауысты. Ол Колен Кэмпбеллдің ықпалды және кең таралған Витрувий Британикустың екінші және үшінші томдарында танымал болды. (Кемпбеллдің бірінші томы, керісінше, барокконы қабылдады). Барокколық эстетика, оның әсері XVII ғасырдың ортасында Францияда өте күшті болды, Протекторат және алғашқы қалпына келтіру жылдары Англияда аз әсер етті. Тамақтың тез өзгеруінің таңғажайып дәлелі Вентворт Вудхауста табылды, онда Томас Уотсон Вентворт және оның ұлы Томас Уотсон Вентворт, Рокингемнің 1-ші маркизі 1720 жылдары Якобин үйін едәуір барокколықпен алмастырды, тек қана Уигтер таңғалдырмады. Нәтижесінде, өте ұзақ, толық палладиандық диапазон қатар қосылды, ескі үйді тұтас қалдырды, бірақ ландшафт паркіне жаңа қосылғанмен жасырылды.